zaterdag 14 maart 2009

We hebben weer beeld!!

Het is niet leuk als het beeld zwart blijft als datgene zou moeten beginnen waarop je je de hele dag verheugd hebt. En zie er dan maar eens achter te komen waar het precies aan ligt.. Dit weekend is er in Noorwegen de jaarlijkse zusterconferentie van de gemeente, en ik zou thuis mooi de uitgezonden gedeeltes mee kunnen volgen, ware het niet dat de ontvanger bij de vorige uitzending dienst weigerde. Ik had me er al bij neergelegd dat ik alles nu zou missen, en samen met Gido had ik een appeltaart gebakken, en pannekoeken gepland, en toen zei André: ik heb iets gevonden (na uren en uren, ook eerder deze week, bezig te zijn geweest), en daar was het:


Ik was zo ontzettend blij, ik kon hem wel zoenen - en dat deed ik natuurlijk ook. De uitzending was al een poosje begonnen, en ik zou gaan bakken, dus kon ik niet zo veel horen, maar het was toch net heel goed: dat als wij als ouders steeds maar onze eigen wensen najagen (het grote geld!), dat onze kinderen dan de aandacht missen die ze nodig hebben. Irene zei gelijk: zo is papa niet; hij heeft altijd tijd voor me als ik hem iets wil vragen, en ik zei: jij bent een bofferd met zo'n vader.

Zulke vermaningen zijn altijd goed, want ook al zit ik niet zo achter het grote geld aan, natuurlijk zijn er andere dingen die ik graag doe (zoals het weblog bijhouden!), en die dingen kunnen uiteraard best, maar ze horen niet bovenaan het lijstje te staan.

Het leven is niet zo ingewikkeld; als je het maar in de juiste verhoudingen ziet!

Geen opmerkingen: