donderdag 30 april 2009

Even ertussenuit

Geen uitbundig verslag van koninginnedag. Het meest koninginnedag hier is de schitterende advertentie van Centraal Beheer op de achterkant van de Telegraaf die ik vanmorgen heb bezorgd: twee prinsesjes hebben allemaal spullen uit hun koninklijk huis tentoongesteld, en bieden alles aan voor één euro per stuk: een mooie hermelijnen mantel, hoedjes, heel veel bussen haarlak, juwelen, boeken: "doorwerken na je 70e", "boetseren voor beginners", etc. etc. En dan die man en vrouw die de hermelijnen mantel bekijken, met zo'n blik van: tja, ik weet niet wat ik daarvan vind... (En als ondertitel uiteraard: Even Apeldoorn bellen.) De advertentie hangt hier levensgroot in de gang vandaag; schitterend!
Morgen ga ik met drie van onze jongens naar het hoge noorden: op Pagedal is er kinderconferentie en hoewel we de rest van de conferentieperiode daar niet hebben kunnen meemaken (de twee oudsten gelukkig wel wat), wil ik de jongens die in de doelgroepleeftijd zitten, dit uiteraard niet onthouden. Voor mijzelf betekent het twee dagen heerlijk vakantie, want geen Chris en Danny mee, en ook geen plichtplegingen op de computer.
Voor het thuisfront betekent het iets heel anders, maar ja, dat is hun pakkie-an! (Zij moeten de laatste meubels van boven halen, deurkrukken en lampen eraf halen, elektriciteit afdoppen, en tussendoor op die twee kleine zware jongens letten.) Volgende week komt het huis in de steigers te staan en dan kan er gesloopt worden!

woensdag 29 april 2009

Vroege vogel


's Morgens vroeg is de wereld mooi. Als ik de krantenwijk fiets in alle stilte, met alleen de vogels en een enkele voorbijganger - "môgge" -, kan ik intens genieten van de natuur om ons dorp. Op het moment wolkt overal het fluitekruid en koolzaad langs de bermen. Vanmorgen lagen overal slierten mist over de weilanden en, zoals hier, kwam het van het water af de weg over zweven. Ook vanuit onze huiskamer is het uitzicht prachtig. Sinds gisteren lopen er weer koeien op de dijk en die vormen dankbaar onderwerp van gesprek als we aan tafel zitten. De sering bloeit en morgen wordt het zonnig op koninginnedag - wat wil je nog meer!

dinsdag 28 april 2009

Blèg

In de drukte van het inpakken was ik een aantal dagen geleden Chrisje kwijt, en bleek hij te zitten waar dat absoluut niet mocht: in onze slaapkamer, waar hij tot zijn grote vreugde een voorraad uit de kast gehaalde flesjes after shave en heren-eau-de-toilette aangetroffen had. Naar de indringende geur te oordelen had hij er ook eentje opengekregen... De dag erna heb ik ons bed uit elkaar gehaald en naar beneden gebracht, en toen hadden we het luchtje in de huiskamer. Na nog een nacht werd ik zo kotsmisselijk van de lucht, die in het beddengoed leek te zitten, dat ik alles in de wasmachine heb gestopt: dekbed, kussens, moltons, onderlakens en overtrek. Helaas rook ook het matras ernaar, en ik wist niets anders te verzinnen dan de matrassen om te keren. Alles lekker schoon weer op bed, en wat denk je: daar hebben we het bekende luchtje weer. Het heeft z'n weg wel weer naar mij toe gevonden. Tja, dat is nou een van de mindere kanten van zwanger zijn: dat de geuren zich zo aan je opdringen, en luchtjes die op zich niet eens verkeerd zijn, na een poosje veranderen in een ware plaag. Hopelijk verdampt het snel, en anders haal ik nieuwe matrassen...

maandag 27 april 2009

Positief

We schrijven 2 april 2009. Ingespannen tuur ik naar het kleine venstertje. Nee, er staat geen streepje. Met een gemengd gevoel leg ik de test weg. Nog een keer kijken. He, wacht, heel vaag is er toch iets te zien. Nee echt, er staat wel een streepje! Op advies van de "bijsluiter" na drie dagen toch nog maar een keertje kijken. Weer een vaag streepje. Toch zegt de "bijsluiter" dat dat net zo positief is als een dijk van een streep. Ik ben weer zwanger! Wat geweldig! En wat een goede timing... hebben we gelijk een reden om flink erachteraan te zitten met de verbouwing!
Jan en Irene mogen het meteen weten: zij reageren allebei enthousiast. En zelf zijn we ook enthousiast, ook al is het de negende keer: ik voel me uitverkoren.
Inmiddels is het 27 april en is de eerste echo geweest. Ach, wat een hummeltje nog maar, het blijkt - tegen de verwachting in - nog maar 7 weken en pakweg 3 dagen oud te zijn: je kunt het dooierzakje zelfs nog zien zitten, en onze nieuwe zoon of dochter is nog maar zo'n 13 mm lang, maar het hartje klopt prachtig en we besluiten om het nieuws wereldkundig te maken. Dan hoef ik ook mijn misselijkheid en moeheid niet zo te verbergen. Gelukkig is er een hoop afleiding zo met al het werk rondom de verbouwing!

zondag 26 april 2009

Lege kamers


Sjonge, als de kamers leeg zijn, lijken ze veel groter! Onze slaapkamer was gisteren heerlijk ruim, met alleen ons bed er nog in, en allebei de kledingkasten eruit. Je zou het bijna zo laten...
André heeft voor het huis een gat gegraven om de bouwers de aansluiting op het riool te kunnen laten maken vanuit het kantoor. Ook heeft hij in Irenes kamer een gat in de vloer gemaakt omdat hij daar met vooruitziende blik ooit al een aansluiting voor gas, koud en warm water had gemaakt. Nu hoeven die alleen maar doorgetrokken te worden naar het kantoor, en hoeft het plafond van de kamer daaronder niet stuk. De spanning stijgt hier: we krijgen vast een lawaaiige week, met alle kinderen vrij en de verbouwing op stoom...

zaterdag 25 april 2009

Chaos in huis


Langzaam maar zeker wordt het vol beneden. Er staan in de uitbouw vier grote kasten, waar we gelukkig veel in kwijt kunnen (links daarvan komt ons bed te staan), en zou je kunnen rondkijken, zie je overal planken, kasten en spullen staan. Als alles beneden is, kunnen we kijken hoe we alles het beste neerzetten zodat het nog enigszins leefbaar blijft, maar voorlopig hebben we het nog te druk met alles überhaupt naar beneden krijgen. Gelukkig ben ik niet uitverkoren om naar Noorwegen af te reizen, want ik had thuis nu echt niet gemist kunnen worden! Wie weet win ik een andere keer een reis...

vrijdag 24 april 2009

Na de eerste week

De eerste week van de verbouwing is voorbij, en het viel alles mee: dat komt natuurlijk doordat alles aan de schuur aan de voorkant van het huis gebeurde, en we zelf helemaal aan de achterkant leven; aan de voorkant grenst alleen een slaapkamer beneden en één boven, dus merkten we weinig van het lawaai en de rommel. De schuur is weer dicht, en het dak is geïsoleerd en bedekt. Binnen zijn de latten geplaatst waar de gipsplaten tegenaan komen.
Maandag gaat het in volle vaart weer verder: dan moet ook de bovenverdieping leeg zijn, in elk geval waar de muren gesloopt gaan worden, en uiteraard moet ook de zolder nog leeg.
De ene na de andere kast wordt uit elkaar gehaald en er wordt besloten of hij gelijk weg mag, of dat we hem nog ergens kunnen gebruiken. Ook over de inhoud van al die kasten moet worden nagedacht. Buiten het huis ligt een grote vuilnisbelt met spullen die weg mogen, maar voorlopig wordt het grof vuil hier niet opgehaald (koninginnedag...), dus leven we binnen en buiten even tussen de rommel...

donderdag 23 april 2009

Allemaal mannen, en een vrouw

Ben je 's morgens om half acht bezig de kinderen in hun kleren te krijgen, loopt er ineens een man in de tuin! Hij is van het steigerbedrijf en komt kijken hoe hij ons huis in de steigers gaat zetten. Even later komt er weer een meneer kijken, deze keer van het kraanbedrijf. Hij gaat kijken waar hij zijn kraan kan neerzetten als de dakspanten op het dak getild moeten worden. Waarschijnlijk komt de kraan niet op ons doodlopende weggetje (gelukkig!) maar op de parkeerplaats aan de overkant, en moet alles over het huis van onze buren heen gehesen worden. Een meneer die de (stalen) dakspanten gaat leveren, kwam ook poolshoogte nemen om te kijken hoe en wat en waar precies, dus die ging met André het dak op. Een paar jongens en een jonge vrouw liepen ook rond met onze bouwtekeningen; ik heb het idee dat het hun ging om de nieuwe kozijnen in het kantoor.
Wel gezellig, al die mensen. Ik krijg er in elk geval het idee van dat overal aan gedacht wordt, en dat is prettig.

woensdag 22 april 2009

Kapot broodje

Als ik Danny een half broodje met zijn favoriete beleg wil geven, wordt hij heel boos: neeheeee, ik wil een gemaakte!

dinsdag 21 april 2009

Voor wie het interessant vindt


Natuurlijk is het allemaal niet zo heel spannend voor buitenstaanders, maar vandaag heb ik ook geen inspiratie voor iets anders, dus dan maar een foto van het gestaag vorderende werk aan de schuur. De dakbalken zijn iets ingekort omdat ze aan de buitenkant te zien waren, en dan zouden we een heel breed boeiboord nodig hebben om ze te camoufleren. De schuur van de buren is er daarom maar ook bij meegenomen: de bovenste drie rijen bakstenen zijn opnieuw opgemetseld, en aan het eind van dag 2 liggen er ook houten balken aan de voor- en achtergevel, maar hoe ze heten weet ik niet. Leuk als een leek een weblog bijhoudt over een verbouwing...

maandag 20 april 2009

Het is echt begonnen!

De verbouwing is echt begonnen! Op deze foto zie je goed met wat voor smal stukje wij met de bewoonde wereld zijn verbonden, en dan staat er ook nog zo'n pipowagen op! Wel een mooie trouwens. Deze "oprit" is zo'n 20 meter lang, en meestal staat onze grote H200 er, op de plek van deze keet, en dan kan er precies nog een fiets - of een container - langs. We gaan nog bekijken of de keet via de buren in onze achtertuin gezet kan worden, om voor meer ruimte te krijgen voor bijv. een sloopcontainer...
En zo ziet de schuur eruit na de eerste dag werken. Gelukkig wordt er voorlopig droog weer verwacht, dus dat zit alvast mee. De aannemer verwacht dat we onze bovenverdieping ongeveer met koninginnedag leeggeruimd moeten hebben, dus kunnen we het werk een beetje verspreiden.
Best leuk trouwens, twee bouwvakkers op je erf, vooral voor Danny en Chris, die nog niet naar school gaan. Reuze interessant allemaal daar voor het huis; Chris en Danny zijn dus heel lastig in de achtertuin te houden... We hebben nu maar een provisorisch hekje gemaakt tussen ons huis en de schutting van de buurman. Ook heel handig voor als je van school thuiskomt met de fiets...

zondag 19 april 2009

Boeket van 11 meter hoog

Voor veel mensen is de zondag - al of niet uit principe - een rustdag. Bij de Achterbergen is de zondag meestal allesbehalve rustig: er staat meestal zoveel op het programma dat er geen tijd is om normaal te koken, zodat we de ene keer patatjes bakken en een andere keer het eten van te voren voorbereiden, zodat het bijv. alleen nog in de oven hoeft. Afijn, voor deze drukke dag uit zet ik nog even een foto op het net van onze spectaculaire kersenboom:
En iets dichterbij (deze foto siert nu mijn computer-bureaublad en daarop kun je de aparte bloemetjes zien zitten):

We vinden hem extra mooi omdat er nog bijna geen groen blad aan zit tijdens de bloei en we genieten er met z'n allen volop van. Als je onder de boom staat, hoor je de bijen zoemen en zie je ze overal vliegen.
Helaas houdt ons kersenboomplezier met de lente op - voordat de kersen rijp zijn, hebben de spreeuwen ze al opgegeten, en ligt het pad onder de boom bezaaid met afgekloven, eh afgepikte pitjes. Er zijn mensen die hun boom verpakken in een net, maar dat is a. niet mooi en b. de vogels die er dan nog wel onderdoor glippen, komen vast te zitten in het net, en nadat wij dat twee keer bij de hand hebben gehad, en het net (dat trouwens maar om één grote tak heen zat) moesten wegknippen om de vogel heen, besloten wij dat we dan maar geen overvloed aan kersen willen 's zomers. Hoewel er met erg mooi weer zelfs voor de spreeuwen uit ons dorpje té veel kersen groeien aan onze boom, en ze gelukkig ook nog wat voor ons overlaten!

zaterdag 18 april 2009

Makke schapen


Vandaag heb ik met Gido, Harry, Frank, Elwin en Irene het stapelbed boven uit elkaar gehaald en beneden weer in elkaar gezet (dat klinkt alsof het heel snel ging, maar het duurde ongeveer drie uur). Beneden hebben wij een slaapkamer waar vroeger een bijkeuken zat, en die staat nu vol bedden, vijf om precies te zijn.
André zit op het dak van de schuur aan de voorkant om de golfplaten eraf te halen. Er zit mogelijk asbest in, en dan is het voor ons als particulier goedkoper om dat bij de werf in te leveren dan voor de aannemer als bedrijf...
Verder ben ik met twee jongens naar de werf geweest om een enorme hoeveelheid oud papier (oude jaargangen van de PCM etc.) en oude computers weg te brengen. Er zit schot in!

vrijdag 17 april 2009

Verbouwen in een doodlopende straat

Dit is de ingang van onze straat. Ja, er staat een bordje dat aangeeft dat deze weg voor auto's doodlopend is (hoewel er volgens sommige van onze jongens een hamer op staat afgebeeld). En we hebben al het een en ander meegemaakt aan geblokkeerde-straatellende als er iets geladen of gelost moest worden. Gelukkig voor ons wonen we nogal aan het begin (het achterste huis op deze foto staat vóór ons huis aan de straat, een beetje naar achteren staat ons huis), maar dat betekent wel dat we vandaag in 20 brievenbussen in de straat een briefje hebben gestopt met de mededeling dat hen nog meer verkeersleed te wachten zal staan de komende tijd. Het kan nou eenmaal niet anders of er zal af en toe een vrachtwagen iets moeten komen afleveren, of een kraanwagen die de spanten op het dak tilt, of wat dan ook. Hopelijk ontmoeten we (nog) begrip, want de straat is na onze verbouwing nog niet klaar: er staat nog een bouwkavel te koop, en het huis tegenover ons staat op de nominatie om plaats te maken voor een twee-onder-een-kap!

donderdag 16 april 2009

Voor


En binnenkort kunnen we ook een "na"-foto laten zien! Voordat wij hier woonden, hoorden ons huis en het huis dat ervoor aan de weg staat, bij elkaar, en ze deelden deze schuur. Er zat toen een groot raam in. Toen de twee huizen apart van elkaar werden verkocht, is er dwars op het raam een halfsteens muurtje gebouwd, en hebben "ze" het verder afgewerkt zoals op de foto. Het rechter gedeelte is uiteraard van ons, maar omdat het linker gedeelte in onze voortuin valt, zullen wij ook zorgen voor de afwerking van de buitenkant van het linker gedeelte. Aanstaande maandag of dinsdag gaat het beginnen!!! We hebben er lang naar uitgekeken, maar nu gaat het dan echt gebeuren. André zal eerst met de buurman de dakplaten van de schuur afhalen, en dan wordt onze schuur door de aannemer verder onder handen genomen totdat het een volwaardig kantoor is - en slaapkamer tijdens de verbouwing van het woonhuis!

woensdag 15 april 2009

Even pauze


Wat is er lekkerder op zo'n warme dag dan op de schommelbank een ijsje eten? Zelf vind ik het heerlijk om languit op de trampoline een siësta te houden, en inderdaad viel ik daar vanmiddag weer bij in slaap. André heeft met Frank het fietsen op een iets hogere fiets geoefend (wat niet heel goed gelukt is...). De oudste drie fietsen in hun winterjas (!) van school naar huis en Chris kan nu zelf uit de uitkijkhut komen (en hij kan ook op de tuintafel klimmen en heen en weer dansen). Het tuinpad is weer een stukje van onkruid ontdaan, en zo hebben we allemaal goed gebruik gemaakt van het prachtige weer - volgens de weerberichten komen er nu weer dagen met regen, dus komt het binnen ook wel weer goed...

dinsdag 14 april 2009

Nu nog op deze manier


Tegenwoordig vragen we ons bij allerlei dingen af: hoe vaak zullen we het nog op deze manier doen? Aan de ene kant heeft het ook wel wat: met z'n tweetjes in zo'n klein badje, maar toch zal het ook heel erg leuk zijn om ze in het grote bad te kunnen zetten.

maandag 13 april 2009

Tweede Paasdag


Vanmiddag kreeg ik een telefoontje van iemand die mij gemist had, en mij ook niet op mijn blog aantrof. Hoewel dat soort telefoontjes mij heel goed doen, zal ik toch maar even een stukje plaatsen om eventuele verdere zorgen te voorkomen.
Vandaag was een heerlijke dag voor het gezin. Natuurlijk veel uitzoeken en inpakken voor de verbouwing, maar ook lekker in de tuin werken en afvalhout verbranden in de vuurkorf. De fruitbomen bloeien volop: twee pruimenbomen en een kersenboom, het appelboompje volgt nog, en de lammetjes dartelen in de wei hiernaast. Op de foto zie je op de voorgrond het hek dat we om de vijver hebben gezet toen voor de tweede keer een kind erin was gevallen, waardoor (door dat hek uiteraard) we nu ook iets minder hoeven op te letten als we in de tuin bezig zijn. Kortom: een dag zoals je er zeven in een week wenst!

zaterdag 11 april 2009

Weer een blogje van mij

Hallo mensen, daar ben ik weer. Zoals jullie op deze foto kunnen zien, kan ik heel goed hangen. Doe dat maar eens na, en denk er dan aan om je benen recht vooruit te steken, iets naar boven, met je ene hiel ongeveer op de hoogte van je navel.
Zoals jullie hier kunnen zien, kan ik mijn grote broer Jan helpen bij het opnemen van een stukje film voor de filmclip van de gemeente. Papa zingt een couplet alleen, en er moesten nog wat opnames gemaakt worden vandaag. Hij wilde niet graag op de film, maar ik wel hoor. Ik wilde eerst graag net als hij staan, bij de bloeiende pruimenboom en met de lammetjes op de achtergrond, maar mama kwam me later weghalen. Flauw hoor.

vrijdag 10 april 2009

Lekker ontspannen dagje


Lekker geen school vandaag. En stralend mooi weer! Gido wilde zo graag dat we weer eens buiten gingen eten, dat hij met de hogedrukreiniger onze betonnen tafel en bankjes heeft schoongemaakt, en alle rommel opgeveegd heeft. Daarna hebben André en ik op de schommelbank koffie gedronken, terwijl we genoten van de kinderen die op de trampoline een of ander spel speelden. En toen begon het te hozen! Iedereen snel naar binnen, behalve Chrisje, die nergens last van had en heerlijk ronddreutelde in de stromende regen. Het is paasconferentie in Noorwegen, en we volgen thuis de uitzendingen: vandaag twee, morgen drie en zondag ook nog drie. Even wat minder inpakken dus. En waarschijnlijk is zondag de trekking van de loten voor de reis naar het feest op 25 april!

donderdag 9 april 2009

De trein komt op gang

Het dagelijks leven bij de Achterbergen zal de komende maanden gedomineerd worden door de verbouwing. Er zullen foto's te zien zijn van overvolle slaapkamers, een provisorische slaapkamer in de woonkamer, opgestapelde huisraad en wat dies meer zij. Uiteraard laten we ook zien hoe het werk vordert. Tussendoor leven we ook nog gewoon door, en hopelijk vind ik elke dag de tijd om even iets op het net te zetten.
De voorlopige opdracht is vandaag gegeven aan de aannemer; volgende week woensdag worden de puntjes op de i gezet. We zijn bezig om op stoom te komen: de grote kast in de kamer wordt van voorlopig onnodige spullen ontdaan, zodat we die ruimte weer kunnen gebruiken. Er staan al 10 volgepakte dozen opgeslagen, en die hebben al voor aardig wat ruimte boven gezorgd. Het moge duidelijk zijn: we zien het (nu nog) best wel zitten!

woensdag 8 april 2009

Het is begonnen - en toch niet


Afgelopen maandag heeft André weer met de aannemer om de tafel gezeten, en zijn er bijna concrete afspraken gemaakt. Bijna, want de financiering is nog niet helemaal rond. Toch hebben we het idee dat het allemaal zeer binnenkort van start gaat, en daarom gebruiken we de stilte voor de storm om alvast dozen in te pakken met spullen die we voorlopig toch niet nodig hebben. Dit zijn de eerste twee. Chris staat ernaast op zijn tenen om te laten zien dat hij toch echt even groot is als twee dozen - 77 cm!
Deze dozen worden opgeslagen tot alles klaar is. Eens kijken hoe snel we de vandaag ingekochte twintig stuks vol hebben.

dinsdag 7 april 2009

Verkleden


Vandaag viert de ene juf van Frank haar verjaardag, en mochten alle kinderen uit de klas verkleed naar school komen. Bij ons thuis zijn ze niet zo verklederig, dus hebben we niet veel. Frank dacht dat hij nog wel in het Indianenpak zou passen, dat we een aantal jaar geleden voor dit soort gelegenheden hebben aangeschaft, maar hij was even vergeten dat hijzelf wel doorgroeit! Gelukkig had ik in de loop van de tijd wat "gewone" kleren in de verkleedkist gestopt, dus kon hij als piraat naar school (zonder bril). Danny heeft een piratenpyjama, een groot succes.
Frank heeft overigens een nieuwtje: hij kan zelf naar en van school fietsen! Niet iedereen durft alles even snel, en bij hem duurde het dus ruim 7 jaar voordat het echt lukte, maar nu is het er dan toch echt van gekomen. Vanmiddag voor het eerst in het "echie", want de fiets is vanmorgen achterin de auto meegegaan. Ja, zo sportief zijn wij nou!

maandag 6 april 2009

Bij de tijd


Als je iemand tegenkomt met een horloge waarop deze foto staat, dan ben ik het, of André.
Deze foto is genomen op de dag dat Chris, onze jongste, is geboren, en is ook gebruikt voor het geboortekaartje.
Gelukkig viel alles net leuk samen: mijn horloge ging kapot, ik kwam ergens informatie tegen over dit bedrijf, en ik zou bijna bevallen. Een goed idee dus om na de bevalling een foto van onze kinderen te maken voor op het horloge.
Je kunt van alles kiezen: de wijzerplaat, het bandje, eventuele opdruk, en je plaatst zelf (digitaal natuurlijk) de foto in het kastje, zodat je weet wat je krijgt.
Er komen zoveel leuke reacties op, dat het een plekje op mijn weblog waard is. Kijk eens op http://www.timissimo.nl/ en probeer eens wat uit! Wil je nu al weten hoeveel het kost? 39 euro voor één horloge, 15 voor het tweede, meer is goedkoper, maar meestal niet zo realistisch.

zaterdag 4 april 2009

Op de filmset


Zo'n lekker rommelige zaterdagochtend. Eerst de boodschappen in huis, daarna rustig koffie drinken, ondertussen is uiteraard het een en ander tevoorschijn gehaald en zitten er hier en daar jongens in pyjama. Telefoon: met de gemeente zijn we bezig een videoclip te maken, en er zijn beelden nodig van een gezin dat gaat eten. Of dat bij ons kan. Nu. Nu??? Oei, ehm, ja hoor, natuurlijk! Gezellig!
In het script stond: dampende pannen op tafel. Twee keer nee. Tussen de middag zitten we eigenlijk nooit aan de eettafel, en dampende pannen tover ik niet zomaar tevoorschijn. Dan maar op z'n Achterbergs. En het was echt heel leuk, zo spontaan. Hopelijk komt de clip ook op Youtube voor algemeen bekijks!

vrijdag 3 april 2009

Test 123 test 123 test 123

Nu ik meer reacties begin te krijgen, raak ik helemaal het overzicht kwijt. Dan moet ik alle berichten langs op mijn overzicht, en probeer ik mij te herinneren of er de vorige keer ook '2 reacties' bij het desbetreffende bericht stond, of dat er misschien een nieuwe is geplaatst.

Vandaar dat ik er toch eens even de instellingen van blogspot op heb nageslagen, en warempel: ik kan een e-mailtje krijgen bij elke nieuwe reactie! Nadeel is geloof ik wel dat de reactie pas geplaatst wordt nadat ik hem heb goedgekeurd voor plaatsing.

Nou goed, we gaan dit maar eens uitproberen. Overstappen naar een andere vorm van weblog voeren lijkt me ook wel een beetje heel drastisch...

Een blogje over Harry


Hoewel je in een weblog graag een evenwichtig beeld wilt geven van het gezinsleven, is dat in de praktijk moeilijk te realiseren. Elke dag een klein stukje schrijven, terwijl je zo veel meemaakt! En de oudste kinderen zijn niet veel thuis... Nou ja, we doen het maar zoals het komt opborrelen. Deze keer een stukje over Harry. Een kanjer, die elke dag naar Schoonhoven fietst, en ook weer terug... Dat betekent 150 km fietsen per week, en heeeel vroeg opstaan. Harry is dol op computeren, dat kan ook haast niet anders met een performaal IQ van 138. Laatst vond ik hem in pyjama achter de PC toen ik van mijn krantenwijk weer thuis kwam. "Harry, je moet bijna weg!" "Ik heb nog 10 minuten!"

donderdag 2 april 2009

Nieuws van het front


Niet alle jongens volgen het geijkte paadje. Sommigen hebben een onstuitbare drang om hun eigen weg te kiezen, en gaan in hun enthousiasme links en rechts ver buiten hun grenzen. Aan de ouders dan de taak om paaltjes neer te zetten, een draad daartussen te spannen, soms zelfs prikkeldraad, en heel af en toe stroomdraad. Dat is geen dankbaar werkje, want een inperking van de persoonlijke vrijheid wordt dan soms aangevoeld als een regelrechte aanslag op hun leven. En zie dan maar dat je met vaste grond onder je voeten rustig doorgaat met paaltjes neerzetten.
Zo, dat was even wat cryptische taal. Met ons gaat alles goed verder. Met Jan ook. Hij heeft van de week besloten dat hij zijn schooljaar (5 VWO) over gaat doen, en dat hij dit schooljaar wel alvast twee vakken zal afsluiten, plus eventueel nog wat losstaande opdrachten (PO's). Voordat hij dan aan het nieuwe vijfde jaar begint, proberen we eerst nog erachter te komen waarom hij zo'n moeite heeft met het opnemen van informatie (iets beredeneren gaat heel goed, maar domweg dingen uit het hoofd leren lukt niet).
Wordt vervolgd...

woensdag 1 april 2009

Schoenen


Vandaag mag ik eens een stukje in het weblog schrijven. Het heet tenslotte niet voor niets Achterbergen, al had het van mij ook wel Achterbergjes mogen heten. Gisteren heb ik een mijlpaal bereikt. Ik mocht namelijk schoenen aan! Eerst wist ik niet wat me overkwam. Bij elke stap moest ik mijn voeten maar eens heel hoog optillen. Gelukkig wende ik er snel aan en begon ik aan mijn rondjes door de tuin. Een heel karwei, want elk rondje is zo'n beetje 60 meter, en ik heb er een heel aantal gedaan! Mijn moeder was plukjes gras tussen de stenen aan het weghalen (waarom doet ze dat nou?), en die vond dat mijn lopen net zo klonk als een van de computerspelletjes die wij hebben, en waarin een aapje heen en weer loopt: plok plok plok plok, en dan heel snel achter elkaar.
Eigenlijk wil ik nog wel iets anders ook vertellen: ik heb namelijk een groot compliment gekregen. Ze vinden mij beresterk! Ik vond het eerst niet zo leuk, want ik wilde zo graag op de uitkijktoren in onze tuin klimmen, en toen viel ik tussen de treden door, en hing ik hoog boven de grond aan een trede met mijn twee handen. Ik begon gauw om mijn moeder te roepen, maar die was aan de andere kant van de tuin aan het graven, en dat is best ver. Het duurde heel lang voordat ze bij me was en mij kon pakken, maar al die tijd heb ik aan mijn handen gehangen, en dat vonden ze vreselijk knap! Nou, dacht ik, als je dat dan zo knap vindt, dan zet ik het mooi op internet!