maandag 25 mei 2009

48,3 millimeter

Het tweede bezoek aan de verloskundige: lekker op de fiets, Chris voorop, over het mooie toeristische fietspad naar IJsselstein, waar we al voor de vijfde keer aan de serie bezoekjes zijn begonnen. Eigenlijk vind ik er niks aan en zou ik liever thuis blijven, maar deze keer zou er een echo gemaakt worden, en dat is dan wel weer heel leuk: 48,3 millimeter van kruin tot stuitje, en eerst lekker rustig liggen slapen, en daarna toch nog laten zien dat er ook beweging in kan zitten. En daar voel ik dan (uiteraard) nog niets van.
De vorige keer was mijn bloeddruk aan de hoge kant; de verloskundige heeft wel drie keer gemeten om een iets lagere waarde op te kunnen schrijven, maar hij bleef toch boven de 80. Ook daarom wilde ik vandaag wel graag gaan, om een betere meting te krijgen, en inderdaad: de onderdruk zat nu weer netjes op 69, en dat na net zeven kilometer te hebben gefietst!

Na vier vrije dagen achter elkaar is de verbouwing nu ook weer opgepakt, maar daarover een andere keer meer.

3 opmerkingen:

mellody zei

Het blijft bijzonder zo'n klein mensenwondertje...
Grappig vind ik jouw zin: "Eigenlijk vind ik er niks aan.." Ik kan me zo voorstellen dat de negende keer de gewone controles wat minder interessant zijn. Maar toch fijn te horen dat alles goed gaat.

Karien zei

Vorige keer heb ik er ook al over nagedacht of ik niet gewoon stiekem niet zou bellen, alleen gewoon bij de bevalling, maar ja, je zou het jezelf nooit vergeven als er toch iets mis zou gaan in de zwangerschap... Alleen tot nu toe heb ik allemaal zwangerschappen volgens het boekje gehad, dus werd de verleiding wel groot...

menrike zei

Inderdaad: beter een keertje teveel gecheckt dan dat je achteraf zegt: had ik maar...

En daarbij: het even een momentje richten op het kleintje in je buik is ook wel even goed. In een druk gezin zal dat er wel vaak bij in schieten, lijkt me.