woensdag 29 juli 2009

Niet alles nieuw

Sommigen zouden uit onze grootscheepse plannen de indruk kunnen krijgen dat er bij de Achterbergen alles voor acht kamers nieuw wordt aangeschaft. Nou, dat klopt ook bijna. Ik herken mezelf niet eens, maar ik blijk het ook leuk te vinden om nieuwe spullen te kopen... En ik was altijd zo zuinig! Maar er zijn ook dingen die opnieuw gebruikt worden, en dingen die worden opgeknapt en een beetje aangepast. De commode bijvoorbeeld. Veertien jaar geleden, toen we net in een nieuwbouwhuis woonden, hebben we de commode helemaal op maat ontworpen voor Irene - voor de babykamer daar:

De foto is niet zo duidelijk, maar het moge duidelijk zijn dat hij in een L-vorm in de hoek stond, met een schuin gedeelte voor het aankleedkussen, en een smalle uitloop met laadjes, waarop bijvoorbeeld de weegschaal stond - of waar Jan kon zitten als ik met zijn zusje bezig was. Supertrots stuurde ik de foto waar de commode beter op staat naar het blad DoeHetZelf - want zelf ontworpen en zelf gemaakt - en kregen wij vervolgens een enthousiast telefoontje, dat ze hem wel wilden plaatsen in het blad! Of ze het goed hadden gezien dat er in het kamertje nog bouwbehang zat? Ja, dat hadden ze goed gezien. Of we er bezwaar tegen hadden dat ze nieuw behang kwamen ophangen? Nee, dat hadden we zeker niet! ... Nooit meer wat van gehoord...

Toen we naar dit huis verhuisden, paste de commode zoals we hem hadden, nergens in een kamertje. Maar omdat hij zo ontworpen was, dat hij eenvoudig aangepast kan worden (losse kastjes met één bovenblad), kon hij met een beetje inkorten toch nog ergens staan, nog wel in L-vorm.
En nu is hij minimaal geworden:

Alleen het smalle stuk is overgebleven, maar daar past nog best een aankleedkussen op, met het mandje met Zwitsal-spulletjes. Hij is wel toe aan een metamorfose, en daar zijn we vandaag mee begonnen. Gido heeft alle knopjes (twee moesten er nieuw) geverfd, en ik de ladefrontjes en de sokkel. André heeft hem eerst nog even extra recht afgezaagd met zijn superdeluxe Festool zaagmachine, en zo is en blijft het een echt familiestuk! Net als de wieg op de eerste foto trouwens, waarin Jan bijna zeventien jaar geleden al in heeft gelegen, toen we nog in ons eerste onderkomen, een twee-kamerflat in Utrecht, woonden.

2 opmerkingen:

Mellody zei

Wat leuk zeg. Dat wiegje lijkt op de wieg die wij voor onze Levin hadden opgeknapt. Wij hadden het hemeltje aan de lange kant gemaakt. Staat ook heel leuk, misschien een idee?

Anoniem zei

Een aantal kinderen hier hebben in een zelfde wieg gelegen! Geleend van mijn tante, die haar 4 kinderen er ook in gehad heeft! Bij ons was de vastzetpin kwijt, maar aangezien dat een beetje zielig was voor het kindje dat er in lag en heel de dag geschommeld werd doo de anderen, hebben we er maar een grote spijker doorheen gedaan.
Gr,Sandra