zondag 26 juli 2009

Vieze jongens en poffert


Zo lopen ze er nu bij hier bij de Achterbergen: in hun onderbroek/rompertje en met een heel vies T-shirt. Gelukkig doet de rest daar niet aan mee, maar we nemen het in de vakantie, als we geen visite verwachten etc., wel lekker gemakkelijk wat dit soort dingen betreft. Sommigen slapen in hun (schone) kleren; hoeven ze zich de volgende ochtend niet aan te kleden. Hoe gekker hoe beter lijkt het soms wel, maar ik laat het allemaal lekker even los; we gaan er weer hele nette kinderen van maken als hun nieuwe kamers klaar zijn!
Eigenlijk wilde ik bloggen over de poffert die ik gisteren en vandaag gebakken had. De foto was helaas mislukt, het leek wel een koek met gebakken meelwormen, en dat zag er niet zo lekker uit... Gisteren keek ik zoals meestal de Telegraaf even snel door, en vond ik het recept van Poffert, een Drents streekgerecht, dat we vroeger in mijn ouderlijk huis af en toe uit de wonderpan aten. Dat was een soort oven-pan, die je op het gas kon zetten, en volgens mij zat er onderin water, en daarbovenop een tulband. We waren altijd erg blij als we poffert aten, want het was gewoon heel erg lekker: gebakken brooddeeg met rozijnen erdoor, en dan met een lik boter, die zo lekker wegsmolt.... Helaas heb ik zelf geen wonderpan, daarom was ik extra blij met dit recept in de krant, wat ook nog eens supersimpel te maken is, en daardoor de moeite waard om door te geven. De poffert die ik ken, blijkt niet zo authentiek te zijn, volgens de Telegraaf moet het met spek en zonder rozijnen, en met boekweitmeel met bloem gemengd en echte gist, maar inmiddels heb ik twee varianten geprobeerd met wat we in huis hadden:
met spek:
Bak 75 g spekblokjes uit in een grote koekenpan of hapjespan, laat afkoelen in de pan. Meng 250 g zelfrijzend bakmeel met 250 ml melk, en doe dit beslag over het spek heen in de pan. Op het laagste pitje zetten, en 40 minuten laten staan. Je hoeft er niet naar om te kijken (daarom is het zo ideaal), behalve dat je hem na 20 minuten een keertje omdraait met behulp van een deksel (gewoon omkieperen op het deksel, en dan weer terug laten glijden). Leuk om met een van de kinderen te doen! Je kunt ze zo eten, voor de liefhebbers met gesmolten boter en stroop.
met rozijnen:
De versie die mij het meest aan vroeger doet denken: de pan invetten omdat er geen spek wordt gebruikt, 250 g zelfrijzend bakmeel met 250 ml melk mengen, en zoveel rozijnen als je lekker vindt, plus een beetje kaneel. In de pan doen en ook 40 minuten op het laagste pitje. Uiteraard ook omdraaien na 20 minuten. Wij deden hier ook een klontje margarine op. Jammer dat we maar één kleinste pitje hebben; ik zou er wel twee tegelijk willen bakken!
Vandaag heb ik geprobeerd om de hoeveelheid iets te vergroten (300 g/ml gebruiken), maar dat werd in die 40 minuten niet goed gaar, wel donkerbruin. Misschien dat ik het nog eens probeer met een vlamverspreider of een deksel.

1 opmerking:

Mellody zei

Ik ken het niet, pofferd, maar vooral die laatste met rozijnen klinkt erg lekker. Misschien dat ik het een keer ga uitproberen.

Heerlijk dat die jongetjes er zo bij kunnen lopen. Niks gaat boven de vakantie!