zaterdag 12 september 2009

Verlate viering 14e verjaardag

Gisteravond heeft Irene haar 14e verjaardag verlaat gevierd, samen met twee andere meiden uit onze gemeente. Daarvoor was ik samen met haar naar het huis van een van de andere twee gereden, waar het vrouwelijk deel van "de jeugd" (middelbare schoolleeftijd tot halverwege de dertig) was uitgenodigd. Zelf zat ik in een hoekje met mijn laptop om een groot document te vertalen, maar ik heb vanaf dat plekje zo genoten van wat er allemaal gebeurde, dat ik daar graag een blogje aan wijd.
Eerst rende de hele groep naar boven om de nieuwe zolderetage van een van de andere jarigen te bewonderen, maar na een poosje zaten ze allemaal weer beneden in de huiskamer. Na een tijdje begonnen ze een lied te oefenen dat een van hen had aangesproken, en dat ze vanavond op de jeugdbijeenkomst wilden gaan zingen met elkaar. Het ging over het bidden, en daarna kwam er vanzelf een gesprek op gang over dat onderwerp. Het was ontroerend om te horen hoe een van de jongere meisjes de jarigen, dus ook Irene, bemoedigde en haar vertelde hoe fijn haar bijdragen aan de jeugdsamenkomsten (getuigenissen) zijn. Ze zei haar dat ze daar altijd hulp aan had, en hoe goed het is om daarmee door te gaan, omdat je er zelf ook zoveel hulp aan kunt hebben. Sommigen vertelden dat ze regelmatig bidden voor bijvoorbeeld degenen die op de middelbare school zitten.
Het was bijzonder om mee te maken hoe deze groep met elkaar omgaat, en het was dan ook lastig om er weer een eind aan te maken...

3 opmerkingen:

Mama Monique zei

Kan ik me heel goed voorstellen. Zelf heb ik een aantal keren mee gedaan aan bijbelstudies, samenkomsten, jeugddiensten. Heerlijk om te zien hoe God in de "kinderen" werkt.

Wens je een gezegende zondag toe.

Wiek zei

Is er van vertalen nog veel gekomen, of heb je alleen maar stilletjes zitten genieten?

groet Wiek

Karien zei

@Wiek, ik moest wel want er zat een deadline aan vast... Maar inderdaad, op een gegeven moment ben ik er maar mee gestopt (23.00 uur) en ben ik erbij gaan staan. Maar dat kwam ook omdat ik wel heel graag naar huis en naar mijn bed wilde...