zondag 22 november 2009

Het goede knopje


Voor Frank is het extra moeilijk, lijkt het wel, om zijn agressie binnen bepaalde perken te houden. Elke keer als hij er weer op los slaat of schopt, en wij hem zeggen dat hij in plaats daarvan naar ons had moeten komen, roept hij: u denkt dat dat makkelijk is!!! Alle hulpmiddelen van de gedragstherapie ten spijt leken we op een doodlopend weggetje te staan.
En nu hebben we het goede knopje gevonden! Ironisch genoeg mag hij er nu volop virtueel op los slaan en schoppen als hij dat in het echte leven niet doet. We hadden hem namelijk alle vechtspelletjes op de computer verboden, en als hij vroeg waarom, dan legden we steeds weer uit dat hij er waarschijnlijk agressief van werd, en als hij zijn broertjes schopt of slaat, moet hij dat niet stimuleren via die spelletjes. Gisterenochtend heb ik met hem afgesproken dat hij vandaag een vechtspelletje mocht doen als hij in de hele tussentijd "lief zou zijn". Een lievere Frank hebben we zelden meegemaakt. Wat een verbluffende, waarschijnlijk onpedagogische, maar deze keer perfect werkende oplossing! Hoe het ook verder gaat, het is nu in elk geval gebleken dat er wél manieren zijn om hem tijdens de broertjes-situaties eraan te laten denken dat agressie niet toegestaan wordt. En dat is een flinke opsteker voor degenen die hem mogen opvoeden!
Dolgelukkig speelde hij vanmorgen eindelijk weer eens "zwaarden en sandalen", en gul beloofde hij mij dat als hij zou winnen, dat hij dan zijn overwonnen tegenstander niet zou doden aan het eind (dat is iets dat je kunt kiezen), dan was het ook niet zo bloederig...

4 opmerkingen:

Mellody zei

Ik had een jongetje in mijn groep (toen ik juf was van groep 7/8) dat ook erg agressief reageerde wanneer een situatie hem boven het hoofd steeg. Dat konden hele gewone dingen zijn, maar die prikkels maakten soms een 'kortsluitinkje'. Om de agressie kwijt te kunnen hadden wij voor hem een time-out plekje op de gang. Het heeft wat moeite gekost om hem te leren op tijd naar dat time-out plekje te vertrekken. Vaak ging hij er scheldend en tierend naar toe. Toch gaf het meer rust. Soms moesten een paar stoelen het ontzien, maar niet meer mede leerlingen. We hebben heel wat tijd gestoken in het visualiseren van een 'tijdbommetje'. De ballon die wordt opgeblazen. Voordat het knapt, ga je naar de time out plek. Op die time-out plek hadden we een tasje met dingen die hem kalmeerden, bijv. een Donald Duckje, een stressballetje en zelfs een kussen. Op dat kussen mocht hij tekeer gaan. Kinderen die last hebben van die ontploffende zelfbeheersing hebben vaak wel baat bij een alternatief, dus dat ze hun energie wel kwijt kunnen. Als dat dat spelletje is, is dat een mooie oplossing. Ik ken het niet. Misschien heb je ook nog wat aan bovenstaande tip.

Karien zei

@Mellody, altijd fijn om goede tips te krijgen. Frank heeft in principe hier ook een boksbal, maar juist zijn kamer is nog niet af, en dat ding is nog nooit echt in functie geweest. Het meeste werk zit er inderdaad in om hem te leren herkennen wanneer zijn ballonnetje aan het opblazen is.

het lieveheersbeestje zei

Wat een moeilijke kwestie he? Fijn dat dit wel werkt! Hier wonen ook drie jongens dus ik snap wel een beetje waar je het over hebt. Ik zeg altijd dat het een overdosis aan testosteron is die dit huishouden soms op de kop zet...en als er één begint... Je kent het vast wel!
Groetjes mama lieveheersbeestje.

tikje wit zei

Hartstikke knap van hem maar ook van jullie dat deze op-lossing voor beide partijen werkt! Energie gaat nooit verloren; moet toch érgens heen; dan maar liever naar de virtuele wereld...