maandag 16 november 2009

Weer terug...


Na een autorit van 16 uur (we hoefden niet zelf te rijden, maar werden heel luxe gereden door een ander echtpaar) reden we vrijdagochtend om 6.30 uur het terrein van Brunstad op. Een beetje gesloopt, dat toch wel, maar met nog een hele dag voor ons waarin we weer wat op krachten konden komen. Onderweg had ik wat geslapen, André helemaal niet, dus die was wel een paar uur onder zeil, terwijl ik het al eerder voor gezien hield en ging genieten van het uitzicht vanuit het appartement waar wij sliepen. En toen begon het terrein zo langzamerhand vol te stromen met andere echtparen, oud en jong, veel bekenden en veel onbekenden, uit alle delen van de wereld: Amerika, Oekraïne, Hongarije, Zuid-Afrika, Frankrijk, Duitsland, Nederland etc. etc. In totaal naar schatting zo'n vijfduizend mensen. Het bijzondere was natuurlijk dat het om merendeels echtparen ging (met de borstgevoede baby's), wat een heel eigen sfeer geeft, anders dan wanneer er evenveel kinderen en tieners tussendoor lopen.
Het voelde alsof ik in de hemel was. We hebben samenkomsten gehad, feest gevierd, mensen ontmoet, meestal in het restaurant gegeten zodat je daar steeds weer anderen kon spreken, en dat allemaal zonder voortdurend op de kinderen te hoeven letten, vreselijk gelachen, af en toe ook met tranen in de ogen gezeten, en ja, als je dat allemaal wilt gaan vertellen, dan weet je gewoon niet hoe. En o ja, de eerste dag heeft het hard gesneeuwd! Een sprookjeswereld, die helaas niet te fotograferen viel omdat het donker was, en de volgende ochtend regende het...
Wat ik o.a. heb geleerd, is dat je het gelukkigst bent als je jezelf niet zo bijzonder vindt, niet zo nodig in het middelpunt hoeft te staan en blij bent met wat je hebt. Met o.a. het voorbeeld van koning Saul, die goed begon, maar al snel op eigen houtje begon te handelen en daardoor de zegen van God over zijn leven verloor. Ook genoemd werd Haman, die dacht dat de koning hem wel zou bedoelen toen de koning iemand grote eer wilde bewijzen. Het duurde niet lang of hij hing. Om zulke voorbeelden kun je lachen, maar in feite houden ze een bittere ernst in, en kunnen we er een hoop van leren voor ons eigen leven. Voor het gezinsleven was er ook aandacht, vooral bemoediging om niet zozeer de kinderen te drillen tot nette burgers in de maatschappij ("wat zijn díe goed opgevoed"), maar hen juist liefde bij te brengen (dus voor te leven) voor elkaar en voor hun medemensen, een vrije atmosfeer in plaats van een bedrukte, barmhartigheid in plaats van oordeel.

De terugreis verliep al even ontspannen als de heenreis. Vanmorgen om 9 uur reden we Nederland weer binnen, en gingen eerst onze auto ophalen (oeps, autoradio gestolen, inclusief helaas de CD die erin zat), en daarna naar mijn ouders die vandaag op Chris en Danny zouden passen. En wat denk je dat Danny zei toen hij ons eindelijk na vijf dagen weer zag? "We gaan nog niet naar huis!" Chrisje rende gelukkig wel op ons af, maar hij had geen enkel probleem gehad met onze afwezigheid. En waar denk je dat Frank en Gido na schooltijd gingen spelen - in plaats van direct naar huis te komen om hun lieve mama zo snel mogelijk een knuffel te kunnen geven? Juist, bij de vriendjes waar ze hadden gelogeerd. We kunnen dus met een gerust hart alvast weer plannen maken voor de volgende keer!

5 opmerkingen:

Gina & Willem-Jan Olthuis zei

Ha Karien, het was inderdaad leuk om je even "live" te zien i.p.v. je te volgen via dit blog, je hebt het mooi verwoord allemaal, heel knap hoe je dat kan in je blog, ik heb ook volop genoten van ons weekendje. Succes weer met alles thuis en geniet van je gezin. Liefs Gina

Huize steen zei

Fijn dat je zo'n heerlijk weekend hebt gehad. En fijn dat je weer heelhuids thuis bent. Even heerlijk opgeladen !! Wel een domper zeg dat je autoradio is gestolen...is alleen de radio gestolen of hebben ze nog meer gesloopt??

Wiek zei

dacht dat ik gereageerd had, gisteravond....

in ieder geval: Fijn dat jullie (gezond en geinspireerd) weer terug zijn.

groet Wiek

Karien zei

@Janne, het is gelukkig gebleven bij de autoradio. Een van de sloten is uiteraard geforceerd, maar werkt nog wel. Ik vind het nog het meest jammer van de CD, die was van Jan. Verder missen we niets, er lag een rijtje euro's voor de winkelkarretjes, dat ligt er allemaal nog steeds, het was dus echt een snelkraak...

jente zei

Zo te lezen hebben jullie een mooi weekend gehad, bijzonder om met zoveel mensen samen te zijn, lijkt me. Fijn dat de reis goed verlopen is en het thuisfront zich ook prima vermaakt heeft. Kun je inderdaad nog eens plannen maken :-)

groetjes Jente