vrijdag 8 januari 2010

Wie dit leest, is ...

Bijna een heel jaar geleden begon dit weblog, zoals zo'n beetje alles bij mij begint, uit een opwelling. Het idee erachter was dat onze kennissen en familieleden ons wel en wee (gezin, op handen zijnde verbouwing) konden volgen als ze dat wilden.
Nu het een jaar verder is (nou ja, morgen dan), blijkt dat er veel meer mensen dan alleen onze kennissen en familieleden zijn die ons wel en wee leuk vinden om te volgen. Gisteren stond de teller onderaan maar liefst op 50.000. Da's niet helemaal eerlijk, of lier gezegd: helemaal niet eerlijk, want de teller die ik vorig jaar kon vinden, telt alle hits, dus als ikzelf het weblog bekeek, een pagina verder keek, nog eens iets terugzocht of reacties las, was dat op zich alweer goed voor vier nummertjes verder. En datzelfde gold voor andere mensen die meer deden dan alleen één bladzijde bekijken. Daarom heb ik gisteren een andere teller geïnstalleerd, die het aantal verschillende bezoekers registreert (heel wat eerlijker dan de oude teller onderaan, want die gaat ruim twee keer zo hard). En wat bleek? Gisteren waren er zo'n 200 verschillende personen die het verhaal van de hondjes hebben gelezen. Sjonge. Dat schept verantwoordelijkheden...

Met het naderen van deze mijlpaal heb ik me wel eens afgevraagd waar ik nog over zou moeten schrijven. Het leven volgt toch een beetje de seizoenen: we hebben geschaatst, er was erwtensoep, de bloemetjes komen weer aan de bomen, de kinderen hebben vakantie of gaan weer naar school, het wordt zo voorspelbaar. En daar houd ik niet zo van. Vandaar dat ik mij probeer te oefenen in het schrijven van leuke berichtjes die naar meer smaken. Geen opsomming van alles wat er op een dag is gebeurd: zoveel wassen gedraaid, dat en dat gedaan, etc., maar waarin één van die extra lichtpuntjes naar voren gehaald wordt die de dag waardevol maken. Een leuke uitspraak van een van de kinderen, een stomme fout waar je toch de humor van kunt inzien, of zoiets. En dan het liefst met een foto erbij. En dan ook het liefst niet zo'n lang bericht zoals dit...

Het lijkt erop dat het redelijk geslaagd is ook, gezien het aantal bezoekers. Een aantal daarvan ken ik inmiddels redelijk door de reacties die er gegeven worden, maar het merendeel van het publiek bestaat toch uit stille meelezers. Eigenlijk zou ik best wel eens willen weten wie dat zijn...

24 opmerkingen:

Anoniem zei

hallo hier vlaanderen ik lees zeer graag met u mee en ben vol bewondering voor het opvoeden ik heb er maar twee (en eentje bij de sterren) en soms is het zo moeilijk door omstandigheden buiten mij om verschillen ze bijna vijf jaar in leeftijd dus 7j en 12.5j dat is best pittig en papa is lange dagen werken .. ik ben echt blij dat de vakantie voorbij is maar bij deze dus de groeten van een stille meelezer en nog gefeliciteerd met de geboorte van Bartje lieve groet vanwege Jezebelle uit Belgie!!

Marianne zei

Hoi Karien,

Je wilde weten wie je 'stille meelezers' zijn: ik ben er eentje van. Ik kom eigenlijk elke dag wel even bij je langs en ik blijf het leuk vinden. Vooral doordat je er echt in slaagt om, zoals je het zelf noemt, berichtjes te schrijven die naar meer smaken. En ook het feit dat je regelmatig schrijft is een stimulans, want er valt eigenlijk altijd wel iets te 'beleven' bij jou. Je verhalen spreken me aan door de afwisseling tussen humor en ernst, door je grote, gezellige gezin en door het optimisme en de eerlijkheid die je uitstraalt!

Marianne

Willy zei

Hoi Karien,

Ik heb wel eens een reactie geplaatst, maar ben toch een redelijk stille meelezer. Ik lees echter al je updates, met plezier!

Fijn weekend!

Sabia zei

Dat vind ik leuk om te lezen. Zo dacht je dat bijna niemand las en of het wel zin had verder te schrijven en nu blijken zoveel mensen mee te lezen.

groetjes,
Emmy

Wiek zei

Hoi Karien,

een jaar alweer! Laat ik die gelegenheid dan even aangrijpen om te zeggen hoe leuk ik het vind om hier te lezen en hoezeer ik jouw stiptheid (niet helemaal het goede woord) ook waardeer. Eigenlijk plaats je elke dag wel een berichtje. De titel van je blog doe je daarmee wel echt eer aan. Maar mijn bewondering dus voor de trouw waarmee je dat doet. En je geeft ons ook telkens, met een paar woorden en meestal een foto daarbij, een blik in jullie leven. Niet alleen de 'mooie' buitenkant komt aan bod, maar juist het dagelijkse met makkelijke en minder makkelijke kanten. Ga zo door! Ik blijf in ieder geval lekker meelezen.

groet Wiek

Juudske zei

Ha,ik lees ook mee hoor. Ik ben Judith en ik vind het gezellig om bij je mee te lezen en elk nieuw stukje lees ik mee.Ik lees nog niet zolang mee, maar nu ik verhuisd ben van Den Haag naar Winterswijk en nu een blije thuisblijfmama ben voorlopg ipv van een parttime juf, heb ik wat meer tijd om ook iedere keer lekker mee te lezen!!!!
Groetjes van Judith

Huize steen zei

Wauw alweer bijna een jaar aan het bloggen !! Ik kom altijd graag even lezen bij je. Lekker zo doorgaan !!

Tineke zei

Ik denk dat alle bloggers het zich met jou afvragen. Wie zijn de stille lezers? Maar ook.... maar ook waarom zijn het stille lezers? Het kost maar een heel klein beetje tijd om te reageren. En dan ga je je afvragen of hij/ zij jouw bericht niet interessant genoeg vindt of andere redenen. Maar ook ga je nadenken over je manier van schrijven. Want ja, je weet niet wie er allemaal meelezen enz enz. Allemaal dingen die van tijd tot tijd bij bloggers langskomen. En het is goed daar af en toe (hardop) over na te denken. Ik wens je veel schrijfplezier!

Pareltje zei

Há Karien,

je weet misschien wel dat ik ook met je meelees, ik kijk elke dag wel een keer. Ik reageer niet zo vaak. Ik ben in het dagelijks leven niet zo'n prater (al blog ik wel graag, ik ben meer een denker) en een reactie geven voelt ergens toch hetzelfde als je zegje doen in een (erg grote: wereldwijde) groep. Ik geniet wel erg van je blogjes.

Nicole zei

Ja, je leert mensen inderdaad kennen door reacties! Dat heb ik ook.
Gefeliciteerd met je 1 jarige jubilieum!

danielle zei

hallo Karien,

sinds kort volg ik je blog. erop gekomen geloof ik via de site van yukiko. het lijkt me heerlijk zo'n groot gezin. zelf ben ik moeder van maar 5 jongens, maar misschien dat er ons nog een kind gegeven is...
toen ik las dat je echtgenoot een pan hatseflots-of-zoiets gekookt had, dacht ik: ook eens uitproberen.
ik wens je veel succes met je gezin en blog
met vriendelijke groeten,
Danielle

Babette zei

Ik kom ook elke dag even voorbij! Blijf het gezellig vinden!

Groetjes,

Aritha vermeulen zei

Je hebt echt gezellige blogs!

Hanneke zei

ik kijk ook elke dag lieve zus. Echt genieten voor mij. liefs, Hanneke

mama Jesje zei

hoi Karien,
ik lees nog maar een paar weekjes mee, ben op jouw log gekomen via die van Zeeuwse Mama geloof ik... heerlijk om te lezen en te zien!

Anoniem zei

Hallo Karien,

Hoe ik op je log ben gekomen weet ik niet meer, maar ik lees al een tijdje mee. Ik heb nog nooit gereageerd, heb ook zelf geen weblog maar vind het enig om te lezen hoe het gaat als je moeder bent van een groot gezin. Mijn 3 dochters zijn al een aantal jaar de deur uit. Gisteravond is ons eerste kleinkind geboren, en daar zijn we ongelofelijk dankbaar en gelukkig mee. We hebben haar nog niet gezien, want ze wonen aan de andere kant van de wereld, een dag reizen ver. Maar o wat is dat mooi, nu weet je ook iets van deze meelezer. Lisa

Steffie zei

Hallo Karien,

En dan hier een reactie uit het midden van het land... hoe ik hier terechtkwam weet ik niet meer, maar ik ben er ;-)
En leuk om de ontwikkelingen van vooral je jongste te volgen: Mijn vierde is nu namelijk 7 weken!

Anoniem zei

Ook ik ben een stille meelezer ik vind het prachtig om te lezen over zo'n groot gezin. Ik heb zelf drie dochters, hou een weblog bij en lees zo nu en dan andere weblogs ter inspiratie. Schrijf lekker verder, de gewone dingen zijn leuk zat! En ja een fotootje erbij maakt het helemaal af!
Groetjes,
Ciska

Nelleke zei

Hoi Karien,

Ik ben ook een stille meelezer em heb al regelmatig op het punt gestaan een berichtje te schrijven. Maar dank denk je, tja wat heeft ze eraan, ze kent me niet etc... Nu dan toch!
Ik geniet gewoon van je schrijfsels. Ik ben ook christen en heb een gezin van vijf (waarvan vier een autisme spectrumstoornis hebben) en had graag ook een grotere koppel gehad maar door hun stoornis en mijn bekkeninstabiliteit blijft het zo. Daarom is het wel geweldig om je stukjes te lezen, ik heb er geen negen maar je stukjes zijn vaak wel lekker herkenbaar, gewoon het leven puur zoals het is.
Alleen gister dat stukje met die schattige hondjes en al eerder over het breien, dan heb ik echt bewondering voor je! Een groot gezin net een kleintje en je doet het gewoon en ik vind voor zulke dingen met mijn stelletje geen eens tijd... Ga zo door, ik blijf meegenieten!

Liene zei

Zojuist even teruggezocht wanneer ik ongeveer ben begonnen jouw blog te lezen, en dat was in April vorig jaar. Ik was toen hoogzwanger van onze vierde en jij liet toen heel snel weten dat je zwanger was van je negende kindje. De afgelopen maanden lees ik je blog dagelijks. Ik denk dat ik via Mellody op je blog ben gekomen, maar dat weet ik niet meer zeker. Ik ben je blog blijven lezen vanwege je positiviteit en je slagvaardigheid. Wat jij allemaal niet doet terwijl je hoogzwanger bent, of net bent bevallen terwijl jij ook nog de zorg voor nog 8 kinderen hebt, hoe doe jij dat toch? Dus eigenlijk probeer ik het van je af te kijken ;-). Dus blijf a.u.b. doorgaan met je blog.

Froukje zei

Hallo Karien,

Ook ik ben een van je stille meelezers, een nederlandse woonachtig in Australie. Mede dankzij jouw blog kan ik toch nog van de Nederlandse gezelligheid meegenieten!

Groetjes Froukje

Pauline zei

Hallo Karien.

Ook ik ben een stille meelezer. Een 20 jarige studente uit Utrecht. Op aanraden van mijn zus, een christelijke moeder van 3 kinderen die fan is van grote gezinnen. Ben ik ook, maar ik wacht nog even een aantal jaren eer ik aan mijn kinderschare begin. Heerlijk om te kunnen meegenieten van wat er allemaal omgaat in jullie huishouden. Ga zo door!

Anoniem zei

en hier meld zich nog een anonieme lezer;) Elke keer als ik op het blog van Gina(mijn schoonzus) kijk, klik ik ook even op die van jouw. Ik vindt het heel leuk om te lezen elke keer! Succes ermee verder! Marijke Olthuis

Machteld zei

Gemiddeld 1x per week lees ik je stukjes. Heel interessant, en ik heb bewondering voor alle dingen die je extra doet, met zo'n druk gezin. Ga lekker door met stukjes plaatsen wat mij betreft, ik vind het heel leuk om over al die dagelijkse dingetjes te lezen.

Groetjes van je schoonzus Machteld