zondag 14 maart 2010

Van alles wat

Ten eerste: Bart is weer aan het beteren, nadat hij eerst een zeer zielige zondag heeft doorgemaakt, met hoge koorts, spugen en zich echt ziek en zielig voelen. En lekker vertroeteld worden natuurlijk. In de loop van de avond keek hij weer helder uit zijn ogen en begon hij weer te lachen gelukkig.

Ten tweede: vandaag hebben we weer een satelliet-uitzending bekeken. Om op een lezersvraag terug te komen: we hebben met onze gemeente zeer regelmatig conferenties, waarvan die in Noorwegen wereldwijd de belangrijkste zijn. Voor ons zijn die in Nederland natuurlijk ook belangrijk, maar we kunnen ook kiezen om een keer naar een ander land te gaan, want over de hele wereld vinden conferenties plaats. Als we die in Noorwegen allemaal zouden bezoeken, zaten we daar denk ik wel zo'n zes keer per jaar: een keer met Pasen, een keer met oud en nieuw, in de zomer, en dan nog de echtparen-, mannen- en vrouwenconferentie. Zelf proberen wij 's zomers te gaan: meestal fijn weer, lekker ontspannen en voor het hele gezin leuk en fijn. De overige conferenties kunnen we thuis volgen via de satelliet, plus nog een aantal andere bijeenkomsten per jaar. Het is echt geweldig om er op die manier ook "bij" te kunnen zijn, ik ervaar een grote eenheid met degenen die ik daar zie, en natuurlijk zie ik ook een heleboel bekenden. En natuurlijk niet het minst belangrijke: alle hulp voor ons leven die er op die manier ons huis binnenkomt!

Ten derde: onze jongens houden van tv-kijken, en dan vooral al die in mijn ogen stomme tekenfilms over aliens, magische krachten etc. etc. Elke dag mogen ze het wel een poosje kijken, bijvoorbeeld 's morgens voor schooltijd als ze snel klaar zijn met aankleden en eten, maar ik vertel hen wel regelmatig dat wat ze zien, niet de echte wereld is, en dat het er zo in het echt niet aan toegaat. Gisteren zat Danny even mee te kijken naar het getuigenis van een Engelse vrouw, en toen vroeg hij plotseling: "Bestaat hij ook in de echte wereld?"
En vandaag, toen de jongens alle technisch lego en Knex weer moesten opruimen voordat we gingen eten, en waar de vloer mee bezaaid lag, kwam Danny helemaal krom de keuken ingelopen waar ik aan het koken was: "mijn kracht is op". Dat was wel een heel originele manier van ergens onderuit proberen te komen!

4 opmerkingen:

Huize steen zei

Fijn dat het kleine mannetje weer opknapt, zo zielig zo'n klein ziek kindje. En leuke nieuwe look hoor !!

Marti zei

Wat fijn dat de kleine Bart weer wat opgeknapt is.
En Danny, haha, wat een leuke opmerking!!:)

Nicole zei

Inderdaad goed bedacht!

Mijn kinderen vinden dezelfde stomme programma's leuk, maar ik herinner me dat mijn moeder dat vroeger ook van mijn favorieten vond. Dus misschien is het een universeel verschijnsel?

arianne zei

Fijn zeg dat Bart weer een stuk beterder is. Voor alle kinderen en jezelf is het vervelend, maar vind het voor zijn ukkie altijd zo zielig.
Wel een "droppie" trouwens hoor in die oranje bak!!
Gelukkig hebben wij geen tv maar dan zitten ze nog genoeg achter de computer ;-(
En afspraken bij 18 en 17 jarigen is toch heel wat moeilijker merk ik....
Pubers zijn niet zo gehoorzaam als ik dacht...