maandag 28 juni 2010

't Blijft een weglopertje...


Zo boevig als hij kijkt, zo is Chris ook. Nog steeds. Dachten we vorig jaar nog dat we het ergste hadden gehad wat het weglopen betreft, vandaag heeft hij geprobeerd om de kroon te spannen.
En dat terwijl je denkt dat je voldoende toezicht hebt ingesteld. Nu wonen wij gelukkig niet in een wirwar van straten: grofweg kun je twee kanten op vanuit de voortuin: linksaf en rechtsaf. En schuin tegenover is er een parkeerplaats die ook een merkwaardige aantrekkingskracht uitoefent op Chris. Waar hij dus ook regelmatig te vinden is, met een van onze sleutelbossen bijvoorbeeld.
Vandaag was hij ook 'ineens' weg, in de drukte die meestal vlak voor het avondeten heerst. Eerst toch maar vlug het zwembad checken: nix. Het huis checken: nix. Nog een keer: nix. Voortuin, tuin van de buren, parkeerplaats: nix. Nu werden we wel een beetje ongerust. Meer grote broers mobiliseren. Gido wordt de straat op gestuurd, maar komt al snel weer terug: Hij is er al! De buurvrouw kwam met hem aangelopen vanuit... de speeltuin! Ooit in een voor Chris grijs verleden zijn we daar wel eens geweest, maar hij heeft het kennelijk onthouden: de straat uit, rechtsaf, die straat helemaal uitlopen en daar is een mooie speeltuin. En daar was hij heengelopen, op zijn blote voetjes en in zijn onderbroekje en oranje T-shirt.
Wat moet je daar nou mee... (jaja, ik weet het wel: een hek maken in de doorgang naast het huis (zijn we mee bezig) en de voordeur op slot houden, bovendien elke halve minuut een blik op Chris werpen om te kijken of hij geen snode plannen aan het smeden is).

3 opmerkingen:

Wiek zei

En elke halve minuut zie je dat kopje én de snode plannen die gesmeed worden... Daar is volgens mij geen beginnen aan ;-) Houd het maar bij het hek en de voordeur, de fysieke barrieres dus.

groet Wiek

Judith zei

ja inderdaad..in de gaten houden..maar dat valt soms niet mee...het badje vind ik al een veel enger item nog brrr. Gelukkig dat de buurvrouw hem thuis bracht zeg. Er staat ons hier nog heel wat te wachten. Kjell is net zijn vader en die liep nogal eens weg vroeger als peuter. Dus ik ben gewaarschuwd...

Nicole zei

Het blijft toch altijd angstig,als je je kind nergens kunt vinden! Fijn dat hij weer terecht is.