dinsdag 17 augustus 2010

Kwijtgeraakt

De Achterbergen slagen er meestal wel in om alle eigendommen weer mee naar huis te nemen na een vakantie, maar deze keer is er toch iets achtergebleven: Bart zijn dag- en nachtritme. Sliep hij de laatste tijd heerlijk de hele nacht door en overdag twee keer niet te kort en niet te lang, in Noorwegen veranderde dat langzaam maar zeker in drie hazeslaapjes overdag en nachten waarin hij ten eerste niet wilde gaan slapen, ten tweede midden in de nacht opeens een of twee keer wakker werd (om even bij mij te drinken en dan weer door te slapen) en ten derde 's ochtends ook veel te vroeg klaarwakker werd, een keer zelfs al om vijf uur... Bovendien had hij te pas en te onpas vieze luiers, en dat allemaal terwijl hij zo ongeveer hetzelfde eten kreeg als thuis, en in principe dezelfde dagindeling. In ons huisje was één aparte ouderslaapkamer waar het campingbedje van Bart nog bij in paste, en verder een open zolder waar de rest van de Achterbergen hun nachten doorbracht (behalve Irene, die bij een stel meiden in een ander huisje zat). Het was dus zaak om Bart zo stil mogelijk te houden als hij 's nachts of 's morgens vroeg wakker werd, en daarom mocht hij lekker vaak bij mij drinken. Dat we nu weer thuis zijn, betekent niet dat hij z'n ritme weer teruggevonden heeft. Nee, meneertje wordt midden in de nacht klaarwakker en gaat om z'n moeder staan schreeuwen. Heel gezellig hoor, maar toen hij vannacht na het drinken luidkeels protesteerde toen hij weer in bed werd gelegd, hebben we de knop maar omgezet en hem een flesje water gegeven. In bed. Zodat ik lekker in mijn eigen bed kon kruipen in afwachting van wat er zou komen. Even later liet hij nog even weten dat hij het toch niet echt waardeerde, maar dat was maar voor de vorm, want na een paar uithalen ging hij toch maar lekker slapen. Een paar uurtjes dan toch. Maar nu wist ik wat ik kon doen, en heb ik hem toen hij weer begon te huilen het nog halfvolle flesje water weer in zijn handjes gegeven en ging ik linea recta terug naar bed. En Bartje hebben we niet meer gehoord tot het.... kwart over acht was!

6 opmerkingen:

plukdedagsandra zei

Ai. Niet fijn. Hopelijk vinden jullie snel weer een ritme.

Anoniem zei

Gezellig dat je weer terug bent.
Wat een reisverhaal, leuk om te lezen!
Ik hoop dat Bart weer snel in zijn oude ritme komt want die gebroken nachten zijn slopend.
Wij hebben twee kinderen de oudste bijna 19 en bijna op kamers om te gaan studeren maar dat s nachts eruit brr ,ik kan het me nog herinneren!

met groet Roos.

Liene zei

Goede vakantie gehad dus?! Hoop voor je dat Bart met de flesjes water weer snel in zijn ritme komt! Succes!

RiaN zei

's nachts eruit nu het fris wordt is niks aan...hopen dat hij maar gauw weer ritmisch wordt.

tim en lucas zei

grappig om te lezen.

hier net een tuitbeker water klaar gezet ik ben het zat. lucas heeft wel geteld 3 keer door gelspaen in 18 maand. de laadste tijd kwam hij pas rond 4 a 5 uur voor het eerst en sliep hij door tot 7 a 8 uur.
nu de laadte paar dagen komt hij om 12 uur 4 uur en 7 uur gaaaap.
niet bij elke kik spring ik er uit ik wacht even of het door zet. maar nu ben ik eht zat hij kan het vannacht doen met een beker water ben benieuwd of hij het pikt.

hopelijk heeft bartje bij jullie ook snel weer door hoe het ook al weer zat.

Nicolle zei

Ik dacht ook dat ik alles in de koffer had gedaan, maar ergens op de lange reis terug moeten wij het ritme verloren zijn. Toch vreemd dat op vakantie alles gewoon door gaat en ze thuis hun draai niet kunnen vinden. Hier wordt het eerste uurtje wel geslapen, daarna wakker om vervolgens met geen mogelijkheid weer de slaap te kunnen vatten. Gisterenavond was het van 20.30 tot 22.30uur pfff... Ik kan hem gewoon niet laten huilen, dus dan maar met een dekentje op een stoel naast zijn bed. Goede tips zijn welkom!