maandag 16 augustus 2010

't Is weer voorbij, die mooie zomer....

Bij de Achterbergen is na zes weken vakantie het normale leven weer bijna volop begonnen. De drie oudsten beginnen volgende week weer, maar de vier jongens van de lagere school zijn vandaag weer gestart. En dat was wel wennen, want gisterochtend zaten we nog in Noorwegen! Elf dagen lang waren we op het conferentiecentrum van de gemeente, en elke dag was er wel iets te beleven: bijeenkomsten natuurlijk, maar ook een knalgezellige familiedag met ontzettend veel activiteiten, sportevenementen, een schitterende musical over Mozes (in het Duits), etc. etc. etc.
Het conferentiecentrum ligt vlak bij Sandefjord, in het zuiden van Noorwegen, aan een uitloper van de grote Oslofjord. Op het terrein zelf is een flink hoogteverschil, dat o.a. is gebruikt voor een mooie waterval.




De grote zaal staat boven, deze keer waren er zo'n 6.000 mensen uit 35 landen gekomen; een heel dorp eigenlijk! Beneden bij het water is het hele terrein volgebouwd met huisjes van verschillend formaat, en tegen de berg aan zijn appartementen gebouwd.


Danny vergaapt zich aan de etalage van een snoepwinkeltje:


De Achterbergen passen met z'n elven niet meer in één auto, en daarom gingen we deze keer met het vliegtuig! Het was de bedoeling om een mooie foto te publiceren van een rijtje jongens met hun rolkoffer op Schiphol, maar ja, zo gaat het dus niet... Al plan je alles van te voren: tram, trein, vliegtuig, bus, er kan nog steeds van alles tussenkomen. Deze keer raakten er gelukkig geen Achterbergjes kwijt (wel constant hoofden (9) en koffers (7) tellen), wel hadden we een latere trein dan we gepland hadden, en kwamen we pas om half tien op Schiphol aan, en het vliegtuig zou om half elf vertrekken. Normaal niet zo'n probleem misschien, maar vijf van ons moesten nog inchecken omdat dit thuis niet gelukt was. En nu lukte het ook niet bij de incheckzuilen, en werden we doorverwezen naar de incheckbalie, waar een lange, lange rij stond... De in te checken heren gingen achteraan in de rij staan, terwijl wij op de koffers pasten. En dat was ons geluk, want omdat zij geen bagage bij zich hadden, werden ze uit de rij gehaald om bij een andere balie in te checken. Daarna alle zeven koffers afgeven, en toen was het tien over tien. Snel naar de gate. Tja, wij hadden zo ongeveer de verste gate van heel Schiphol: eerst een lange lange gang door, en op een gegeven moment hing er een bordje: nog ongeveer 10 min. lopen tot aan onze gate... We hadden dan wel geen koffers meer mee te sjouwen, maar nog wel een stuk of wat jongetjes in de gaten te houden, plus de handbagage: de een een tas, de ander een camera, en weer een ander de tas met luiers etc. etc. Eindelijk kwamen we bij de gate, waar ze gelukkig op ons gewacht hadden, zodat we nog meekonden met de bus die ons naar het vliegtuig bracht. So far, so good. Door het late inchecken zaten we zo'n beetje door het hele vliegtuig verspreid, met hier en daar een tas of een camera in de bagagevakken en geen idee wie wat waar precies... Maar gelukkig ging alles helemaal fantastisch tijdens de vlucht (Chris zat de hele tijd met zijn handen tegen zijn oren naast Irene, en vier van de kinderen kregen in het overvolle vliegtuig een plekje in de business class) en kwamen alle spullen na de landing weer uit alle vakken tevoorschijn. Nu nog de bagage afhalen. In de volle aankomsthal renden de kleinere Achterbergjes tussen alle medepassagiers door, terwijl de ouderen probeerden de (nieuwe) koffers te herkennen. Dat ging op zich wel goed, maar het bleef steken bij vijf, hoe lang we ook wachtten... en de bus zou om half een vertrekken! Toen de lopende band stopte, bleek dat we de hoop op onze overige twee koffers moesten opgeven en konden we aansluiten bij de rij die voor het loket "vermiste bagage" stond. En daar kwam een van onze medebusreizigers aan om te vragen of we nog met de bus mee wilden - het bleek dat ze de buschauffeur hadden laten wachten! Drie kwartier hebben ze op ons gewacht: koninklijk gewoon! Al met al was het toch nog steeds een goed idee om te gaan vliegen, en dat vooral omdat je je handen vrij hebt tijdens het reizen, en het veel korter duurt dan met de auto, zodat je nog steeds uitgerust bent als je aankomt.
De terugweg is een ander verhaal, en dat komt dan met name door een vertraging van de vlucht, jongens die kwijtraken op Schiphol, en dan heel lang wachten op de tram, die overvol is zodat je de jongens niet goed in de gaten kunt houden, en dat arme kleine Bartje die de hele dag niet veel meer dan een half uur heeft geslapen...
Maar nu is hij weer helemaal blij:

(Nou ja, deze foto is nog van Noorwegen)

12 opmerkingen:

Huize Steen. zei

Wow dat was een hele reis zo met zijn allen !!

Wiek zei

Hey Karien,

fijn dat je er weer bent, en fijn dat jullie (ondanks de avonturen) heelhuids terug zijn! Volgens mij hebben jullie genoten in Noorwegen en wel zoveel dat een wat minder goed verlopen reis daar absoluut niet tegenop weegt. Of zie ik dat verkeerd?

groet Wiek

Marjon zei

Gezellig dat je weer blogt en zo te lezen hebben jullie ondanks het 'gereis' toch een erg mooie vakantie gehad in Noorwegen?!

Groetjes, Marjon

Anoniem zei

Wat een spannende reis met zijn allen. Volgens mij hebben jullie genoten in Noorwegen, alle batterijen weer opgeladen voor een nieuw schooljaar.
Ik ben benieuwd naar de terugreis, lijkt spannend te worden.
groet, Mariam

Mellody zei

Fijn dat jullie er weer zijn! Ben benieuwd naar de rest van de belevenissen.
P.S: Wij hebben gezinsuitbreiding gekregen... een jongen en een meisje :-)

plukdedagsandra zei

Welkom terug en wat is kleine Bartje weer gegroeid seg. Het gaat hard.

tikje wit zei

Arme Bartje...Wellicht is hij óók blij als t weer wat rustiger is in huize Achterberg. Welkom terug!

Nicole zei

Dat lijkt me best een grote en abrupte overgang inderdaad!

The Dutchess zei

Tjonge..een heel avontuur hoor zo met z'n allen..en bartje is een kanjer!!

tim en lucas zei

tjonge wat een reis.
hebben jullie ook nog iets van het land gezien?of alleen de conferentie en het terijn ( klinkt ook heel erg indrukwekkend)

wat een gedoe met het vliegtuig zeg. ik zie het met 2 kinderen al niet zitten laat staan met 9

petje of hoor.

Judith zei

wat een geregel zeg maar gelukkig hebben jullie ene goede vakantie gehad! fijn dat jullie er weer zijn ! zijn de koffers nog terecht gekomen?

Karien zei

@Judith, de koffers werden gelukkig de volgende morgen keurig op ons vakantieadres bezorgd. Op de terugweg was er weer eentje kwijt, en die werd de volgende ochtend heel vroeg al bij ons thuisgebracht. Hoefden we die mooi niet mee te nemen in de trein en tram!