zaterdag 18 september 2010

Afscheid

Een van de eerste grote aankopen die wij als pas getrouwd stel deden, was een digitale piano. Hij kreeg een plekje in ons overvolle flatje in de grote stad. Avond aan avond zat ik te spelen, met de koptelefoon op om niet al te veel lawaai te veroorzaken. Onze oudste werd geboren. Ook hij hield ervan om op de toetsen te slaan. Een keer spuugde hij een behoorlijke kwak bovenop de toetsen, waarna het geheel verdween in het binnenwerk van de piano, voordat ik iets had kunnen pakken om het op te ruimen. De opneemfunctie werd goed gebruikt: de ingespeelde liedjes konden eindeloos worden herhaald. De piano verhuisde twee keer mee naar een ander huis. Kind na kind na kind na kind na kind na kind na kind na kind vermaakte zich met de vijf liedjes die er op de kaart staan, sommigen hielden meer van nummer 5, anderen meer van nummer 2. Tijdens het afspelen kon je wisselen van instrument, dat was erg leuk. Een keer klom er eentje bovenop de klep. Nog een keertje, maar deze keer kon de klep er niet meer tegen, en brak er iets bij hem. Sindsdien stond de piano altijd uitnodigend open. En toen, na lange jaren van trouwe dienst, ging er nog iets kapot: het pedaal deed het niet meer. En de ene lage C had ineens een heel hard geluid, daar schrok je steeds van tijdens het spelen. Spelen zonder pedaal was niet zo leuk, helemaal niet als je 'gewoon' piano wilde spelen. De piano werd opengeschroefd. We zagen de plek waar de kwak spuug inmiddels was opgedroogd, maar het probleem kon niet worden verholpen. Nog een paar jaar sudderde het zo door, totdat, op een mooie dag, ineens groen licht kwam voor een andere piano. De oude trouwe piano werd op gratisaftehalen.nl gezet. Er waren gelukkig een heleboel mensen die hem graag wilden hebben, zodat hij niet aan de weg hoefde te worden gezet. En nu staat hij in de gang, te wachten op z'n nieuwe eigenaar, die zich niet kan voorstellen dat je een piano wegdoet omdat het pedaal het niet meer doet...

2 opmerkingen:

RiaN zei

Maar toch hij gaat nu weg...ach arme pingeling, als -ie nou maar bij z'n nieuwe eigenaar wennen kan...

Judith zei

toch leuk dat een ander er weer blij mee is dan is t afscheid iets minder erg