donderdag 16 september 2010

Het kleine, avontuurlijke jongetje

Het kleine jongetje speelde in de tuin, maar ook al was het een knots van een tuin, hij vond hem toch nog te klein. Daarom ging hij op z'n loopfietsje langs het huis naar de voortuin, door het hekje en de straat op. Zijn grote broer was even daarvoor ook die kant op gegaan, naar de grote stad, en dat wilde hij ook wel. Op de straat wist hij precies welke kant hij op moest, ook al had hij dat nog nooit alleen gedaan: rechtsaf tot aan het kruispuntje, dan linksaf op de andere straat, langs twee huizen, over een hoog bruggetje, en daar kwam je op de doorgaande weg, waar de papa en de mama van het jongetje heel vaak met hem in de auto hadden gereden. Het jongetje ging rechtsaf, en ging voor het gemak midden op de rijbaan loopfietsen. Dat kon best, want er reden toch geen auto's. Na een poosje kwam hij de winkelwagen tegen. De meneer van de winkelwagen zag het kleine jongetje loopfietsen, maar in tegenstelling tot het jongetje zelf vond hij het een beetje eng. Er reden nu dan wel bijna geen auto's op de doorgaande weg, maar áls ze er rijden, doen ze dat wel gelijk heeeel hard. Hij belde dan ook zijn vrouw op, die een stukje verderop aan dezelfde weg woonde, om hem te komen helpen uitzoeken waar het jongetje eigenlijk heen moest, of eigenlijk: terug moest. Een aardige boer die daar woonde, kwam er ook bij staan, en zij hielden samen het jongetje staande. Dat vond het jongetje wel gezellig: aardige mensen, die lekker veel aandacht voor hem hadden. Helaas verscheen in de verte de moeder van het jongetje op het bruggetje. Ze keek eerst even in het diepe water, en daarna in de richting van het groepje mensen. De aardige mevrouw zag de moeder ook, en zij wees naar het jongetje. Toen kwam de moeder er snel aangelopen, en zij wilde het jongetje weer mee terug naar huis nemen. Dat vond het jongetje helemaal niet leuk. Hij begon te schoppen en te schreeuwen, want hij wilde zo graag naar de grote stad. Het hielp allemaal niet, de moeder nam hem in de houdgreep, samen met het loopfietsje, en zo liep zij de hele weg terug naar huis.

Maar eigenlijk had ze kunnen weten dat hij wegfietsplannen had, want laatst had ze hem betrapt toen hij in de gang een maniertje had verzonnen om bij de fietssleutels te komen:

14 opmerkingen:

Aritha Vermeulen zei

O wat eng! Je zult wel heel erg geschrokken zijn. Houdt de deur mar op slot!

Mellody zei

Een hele onderneming voor dat jongetje...., wat zal z'n moeder opgelucht geweest zijn toen ze hem vond, zo ver van huis. Was dat mama-instinct toch best goed, omdat zij precies dezelfde weg was gegaan als dat jongetje ;-)
En nu? Toezicht verscherpen? Beter slot op het hek? Loopfietsje naar binnen?

astridreinders zei

Ik kan me zo voorstellen dat het jongetje nog wel een verhaaltje te horen kreeg voor het slapengaan....Pfff wat zal jij in de rats gezeten hebben. Dat beloofd nog wat, deze ondernemingslust!

Judith zei

oh wat zal jij geschrokken zijn! oh ik houd mijn hart vast voor kjell hier want die is ook nogal ondernemen en zijn vader ging er vaak vandaaor..en hij lijkt zo op zijn vader..help!!!

Marti zei

oh 'clis' toch. Je moeder zo laten schrikken.

Maar zelf een groot avontuur beleven. Wacht er nog maar een paar jaar mee... alleen wegfietsen! ;-)

Nicolle zei

Wat een strenge moeder zeg, mag dat jongentje niet eens even een boodschap doen? Misschien was het wel heel belangrijk wat er op zijn lijstje stond, een trapje om wat minder gevaarlijk bij de fietssleutels te komen?

Petra zei

ooh, wat een schrik.
met gelukkig een goede afloop.

Maar lastig ook dat alle grote kinderen wel weg mogen en de tuin uit en dat jij dan achter het hek moet blijven... Morris staat ook regelmatig beteuterd te vragen waar de rest nou toch weer heen gaat?!

Anoniem zei

Wat een ondernemend jongetje! Je zou een paar extra ogen moeten hebben om hem constant in de gaten te kunnen houden.
Waren de andere kinderen ook zo ondernemend?
Mariam

arianne zei

een diepe zucht toen ik dit achter elkaar gelezen had.....

Daar heb en krijg je nog wel wat mee te stellen vrees ik.
Gelukkkig is het goed afgelopen....maar hoe houd je hem nu tegen???

plukdedagsandra zei

Oeps. Dat is schrikken seg. Maar wel heel erg ondernemend!

Karien zei

Het kleine jongetje mag nu dus niet meer alleen in de tuin spelen, en dient het liefst onder voortdurend toezicht te zijn...

Janneke zei

dat klinkt als mijn favoriete gouden boekje 'wim is weg'

memvan7 zei

Herkenning, alweer jaren geleden. Ik was de kinderen aan het ophalen van school, de jongste van de tweeling, toen bijna 4, had wel mee gewild. Ik had hem alleen niet gehoord, mijn man wel, maar die dacht dat hij toch rustig was gaan spelen. Dus niet, want korte tijd later ging de telefoon. Een kennis had zoon gezien op zijn fietsje met zijwieltjes toen hij de krijsing met de verkeerslichten overstak. Zoon is onderschept door mijn man toen hij al bijna bij school was.
Henriette

memvan7 zei

oeps een flinke spelfout, ik bedoelde uiteraard kruising want wat een krijsing zou moeten zijn?