zaterdag 9 oktober 2010

Dag rustige uurtjes

Het is afgelopen met de rustige uurtjes in het begin van de middag...
Tot nu toe deed Chris elke middag braaf z'n middagslaapje. Nou ja, braaf... het gebeurde steeds vaker dat hij daarna beneden kwam met bijvoorbeeld babylotion in zijn haar. Of met een andere broek aan. Of twee. Het was dus al duidelijk aan het worden dat hij eraan toe zou zijn om het middagslaapje over te slaan.
Deze week was het helemaal duidelijk. De boodschap is eindelijk bij mij aangekomen. Chris was namelijk heel stilletjes uit bed gekomen en had een doosje behanglijmpoeder in de wasmachinebakjes geleegd. Toevallig kwam ik eraan op het moment dat hij een zakje met cementpoeder erachteraan wilde kieperen. Dat was eergisteren. En gisteren vond ik  hem een kwartier nadat ik hem naar bed had gebracht op de wc boven. En na een half uur weer. Beide keren heb ik hem weer in bed gelegd met de mededeling dat hij nu echt moest gaan slapen, maar nee hoor: weer een poosje later was hij vrolijk aan het springen in de kamer waar Bartje sliep, maar inmiddels ook wakker was geworden.
Nu geef ik het op. Onze spring in 't veld is gewoon niet te vangen. Ook niet op de bank met een DVD of zo (dat deed ik met de andere jongens in deze fase vaak), dus ik zal eraan moeten geloven. De Chrisloze tijd bij de Achterbergen wordt vanaf nu beperkt tot de nacht.
Kinderen opvoeden - 't is net een drukke baan!

3 opmerkingen:

Mellody zei

Onze Levin slaapt ook niet meer 's middags. Voordeel is dat hij er dan 's avonds wel veel vroeger in kan liggen. De keren dat hij toch even slaapt 's middags loopt hij 's avonds nog lang rond...

P.S:Wat jammer nou dat je de nieuwe uitvinding van Chris verstoord hebt. Nu weten we niet wat het geworden zou zijn ;-) Wat een ondernemend deugnietje!

Huize Steen. zei

Mijn meisje slaapt al bijna een jaar niet meer 's middags, ik mis het nog steeds ;-)

Pareltje zei

Ja, da's wel even omschakelen... Hier dezelfde fase. Joram klimt gelukkig niet uit bed, maar ligt wel (luidruchtig) te jammeren (met een slapend zusje op dezelfde verdieping)... Ik had toch gehoopt dat het tukkie pas verleden tijd zou zijn als zijn derde verjaardag in zicht kwam. Pech voor ons, hij is nog geen twee-en-een-half...