donderdag 25 november 2010

Kwijlen en andere eigenschappen

De Achterbergen (sommige dan) kunnen er wat van. Gebrek aan vocht hebben ze in elk geval niet gehad, en zeker niet de baby die zó veel kwijlde in de wieg, dat het matrasje beschimmeld raakte en we een nieuw moesten kopen. Ook Chris niet, die met zijn drie jaar nu pas rondloopt met een droog kinnetje en zonder plekken op zijn trui.
Bart gaat vrolijk verder in hetzelfde spoor. Erg is het niet, we geven hem gewoon regelmatig iets droogs aan, en gebruiken af en toe ook wel slabbetjes om het vocht op te vangen (maar dat zijn dan met kruipen weer van die lastige in-de-weg-zitters). Een beetje minder is dat we lang moeten zoeken om een leuke foto te vinden waar hij zónder natte trui op staat. Zelfs de officiële studiofoto die we in april hebben laten maken, en waarvoor we vlak voordat de opnames startten een schoon truitje bij Bart hadden aangetrokken, vertoont een kwijlplek...
Maar goed, het gaat een keer over, al kan het kennelijk ook duren tot de derde verjaardag.
Bart is zijn karaktertje lekker zelfstandig aan het ontwikkelen. Hij kan veel, maar past het pas regelmatig toe als hij er helemaal zeker van is, zoals lopen. Hij laat zich niet overhalen om een stapje te doen, ook al doet hij er soms een paar zonder dat hij het zich bewust is.
Soms wil hij de trap opklimmen. Bij de eerste tree grijpt hij dapper naar de volgende. Op de tweede tree begint hij bedenkelijk te kijken, maar gaat toch door. Op de derde tree begint hij half te huilen, maar weet toch niets anders te bedenken dan stug doorgaan (ook al is André vlak achter hem om hem op te vangen). Zo schattig! Ik ben wel blij met zijn voorzichtigheid, na waaghalsje Chris is Bart een verademing!

8 opmerkingen:

plukdedagsandra zei

Ja. Dat is wat hé. Dat aldoor kwijlen. Ons Liesje doet er voorlopig nog niet aan, maar onze Thijs nog steeds en die is al 2!

Nicolle zei

Ook wij hebben hier zo'n kwijlend mannetje rondlopen. Nadeel bij Rev is dat hij daardoor helemaal koud wordt. Hij heeft dus ALTIJD een slabbetje om. Het zijn wel speciale slabbetjes met een fleece voorkant en een nylon achterkant, hij kan er precies één dagdeel mee. Ik heb ze inmiddels in rood, vel blauw en donkerblauw zodat het zijn kleertjes niet heel erg ontsierd.
Als je op mijn weblog kijkt en naar foto's van Rev zoekt valt het je vast op....

Vandaag op het bureau kreeg ik een lijstje mee met oefeningen die we met hem kunnen doen om zijn mondspieren te trainen. Zie je een kind van anderhalf al tien tellen lang een rondje van zijn mond maken??? We wachten rustig af... al is het tot zijn derde verjaardag...

Karien zei

Ha, die oefeningen kregen wij ook voor Chris. Verspilde moeite bij hem... Wel hielp het uiteindelijk om hem te zeggen dat hij niet moest knoeien. Dan slurpte hij even en deed zijn mond dicht. En voilà, zo leerde hij het toch!

baasbraal zei

Willen jullie tips van een logodediste die met succes tientallen kinderen van het kwijlen heeft afgeholpen? Laat het kind ZUIGEN, krachtig zuigen! Je begint met een kort, breed rietje en vloeistof (je kunt een rietje gewoon met een schaar korter knippen). Als het kind dat kan, maak je het rietje langer, dunner en/of de vloeistof dik je in. Dus water, limonade, melk, yokidrink, yoghurt, appelmoes enz. Je kan ook spaghetti laten opzuigen. Met al deze dingen is het zo, dat jonge kinderen geen opdrachten uitvoeren, maar wel spelletjes meespelen. Een opdracht zoals het Consulatiebureau gaf, is in twee opzichten belachelijk. Naast het feit dat het kind de opdracht niet uitvoert, is het tuiten van de lippen geen indicator om de lippen te kunnen sluiten en de tong aan te zuigen, waardoor automatisch geslikt wordt. Je spreekt gewoon van te voren met de rest van de gezinsleden af, dat je spaghetti gaat zuigen (wel blote, anders komt de saus zo naar op je wangen te zitten)en je begint gewoon. Datzelfde geldt voor drinken uit een rietje. Je trekt een gezicht alsof het zo hoort en je gaat uit een rietje zuigen. Dan bied je je kind ook een beker met een rietje aan. Wat ook leuk is, is een patatje opeten zonder handen. Je moet dan automatisch je lippen tuiten en het patatje daarmee vasthouden om het patatje naar binnen te werken. Voor een kind van twee is dat nog erg moeilijk, maar het is gewoon een leuk spelletje. Wat ook heel goed helpt in sommige gevallen is zelf heel overdreven slikken, voorafgegaan door een soort slurp en op hetzelfde moment even op de lippen van het kind te tikken. Ondertussen ga je gewoon door met waar je mee bezig was. Ik zou er zo min mogelijk over zeggen, Karien heeft geluk gehad. Verder wil ik nog even zeggen dat je beter drie keer per dag 3 minuten deze dingen kan doen met zo veel mogelijk variatie, dan 3x in de week 30 minuten. Als de lippen even iedere keer worden aangespannen, ontwikkelen de lipspieren zich en worden sterker. SUCCES LADIES!!! Het is de moeite waard om werk te maken van het afleren van kwijlen. Als een kind goed kan slikken, verbetert zijn evenwicht met sprongen! Ook voor de spraakontwikkeling (met name voor het horen en gebruiken van de woordvolgorde in de zin) is ook een goed gesloten mond met een aangezogen tong een pré. Het was een hele preek, maar nog net geen lezing!

Karien zei

He bedankt Janneke! Inderdaad is dat wat Chris heeft geleerd (en hij drinkt heel veel met rietjes), maar nu weten we ook het hoe, het waarom, het in en het out. 'k Zal het even aan Nicolle zelf ook zeggen, anders komt ze vast niet meer kijken of er nog een reactie onder staat...

Nicolle zei

Jaja daar ben ik! Ik ben erg blij met de informatie. Rev kan al uit een rietje drinken, maar dat gaan we dus vanaf nu meer en gevarieerde doen. Ik begrijp het nut ervan en het zou (vooral voor hem) fijn zijn als hij van zijn natte shirtjes en veelal kusjes op de wang af is.

Marti zei

Wat word Bart al groot zeg, wauw! en ik vind hem spreken op zijn broers lijken. En dat gekwijl, komt vast idd allemaal wel goed! Heb er geen ervaring mee, dus ook geen tips. Maar wou gewoon even reageren op de mooie foto!

Anoniem zei

Wat leuk zo een uitleg van Janneke! Ook al heb ik allang een kwijlende peuters meer, gewoon leuk om te weten.

Succes Karien met de 'spelletjes' met Bart, wat wordt hij al groot, maar ja, hij wordt ook al weer bijna een jaar.

Mariam