dinsdag 2 november 2010

Pittige dagen

't Is pittig tegenwoordig bij de Achterbergen. Niet voor iedereen hoor, gelukkig. Vooral voor onze lieve Frank is het een pittige tijd, het lijkt wel in toenemende mate. Ook op school, eigenlijk vooral op school en in andere situaties buiten het gezin, gaat het lang niet altijd van een leien dakje. Maar ook binnen het gezin is het moeilijk voor Frank, vooral om op een goede manier een uitweg te zoeken voor zijn boosheid. En dat is dan netjes gezegd.
Pittige dagen dus, ook voor mij en André, want ja, voor deze jongen hebben we gewoon een extra portie wijsheid nodig. Die we nu nog niet steeds voorradig hebben.
Maar we komen er wel hoor! God heeft zich vast niet vergist toen Hij bedacht hoe Frank eruit zou komen te zien, van buiten en van binnen. En ook niet toen Hij hem juist aan ons gaf. Een mooie en eervolle opdracht, om hem te begeleiden en te helpen vormen.
Nu zoeken we nog veel naar de vormen om Frank het beste te kunnen helpen. Maar we weten zeker dat we ook oplossingen gaan vinden, zodat Frank zijn plekje in het leven gaat vinden, en hij lekkerder in zijn vel gaat zitten, zowel thuis als in andere situaties.

13 opmerkingen:

memvan7 zei

leuk Rushhour spelen, hebben wij ook, met alle uitbreidingen erbij. Gaat bv altijd mee op vakantie
Henriette

Nicolle zei

Mooi verwoord... ik ben er stil van... Ik zou willen dat ik Frank wat beter kende zodat ik met jullie mee kon denken!

moeder van een zoon met ADHD en autistische trekjes zei

Wat zeg je dat mooi Karien.
Dit blogje zou zo over mijn zoon kunnen gaan.
De extra wijsheid waarover jij het hebt vertalen wij altijd als een gebruiksaanwijzing die er wel is, maar die wij nog niet kunnen lezen.
Ook onze zoon is zoals God hem bedoeld heeft.

Judith zei

precies en zo is t maar net!
Dat spel ken ik trouwens niet..

Ciska zei

Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst. Een bijzonder kind in een prachtig gezin. Hopelijk vinden jullie snel weer balans.
De kunst is om frustratie te voorkomen door hem veel duidelijkheid en voorspelbaarheid te bieden, thuis en op school.
Groet,
Ciska

JenS zei

Inderdaad veel wijsheid toegewenst! Wij hebben een zoon op wie dit ook van toepassing WAS....... Voor hem is het verleden tijd! En dat is heerlijk om te zien. Dus houd vol, Hij die een goed werk begonnen is zal het ook afmaken. In jullie, maar ook in Frank. Zo werkt het twee kanten op, is dat niet geweldig! Bedankt voor jullie voorbeeld in het aanvaarden van het kind zoals hij is.

Dat spel is trouwens heel leuk, het heet Rushhour en onze jongens hebben het ook. Je moet het in je eentje doen en het vergt veel hersenwerk...
Het is een soort parkeerplaats met allemaal autootjes waarvan er eentje bij de uitgang moet komen zonder de andere op te tillen. Alleen door verschuiven mag je de andere verplaatsen. Er zitten veel kaartjes bij van beginner tot gevorderde.
Knap dat hij het al kan.

plukdedagsandra zei

Ieder kind is anders en we moeten ze aanvaarden zoals ze zijn al is het niet altijd even makkelijk hé.

Liefs, Sandra.

Karien zei

@JenS: Ha, hij kan Rushhour beter dan ik... (en ik had een 10 op mijn eindlijst voor wiskunde)

Karien zei

@JenS, trouwens, wat een bemoedigend bericht van jou! Bedoel je dat je zoon zijn manier heeft gevonden om om te gaan met frustraties? En je hebt helemaal gelijk met dat het twee kanten opwerkt. (Ik zou wel eens een avondje bij je op bezoek willen komen :-)...)

Lies86 zei

Weet niet precies waar Frank last van heeft. Maar bij ons op het werk (werk met verstandelijk beperkte mensen met gedragsstoornissen) hebben we dekentjes en hangzakken.
Bij boosheid vinden de jongens het fijn om een geborgen gevoel te hebben.
In de hangzakken kunnen ze zelf kruipen. Dit zijn een soort druppelvormige zakken met een gat erin, ze hangen met een hele stevige haak aan het plafon. Als ze erin klimmen kunnen ze ze bijna dicht doen en even in hun eigen cocon tot rust komen.

Werkt dit niet dan wikkelen wij ze in een deken, strak en helemaal erin, dan houden we ze vast en praten rustig tegen ze. Dit werkt vaak ook.

http://vandervelden.web-log.nl/familie_van_der_velden/images/2009/08/11/kamer_morris.jpg
Zo'n zak hangt er bij ons, alleen hebben wij de voorkant ook dicht gemaakt zodat de jongens zich kunnen afsluiten van de buitenwereld!

Succes met hem, en de rest!

Lies86 zei

Plaat ik net een hele reactie is hij weg!
Of komt hij nog?

Mijn leven is Boulimia zei

Wat mooi omschreven. Ik heb zelf een een meervoudig gehandicapt zusje, en hoe zwaar dat ook is, God zal het inderdaad zo bedoeld hebben en we zijn heel blij met haar. En dat lees ik ook terug in deze blog van jou, heel mooi.

Marianne zei

Wat fijn dat je kan zeggen dat God er een bedoeling mee heeft,dat Frank bij jullie mocht komen.Hij zal jullie ook de hulp geen die jullie nodig hebben.

Gods zegen Marianne