zaterdag 31 december 2011

vrijdag 30 december 2011

O, o!

als het er maar bij eentje blijft....!

De bovenste foto is een verbeterde versie. Het lijfje is iets langer geworden en de oortjes zijn iets kleiner dan op de foto hieronder.

woensdag 28 december 2011

Breien in de vakantie

Breien kan natuurlijk altijd, vakantie of niet. En misschien vinden jullie het leuk om, ondanks de blogpauze, toch even mee te genieten.

Het idee voor het kransje is ontstaan toen ik het schuine gedeelte van de letter M aan het breien was. Zo gaat dat dus.

Huh? Letter M? Kijk maar op de foto hieronder. Dat idee is weer ontstaan toen ik toevallig een hoofdletter Z zag van deeg of zo. Dan flitst er door je hoofd: hé, dat kun je ook breien, letters! En meteen zag ik het voor me.

Gezellig he?






vrijdag 23 december 2011

Traditiegetrouw

De Achterbergen hebben in ruim twintig jaar aardig wat tradities opgebouwd. Zo is er de traditie van het kerstontbijt, een van de spaarzame keren per jaar dat er gezamenlijk ontbeten wordt. Met de hele rataplan erbij, en supergezellig!

Het kerstdiner, op tweede kerstdag, is ook een traditie natuurlijk, toch doen we het dit jaar eens heel anders. We gaan in twee etappes eten deze keer! Eerst maken de ouderen het leuk voor de jongste helft van het gezin. Zij mogen op een normale tijd eten, waarbij ze netjes worden bediend door de groten. Om 20.00 uur, als de allerjongsten al in bed liggen, en de andere jongere Achterbergen iets leuks voor zichzelf mogen doen, gaat de andere helft aan tafel. Eens een keertje lekker rustig dineren, in eigen huis nog steeds. Klinkt als een nieuwe traditie!

Natuurlijk gaan we traditiegetrouw ook het kerstfeest vieren met de gemeente, op eerste kerstdag aan het eind van de middag. Samen eten, en halverwege de avond weer thuis.

Helaas mogen de bloglezers niet met dit alles meekijken, want traditiegetrouw wordt dit blog ook niet aangevuld tijdens de schoolvakantie. Hoeveel leuke dingen er ook gebeuren. Want de Achterbergjes vinden het ook fijn als hun moeder niet aan de computer zit.

Hebben jullie nu mooi ook de tijd voor jullie eigen gezin! Fijne vakantie, gezegende en ontspannen feestdagen, en alvast een heel gelukkig nieuw jaar toegewenst!!

donderdag 22 december 2011

Een hardnekkig virus

Wist ik veel dat het breivirus zo hardnekkig was... er blijken bronnen aangeboord te zijn waarvan ik het bestaan (in mijzelf) niet had vermoed. Ik, die altijd alles uit een boekje moest doen: pianospelen, koken, en ook breien.

De laatste paar weken blijk ik ook begrepen te hebben wat 'creatief' eigenlijk betekent: een gedachte komt langsgevlogen, vat ergens post in mijn achterhoofd, baant zich langzaam maar zeker een weggetje naar voren, er komt een schetsje op papier, en zo tussen de bedrijven door bedenk ik dan ook alvast hoe het precies zou moeten, voor welke uitdagingen ik kom te staan en hoe ik die kan oplossen.

En dan heb je zomaar ineens iets ontworpen. En het eind is nog niet in zicht. Er is inmiddels een wachtlijstje ontstaan in mijn achterhoofd...


Vandaag is deze ontstaan, hij heeft zelfs een naam gekregen: Freedom! Ik ben nog niet helemaal tevreden - hij moet nog wat slanker - maar, zoals André zou zeggen: het begin is er.

mocht je niet zien wat het voorstelt (dat kan ook nog): een vogel in vrije vlucht, opgehangen aan het keukenplafond en van onderaf gefotografeerd

woensdag 21 december 2011

Alles is op!

Op Franks school wordt ook kerst gevierd. Niet dat het een christelijke school is, dat heb je zo met speciaal onderwijs, maar kerst mag best worden gevierd. Met een verhaal over de vrekkige Ebenezer Scrooge. En met een schoolkoor, waarin tot mijn grote verrassing Frank best wel zuiver meezong.

Frank mocht twee personen meenemen, maar in ons geval was het makkelijker als een van de ouders thuisbleef om met de overgebleven Achterbergen te eten. Ik was de gelukkige uitverkorene die met Frank samen mocht genieten van een overdadig kerstmaal, door alle klasgenoten zelf bedacht en meegenomen. Dat leverde een ietwat ongebruikelijk buffet op getuige de hoeveelheid zoet baksel (appeltaart, cakejes), maar ook drumsticks en kip cordon bleu. En zo voort.

Frank had vanmiddag 30 chocoladeverrassingen gemaakt (ja ja, ook zoet, maar hij heeft het nu eenmaal zelf bedacht en dat hééft gewoon wat op zo'n dag) - bladerdeeg met een stukje chocola erin - en raad eens wat? Om 19.00 uur waren er nog heel wat pannenkoeken over, heel veel stokbrood en krentenbollen, maar alle chocoladeverrassingen waren op.

Geen foto dus.

dinsdag 20 december 2011

Dubbel goedgekeurd

De bezoekjes aan het consultatiebureau zijn bij de Achterbergen inmiddels weer zeldzaam geworden. Vandaag was het dubbel feest: de  nummertjes 8 en 9 mochten samen naar een dubbele afspraak. Eerst allebei uitkleden: Bart wilde niet, Chris wel hoor. Dan op de weegschaal: Bart wilde niet, Chris wel. Onder de meetlat: Bart wilde niet, Chris wel! Dan bij de arts naar binnen. Eerst Bart: in het lampje kijken, je ademhaling laten horen, etc. etc., Bart wilde absoluut niet. Chris wel, die kon niet wachten tot hij aan de beurt was. Wel leuk voor degenen die zich nog kunnen herinneren dat er ook, ooit, een andere Chris was. Die absoluut niet wilde meewerken...

Wat Bart wel wilde, was bouwen met de blokjes. En dat deed hij goed. En hij laat voor de bloglezers ook nog even zien dat hij al heel vroeg aan het wisselen is geslagen. Zij het dan op een iets minder natuurlijke manier...

maandag 19 december 2011

Overmand

Dan kun je nog zo stoer zijn, en proberen je broer de loef af te steken (wat nog lukt ook...), als je moeder je dan pardoes op de bank plant,
naast de voeten van je vader

die een middagdutje aan het doen is

dan komt er heel zachtjes

- ook op kousevoeten -

iets aangeslopen, wat sterker is dan jij.


Hè, lekker rustig zo!

vrijdag 16 december 2011

Olijk kerstkereltje






zet Chris een kerstmuts op (dat wil die wel)

zet hem op de foto (dat wil die wel)

zeg hem dat hij een beetje vrolijk moet kijken (dat lukt hem niet)

laat hem zelf iets verzinnen (dat kan hij goed!)


en voilà, een olijk gezicht voor de foto!

Luiewijven-haaksteek

Een aardige mevrouw had op dit blog teruggelezen, en was daar een gehaakte sjaal tegengekomen waarmee ik bezig was. Zij vroeg zó vriendelijk of ik wilde uitleggen hoe die haaksteek werkte, dat ik dat niet kon weigeren... Wie niet van haken houdt, slaat dit (extra) blogje maar lekker over!


luchtig en toch warm - en lekker snel klaar!



Begin met een veelvoud van 9 lossen. Trek de laatste losse een stukje verder uit. Neem een ijkpunt voor de lengte, bijv. aan de hand van de breedte van je vinger, want deze afstand heb je heel vaak nodig.


Haak de draad door deze lus heen


vervolgens steek je de haaknaald door de achterste draad,


en maakt daar een vaste


zo dus


doe hetzelfde nog eens


haak nu een vaste in de negende losse van de ketting


en zo ga je verder, de hele rij af, tot aan het begin van de ketting


Haak vier lossen, en trek de laatste lus weer een stukje uit. Nu een klein stukje, want je hebt een halve lengte nodig omdat je aan de rand zit. Weer doorhalen en een vaste 'op zichzelf'.


haak een vaste om de dubbele draad aan de bovenkant van de 'lus', tegen de vaste in het midden aan.


Haak een vaste op de zijkant van de vaste in het midden, en dan nog eentje om de dubbele lus ernaast. Daarna weer een uitgetrokken lus met doorhaling en vaste.


Weer drie vasten tussen de twee lussen


etcetera. Aan het eind gekomen weer een half uitgetrokken lusje met bijbehorende vaste erin, en dan een dubbel stokje op de eerste losse van de opzetketting.


eind van de tweede toer. Deze twee toeren worden eigenlijk steeds herhaald.


Voor het begin van de derde toer moet je eerst op hoogte komen, dus een stuk of 3 lossen als begin, een uitgetrokken lus met toebehoren, een vaste in de middelste van de drie vasten van de vorige toer, en dan weer twee keer een uitgetrokken lus etc.

Het lijken net bloemetjes!

donderdag 15 december 2011

Zo vallen de kerstballen niet

Al een paar jaar bemoei ik me niet met het opzetten van de kerstboom. Wel zo makkelijk, alleen een paar aanwijzingen geven, en de Achterbergjes vinden het heerlijk om te doen - en later van hun eigen werk te genieten. Helaas hadden ze dit jaar niet zo goed geluisterd naar de raad om de breekbare ballen in de bovenste helft van de boom te hangen vanwege Bart.  - 'O, zijn die ballen breekbaar? Ja, ik zie het, daar valt er een stuk. Uit de weg, er liggen scherven!' Elwin gooit van een afstandje de bal die hij net wilde ophangen terug in de doos - alweer eentje stuk...
Afijn, een paar dagen later is intussen wel duidelijk geworden dat Bart onweerstaanbaar wordt aangetrokken door de boom. Getuige de nieuwe scherven eronder en het aantal keer dat we hem moeten laten stoppen met schudden aan de boom... Gauw haal ik de breekbare ballen uit de boom - en ontdek dat de Achterbergjes wel heel creatief zijn omgegaan met het begrip 'veilig ophangen'. De ene bal is zomaar los tussen de takken gestopt, een andere heeft geen ophangdingetje, en is met het open bovenkantje over een tak geschoven. Etcetera.

Gelukkig hebben we ook een veilige plek voor de ballen (zie foto). En nog een lichtsnoer.

Bart heeft intussen een andere hobby ontdekt. Op het knopje van de verdeelstekker duwen waar de computer op is aangesloten...

woensdag 14 december 2011

Experiment nr. 2

Het volgende experiment dat de Achterbergen uitvoerden, viel bijna in het water door een slechte voorbereiding. Eigenlijk waren er twee ballonnen nodig, en in het feest-krat zat er nog maar één...

Maar niet getreurd, het kon gelukkig ook met één ballon, zij het dat het experiment danig is aangepast. Er moet onderzocht worden of lucht ook gewicht heeft. En de officiële manier was om twee lege ballonnen vast te maken aan een stokje, dat perfect in balans wordt gebracht. Daarna wordt een van de ballonnen opgeblazen en weer vastgemaakt aan hetzelfde stokje, en dan kan het zijn dat de balans doorslaat... maar met slechts één ballon kun je dat niet onderzoeken...

Toch wel! De Achterbergen blijken te beschikken over een uiterst precieze weegschaal (dat heb je met een heus kantoor aan huis). Eerst werd de lege ballon gewogen, dat was 2 gram. Na het opblazen woog hij ineens 4 gram!

Nu kunnen de Achterbergen zakjes à 2 gram lucht gaan verkopen.
Moeten ze wel eerst ballonnen kopen.

dinsdag 13 december 2011

Storm - goed voor je?

Vanmorgen, toen ik tijdens het kranten fietsen af en toe best wel hard tegen de wind in moest trappen, kwam het in me op om Irene en Harry naar school te brengen omdat ze op de heenweg wind tegen hebben. Maar ik deed het niet, omdat ik weet dat ze heel wat sterker worden door het zelf te moeten doen. Lichamelijk natuurlijk, maar ook mentaal. En dat is dan gelijk een mooi voorbeeldje van hoe je moet omgaan met storm in de meer diepere dingen van het leven van je kinderen.

Je zou alles wel uit hun handen willen nemen, al hun wegen effenen, zodat hun levens altijd gladjes verlopen. Maar zo is het natuurlijk niet. Sterker nog, je wilt het niet eens. Je weet dat ze juist door die 'stormen' gevormd worden, en dat gun je ze nou juist zo. Mijn moeder probeerde mij vroeger tijdens mijn stormen te troosten met dat er in de bijbel staat 'zij zijn in de oorlog sterk geworden'. Ik snapte er niet zo heel veel van, maar het is mijn leven door wel bij me gebleven. En ik vind het ook helemaal niet zo erg als de levens van mijn kinderen af en toe flink stormachtig verlopen, omdat ik de grote lijn wel zie, en dat is dat ze in die stormen sterk aan het worden zijn. En dat is zo machtig mooi!

Bidden kan natuurlijk altijd. En dat helpt ook.

maandag 12 december 2011

Slechte moeder...

De Achterbergen hebben een slechte moeder... ze houdt niet eens de verjaardag van haar jongste telg bij! Pas aan het eind van de middag, toen iemand opbelde om te feliciteren met de verjaardag van Bart, kwam ze erachter dat het al zover was!

Echt waar, zo ging het. De schande werd iets verzacht doordat we toch al hadden besloten om het pas in het weekend te vieren, maar toch...

Op zaterdag werd het dubbel en dwars goedgemaakt. Met appeltaart en pannekoeken. En een Danoontje. En met kadootjes. En zowaar, hoewel Bart als jongste van zo'n groot jongensgezin al heel wat voorbij heeft zien komen en niet zo snel ergens verbaasd over is, was de bromtol toch heel erg nieuw voor hem. En hoewel het gigantisch moeilijk was voor de andere Achterbergjes om het niet voor te doen, hielden ze zich toch in, zodat hij het zelf kon ontdekken.

En nu is het rijtje weer mooi, nou ja, de jongste zes Achterbergjes dan: Bart is 2, Chris is 4, Danny is 6, Elwin is 8, Frank is 10 en Gido is 12.

vrijdag 9 december 2011

Oooooo, doe je dat zoooooo! - Het begin van het kunstje

VERBETERDE VERSIE!

Als je een stukje breiwerk in tricotsteek eens heel goed van dichtbij bekijkt, trek er evt. een beetje aan, dan zie je dat elke toer bestaat uit een slinger van lusjes die grijpen in de lusjes van de vorige en de volgende toer. Je kunt het ook omkeren, dan zie je hetzelfde.
Het zou toch mooi zijn als je twee van die rijen lusjes als basis zou kunnen nemen voor een dichte onderkant van een nieuw breiwerk: of het nu gaat om 3 steken naast elkaar, of 20 of meer, het ziet er gewoon mooi uit. Nou, dat kan, kijk maar:


Je ziet het misschien niet duidelijk, maar dit zijn twee rijen lusjes, om elkaar heen, en elke rij op een breinaald, zij het dan in dit geval op een flexibel stukje van een rondbreinaald. Als je hierop begint rond te breien, heb je aan de onderkant geen naad. Hieronder ga ik stap voor stap uitleggen hoe je zover komt. Mocht het niet duidelijk genoeg zijn, laat maar weten, in een reactie of via de mail, ik wil het graag perfectioneren!


Dit is het allereerste begin. Neem de twee naaldjes van de rondbreinaald (ik gebruik er eentje van 80 cm, met een kortere kan het niet) in je linker hand, en hang de draad ertussen, aan de achterkant hangt het losse eind over de naald heen. Het losse eind moet lang genoeg zijn om de helft van de steken op te zetten.
Misschien is het handig om in je achterhoofd te houden dat alle steken op de voorste naald gevormd worden door het losse eind garen, en alle steken op de achterste naald door de 'werkdraad', waarbij ze tussen de steken door steeds om elkaar 'grijpen'.

Pak nu het losse eind beet, en haal de draad naar voren ...

... tussen de twee naalden omhoog, over de voorste naald heen naar onder.Houd hem daar vast.





Neem nu de 'werkdraad' (die naar de bol loopt), haal hem (voor de andere draad langs) onderdoor naar achter, over de achterste naald heen en ertussendoor weer terug.




En dan weer andersom: je maakt zo steeds een nieuw lusje, om en om op de naalden. Elke steek wordt gevormd door de (ene of de andere) draad van achter naar voren om de daarbijhorende pen te halen: de werkdraad van achter naar voren om de achterste pen (waarbij hij dus tussen de pennen naar onder gaat), de losse draad van achter naar voren om de voorste pen (waarbij hij dus juist tussen de pennen omhooggehaald wordt, en aan de voorkant naar beneden).


Het is even een handigheidje, als je een stuk of 8 steken hebt opgezet, ziet het er zo uit.



En dit is de goede kant van de opzet. Aan de achterkant zie je het ribbeltje zitten:


Je kunt op YouTube trouwens ook filmpjes vinden waar deze manier van opzetten wordt uitgelegd (in het Engels). Zoek op 'magic cast-on' (magische opzet).
Nu ga je echt aan de gang!


Houd de pennen zo dat de gladde kant voor is. Trek de onderste pen door, zodat de steken op het flexibele gedeelte van de breinaald komen te staan. Houd links en rechts een even grote lus, dan heb je voldoende breiruimte.
Het losse eind hangt nu nog wel los om de onderste naald (laatst opgezette steek), maar omdat je met de werkdraad direct begint te breien, zet je hem daarmee 'vast'. Houd hem tijdens het breien van de eerste steken nog even met de linker hand op z'n plek.
Steek de naald in de eerste steek van de andere pen. En daar gaat 'ie dan, de pen gewoon recht uitbreien.

Als de toer klaar is, keer je het breiwerk om, zodat het eruit ziet als op de foto hierboven. Schuif nu de bovenste breipen terug in de bovenste steken, en daarna trek je de onderste breipen een stuk door, zodat het eruit ziet als op deze foto:


Nu kun je de tweede helft van de eerste toer breien. Trek de draad bij de eerste steek een beetje stevig aan, zodat er later niet te zien is waar het 'breekpunt' heeft gezeten.


Na een toertje of drie ziet het zo uit.

Door bijvoorbeeld slechts drie steken per pen op te zetten en te spelen met meerderingen (en verderop ook minderingen) kun je de leukste dingen maken! Kerstballenbreisters kunnen deze methode gebruiken voor de kerstballen waarvan de patronen op internet te vinden zijn. Verdeel dan het totale aantal steken over de twee pennen, en meerder op de gewone plaatsen, dus ook halverwege de twee halve toertjes.

Volgende keer ga ik het afhechten bespreken, dat worden gelukkig wat minder foto's...
Laten jullie me weten wat jullie van deze uitleg vinden?

donderdag 8 december 2011

Experiment nr. 1

Zoals al eerder aangekondigd, doen de Achterbergen elke week een natuurkundig proefje uit het 'grote boek van Sinterklaas', zoals Chris dat noemt, omdat het boek op 5 december tussen de pakjes zat.
Het eerste experiment is alvast zeer geslaagd, niet alleen doordat klopte wat werd beloofd, maar ook doordat alle Achterbergen geïnteresseerd toekeken, zelf dingen gingen uitproberen met het glas en het water, en allerlei andere wetenswaardigheden wisten op te diepen, al gold dat niet voor iedereen.

Experiment 1
Kun je lucht zien? Hoe weten we dan toch dat het bestaat? Je kunt natuurlijk blazen, dan voel je wat, maar hoe maak je lucht zichtbaar?

Je hebt nodig: een glazen bak met een aardige hoeveelheid water erin, een glas dat er helemaal in ondergedompeld kan worden en iets wat blijft drijven: een pingpongbal, of zoals bij de Achterbergen, een walnoot.
Zet de bak water op tafel (wij deden het tijdens/vlak na het eten), en laat de walnoot drijven op het water. Zet het glas op z'n kop boven op de walnoot en duw het glas naar de bodem. Hé, de walnoot ligt op de bodem! De lucht in het glas duwt het water naar beneden.
Kantel nu het glas een beetje zodat er wat lucht ontsnapt. Nu kun je duidelijk zien dat het waterpeil in het glas iets hoger is gekomen, omdat er wat lucht uit is gegaan.

Experiment geslaagd!

woensdag 7 december 2011

Wat zal ik doen?

Afgelopen zaterdag stond er een reportage in het Nederlands Dagblad over een Noors designersduo, dat de hele wereld rondreist met een collectie zelfgebreide kerstballen. Die worden dan gebreid met vijf korte naaldjes, en het schijnt o.a. in Nederland een hele rage te zijn geworden. De schrijver van het artikel vond het vooral voor beginnelingen alleen wel te moeilijk om met vijf breipennen aan de slag te gaan, MAAR dan wist hij nog niet dat je zoiets ook met een lange rondbreinaald kunt maken!

Ik wel! Gauw heb ik wat katoen opgezocht, en mijn rondbreinaald, en tadaaa daar was hij dan! Mijn eerste zelfgebreide kerstbal, van het begin tot het eind op een rondbreinaald gemaakt. Toen realiseerde ik me dat er waarschijnlijk helemaal niet zoveel mensen zijn die weten hoe dit in z'n werk gaat. En dat terwijl het helemaal niet zo moeilijk is, en er met deze breitechniek echt ontzettend veel kan:

Dit is een basiskussentje. Je ziet het op deze enkele foto niet goed, maar HET HEEFT GEEN NADEN! Niet aan de zijkant, omdat het rondgebreid is, niet aan de onderkant, omdat er een speciale opzettechniek voor is gebruikt, en niet aan de bovenkant, omdat de losse lusjes netjes aan elkaar zijn gemaasd.

SUPER!




Ja, en als je dan eenmaal aan de gang bent, dan borrelen de ideeën vanzelf op. Deze ster bijvoorbeeld, op een rondbreinaald gemaakt, van het kleine puntje onderaan af tot aan de punt bovenaan. Wel tijdens het breien opvullen, dat kan natuurlijk achteraf niet meer...

Zouden er mensen zijn die graag willen weten hoe je dit kunt maken? Laat maar weten, bij voldoende animo wil ik best af en toe een logje daaraan wijden!

Dan komt er ook nog een kerstboompje met ballen, een hartje, (paas)eieren, een strandbal, etc. etc. etc.








Alvast een foto van een hartje (later toegevoegd):


ook later toegevoegd: kleine kerstboom met ingebreide kerstballen


en een vijfpuntige ster (een probeerseltje dat er toevallig veelbelovend uitziet)




het hart kan ook heel stoer:

of met zachtere lijnen (en een zachter kleurtje):