zaterdag 23 april 2011

Dubbel genieten

Tussen de drukke bedrijven door genieten de Achterbergen volop van het mooie weer en van elkaar.

Vandaag extra van Danny. Ik zat op het paadje onkruid tussen de stenen uit te halen, en hij wilde weten wanneer ik ermee klaar was. Waarop ik antwoordde dat het nooit klaar was. Danny liep een rondje door de tuin, en toen hij weer bij mij was aangekomen, zei hij: 'mam, je hebt gelijk. Het is nooit klaar'. Dat had hij mooi even ingeschat.

Een poosje later probeerde hij de tuinstoel uit die we weer uit de schuur hadden gehaald. 'Mam, hoe moet je liggen?' Met een paar aanwijzingen kreeg hij het voor elkaar, vouwde zijn handen achter zijn hoofd, ging lekker liggen met een zucht: 'dit is pas leven'.

vrijdag 22 april 2011

Vakantie!


De Achterbergen hebben ruim twee weken vakantie!


Als alle Achterbergen thuis rondlopen, is er weinig tijd om rustig een blogje te maken. Ik kan dus niet beloven dat er iets geplaatst wordt voordat het 9 mei is. Maar je weet maar nooit. Misschien gebeurt er iets grappigs. Of zegt een Achterbergje iets waarvan ik denk: dat móet iedereen weten.
Misschien ook niet. In elk geval heeft onze boevige Bart wat extra toezicht nodig. De afgelopen twee dagen is hij niet weg te slaan bij de glijbaan. Hij klimt op de ladder en blijft dan op het plateau staan, want hij durft niet alleen van de glijbaan af. Soms doet hij het toch, en gaat dan veel te hard, en dan doet hij zich pijn. Of hij valt halverwege de klim van de ladder af. En daarom zit hij nu zo'n beetje onder de rode en blauwe plekken (het lijkt warempel wel of er eindelijk een Achterbergje z'n moeder achterna gaat, dat was ook zo'n wildebras).

In elk geval wens ik iedereen een heel fijn Paasweekend (wij hebben conferentie via de satelliet), en daaropvolgende vakantie toe!

donderdag 21 april 2011

Ondergeschoven stukje tuin

Sommige tuinen hebben een stukje waar niet zo vaak iemand komt, en waar ook niet veel aan gedaan wordt. Een ondergeschoven stukje tuin. Bij de Achterbergen lijkt het meestal wel of de hele tuin ondergeschoven is, toch gebeurt er wel degelijk zo het een en ander. Een echt ondergeschoven stukje tuin is naast ons huis, aan 'de andere kant', waar we nooit komen behalve om de ramen te zemen. Een smal gangetje met aan het eind een raam van het kantoor van André. Twee bulten zand liggen geduldig te wachten tot ze gebruikt worden, net als een aantal stoeptegels.

Gisteren was dit stukje tuin nog helemaal groen. Overal brandnetels en paardebloemen. Maar het was er wel lekker koel. En omdat ik mij had voorgenomen om eens lekker in de tuin te werken als het wat lekkerder weer werd, en het tuinwerk in de rest van de tuin met dit warme weer niet zo heel erg aantrekkelijk was, heb ik gisteren het ondergeschoven stukje tuin aangepakt.

En ziet het er toch weer heel toonbaar uit. Hoewel niemand zal komen kijken. Behalve ikzelf af en toe. Om er even van te genieten.

woensdag 20 april 2011

Werk op niveau




Tja, als je dan zo nodig een baan op niveau wilt hebben

en je doet je werk voor een groot gedeelte met je mobieltje

dan valt er wel wat te regelen bij de Achterbergen!

dinsdag 19 april 2011

Hart-gekookte eieren


De Achterbergen kregen laatst een hart-gekookt ei bij het eten. Op dit blog kun je zien hoe dit gedaan wordt.

maandag 18 april 2011

Bloesemroute

 Door de tuin van de Achterbergen loopt een heuse bloesemroute:


met uitzicht op de bovenste helft van het huis


kersebloesem blijft favoriet met dat tere wit


fluitekruid mag dan wel onkruid heten, het is zó mooi



de appelbloesem is nog dicht


lelietjes van dalen in opkomst
ze zijn zó giftig dat het drinken van het vaaswater dodelijk is

daarom zul je ze bij de Achterbergen nooit in een vaasje aantreffen
maar wel in de tuin

vrijdag 15 april 2011

Onze trots


Bij voorkeur schrijf ik hier niet twee keer hetzelfde, laat staan drie keer. Vandaag kan ik het toch niet laten, en zeg nou zelf, is de kerseboom niet prachtig?
Nooit goed gesnoeid (kenners kunnen dat waarschijnlijk direct zien), maar wat een bloemetjespracht! Deze periode zeer overtuigend aanwezig bij de Achterbergen, en de moeite waard om te laten zien. Net als vorig jaar. En het jaar daarvoor.

donderdag 14 april 2011

Alweer avondvierdaagse

Elwin is wel een grapjas. Even na drie uur zat hij met twee broertjes op de achterbank van de auto bij school, en omdat ze het kennelijk een beetje krap vonden stelde ik hem voor dat hij ook kon gaan lopen, dan kon hij gelijk oefenen voor de avondvierdaagse. 'OK', zei hij, stapte uit en begon hard te lopen over het fietspad...

Met de auto wachtten wij hem een eindje verder op een bruggetje tussen de autoroute en het fietspad op. 'Je hoeft niet hard te lopen hoor Elwin, en je mag nog best meerijden'. Maar meneer wilde niet meerijden, en hij wist dat hij niet hoefde te rennen, maar dat deed hij toch. En daar ging hij weer, te voet verder met de 2,5 km tussen school en huis.

Thuisgekomen pakte ik de camera en liep Elwin tegemoet. Ik was nog maar een klein eindje onderweg, en daar kwam meneer aan. Nog steeds hardlopend.

Nou, als dat zo makkelijk gaat, dan mogen de heren wat mij betreft allemaal wel lopend naar school. En weer terug.

woensdag 13 april 2011

Lekkere jongens

Elwin (foto) kwam vandaag uit school met een brief over de avondvierdaagse. "Hier kan ik niet aan meedoen, he mam, want ik moet om half acht naar bed".


Danny zat vanmiddag even bij me op de bank en vertrouwde me zo tussen neus en lippen door toe: "Als ik later een papa ben, hebben we deze papa niet meer nodig".

't Is maar dat we het weten.

dinsdag 12 april 2011

Uitwisseling

Bij de Achterbergen wordt heel wat uitgewisseld. De hele dag door zijn er woordenwisselingen, regelmatig worden ervaringen uitgewisseld, en soms, af en toe, worden zelfs kinderen uitgewisseld. Zo is Irene al naar Italië geweest, kregen wij een Franse jongeman in huis, laatst ook de Italiaanse jongedame bij wie Irene was geweest, en nu zit Harry een weekje in Frankrijk. Bij de jongen die hier ook heeft gelogeerd. Een weekje meedraaien in een gezin met één kind, bij mensen die je waarschijnlijk niet goed kunt verstaan, hoe zal dat gaan?

Gisteravond (de eerste dag) kregen we direct al een mailtje van Harry. Ik kan het niet laten om hem vol gepaste trots aan jullie te laten lezen:

hallo mama



hier in frankrijk is het heel mooi, maar het is hier niet van goede kwaliteit: veel stenen zijn kapot en de straat is heel vies.


in het gastgezin is het heel leuk. zijn moeder kan aardig goed engels maar eigenlijk niet goed genoeg om mij te begrijpen.


ze eten hier pas om acht uur... dat bedoelde ik nou met uithongeren. wij aten pannenkoeken die waren heel lekker, het beleg zat er al op: spek ei kaas champignons enz. ik heb hun de stroopwafels gegeven en dat is echt totaal nieuw voor hun stroop alleen al. morgen probeer ik de hagelslag uit ik ben benieuwt wat ze daarvan vinden.


hun school is heel groot het is de middelbare en de basisschool in één. antoine woont maar 5 minuten van school dus dat valt mee antoine is de grootste van zijn gezin (ik voel me hier een reus) u wilt niet weten hoe lang ik over dit e-mailtje heb gedaan: de letters zijn heel anders. als ik dat niet had opgemerkt dan had de eerste zin er zo uit gezien:


[hier in frqnkrijk is het heel ,ooi; ,aar het is hier niet vqn goede kzqliteit: veel stenen aijn kqpot en de strqqt is heel vies.]


tot horens


(ps ik heb antoine ingemaakt met schaken)

maandag 11 april 2011

Quiet nights

Een Canadese soldaat zei tegen zijn dolverliefde Groningse vriendin: quiet night. Zegt ze terug: kwait ook nait.

Over die stille nachten kun je grapjes maken, maar als ze zo stil niet meer zijn omdat er een of meer kinderen steeds liggen te hoesten, is dat niet zo leuk meer. Voor die kleintjes valt het vaak nog wel mee, want die slapen wel weer verder. De moeder is dan vaak degene die steeds wakker wordt en het de volgende dag moet bezuren.

Vorige week kreeg ik een mailtje van een trouwe bloglezeres met daarin een tip, die ik wel eens eerder heb gehoord, maar het was nooit zo van toepassing. Deze keer kwam hij precies op het goede moment voorbij: als je last hebt van nachtelijke hoestbuien, masseer dan wat Vicks Vaporub onder de voetzolen in. Het werkt direct!

Vicks Vaporub hadden de Achterbergen niet in huis, wel Vicks Babybalsem, en Luuf balsem. En twee hoestende jongetjes: Bart en Chris. En een wakker liggende moeder.
Gelukkig bleek de tip als een trein te werken! En een tip die door de Achterbergen uitgeprobeerd is en die zo goed werkt, is het waard om een eigen plekje op het wereldwijde web te krijgen.

Bij dezen dus.

vrijdag 8 april 2011

Ciao!

Onze Italiaanse gast is weer weg. Ongeveer een week lang mocht Irene haar gastvrouw zijn en dat was een nuttige activiteit. Niet altijd leuk trouwens, want juist de drie gasten van Irene en haar twee klasgenoten met wie ze deze week van alles had afgesproken om samen 's avonds te doen, maakten het hun gastvrouwen af en toe knap lastig. In detail ga ik hier niet op in op het weblog, maar eigenlijk was het best goed voor de Nederlandse meiden om mee te maken, ik ben trots op de manier waarop ze alles hebben opgelost.

Enfin, het is weer achter de rug, en we konden een oranje tas vol met cadeautjes meegeven (bedankt voor alle tips!!): een flink stuk kaas met een kaasschaaf (die kennen ze inderdaad niet in Italië), Hollandse servetjes en een Hollandse klompjes-sleutelhanger, drop, stroopwafels, hagelslag, een paar zakjes chips en een reep chocola, plus nog een dierenkartonboekje uit het stapeltje van Bart, om een aantal woordjes Nederlands te leren. Hetgeen direct onder grote hilariteit geoefend werd...!

donderdag 7 april 2011

Nachtelijk bezoek

Het is midden in de nacht. Het hele Achterbergse huis is in diepe rust (behalve de oudste die nog iets voor school zit af te maken). De deur van onze slaapkamer gaat open, en een klein jongetje komt zachtjes naar binnen. Stilletjes komt hij naar ons bed toe en kruipt tussen ons in. Met zijn warme lijfje lekker tegen mij aan, ligt hij een poosje te kronkelen (nee, in slaap vallen doet hij dan niet...) totdat ik zeg: kom maar Chris, dan breng ik je weer naar je eigen bed.
Over de donkere overloop, naar zijn eigen pikdonkere slaapkamer, even oppassen voor de boxzak die vlak voor zijn bedje hangt, en op de tast lekker toedekken.

Het gebeurt niet zo vaak, zulk nachtelijk bezoek, misschien geniet ik er daarom juist extra van!

woensdag 6 april 2011

Dág smileys!

Dag smileys! Het is tijd om weer afscheid van jullie te nemen. Bedankt voor de hulp die jullie zijn geweest voor onze Frank, maar nu kan hij het voorlopig wel zonder jullie.

Wie weet hebben we jullie hulp nog eens nodig, dan zijn jullie weer van harte welkom!

Want het staat eigenlijk wel zo gezellig, zo'n rijtje lachende gezichtjes op het whiteboard.

Maar het is ook wel duur...

dinsdag 5 april 2011

Heikel onderwerp

Meestal heb ik het hier niet over heikele onderwerpen, of je moet het heikel vinden dat je kinderen van 3 jaar laat meehelpen in de keuken, of zo.
Maar vanmorgen tijdens het krantenfietsen had ik mooi even de tijd om na te denken over het artikel dat vandaag op de voorpagina van het ND staat, over moslims dus. Een heikel onderwerp?

Sommige mensen die zich christen noemen, doen dingen waar ik met mijn verstand niet bij kan. Een koran verbranden bijvoorbeeld. Met zoveel mogelijk media-aandacht. En dat terwijl ze zich ervan bewust zijn, dat ze grote groepen mensen daarmee tot in het diepst van hun ziel kwetsen. Hetgeen in Afghanistan inderdaad leidde tot een golf van geweld en moord op westerse mensen.
Prettig verrast was ik door de uitspraken die Ibrahim Hooper (woordvoerder van de Amerikaanse moslimraad) vandaag in het ND doet. Hij veroordeelde het Afghaanse geweld dat naar aanleiding van deze koranverbranding was opgelaaid, als een 'totaal verkeerde reactie', omdat voor iedereen vrijheid van meningsuiting moet gelden. 'Zelfs als het gaat om de vrijheid om dwaze en onverantwoordelijke dingen te roepen; al moet ieder zich realiseren dat hij niet het leven van anderen in de waagschaal moet stellen'.

Met sommige moslims voel ik mij meer verbonden dan met veel christenen.

maandag 4 april 2011

Kooklesje



De Achterbergen aten dit weekend alweer tomatensoep
maar nu zonder suiker en azijn
(wat wel minder lekker was...)

en Danny en Chris weten nu hoe ze tomaten moeten ontvellen

zaterdag 2 april 2011

Italiaanse week

In het kader van de internationale uitwisseling logeert deze week een Italiaanse bij de Achterbergen. Ze kwam niet alleen, ze had een hele serie cadeaus bij zich!

De Achterbergen hebben een drukke week voor de boeg: er moet worden gehaald en gebracht, en natuurlijk staat er van alles op het programma, zowel vanuit de school georganiseerd als met een aantal klasgenoten van Irene en hun Italiaanse gasten samen. En natuurlijk gaat het gewone gezinsleven ook nog door.

Voordat onze gast weer terug gaat volgende week vrijdag, hebben we nog even de tijd om wat leuke typisch Nederlandse dingetjes voor haar bij elkaar te zoeken. We hebben al: stroopwafels, boerderijdrop en hagelslag. Iemand nog suggesties?

Voor wie graag wil weten wat er in die mooie ovalen doos zit: een grote Italiaanse koek in de vorm van een kruis.

vrijdag 1 april 2011

Klusjes in kaart - De Huishoudcoach voor 't laatst

En toen was het weer vrijdag. Er zou nog steeds een blogje komen over het laatste hoofdstuk van De Huishoudcoach, dus dat doen we dan maar.
De Huishoudcoach adviseert om al je plannen, klusjes die gedaan moeten worden of die je graag zou willen doen, in kaart te brengen. Heb je veel te veel te doen, dan zit er niets anders op en ga je schrappen. Wat er overblijft, krijgt een gecoachte behandeling. Bij elke klus wordt gezet wat de eerstvolgende handeling is die ervoor gedaan moet worden: iets kopen, een afspraak maken, iets uitzoeken etc. Klusjes die maximaal 10 minuten gaan duren, kunnen alvast gedaan worden, een voor een natuurlijk, dat schiet wel lekker op. En zo een heel hoofdstuk lang.

Dit hoofdstuk sprak mij het allerminst aan van het hele boek. Met een groot gezin en een heleboel onverwachtse dingen werkt het gewoon niet zo goed om een lijst te hebben van dingen die gedaan moeten worden, want er is toch nooit tijd om ze te doen. Wel is het nuchter om af en toe eens na te denken over bepaalde dingen die je nog graag had willen doen, maar als je heel eerlijk bent, liggen ze meer als een steen op je maag te wachten tot sint juttemis. Het kan dan opluchten om eens een flink aantal dingen te schrappen.

Het beste werkt nog altijd: direct doen. Of: dit weekend doen. Behalve als er wat tussenkomt...

Zo, dat was het dan. We weten nu allemaal hoe het moet. Maar we moeten het wel zelf doen; ik kijk nog steeds vaak op mijn lijstje met dingen die ik elke dag (zou) moet(en) doen, en af en toe laat ik het ook lekker een keertje liggen. Huishouden op z'n Achterbergs, dat werkt voor ons toch het meest ontspannen!