woensdag 23 november 2011

Het leukste van weggaan ...

is weer thuiskomen! En al helemaal als je naar een echtparenweekend bent geweest waar je duizenden geloofsgenoten hebt gezien, vele daarvan gesproken en een paar daarvan extra goed hebt leren kennen. En het is heel lastig om daar een kort verslagje van te maken...

Waarom is het thuiskomen zo leuk? Wel, omdat we heel veel gehoord hebben waar we in onze eigen dagelijkse praktijk wat aan hebben. We hebben geloof voor de omstandigheden die minder makkelijk zijn, we zijn enorm bemoedigd om gewoon op onze eigen plek trouw te zijn in alle kleine dagelijkse omstandigheden, omdat we gehoord hebben dat God rijkelijk loont. Er is ons gewezen op het belang om tijd te hebben voor de kinderen - niet te veel op onze schouders te nemen buiten het gezin (en dat heb ik best nodig, zo'n vermaning!). We hebben gehoord dat je soms moet strijden als een leeuw (dat had ik eigenlijk al ervaren, maar juist daarom is het ook een bemoediging).

Maar ja, hoe vat je zes uur samenkomst en een langdurend feest met allerlei bijdragen samen in één blogje... en dan het thuiskomen nog!

Of we überhaupt zouden thuiskomen, was zelfs nog de vraag met al die mist. Diverse vluchten waren geannuleerd, en het leek er even op dat ons eigen vliegtuig, dat met veel vertraging eindelijk onderweg was van Amsterdam naar Torp, weer was teruggekeerd naar Amsterdam. Dat kan je zo mooi zien op de website van de KLM, waar de status van al hun vliegtuigen elke tien minuten wordt aangepast. En omdat je op de luchthaven tegenwoordig gewoon internet hebt, kun je dat dan zien. En gewoon rustig afwachten. Gelukkig bleken we gewoon naar Amsterdam te kunnen, al was het dan drie uur later dan gepland.

En het thuiskomen? Jan, die na vier dagen oppassen 's avonds laat nog terug wil naar Stadskanaal, omdat hij dinsdag weer moest werken. Irene, die voor de twee thuisblijfbroertjes iets lekkers had gemaakt. Harry, die heerlijk de tijd had gehad voor de computer. Gido, die bij zijn beste vriend had gelogeerd en drie keer patat had gegeten. Frank, die thuis het rijk bijna voor zich alleen had gehad. Elwin, die vier dagen de piano had gemist, maar gelukkig met zijn vingers op de tafelrand van zijn logeeradres had kunnen spelen. Danny, die het heel leuk had gehad bij zijn klasgenootje, maar onverwachts maandagmiddag uit school mee naar huis ging met Jan en Chris, en dus het hele end heeft moeten rennen. Chris, die alles prima vindt en allang sliep toen we thuiskwamen. En Bart, die een paar dagen bij twee andere peuters en twee oppassen heeft gelogeerd, en zondagavond al thuis was gebracht omdat hij het welletjes vond. En waarover we van de oppassen een lang verslag met foto's hebben gekregen (leuk!).

En nu probeer ik me een slag in de rondte te werken om het huis en de was weer op orde te krijgen. En heb daardoor nog niet zoveel tijd gehad om een blogje te schrijven...

2 opmerkingen:

Trudy zei

Mooi dat je zoveel aan het weekend had (hebt)! Kun je er ook weer volop tegenaan. Succes met het bijwerken hoor!

Lisette zei

Welkom thuis! Heerlijk dat jullie zo bemoedigd zijn! Fijn dat het thuis ook allemaal goed verlopen is. Succes met de was etc.!