donderdag 15 december 2011

Zo vallen de kerstballen niet

Al een paar jaar bemoei ik me niet met het opzetten van de kerstboom. Wel zo makkelijk, alleen een paar aanwijzingen geven, en de Achterbergjes vinden het heerlijk om te doen - en later van hun eigen werk te genieten. Helaas hadden ze dit jaar niet zo goed geluisterd naar de raad om de breekbare ballen in de bovenste helft van de boom te hangen vanwege Bart.  - 'O, zijn die ballen breekbaar? Ja, ik zie het, daar valt er een stuk. Uit de weg, er liggen scherven!' Elwin gooit van een afstandje de bal die hij net wilde ophangen terug in de doos - alweer eentje stuk...
Afijn, een paar dagen later is intussen wel duidelijk geworden dat Bart onweerstaanbaar wordt aangetrokken door de boom. Getuige de nieuwe scherven eronder en het aantal keer dat we hem moeten laten stoppen met schudden aan de boom... Gauw haal ik de breekbare ballen uit de boom - en ontdek dat de Achterbergjes wel heel creatief zijn omgegaan met het begrip 'veilig ophangen'. De ene bal is zomaar los tussen de takken gestopt, een andere heeft geen ophangdingetje, en is met het open bovenkantje over een tak geschoven. Etcetera.

Gelukkig hebben we ook een veilige plek voor de ballen (zie foto). En nog een lichtsnoer.

Bart heeft intussen een andere hobby ontdekt. Op het knopje van de verdeelstekker duwen waar de computer op is aangesloten...

2 opmerkingen:

Trudy zei

Leuke leeftijd toch ;-))

Diana zei

We proberen onze zoon, die twee maand jonger is dan Bart, te leren 'kijken, kijken, niet aankomen'. Hij staat nu heel braaf met zijn handjes op de rug naar de boom (met onbreekbare ballen) te kijken. Voor zolang als het duurt. Mijn zorg is eerder dat hij aan de boom zelf trekt en die over zich heen trekt. De ballen kunnen stuiteren op het laminaat.