vrijdag 27 april 2012

Dit was de laatste keer...

Met een piepklein beetje weemoed fietste ik vanmorgen het allerlaatste krantenrondje. Mensen, mensen wat is de natuur toch mooi. Ik ga dat wel missen hoor. Konijntjes die door het weiland rennen. Ontluikende bloesem. (Als het 's nachts gevroren heeft, en er is gesproeid boven een boomgaard, ook nog eens een sprookjesachtig gezicht om al die bloesem te zien in een teer laagje ijs - en dan die opkomende zon eroverheen...). 's Winters de verse sneeuw, met sporen van dieren erin. De rust op de weg.

Acht jaar kranten bezorgen levert wel wat ervaring op. Misschien handig om daarvan iets door te geven - voor andere krantenbezorgers én voor mensen die een krantenabonnement hebben:

Voor abonnees: Doe voor de grap eens een krant door uw eigen brievenbus terwijl u met één hand een zware fiets vasthoudt. Krantenbezorgers houden niet zoveel van brievenbussen die zo zwaar open te duwen zijn, dat je dat met twee handen moet doen. Ook niet van brievenbussen met een klepje met een scherp randje aan de binnenkant. Ook niet van brievenbussen waarvoor je de krant eerst nog een keer dubbel moet vouwen - vooral niet op zaterdag. En ook niet van brievenbussen die laag bij de grond zitten - al helemaal niet als de krantenbezorger zwanger is.

En hoe zit het met de bereikbaarheid van uw brievenbus? Staat er een enge hond naast (na onweer trof ik in een tuin altijd een van angst halfgek geworden herdershond aan van nog weer andere mensen - die komt dan tijdens het onweer door de sloot naar hun toe en kan daarna niet meer terug. Doe dan maar eens een krant door de deur...)? Als u uw container aan de weg zet, staat die dan voor uw brievenbus? En als er sneeuw ligt, en u veegt dat netjes aan de kant, maakt u dan geen extra grote hoop precies voor de brievenbus? U moet er toch zeker zelf ook elke dag heen! (je zou het niet geloven maar er is iemand in mijn wijk die dat dus wel doet, waar moet ik de fiets dan laten...)

Over de nieuwjaarsfooien hebben we het maar niet. U weet zelf wel waarmee u de krantenbezorger blij kunt maken. Echt ontzag hadden wij voor dat ene stel dat € 25 kwam brengen voor het bezorgen. Die kreeg dus altijd - in elk geval - de goede krant, op tijd, en droog.

Nu de bezorgers.
Als je een beetje hart hebt voor je abonnees, dan wil je graag dat iedereen de goede krant krijgt, toch? Of anders misschien om geen klachten te krijgen. Zorg daarom dat je zoveel mogelijk abonnees zelf kent. Soms heb je een krantje over, maar je hebt geen idee waar je het hebt overgeslagen. Dan is het veel fijner dat ze jou kunnen bellen. Hebben zij snel hun krant in huis, en jij hebt geen klacht (en een extra fietsritje).
Soms doe je een krant door een deur, om vlak daarna te beseffen dat het de verkeerde was. Geen nood: bij de buren doe je precies andersom. En bij allebei een briefje of ze hem zelf willen omwisselen. Hiervoor moet je ze ook wel kennen, sommige mensen zijn misschien al de deur uit en dan geeft het alleen maar ergernis dat mensen moeten wachten tot hun buren weer thuis zijn om te kunnen wisselen).
Soms heb je gewoon te weinig kranten gekregen. Of zelf meegenomen. Ik had het geluk dat het pakketje kranten elke dag in mijn voortuin werd neergezet. Maar soms niet goed geteld... Dan moet je zelf kiezen waar je niet bezorgt, en dat is lastig. Misschien weet je iemand die de krant toch niet goed leest (dan zie je vaak de krant van de vorige dag nog in de brievenbus zitten). Beter vind ik dit: je kiest twee abonnees uit die dezelfde krant hebben en die naast elkaar wonen. Je schrijft hen allebei een kort briefje waarin je uitlegt dat je een krant tekort komt, en je vraagt hen vriendelijk of ze samen willen doen. Mocht hetzelfde nog een keer gebeuren, dan kies je twee anderen uit. Op die manier is niemand altijd de pineut (zoals degene die op het einde van de fietsroute woont). Zo'n briefje kun je van tevoren uitprinten, zodat je alleen de naam van de krant en de huisnummers hoeft in te vullen.

En nee, voorlopig neem ik zelf geen abonnement op een krant. Ik hoef niet zo nodig te weten of mijn opvolger het goed doet...

3 opmerkingen:

Vlijtig Liesje zei

Goede tips zeg! Mijn oudste zoon wil nog graag een krantenwijk, ik zal dit aan hem laten lezen.

Karien zei

Er was een heel aardige reactie van een anonieme bloglezer, maar op een of andere manier is die niet gepubliceerd. Ik kreeg hem wel via de mail, en zal hem op deze manier ook plaatsen:
"Wat een herkenbaar verhaal over de brievenbussen. Heb zelf een aantal jaren bij TNT post gewerkt en weet dus precies wat je bedoelt. Ik wens je veel rust toe 's-morgens vroeg en je kunt natuurlijk altijd een ochtendwandeling maken als je de natuur gaat missen."

Waarop ik dan reageer door te zeggen dat ik dat wel had bedacht, maar dat ik hoogstwaarschijnlijk toch niet de discipline heb om de wekker weer zo vroeg te zetten als het niet hoeft...

Trudy zei

Leuk om het krantenbezorggebeuren eens van 2 kanten te belichten. Daar leren we toch wat van. Fijn weekend!