donderdag 31 mei 2012

Gezonde(re) speculaasjes

Sommige mensen vinden dat speculaasjes horen bij de Sinterklaas-tijd. De Achterbergen vinden dat speculaasjes horen bij de tijd-dat-er-weer-een-grote-oven-in-de-keuken-staat. Dus werd er vandaag gebakken. Met heel veel plezier, want de Achterbergen hebben een heuse speculaasplank! Waaraan al heel wat zoete herinneringen kleven.

Wil je net iets gezondere speculaasjes dan die van de supermarkt? Je zou dit recept kunnen uitproberen. Heb je geen speculaasplank? Maak dan gewoon platte koekjes, zo'n 3 mm dik. Formaat naar wens.

Doe 110 g margarine met 90 g rietsuiker en een klein beetje zout in een kom. Roeren tot alles zacht is. Doe er dan 3 flinke theelepels speculaaskruiden bij, 100 g volkoren meel en 100 g zelfrijzend bakmeel. Een klein scheutje melk (of een eetlepel losgeklopt ei - als je weet wat je met de rest van het ei wilt doen). Goed door elkaar kneden tot het niet te droog en niet te nat is. Een samenhangend stuk deeg dus, dat niet aan je handen plakt.

Vanaf hier is het erg leuk om met kinderen te doen: Bestrooi een speculaasplank met bloem, klop het teveel eraf en duw het deeg in de vormen. Het mag er aan de bovenkant bovenuit steken. Klop het deeg goed aan, houd je ene hand op het deeg, en snijd met een mes het teveel aan deeg eraf, horizontaal over de plank heen en weer snijden. Zoek evt. op Youtube naar een filmpje. Draai de plank met een flinke klap om op het aanrecht, help evt. met een scherp mesje de koekjes om los te komen aan de randen.

Leg de speculaasjes op een bakplaat en bak ze 20 minuten op 170 graden.

woensdag 30 mei 2012

Werk in uitvoering

Bij de Achterbergen was het prima weer om eindelijk eens aan het werk te gaan in de tuin. Het groot onderhoud, vorig jaar enthousiast begonnen maar abrupt beëindigd vanwege de rugklachten van André, ligt nog steeds stil, maar dat wil niet zeggen dat er niets groeit. Ach lieve mensen, de brandnetels worden wel 2 meter hoog, weten de Achterbergen nu. En distels kunnen ook enorm worden.

Rond het keurig bijgehouden (dat wel!) voetbalgazon hebben de Achterbergen nu dus een wilde tuin. Met de nadruk op wild. Vandaag heb ik twee containers vol distel en brandnetel weggehaald, en een heleboel verwilderd gras weggeknipt.

Heerlijk om te doen!
En intussen genieten we toch nog van wat kleur van het vingerhoedskruid, een van de weinige overgebleven bloeiende planten.

dinsdag 29 mei 2012

Met Chris naar Pagedal

De Achterbergen zijn alwéér weg geweest. En alwéér naar Pagedal. Pinksterweekend. Met Brunstadfeest (uitgezonden vanuit het supernoordelijke Harstad), en samenkomsten voor ouderen en jeugd. En met contacten. En met heel veel zwemmen dit keer ook nog.
We gingen zonder jas, met een minimum aan ingepakte kleding, vrijdagavond om half 9 nog rijden. Met aanhanger, dus dat duurde 3 uur. Ik reed, en Chris zat een groot gedeelte van de weg naast mij.

Om een uur of 11 riep hij ineens enthousiast: 'ik zie de verte al!'

Op Pagedal kochten we in het zwembad nieuwe 'vleugeltjes' voor Chris. Met zulke zwembandjes om je bovenarmen kun je niet zinken. Toen hij eenmaal doorhad dat hij gewoon z'n mond op tijd moest dichtdoen, was hij helemaal verkocht. Hij moest en zou van de grote glijbaan, die met zo'n buis buitenlangs kronkelt en je lanceert in een best wel diep stukje zwembad. Wel 30 keer achter elkaar ging hij erdoor. En elke keer kwam hij met een enorme guitige lach op z'n gezicht met een vaart uit de buis (ongeveer zoals op deze foto, die wel wat wazig is, maar toch wel aangeeft hoe hij eruitzag), en dan peddelde hij op z'n hondjes totdat hij bij het trapje was. Om vervolgens weer de trap naar de glijbaan op te klimmen...

vrijdag 25 mei 2012

Wat een geweldige jongens hebben we toch!


'Mam, kun je van mij een foto maken?'

(geeft alvast een houding aan)

'En als ik dan later een vader ben, dan ga ik naar jou toe en dan vraag ik: heb je nog een foto van mij toen ik 6 was?'

'Als je er twee maakt, dan hebben we er allebei een.'

donderdag 24 mei 2012

De truc met het onzichtbare water oftewel een koolzuurgasblusser

Als je soda in huis hebt, is het erg leuk om dit experiment uit te voeren! Met een beetje bombast kun je er zelfs een soort goocheltruc van maken, want het ziet er echt heel gek uit: je giet onzichtbaar water uit de beker op de kaars, zodat die dooft.

Wat moet je doen? Neem een hoge beker en giet daar een centimeter azijn in. Doe er een theelepel soda bij. In het gebruis en geborrel dat hierop volgt, wordt koolzuurgas gemaakt, en dat is zwaarder dan lucht. Het blijft dus in de beker zitten. 'Giet' nu voorzichtig het koolzuurgas op een brandende kaarsvlam, die zal daardoor direct doven.
In het boek wordt gezegd dat je door een wc-rolletje moet gieten, maar het lukt bij de Achterbergen ook gewoon zo.

Waarom dooft de vlam nu? Heel eenvoudig, omdat er geen zuurstof meer bij kan komen. De Achterbergen vonden het zó leuk, dat we hetzelfde experiment wel vijf keer hebben gedaan!

woensdag 23 mei 2012

'Even wennen'


Het is zo genieten van Bart! Hij is volgens mij best goed met taal en wil het graag goed zeggen. De 'r' is natuurlijk altijd moeilijk. Bart heeft een poosje als een klein Chineesje gepraat, door voor elke 'r' een 'l' te zeggen. Dat klonk natuurlijk heel koddig, als hij het bijvoorbeeld over 'Hally' had.

Nu zit hij in een volgende fase: voor elke 'r' een 'w'. Niet aan het eind van een lettergreep, maar als hij duidelijk hoorbaar moet worden uitgesproken.

Zo hebben we een heel lijstje met leuke woorden, en dan uit de mond van zo'n dreumes van 2:

even wennen
een, twee, dwie
Hewe, houd ook deze nacht, over Bartje twouw de wacht
duifies, duifies, kom es bij Gewwitje
een voor de meester, en een voor zijn vwouw
ewin, ewop (erin, erop)
zijn ene broer heet nu Hawwy, en de andere Kwis
en tijdens het fietsen zagen we 'gwas, gwas, en nog meer gwas'

's morgens wil hij een bwoodje met pasta, en melk met een wietje

en zo zou ik elke dag aanvullingen kunnen  toevoegen...

dinsdag 22 mei 2012

O wat ben ik blij

Na ik weet niet hoeveel jaar een klein oventje gebruikt te hebben omdat de 'normale' oven het niet deed, hebben de Achterbergen sinds zaterdag weer een echte oven. Wat een luxe!

Eigenlijk kwam het doordat ik niet wist wat ik voor moederdag wilde hebben. Toen ik de keuken inliep en de oude oven zag, wist ik het ineens: laten we nou toch maar vast een inbouwoven kopen, dan kunnen we die als de keuken ooit verbouwd wordt, vast wel opnieuw plaatsen! Helaas, op moederdag kreeg ik heel andere dingen. Ook heel leuk, maar geen oven. Totdat André zaterdag opeens zei dat we samen naar de bouwmarkt zouden gaan voor een oven. Elwin en Gido mochten mee, die gingen intussen bij de dierenwinkel in die buurt kijken naar reptielen (Elwin is helemaal weg van schorpioenen - hij mocht er zaterdag een op z'n hand laten lopen!), en wij gingen bij de bouwmarkt naar binnen, maakten onze keuze (dat was niet moeilijk want ze hadden maar één soort op voorraad) en kwamen weer met oven buiten.

Het is een heteluchtoven, zodat je op twee etages tegelijk kunt bakken. Dat is wel zo handig met een groot gezin! En nu hebben de Achterbergen allemaal hun wensen geuit: pizza natuurlijk, dat kon niet met het kleine oventje. En gebakken aardappels uit de oven (supermakkelijk), dat kreeg het kleine oventje ook niet voor elkaar met onze hoeveelheden.

Dat wordt echt heel veel genieten! Ook van de ruimte die er nu op het aanrecht is vrijgekomen. De keuken wordt er bijna mooi van...

maandag 21 mei 2012

Zachte dwang

En alweer zijn er vier heerlijke vakantiedagen voorbijgevlogen. Met een bezoekje aan Walibi op donderdag (met schitterend weer!), bezoek, en nog veel meer, maar daar gaan we niet over schrijven.

Wel schrijven we over iets dat sinds de vorige vakantie een bekend fenomeen is geworden bij de Achterbergen: Bart die om 6 uur of half 7 uit bed komt, vriendelijk doch beslist weer wordt teruggebracht naar bed, en vervolgens grote broers gaat wakker maken. Daar waren we dus niet zo blij mee. Al helemaal niet omdat Bart ging begrijpen dat hij niet naar papa en mama moest gaan, omdat hij dan weer teruggestuurd zou worden. Hij ging veel liever zachtjes onze deur voorbij, om dan op het bed van Chris te gaan dansen, of bij Frank in bed te klimmen.

Tijd voor hardere maatregelen, oftewel zachte dwang. Met dwang bedoel ik dat zijn deur op slot gaat, met zacht bedoel ik dat we dit met een vrolijk rood strikje doen. Laat dat nou net zijn wat Bart nodig heeft! Gisteren heeft André een schroefoogje in de deurpost geboord en een koord opgezocht. Vervolgens legden we uitvoerig aan Bart uit wat de bedoeling was. Als hij 's morgens wakker zou worden, en de deur zou niet open kunnen, dan moest hij maar gewoon weer in zijn bedje klimmen en weer lekker gaan slapen. Bart vond het allemaal best. Voor de zekerheid hebben we ook gezegd dat hij op de deur mocht bonzen en ons roepen als dat nodig was.

Vanmorgen om half 8 hoorden we hem. Eerder niet. Of hij niet wakker is geworden, of dat hij weer terug naar bed is gegaan na een vergeefse poging om de deur te openen, weten we niet, maar het lijkt erop dat hij een soort begrenzing nodig heeft om rustig te kunnen slapen. Dat er anders een soort van onrust in zijn lijfje zit, met de wetenschap dat hij eruit zou kunnen komen.

En ook al voelt het raar om je kind op te sluiten, we doen het voorlopig toch maar.

woensdag 16 mei 2012

Elwins vondsten

Zo af en toe gaan de Achterbergse jongens met de club naar buiten. Het moet wel heel raar lopen als Elwin niet met het een of ander thuiskomt. Met schelpen en dode krabben als ze aan zee zijn geweest. En die na een nacht spoelen in een emmer water, nog steeds heel erg ruiken.

Afgelopen vrijdag waren ze in het bos geweest. Vlaggenroof. Voor Elwin: een natuurgebied. Met twee botten kwam hij thuis, en met een ganzenei. Heel romantisch om te bedenken dat daar nou zo'n klein ganzenkuikentje in heeft gezeten, die eruit is geklommen toen hij daaraan toe was.

Eenmaal thuis bij de altijd nuchtere André komen we erachter dat het - gezien de vorm van het gat - toch wel wat waarschijnlijker is dat het ei geroofd is en leeggegeten door een roofdier...

Zulke vondsten bewaren we niet hoor! Hoe graag Elwin het ook zou willen. Maar ze kunnen wel op de foto, en zelfs op het wereldwijde web!

dinsdag 15 mei 2012

So far, so good

Wil je dat de vis die je bakt mooi heel blijft tijdens het bakken en niet aan de pan blijft plakken? En hetzelfde voor gepaneerde dingen zoals vissticks? Dat was de laatste test die ik op deze pannen uitvoerde voordat ik erover ging schrijven. Eerlijk waar, de Ceramicore pannen die je bij Tommy Teleshopping ziet (en die ik bij de DA drogist heb besteld) doen wat de reclame belooft. En het beste van alles: na het bakken veeg je alles er zó uit! Pannenkoeken hebben we ermee gebakken, vlees, eieren, het kan allemaal, zelfs zonder vet, maar dat is dan weer niet zo lekker.

Tot mijn verbazing vond ik net op internet een klacht. Volgens deze mevrouw deed de pan totaal niet wat er op tv was beweerd. Maar ik durf te zeggen dat, als zij de instructies in acht had genomen die bij de pan geleverd worden, zij een heel andere 'klacht' had ingediend.

De eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen dat er een verkleuring is gekomen in een van de pannen na het bakken van een bananenpannenkoek. Je ziet waar de rondjes banaan hebben gezeten. Maar als dat alles is, vind ik het prima!

maandag 14 mei 2012

Experiment met omhoogstromend water

Je zou denken dat alle water altijd naar beneden stroomt. Het zoekt de lagere plekjes op, toch? Toch stroomt elke dag heel veel water omhoog, namelijk door de capillaire werking in bomen en planten. Om dit goed zichtbaar te maken, kun je stengels bleekselderij gebruiken, met blad. Zet een stuk stengel van zo'n 20 cm in een glas water waar een paar druppels inkt aan zijn toegevoegd, en na een paar uur is je bleekselderij verkleurd.

Zou je zeggen, als je net zo veel vertrouwen in het experimentenboek hebt als ik eergisteren nog had. De Achterbergen hadden nog een mooi setje met ecoline in de kast staan, dus wij maakten er gelijk een kleurrijk experiment van. Stond ook nog eens leuk op de tafel. Ook al was het bleekselderij.

Wat blijkt nou? Alleen bij de rode, oranje en roze ecoline is er een duidelijke verkleuring zichtbaar in het blad van de selderij. En bij 'navraag' bij het alwetende Google kom ik erachter dat je eigenlijk kleurstof voor voedingsmiddelen zou moeten gebruiken. Geen nood, we hadden nog een potje groen! En nog een stukje bleekselderij zonder blad.

Toch nog leuk, zo'n resultaat. Als je goed kijkt, zie je misschien de oranje en roze plekjes op het blad, en heel zeker de donkergroene puntjes op de stengel in het kleine glaasje. En die kun je ook nog opeten.

Maar dat hebben we niet gedaan.


vrijdag 11 mei 2012

Ook leuk voor een feestje

Voor de jongere kinderen (van 4 tot 7) was tijdens de Meiweek ook meer dan genoeg te doen. Een aantal dingen daarvan zijn ook heel geschikt om tijdens een kinderfeestje te doen:

zoek uit een grote mand met losse sokken 10 paar sokken bij elkaar 


Doe een drop- of snoepveter in je mond en eet hem op zonder er met je handen aan te zitten. Chris was slim, die deed de dropveter bij het midden in zijn mond...


Sla een aantal spijkers een klein stukje in een stuk afvalhout en laat de kinderen de spijkers er helemaal inslaan (zie je het puntje van Danny's tong?)


Bakkerij: cakejes en eierkoeken versieren. De kinderen gebruikten chocoladepasta als lijm (dat droogt niet in, zoals glazuur). Van de eierkoeken maakten ze een piraat en een muis. Vervolgens mochten ze een papieren tasje versieren, waar de cakejes in meegenomen werden.


Zo zou ik door kunnen gaan, maar dat doe ik niet. Je verzint het verder maar lekker zelf. En ik heb geen tijd meer vandaag om verder te schrijven over alles wat er gedaan is, zoals het voetbaltoernooi. Of de show: 'wedden dat', waarin de gekste/knapste dingen te zien waren. Wij gaan een druk weekend vieren. 

Een goed weekend allemaal!!

donderdag 10 mei 2012

ASS en een druk activiteitenprogramma

Vorige jaren ging het vaak mis met Frank tijdens spelletjesmiddagen en zwemfeesten op Pagedal. Om hem te helpen, moest een van ons steeds meelopen, goed opletten of Frank gefrustreerd raakte, en hem helpen om daar weer uit te komen. Wat niet altijd lukte.

Dit jaar was alles ineens anders. Bij het indelen van de groepen was geen rekening gehouden met eventuele beperkingen, en ik was minder blij verrast om te merken dat Frank was ingedeeld in een groepje samen met een jongetje dat ik ken als opvliegend (dat jongetje heeft ADHD). De meeste groepsleiders zijn ook niet opgeleid voor het omgaan met kinderen met autisme of ADHD, dus een beetje mijn hart vasthouden was het wel. Maar goed, wie niet waagt die wint niet, dus wij de groepsleider bij elk onderdeel vooraf 'instructies' gegeven.

Maar wat denk je? Dat was niet eens nodig geweest! De hele week ging het supergoed, Frank was ontspannen en deed goed mee, en dat met zo'n grote, drukke groep kinderen! Waar hij vorig jaar nog wel eens boos terugkwam na een activiteit, was het dit jaar alleen maar leuk. En misschien herken je het als ik zeg dat kinderen met autisme meestal hun capuchon ophouden (Frank in elk geval wel, dat is echt karakteristiek voor hem, en ze doen het om te vermijden dat ze te veel prikkels krijgen) - deze week had hij hem af. Terwijl het niet eens zulk warm weer was. Het valt me nu gewoon op tijdens het terugkijken van de foto's.

Driedubbel dankbaar dus!


woensdag 9 mei 2012

Piraten!

Een van de activiteiten vorige week was het zogenaamde huttenbouwen. Nou, dit jaar geen hutten hoor. Hele schepen werden er op het land gebouwd. Wel 230 kinderen deden mee, in kleinere groepen. De groep waar Elwin in zat, heeft besloten om samen met twee andere groepen samen één groot schip te bouwen. En met succes, dit schip heeft gewonnen!

Frank en Gido zaten elk ook in een groep. Deze jongens hadden dus drie dagen lang genoeg te doen: ieders inbreng werd zeer op prijs gesteld, zodat elk schip er weer anders uitzag. De meisjesgroepen hadden uiteraard meer oog voor de aankleding, de jongens waren meer van de kanonnen en zo.

Helaas helaas, de schepen zijn allang weer afgebroken. Ze mochten niet blijven staan, want het terrein was daarna weer nodig voor het volgende onderdeel: adventure for kids.

Ook leuk.

Later in de week mochten Danny en Chris samen als piraten op de foto:


dinsdag 8 mei 2012

Terug van weggeweest

De Achterbergen zijn weer thuis na een fantastische, overvolle gemeenteweek op Pagedal.

Helemaal fantastisch was het mede doordat we voor het eerst in onze 'eigen' bungalow konden: een heerlijk luxe vakantiehuis met voldoende ruimte voor alle Achterbergen plus visite. Waar het vorig jaar nog koukleumen was in de tent, konden we nu de verwarming aanzetten. En de vaatwasser. En de magnetron.

Deze week zal ik wat stukjes plaatsen over wat we daar beleefd hebben.