zaterdag 29 december 2012

Een soort van oliebollen. Toch?

Je kent ze wel, van die mooie gladde (gekochte) oliebollen. Niks aan, daar horen van die mooie uitlopers aan te zitten. Toch voelde ik een soort van trots toen deze baksels in mijn pannetje olie opbolden. Het briochedeeg van 'mijn' Amerikaanse inspiratiesite is niet helemaal mijn smaak, maar dat neemt niet weg dat er toch heel wat Achterbergen waren die deze 'doughnuts' met smaak naar binnen werkten. Voor wie nieuwsgierig is, hieronder het recept.

Het originele recept voor het basisdeeg is twee keer zoveel als het recept dat hieronder staat. Maar wij willen niet dat de Achterbergen allemaal dichtgroeien. Wij maken liever het deeg dat we gaan gebruiken op maat, zonder in de koelkast een bak vol zoet deeg te hebben staan dat ook nog op moet binnen vijf dagen.

Een soort van oliebollen ('doughnuts')

Ruim 20 stuks.
Een dag van tevoren maak je het deeg: roer in een grote kom 1/2 el droge gist, 2 tl grof zeezout (of minder tafelzout), 4 losgeklopte eieren, 85 g vloeibare honing, 170 g ongezouten boter (gesmolten), 480 g bloem en 180 ml lauw water door elkaar. Dek de kom af (niet luchtdicht) en laat 2 uur rijzen op kamertemperatuur. Zet de kom in de koelkast (daar blijft het vijf dagen goed, het deeg kan ook worden ingevroren).

Op de dag dat je wilt bakken rol je het deeg op een bebloemd werkvlak uit tot een lap van ongeveer 6 mm dik. Gebruik bloem aan beide kanten om het plakken tegen te gaan, met een klein beetje durf en oefening gaat het best makkelijk. Steek rondjes uit het deeg, wij deden dat met een glas met een doorsnede van 8 cm. Restjes kun je samenvoegen en opnieuw uitrollen, maar ze kunnen ook zo meegefrituurd worden voor een grappige variatie in vorm. Laat de uitgestoken deegrondjes 30 tot 45 minuten afgedekt rusten.

Verhit olie in een (frituur)pan tot zo'n 180 graden. Ik deed het in een kleine pan, en controleerde de temperatuur met een korstje brood (steek het een eindje in de hete olie, als het gaat bruisen is de temperatuur goed). Frituur de deeglapjes kort, ongeveer 1,5 minuut per kant. Ze bollen ontzettend snel op, dat is echt leuk om te zien.

Ik heb het (nog) niet zelf geprobeerd, maar ik denk wel dat je rozijnen en andere extra vulling aan het deeg kunt toevoegen. Wij aten de doughnuts trouwens met een theelepeltje jam als vulling (daarvoor snijd je de zijkant een stukje in of je vult ze met behulp van een spuitzak). 

Tip: je kunt met een appelboor een rondje in het midden van de deeglapjes uitsteken. Dan krijg je meer een doughnut zoals die bij ons bekend is. Het uitgestoken rondje frituur je vrolijk mee. 





Met poedersuiker bestrooid tenslotte ziet alles er een stuk feestelijker uit: 


donderdag 27 december 2012

Instant brood

Dit brood moet wel een van de allersnelste recepten zijn: je hoeft alleen maar wat door elkaar te roeren en dan kan het gelijk in de oven. Het geheim hiervan is een vervanger van gist: natriumbicarbonaat, ook wel dubbelkoolzure soda, baksoda of zuiveringszout genoemd. Als dat in contact komt met een zuur, geeft dat een reactie waarbij koolzuurgas vrijkomt, en dat zorgt in dit geval voor het rijzen van het brood. Het heeft dus een zuur nodig, daarom zul je in recepten waarbij baksoda wordt gebruikt, ook een zuur zien staan zoals wijnsteenzuur of citroensap. Dit traditionele Ierse brood maakt gebruik van karnemelk. De Achterbergen vonden het heerlijk!
Je krijgt met onderstaand recept een nogal compact brood. Ik zag dat er in andere recepten ook nog een eetlepel bakpoeder was toegevoegd, dat maakt het wellicht wat luchtiger. Probeer het anders gewoon!
Natriumbicarbonaat wordt verkocht bij drogisterijen, de Achterbergen haalden het heel romantisch bij de molen, waar een grote winkel met bakproducten aan verbonden is.

 Recept Iers sodabrood

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Roer in een kom 500 g meel (bijvoorbeeld half volkorenmeel/half bloem) met 1 theelepel (5 g) natriumbicarbonaat en 1 theelepel zout door elkaar. Giet er dan 400 ml karnemelk bij en meng alles goed. Vorm er een bol van (gebruik evt. wat extra bloem om de buitenkant zo glad mogelijk te krijgen) en leg dit op een bakplaat. bak 45 minuten.

Klaar!!


  • Wil je een nog Ierser brood, snijd dan de bovenkant van het brood kruislings in, aardig diep.
  • De korst is nogal ruw en dof na het bakken. Ergens las ik de tip om het brood direct na het bakken met wat boter in te kwasten. 
  • Hierna probeerde ik hetzelfde brood met water en twee theelepels citroensap. Het rees erg mooi, maar het was veel minder lekker. Wij houden het dus bij karnemelk!
  • In plaats van in een bolvorm kun je het deeg heel makkelijk in een meer broodachtige vorm duwen. En wat let je om het gewoon in een vorm te leggen?

Gemeentekerstfeest

Zomaar doorhobbelen op dit blog met allerlei dagelijkse aardigheidjes zonder het gemeentekerstfeest te noemen waar de Achterbergen op eerste kerstdag zijn geweest, zou tekort doen aan de diepe dankbaarheid die ik voor die dag met me meedraag. Een kort verslagje dus van de Achterbergse kant.

Dit jaar hadden we als gemeente (zo'n 100 personen) een zaal gehuurd inclusief een warme maaltijd. We zaten van 14 tot 21 uur in een sfeervol versierde zaal. Nou zaten... sommige Achterbergjes hielden dat niet zo lang vol. Die gingen na een tijdje spelen in de hal. En wij konden rustig luisteren naar een aantal toespraken. Eerlijk gezegd kon ik die niet 100% volgen, maar een paar dingen heb ik toch wel in mijn hart opgeborgen: dat waar verdriet een verdieping is van je geluk bijvoorbeeld, en dat je altijd de kans hebt om aan jezelf te werken, je te laten vormen, zodat de onderlinge contacten zich verdiepen en écht worden.

Bart en Chris zongen met 'de kleine kinderen' drie liedjes. We hadden daarvoor een mailtje gekregen of we de liedjes met ze wilden oefenen, en dat was ik echt ook van plan geweest, maar er waren zoveel activiteiten dat ik het mailtje had geparkeerd tot na het jeugdkerst afgelopen zaterdag. En toen ben ik het helemaal vergeten... Zo dom, maar wie schetst mijn verbazing toen ze toch de liedjes nog heel behoorlijk meezongen daar op het podium, en Chris zelfs één van de liedjes in de microfoon zong, van het begin tot het eind, en dan  nog een herhaling! Supertrots was ik, want op school doet hij z'n mond niet open, en op het schoolkerstfeest zong hij van alle liedjes hooguit twee zinnetjes half mee...

Danny, Elwin en Frank hadden met de kinderen van de 'kinderdag' een ander lied/muziekstukje. Elwin mocht daarbij de melodie twee keer op een klokkenspel spelen. Gelukkig mocht het klokkenspel na deze uitvoering weer terug naar de rechtmatige eigenares. Dát was een stress geweest, een geleend klokkenspel in huis! Met de instructie dat geen kleine broertjes erop mochten spelen... Een keer was een van de stokjes kwijt - misschien kun je je er iets bij voorstellen.

De overige vier Achterbergen deden/hielpen mee aan een musical die 's avonds werd opgevoerd. Niet een zoetsappig kerstverhaal, maar een midden-in-het-leven-verhaal over een meisje dat leert om haar eigen wil op te geven en zich voor anderen te geven. Heel erg leuk gedaan, en - zo'n beetje voor het eerst - waren de jonge Achterbergjes echt geboeid door een verhaal op een toneel.
Gido speelde ook nog een lied op zijn trompet.

Er was een terugblik op het afgelopen jaar in de vorm van een videopresentatie - zo zie je hoeveel er in zo'n gemeente eigenlijk gebeurt. En nog veel meer.

Danny kreeg - als derde-groeper - een bijbel van de jeugd, een mooie jaarlijkse traditie.
En eindelijk, helemaal op het laatst, mochten de cadeautjes worden uitgedeeld die als wasgoed aan een touw tegen de muur hadden gehangen. Alle kinderen kregen een cadeautje, ook al van de jeugd (die hebben zelf een jeugdkas waarmee ze o.a. deze dingen betalen). Vijf Achterbergen werden de gelukkige eigenaars van iets dat met zorg voor hen was uitgezocht, precies passend bij de ontvanger. Dat er (in dit geval twee) mensen zijn die zoveel moeite nemen voor je kinderen, maakt de dankbaarheid voor deze dag nog groter!

Met volle harten, volle hoofden en een heel volle auto reden de Achterbergen 's avonds weer naar huis.

zaterdag 22 december 2012

Zijn komst in de wereld

"Daarom zegt Jezus bij zijn komst in de wereld: Offers en gaven hebt U niet verlangd, maar U hebt mij een lichaam gegeven. Brand- en reinigingsoffers behaagden U niet. Toen heb ik gezegd: Hier ben ik. Want dit staat in de boekrol over mij geschreven: Ik ben gekomen, God, om Uw wil te doen." Hebr. 10:5-7 (Nieuwe Vertaling).

Over deze tekst hoorde ik ooit een toespraak op een vrouwenconferentie op Brunstad, en sindsdien komt hij me regelmatig in gedachten als ik over mijn leven of mijn dag nadenk. 

Of over deze vakantie bijvoorbeeld, die nu net begonnen is. Met alle extra drukte, onverwachte wendingen in het programma, de verwachtingen die je misschien koestert over een gezellig gezinsleven dat harmonieus doorkabbelt, de realiteit van een stelletje vermoeide kinderen die elkaar in de haren vliegen, enzovoort, enzovoort. God wil niet dat ik allerlei 'offers' breng om mijn schuld af te kopen. De kinderen bijvoorbeeld afsnauw omdat ik zo nodig de kerstboom perfect wil optuigen, en mijn vervelende gevoel daarover daarna afkoop met een traktatie. Nee, God heeft voor mij ook een wil, een die ik kan doen. Elke dag weer, ook in deze vakantie. 

Mijn grote wens is dat ik mijn innerlijke oren gebruik waar ze voor bedoeld zijn: om die aanwijzingen te horen die er echt toe doen. En ernaar te handelen uiteraard!

Dan hebben de Achterbergen misschien niet een perfecte kerstboom. Of een perfect kerstdiner. Of allerlei andere perfecte dingen. Maar wel een moeder die  rustig blijft in de stress en drukte van elke vakantiedag. Met wie het fijn is om de tijd door te brengen. Omdat ze oog heeft voor wat echt nodig is in het gezin.

Sjonge, in zo'n vakantie heb ik echt heel veel zin!

Ik wens al mijn bloglezers een heel fijne tijd toe, met alvast de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar. Het blog gaat nu - traditiegetrouw - op een laag pitje, al verwacht ik nog wel wat brood-activiteiten te plaatsen. 

vrijdag 21 december 2012

Walnotenbrood

De mogelijkheden met het basisdeeg zijn eindeloos. Sla een willekeurig kookboek open, zoek naar gistdeeg en vervang dat gewoon door je eigen basisdeeg. Eventueel kun je de ingrediënten daarvan ook iets aanpassen, het voornaamste is dat het deeg nat genoeg is om zichzelf te kunnen kneden. Want dat is wat er gebeurt met dit deeg.

De Achterbergen vinden het niet erg dat het deeg steeds hetzelfde is. Dit walnotenbrood is dan ook gemaakt van ons vertrouwde basisdeeg van half volkorenmeel/half bloem. We kochten voorheen ook altijd hetzelfde brood bij de supermarkt. Met af en toe een uitschieter, maar die volgen hier ook nog wel. Je kunt nog voldoende variëren met vulling en vorm, maar natuurlijk kun je ook variatie aanbrengen in je basisdeeg door het toevoegen van allerlei ingrediënten - inspiratie hiervoor doe je makkelijk op bij de 'gewone' broodrecepten die legio te googlen zijn.

Het idee voor dit walnotenbrood komt uit een boek met Montignac broodrecepten, de Achterbergen deden het zo:

Walnotenbrood

Neem een handvol deeg uit je bak met basisdeeg en leg dit op een bebloemd werkvlak. Gebruik aardig wat bloem om het deeg zonder plakken - en met behulp van een deegroller - uit te rollen tot een rechthoek. (En dat uitrollen gaat verbazend makkelijk als je bedenkt hoe plakkerig het deeg is!) Bestrijk de lap deeg dun met hazelnootpasta (als je dat niet lekker vindt, neem je gewoon iets anders, bijvoorbeeld een mengsel van (half)gesmolten boter met suiker en kaneel), bestrooi dit met gehakte walnoten (in het basisrecept waren dit hazelnoten, past natuurlijk beter bij de hazelnootpasta, maar de Achterbergen hebben een walnotenboom, vandaar) en rozijnen.
Sommige Achterbergen zijn nogal kieskeurig, daarom deden wij de linkerkant alleen walnoten, de rechterkant alleen rozijnen, en in het midden wat van allebei.
Rol de lap deeg op. Blijft het deeg toch nog aan het werkvlak plakken, dan is een flexibele deegschraper een uitkomst! 
Snijd de rol in schijven van zo'n 3 cm dik en leg ze op een (pizza)bakplaat of in een springvorm. Laat een beetje ruimte ertussen, zodat ze in de oven nog kunnen groeien. Laat het nog een minuut of 20 rusten, kwast het deeg dat je ziet (of gewoon alles) in met melk en bak 35 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden Celsius.

NB misschien vind je het vervelend dat ik geen maten noem. Ik kan natuurlijk een keurig recept maken met tot op de gram nauwkeurig wat je nodig hebt. Maar echt, dat is niet nodig. Met een kleine lap deeg krijg je kleinere rolletjes, nou en? Met veel rozijnen zitten er veel rozijnen door. Met weinig weinig. Dit soort dingen doe je dus gewoon naar wens.   Met veel rolletjes past het niet meer in een springvorm van 20 cm. Of van 24 cm, zoals bij ons, dus nam ik de pizzabakplaat. 

Basisbrood

De vraag is al langsgekomen: hoe bak je nou een 'gewoon' brood? Nou, eerlijk gezegd was dat nog niet zo heel eenvoudig om uit te vogelen. Zo'n mooie boule, met van die opengebarsten strepen erop, dat vraagt nog wel een klein beetje extra werk en handigheid. Daar beginnen wij dus niet mee.

Een supersimpel recept, waarbij zelfs het aantal handelingen van het originele Jim Lahey-brood (in de braadpan) zijn teruggebracht, vond ik hier. De braadpan gebruik ik bijna nooit meer voor brood, omdat hij in de oven toch wel aardig lelijk wordt en ik hem voor andere dingen nodig heb zo af en toe. Ik kocht dus een broodbakblik - net voordat ik van een broodbakster de tip kreeg om een smalle te kopen. Laat ik nou net een brede in huis hebben gehaald. Twee zelfs. Nou, het brood is er niet minder lekker om, hoogstens wat aan de lage kant voor het gevoel. Het voordeel van deze vorm is dat het brood niet boven de vorm uitrijst, ook niet in de oven, zodat ik het evengoed kan bakken met deksel: een omgekeerde bakplaat!

Basisbrood

Haal je bak met basisdeeg uit de koelkast. Vet een broodbakblik licht in. Bestrooi de bovenkant van het deeg in de bak met bloem en haal een flinke handvol deeg eruit. (Wij maken tegenwoordig deeg met 1 kilo gemengd meel, en ik haal er dan ongeveer de helft uit - natuurlijk kun je een tussenstap op de weegschaal invoegen als je van de meer preciezen bent, neem dan bijvoorbeeld 600 gram deeg). Leg de homp deeg in het broodblik, leg er een bakblik bovenop en laat het deeg op kamertemperatuur komen. Zet het geheel in de koude oven, zet hem aan op 220 graden Celsius en zet de kookwekker op 45 minuten. Nu open je de oven, haalt voorzichtig het deksel van het blik af en bakt nog 15 minuten door.

Meer niet!

Laat het brood helemaal afkoelen voordat je het aansnijdt.

NB een groot brood heeft meer baktijd nodig dan een klein brood. Toch heb ik deze baktijden aangehouden voor een aantal verschillende maten brood, en ze waren elke keer toch goed gaar.


Het meel dat ik hiervoor heb gebruikt is half volkoren tarwemeel (98 ct/kilo) en half tarwebloem (33 ct/kilo). Misschien dat het brood grotere gaten heeft (hoger rijst) als je beter/duurder meel gebruikt, maar de Achterbergen vinden dat er niks mis is met dit brood.
Extra gluten toevoegen (dat kan!) heb ik ook uitgeprobeerd, dat maakte niet een zichtbaar verschil.
Als klap op de vuurpijl: het deeg eerst op een warme plaats laten voorrijzen en daarna in de voorverwarmde oven zetten (extra handelingen!) maakte óók geen verschil. Iemand die dat snapt, mag het uitleggen.

donderdag 20 december 2012

Kerstviering, kerstviering en nog eens kerstviering

Een nadeel van een groot gezin is toch wel dat je niet overal bij aanwezig kunt zijn. Soms is dat geen nadeel, vooral als je ergens geen zin in hebt natuurlijk. Dan heb je mooi een excuus voor je afwezigheid.

Maar met kerstvieringen, hoe voorspelbaar ook altijd, is dat wel een beetje anders, daar wil je je kind zien schitteren bij alle liedjes, voordrachten en musicals. Gisteren was de lagere school aan de beurt: eerst de viering van Danny en Chris - dat was op en top genieten van die twee jongens daar op dat podium (Chris bleef maar naar me zwaaien, vanaf zijn plaats en vanaf het podium, ondanks verwoede pogingen van zijn juf om hem te laten stoppen) - en daarna Elwin, die meedeed aan een heuse kerstmusical.

Vanavond ga ik met Frank op zijn school eten en een soort van viering houden, waarna we spoorslags naar huis gaan en ik misschien nog een staartje mee kan maken van de musical die Gido op zijn school houdt.
Zo blijf je wel lekker bezig in de week voor de vakantie... toch is het leuk!

woensdag 19 december 2012

Zicht op de toekomst?


Wat waren we daar lang niet geweest - het consultatiebureau! Deze keer was het de beurt van Bart voor een update.

Gelukkig vond hij alles heel leuk om te doen (dat waren we van Chris hééél anders gewend), dat hij de onderste twee regels van het ogentestpaneel niet kon lezen was dus niet te wijten aan onwilligheid. 'Even kijken hoor', zei hij, liet zich van de stoel glijden om wat dichterbij te komen. Maar die vlieger ging natuurlijk niet op.

Dus. Misschien onze eerste serieuze brilkandidaat. Laten we eerst een tweede onderzoek in februari maar afwachten, en daarna een eventuele verwijzing, maar in de tussentijd kunnen we dankzij Paint alvast een beetje wennen aan een Bart met brilletje.

dinsdag 18 december 2012

Meeneemlunch

De Achterbergen (nou ja, vijf daarvan dan) hebben al een paar dagen een soort pizzabroodje mee naar school gekregen. Ze zijn super enthousiast, en de broodtrommeltjes komen helemaal leeg weer terug (dat is anders niet altijd zo...). Het idee komt hier vandaan.

Het ideale met een bak basisdeeg in de koelkast is dat je alle kanten opkunt. Een paar meer of minder is helemaal geen probleem. Wij maken de broodjes van onze eigen mix van volkorenmeel en tarwebloem en we doen het zo:

Weeg per broodje 60 g deeg af van het basisdeeg. (Dan heb je een lunch die gelijk is aan twee gewone boterhammen, voor de Achterbergen precies goed). Je kunt natuurlijk ook gewoon een greep doen in de bak zonder af te wegen, maar de Achterbergen doen het graag 'eerlijk'. Gebruik bloem/meel om het plakken tegen te gaan, en maak een mooi bolletje deeg, dat je vervolgens uitrolt tot een cirkel of soort rechthoek. Vorm maakt uiteraard niet uit, als het maar dubbel kan, dus symmetrisch is.

Beleg het uitgerolde deeg met alles wat je maar wilt, denk aan een pizza die je ook koud kunt eten. De Achterbergen hebben zo hun eigen voorkeur: de een wil tosti-quick saus met kaas en salami (of ham), de ander wil alleen ham en kaas, en nog een ander wil alleen kaas. Beleg alleen de ene helft en laat de randen vrij. Vouw de lapjes deeg dubbel, druk de randen goed op elkaar. Leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat (en dan zo dat je later nog weet welke vulling erin zit), leg er een schone theedoek overheen en laat ze 20 minuten rusten.

  • NB je kunt ze in dit stadium ook in de koelkast zetten om ze later af te bakken - kan super handig zijn als er iets tussenkomt, of als je zoals wij tegelijkertijd een ander brood aan het bakken bent en de broodjes moeten wachten. Laat ze voor het bakken wel even weer op temperatuur komen.
Kwast de bovenkant van de broodjes in met melk (of voor een luxere variant met een ei dat is losgeklopt met een eetlepel water, maar dat vinden de Achterbergen nergens voor nodig) en bak ze in een voorverwarmde oven van 220 graden Celsius, 25 minuten lang. Laat ze afkoelen en doe ze alvast in de broodbakjes.

een kleine calzone met prei en mozzarella
Tip: na een paar keer deze calzones te hebben gemaakt, kwam ik op het idee om gewoon een grote lap deeg uit te rollen en daar vierkanten/rechthoeken uit te snijden (met een deegradertje of de botte achterkant van een mesje). Véél sneller! 


Uiteraard kun je ze ook warm opeten, als een echte pizza calzone.

binnenkant van de vorige lichting
deze waren niet met melk bestreken, daarom is de bovenkant niet zo mooi bruin

Witte chocolademelk


Voor mensen die van witte chocola houden is dit een kandidaat voor een blijvertje: hete chocolademelk gemaakt van gesmolten witte chocola in hete melk. Met een dikke toef slagroom erop.

Afgelopen weekend heb ik dit bij La Place uitgeprobeerd en het was zo'n prettige verrassing, dat ik er na thuiskomst alle Achterbergen ook op heb getrakteerd.

Bij La Place gebruiken ze erg veel witte chocola. Het was wel heel erg lekker, maar ook ontzettend machtig, en natuurlijk afgrijselijk vet. Thuis deden we 4 blokjes per beker, dat kwam aardig in de buurt. De volgende dag heb ik van de resterende 2 blokjes hetzelfde grapje nog eens uitgehaald (er was zelfs nog slagroom in de spuitbus), en toen bleek dat daar nog stees een onmiskenbare witte-chocoladesmaak aan zat. Hoeveelheden naar smaak dus.

Je kunt het op veel manieren maken, als de chocola maar helemaal smelt in de melk. Om dat makkelijker voor elkaar te krijgen, kun je de blokjes chocola in stukjes hakken. Of officiële smeltchocola gebruiken (van die kleine 'druppels').

Geniet ervan!

maandag 17 december 2012

Alweer terug van weggeweest

Afgelopen weekend waren de Achterbergen zeer verdeeld. Drie grote en twee kleine Achterbergjes waren weliswaar gewoon thuis, vier andere daarentegen werden naar drie logeeradressen gebracht, en André en ik knepen er vervolgens samen tussenuit. Voor het eerst sinds onze huwelijksreis twee dagen helemaal de tijd aan onszelf, wat een ongekende luxe!

Het allerbeste vond ik wel dat we gewoon DE TIJD hadden. Gewoon tijd voor elkaar, om rustig te praten en samen te zijn. Ontspannen en prettig. We gaan het zeker nog een keer doen, en daar wachten we vast niet nog eens 21 jaar mee...

vrijdag 14 december 2012

Broodsticks of broodvingers

Deze vingers (of zo je wilt broodsticks) zijn erg eenvoudig te maken, ze zijn geïnspireerd op dit recept.
Ze zijn uiteraard bedoeld als Halloweenrecept, maar bij de Achterbergen gaat zoiets er op andere dagen ook wel in! In het originele recept worden amandelen gebruikt als vingernagels, maar die hadden wij niet op voorraad. Wel had ik één reepje gered van een rode paprika die we de vorige avond op tafel hadden staan, daarvan konden nog mooi een paar nagels worden gesneden.

Voorbereiding: leg een stuk bakpapier op een bakplaat (je kunt de bakplaat in plaats daarvan ook met olie invetten). Bestrooi een werkvlak met bloem en zet desgewenst een weegschaal klaar. Snijd een reepje paprika in 'nagels' of leg in plaats daarvan amandelen klaar.

Werkwijze: strooi wat bloem over het gerezen basisdeeg in de kom (het recept daarvan vind je hier) en pak er een handvol deeg uit. Voor de zekerheid kun je het even op de weegschaal leggen: om en nabij de 240 gram deeg, dan kun je er 8 mee maken. Snelle rekenaars hebben natuurlijk allang uitgerekend dat je gewoon per stick/vinger 30 g deeg moet rekenen, ongeveer net zoveel als een normale boterham, je kunt dus heel eenvoudig vraag en aanbod op elkaar afstemmen.
Wij deden twee keer deze hoeveelheid, dat waren twee kleine bakplaten vol, die we tegelijk konden bakken in onze heteluchtoven.

Verdeel het stuk deeg van 240 g in 8 stukjes, dat gaat echt het allermakkelijkst met een (schone) schaar! De plakkerigheid van het deeg ga je tegen met nog meer bloem. Het is niet de bedoeling dat het bloem door het deeg gekneed wordt, alleen maar om je te behoeden voor vieze troep. Vorm van elk stukje deeg een sliert met een diameter van ruim 1 cm (of zoals gewenst). Draai de slierten een beetje, als je een 'knokkel' in de vinger wilt maken, draai je de sliert in het midden met een bultje om (zie foto's in het originele recept). Leg de slierten met een beetje tussenruimte op de bakplaat. Laat ze nu 20 minuten met rust.

Verhit de oven voor op 230 graden Celsius. Druk de vingernagels op hun plek vlak voordat ze de oven ingaan. Goed duwen, anders laten ze tijdens het bakken los. Bak de sticks/vingers 15 tot 20 minuten, of tot ze goudbruin zijn.

Gek he, onze kinderen vinden dit brood zonder beleg ook lekker!!

donderdag 13 december 2012

Basisdeeg niet-kneden brood

Een grote bak met deeg in je koelkast, waaruit je elke dag de gewenste hoeveelheid haalt om daar iets leuks mee te doen. De methode van het hele proces is ook nog eens super relaxed, echt iets voor de Achterbergen!

Hierbij een recept zoals wij het doen, maar je kunt heel eenvoudig de meelsoorten vervangen door je eigen favorieten. Wel neemt de ene meelsoort meer vocht op dan de andere, dus voeg je zoveel water of juist meel toe dat het de goede consistentie heeft. Wellicht moet je een paar keer bakken om hier feeling voor te krijgen.

Voor een hoeveelheid deeg genoeg voor vier kleine boules (van ongeveer 450 gram) heb je nodig:

800 g meel (400 g volkoren meel van de supermarkt, 400 g goedkope bloem ook van de supermarkt)
600-640 ml lauw water
2 tl zout
4 tl gedroogde gist (kan ook minder indien gewenst, heeft te maken met de rijstijd - echt, het maakt niet zoveel uit!)

Update: tegenwoordig maak ik graag deeg van 1 kilo meel (500 g volkoren meel, 500 g bloem), 840 ml water, 1 eetl grof zeezout en 1 eetl gedroogde gist

Roer de droge ingrediënten door elkaar in een grote kom. Gooi het water erbij (begin met 600 ml) en roer goed tot er geen droog meel meer is te bekennen. Het is de bedoeling dat je een zacht deeg krijgt, dat langzaam uitzakt naar de rand. Voeg evt. nog wat water toe en roer dat er goed door. Meer meel toevoegen omdat het te slap is kan natuurlijk ook.

Laat dit deeg afgedekt (niet luchtdicht) staan bij kamertemperatuur. Na 2 uur roep je iedereen erbij om je samen te verbazen over het volume, daarna zet je de kom (nog steeds afgedekt, en nog steeds niet luchtdicht) in de koelkast.

Je kunt ook direct beginnen met het verwerken van het deeg, maar het beste is om het eerst te koelen, dan is het deeg makkelijker te verwerken. Maak dit basisdeeg dus gewoon wanneer je even tijd hebt, het blijft tot twee weken goed! (Met een kleine kanttekening: het deeg gaat smaak ontwikkelen in die tijd, hoe langer het blijft staan, hoe meer het smaakt naar zuurdesembrood. Voor sommigen een delicatesse, maar bij de Achterbergen niet echt.)

Natuurlijk kun je ook de helft van het deeg maken, of een kwart. Maak je niet druk om evt. restanten, er komen ook recepten waar je maar weinig deeg voor nodig hebt!

De inspiratie voor deze manier van brood bakken komt van deze Amerikaanse site. De auteurs hebben inmiddels drie boeken (in het Engels) op hun naam staan: 'brood in 5 minuten per dag', 'gezond brood in 5 minuten per dag', en een boek over pizza's. Deze bakkers zijn weer geïnspireerd door een bakker uit ik meen New York, Jim Lahey, die deze hele manier van niet-kneden heeft ontdekt en uitgewerkt in een aantal brood- en pizzarecepten. Zijn boek 'My bread' hoop ik binnenkort in mijn bezit te hebben. Daar zal vast nog wel een blogje over volgen.

Voor de Facebook-fanaten onder jullie: op Facebook heb ik een pagina niet-kneden brood aangemaakt. Als je die pagina 'leuk vindt', krijg je steeds een update als hier weer een recept wordt geplaatst.

Krans aan de muur

Even een gezellig blogje tussendoor.
Tijdens het Pagedalweekend in november werd er een kerstmarkt gehouden voor het goede doel. Hier heb ik deze mooie krans gescoord, prachtig he?

Om zo'n krans zelf te maken hoef je niet eens zo ontzettend creatief te zijn: het is een strokrans die is volgelijmd met mos, beukenootjes, kastanjes en denneappeltjes. Vervolgens is hij met witte verf bespoten.

En zo maakt hij de lege muur in de woonkamer een heel stuk gezelliger!

woensdag 12 december 2012

Broodbakvirus

Wist je dat er een broodbakvirus bestaat? De Achterbergen wel hoor, hun moeder is er aardig mee besmet geraakt. We hebben net zelfgebakken brood gegeten, met een superkrokante korst, en alleen een beetje margarine, ongelooflijk lekker! En dan te bedenken dat er alleen volkoren meel, tarwebloem, zout, gist en water door zit!

Inmiddels heb ik heel wat gelezen over niet-kneden broden. En ik concludeer, mede aan de hand van mijn eigen ervaringen, dat het eigenlijk heel simpel is, brood bakken! Maakt niet zoveel uit hoeveel vocht je gebruikt, en ook niet hoeveel gist, en ook niet de temperatuur van rijzen (het brood van de foto rees bij kamertemperatuur en in de koelkast), ook niet of je het in een braadpan (in de oven) bakt, op een pizzasteen of in een broodbakblik. Gewoon een kwestie van dingen uitproberen tot je je routine hebt gevonden.

Heel veel informatie heb ik hier vandaan, een Amerikaanse site van de auteurs van een aantal brood-bakken-in-vijf-minuten-boeken. Leuk voor wie ook meer wil weten.
De grap is dat je in de koelkast een grote bak kunt hebben staan met basisdeeg, hetzij 'gewoon' of voor zoet brood (of allebei), dat een aantal dagen goed blijft, tot wel twee weken. Dit basisdeeg wordt gemaakt in een paar minuten, alles wordt gewoon door elkaar geroerd en dat is het. Op de dag dat er wordt gebakken, wordt er een gedeelte van het deeg uit de koelkast gehaald, gevormd tot een boule of pizzabodem of broodstengels of wat dan ook, waarna het nog een tijdlang mag rusten. Daarna wordt het gebakken. Gevormde broodjes kunnen ook 's avonds worden voorbereid en in de koelkast wachten tot ze kunnen worden gebakken. Altijd handig als je een superontbijt plant.

En nu loop ik met plannen om - voor zover de voorraad recepten strekt - elke week zo'n supermakkelijk te maken niet-kneden (al dan niet zoet) brood te gebruiken voor een blogpost. Is dat wat?

we bewaren iets voor Frank die later uit school komt
het brood is wat breed uitgezakt ('te veel vocht') maar is dat erg?
extra veel krokante korst!!

dinsdag 11 december 2012

Hoera!

Omdat Bart tijdens ons weekendje weg jarig zou zijn, hebben we het op vrijdagavond al gevierd. Zo even uit de losse pols, met een inderhaast gehaalde taart en inderhaast ingepakte cadeautjes. Het was er niet minder gezellig om!

Sowieso is het heerlijk als een kind drie wordt, zo'n leuke leeftijd! Als je drie wordt, dan weet je heel goed dat er cadeautjes zijn. Je bent niet gek, iedereen zit met een cadeautje in zijn handen, en die zijn voor jou! Je vindt het heel leuk om iets uit te pakken, en je begrijpt ook al dat er eerst gefeliciteerd moet worden. Dus ga je naar de volgende gulle gever toe, pakt die bij de (verkeerde) hand en zegt 'gefeliciteerd'. Daarna pak je alvast het cadeautje, zodat je het kunt gaan openmaken op je plekje bij papa op de bank.

En nu dubbelop genieten van het laatste jaartje een Achterbergje thuis...

maandag 10 december 2012

Hoe was jullie weekend?

Bart is ook nog eens jarig!
De Achterbergen hebben een geweldig weekend gehad! En zo veelzijdig: zaterdag moesten we de diepgevroren auto ontdooien voordat we konden gaan rijden door een prachtig sneeuwlandschap, maar bij de terugreis was er geen sneeuw meer te bekennen.

We komen uiteraard veel op Pagedal, maar de weekenden zijn dan altijd helemaal vol met bijeenkomsten en activiteiten. Geen tijd om uit eten te gaan bij het restaurant waar we elke keer langsrijden en dat er zo aantrekkelijk uitziet, en ook niet zoveel tijd om gebruik te maken van de sportfaciliteiten op Pagedal.

Dat was dit weekend  heel anders. En we hebben ervan genoten! De groteren hebben beide dagen een paar uur gesquast, met de jongere jongens gingen André en ik zwemmen, ook twee keer en ook een paar uur.

Het was ook prachtig weer voor een wandeling door de sneeuw tijdens een van de uurtjes dat André plat moest vanwege zijn rug. Daar gaat hij eens in de zoveel tijd doorheen en dan moeten de Achterbergen hun programma aanpassen.

Een van de hoogtepunten was toch wel het bezoek aan dit restaurant. Alleszins de moeite waard gelukkig. En een avontuur op zich met zo'n groot gezin. Wij mochten boven zitten, onder het sfeervolle schuine houten dak, en na de amuse en de soep mochten we daarom voor elk nieuw gevuld bord via de brede wenteltrap naar beneden, naar het buffet. Alwaar je meer kon halen dan je op kon, al deed je maar een klein beetje van alles (o.a. krokodillevlees!). En waar Chris en Bart de soepstengels ontdekten. Aan hen waren de culinaire hoogstandjes  niet zo besteed, des te meer genoten ze van het ophalen van steeds meer soepstengels, ermee zwaaien alsof het een toverstok was, en ze per ongeluk breken ergens onderweg tussen beneden en boven. Het fijnste was dat het allemaal mocht in dit kindvriendelijke restaurant. En dat was wel heel prettig, want sommige Achterbergjes kun je nou eenmaal niet een paar uur aan tafel houden.

Ik zou het restaurant tekortdoen als ik hier de ijsgrot niet noemde: een spannende ijskoude 'grot' waar je zelf je toetje kunt samenstellen. Of twee toetjes natuurlijk. En niet alleen met ijs: brokken witte chocola met spekjes bijvoorbeeld, of een ijshoorntje, of een paar bitterkoekjes. Enzovoort.

hier zat Bart nog wel aan tafel
Waar ik misschien nog wel het meest van heb genoten, is de harmonie die alle ruimte tussen de activiteiten opvulde als cement. Grote broers die hun kleine broers helpen, samen lachen en samen een spelletje SET tussendoor doen. Het dagelijks leven bij de Achterbergen is niet altijd zo harmonieus, dat maakt je extra dankbaar voor zulke dagen!!





vrijdag 7 december 2012

Schuldgevoel


Jippie, Bart wordt ondernemend! Vanmorgen heeft hij negen splinternieuwe Nerf-pijltjes in stukjes geknipt.....

En toen ik even later de keuken één minuutje verliet, en daar een vers gebakken Zeeuws-bolusbrood achterliet, bedoeld als verjaardagscadeau voor een vriendin, zag Bart zijn kans schoon en brak er alvast een stuk af.

En hij kon me toch schuldig kijken!!! Een pruillip van hier tot gunter, zijn hoofd naar beneden zodat je zijn oogjes bijna niet meer zag, en wij ons lachen niet konden inhouden.

Helaas, toen de camera erbij was gehaald, was het schuldgevoel alweer bijna verdwenen.

Zullen we het nog eens uitlokken?

donderdag 6 december 2012

Sinterklaasavond anders

Zoals ruim een maand geleden al verklapt, vierden de Achterbergen dit jaar een ander soort Sinterklaasavond. Niet dat er helemaal geen cadeautjes waren; nee zeg, alleen al die elf chocoladeletters zorgden al voor een prettig gevulde mand, al was het dit keer een kleinere mand dan die van vorig jaar. Nog een paar kleinigheidjes en toch nog een gezelschapsspel (een soort scrabble maar dan met rekensommetjes) en de avond zelf was al gevuld met gezelligheid. Tussen de pakjes zat dit gedicht, dat onze derde-groeper Danny mocht voorlezen:

Inpakpiet zei tegen Hoofdpiet: Oh, dit is heel erg!!!
Want weet je zeg, bij die familie Achterberg
Daar zijn ze toch met elf personen, een heel groot gezin?
Maar in de mand met cadeautjes, daar zit bijna niets in...!!!!

Ja, maar dat klopt hoor, zei Hoofdpiet toen.
Kijk, ze hebben al wel wat gekregen in hun schoen,
Maar met hun cadeautjes, lieve Piet, kijk, dat zit zó:
Behalve wat in die mand zit, krijgen ze nog een heel speciaal cadeau.

Want zij vonden het langzamerhand wel welletjes
met al die Lego, Playmobil en kasten vol spelletjes.
Dit jaar gaan we hen iets heel bijzonders geven:
een weekend weg met elkaar, waarbij ze van alles beleven.

Ze gaan dan samen naar Pagedal
En ja, natuurlijk, nu begrijp je het al
Daar gaan ze spelen, zwemmen en bovendien
zullen ze daar De Rode Loper zien...


En nu moeten we eraan geloven, dit weekend DOOR DE SNEEUW dat hele eind rijden...!
Ben je nieuwsgierig wat De Rode Loper is? Een buffetrestaurant waar we elke keer langsrijden, maar waarvoor we anders nooit de tijd hebben! Met - naar verluidt - een fantastische ijsgrot waar je je dessert(s) kunt halen. Echt iets voor de Achterbergen dus!

woensdag 5 december 2012

Gezinsagenda

deze agenda heb ik dus niet...
Ze liggen al een poosje verleidelijk in de winkels: de nieuwe agenda's voor 2013. Echt iets voor mij. Allemaal even leuk: tuinieren-agenda, mama-agenda, gezins-agenda, recepten-agenda, landelijk-wonen-agenda, ik zou ze allemaal wel willen kopen!

In plaats daarvan koop ik al jaren helemaal geen agenda meer. De efficiency van de Achterbergse methode maakt bovendien dat ik toch heel tevreden ben.

Een groot gezin, één auto en allemaal afspraken van de een of de ander bij elkaar vraagt eigenlijk om een gemeenschappelijke agenda. Dat doen wij met Outlook, maar je hebt misschien nog wel meer soortgelijke agenda's. Als ik in mijn persoonlijke outlook-agenda een afspraak zet waarvoor ik bijvoorbeeld de auto nodig heb, nodig ik André via een paar muisklikken uit om bij die afspraak aanwezig te zijn. Niet dat hij meemoet naar de tandarts of zo, maar als hij de afspraak accepteert, staat die meteen ook in zijn agenda als zijnde een moment waarop ik de auto mee heb. En als hij hem negeert, krijg ik daarvan bericht en maak ik een nieuwe afspraak. Superhandig, echt!

Op het whiteboard in de Achterbergse gang staat ook nog eens een weekplanning, waarop één week vooruit afspraken staan. André schrijft erop wanneer hij een afspraak buitenshuis heeft, de vaste dingen zoals trompetles staan erop, etc. etc. Zo weten we in het altijd drukke huishouden toch waar iedereen uithangt. En het werkt ook nog!

Helaas, het zal nog jááren duren voordat ik weer zo'n mooie agenda in de winkel zal kopen...

dinsdag 4 december 2012

Leuke leeftijd

Bart is alweer bijna 3. Voor wie het wonder van zijn bestaan niet kent, verwijs ik graag naar naar het verhaal van zijn geboorte hier, met een aanvulling hier. Want een wonder blijft het dat dit jongetje hier levend en wel rondspringt.

En we genieten nog steeds volop van onze Bart. Zoals vanmorgen, toen ik samen met Frank op de taxi voor school stond te wachten.

Plotseling stond Bart achter ons, met zijn handjes op de rug. "Ik heb niks".

Een pakje drinken dus. Waar hij bij kan, omdat de broer uit groep 2 er ook bij moet kunnen om zijn schooltas in te pakken. Helaas voor Bart mocht het pakje weer terug in de kast. Gelukkig hoeft hij nog een jaar lang niet naar school!

maandag 3 december 2012

Glutenvrije broodjes die wél lukken

Op een Noors weblog met glutenvrije recepten vond ik een recept voor broodjes dat nogal bejubeld werd. Reden genoeg voor de Achterbergen om dit eens uit te proberen, want een echt goed recept moesten we nog vinden. Echt lekker glutenvrij brood is gewoon zeldzaam. En ja hoor, de broodjes werden lekker!

Het zijn broodjes van licht gezoet deeg. Binnenkort zullen we ze ook eens proberen zonder suiker erdoor, en uiteraard zijn er allerlei variaties mogelijk.

Met goedkeuring van de Noorse blogschrijfster hieronder het recept in het Nederlands:

Licht zoete glutenvrije broodjes (12 stuks)

Ingrediënten: 5 dl melk - 1 tl gedroogde gist - 1 afgestreken eetl fiberhusk - 1/3 tl zout - 90 g suiker - 200 g teffmeel - 350 g Schär broodmix - 1 afgestreken tl bakpoeder - 1 groot ei, op kamertemperatuur - 50 g koude boter, in kleine blokjes - 2 eetl. appelmoes

1. Verwarm de melk tot handwarm, giet deze in een kom. Roer de gist, zout en fiberhusk erdoor. Geef de fiberhusk de tijd om te zetten terwijl je de rest van de ingrediënten afweegt.
2. Roer de suiker erdoor, en alle andere ingrediënten behalve de boter. Kneed het geheel met een keukenmachine of een handmixer met deeghaken (zoals ik deed). Als alles één geheel is, voeg je beetje bij beetje de stukjes boter toe tot alles is opgenomen. Mix minimaal 10 minuten door. Je krijgt een ietwat vochtig deeg.
3. Laat het deeg minimaal een uur rusten. Voor de zekerheid deed ik er plastic over, maar dat staat niet in het Noorse recept. Na een uur zagen wij er nog niets aan, dus lieten we het nog een tijdje staan. Na nog ruim een uur zagen we duidelijk verschil en was het tijd voor de volgende stap:
4. Het deeg is een soort mousse geworden. Bekleed een bakplaat met bakpapier. De bedoeling is dat er 12 bollen van het deeg op de bakplaat terechtkomen. Dit kun je doen met je handen, die je met olie hebt ingesmeerd zodat het deeg niet aan je handen blijft plakken, maar om het deeg nóg minder in elkaar te duwen, ga ik het de volgende keer met bijvoorbeeld twee lepels proberen. Maak er gewoon voorzichtig bolvormige stukjes deeg van en leg die op de bakplaat. Laat ze nog een half uur (of liefst langer) rijzen, gewoon bij kamertemperatuur (en voor de zekerheid had ik ze wederom afgedekt).
Bak de broodjes bij 180 graden, zo'n 18 minuten.

Vries broodjes die niet meteen worden gegeten, zo snel mogelijk in. Ze kunnen goed worden ontdooid in de magnetron.