donderdag 27 december 2012

Gemeentekerstfeest

Zomaar doorhobbelen op dit blog met allerlei dagelijkse aardigheidjes zonder het gemeentekerstfeest te noemen waar de Achterbergen op eerste kerstdag zijn geweest, zou tekort doen aan de diepe dankbaarheid die ik voor die dag met me meedraag. Een kort verslagje dus van de Achterbergse kant.

Dit jaar hadden we als gemeente (zo'n 100 personen) een zaal gehuurd inclusief een warme maaltijd. We zaten van 14 tot 21 uur in een sfeervol versierde zaal. Nou zaten... sommige Achterbergjes hielden dat niet zo lang vol. Die gingen na een tijdje spelen in de hal. En wij konden rustig luisteren naar een aantal toespraken. Eerlijk gezegd kon ik die niet 100% volgen, maar een paar dingen heb ik toch wel in mijn hart opgeborgen: dat waar verdriet een verdieping is van je geluk bijvoorbeeld, en dat je altijd de kans hebt om aan jezelf te werken, je te laten vormen, zodat de onderlinge contacten zich verdiepen en écht worden.

Bart en Chris zongen met 'de kleine kinderen' drie liedjes. We hadden daarvoor een mailtje gekregen of we de liedjes met ze wilden oefenen, en dat was ik echt ook van plan geweest, maar er waren zoveel activiteiten dat ik het mailtje had geparkeerd tot na het jeugdkerst afgelopen zaterdag. En toen ben ik het helemaal vergeten... Zo dom, maar wie schetst mijn verbazing toen ze toch de liedjes nog heel behoorlijk meezongen daar op het podium, en Chris zelfs één van de liedjes in de microfoon zong, van het begin tot het eind, en dan  nog een herhaling! Supertrots was ik, want op school doet hij z'n mond niet open, en op het schoolkerstfeest zong hij van alle liedjes hooguit twee zinnetjes half mee...

Danny, Elwin en Frank hadden met de kinderen van de 'kinderdag' een ander lied/muziekstukje. Elwin mocht daarbij de melodie twee keer op een klokkenspel spelen. Gelukkig mocht het klokkenspel na deze uitvoering weer terug naar de rechtmatige eigenares. Dát was een stress geweest, een geleend klokkenspel in huis! Met de instructie dat geen kleine broertjes erop mochten spelen... Een keer was een van de stokjes kwijt - misschien kun je je er iets bij voorstellen.

De overige vier Achterbergen deden/hielpen mee aan een musical die 's avonds werd opgevoerd. Niet een zoetsappig kerstverhaal, maar een midden-in-het-leven-verhaal over een meisje dat leert om haar eigen wil op te geven en zich voor anderen te geven. Heel erg leuk gedaan, en - zo'n beetje voor het eerst - waren de jonge Achterbergjes echt geboeid door een verhaal op een toneel.
Gido speelde ook nog een lied op zijn trompet.

Er was een terugblik op het afgelopen jaar in de vorm van een videopresentatie - zo zie je hoeveel er in zo'n gemeente eigenlijk gebeurt. En nog veel meer.

Danny kreeg - als derde-groeper - een bijbel van de jeugd, een mooie jaarlijkse traditie.
En eindelijk, helemaal op het laatst, mochten de cadeautjes worden uitgedeeld die als wasgoed aan een touw tegen de muur hadden gehangen. Alle kinderen kregen een cadeautje, ook al van de jeugd (die hebben zelf een jeugdkas waarmee ze o.a. deze dingen betalen). Vijf Achterbergen werden de gelukkige eigenaars van iets dat met zorg voor hen was uitgezocht, precies passend bij de ontvanger. Dat er (in dit geval twee) mensen zijn die zoveel moeite nemen voor je kinderen, maakt de dankbaarheid voor deze dag nog groter!

Met volle harten, volle hoofden en een heel volle auto reden de Achterbergen 's avonds weer naar huis.

Geen opmerkingen: