maandag 10 december 2012

Hoe was jullie weekend?

Bart is ook nog eens jarig!
De Achterbergen hebben een geweldig weekend gehad! En zo veelzijdig: zaterdag moesten we de diepgevroren auto ontdooien voordat we konden gaan rijden door een prachtig sneeuwlandschap, maar bij de terugreis was er geen sneeuw meer te bekennen.

We komen uiteraard veel op Pagedal, maar de weekenden zijn dan altijd helemaal vol met bijeenkomsten en activiteiten. Geen tijd om uit eten te gaan bij het restaurant waar we elke keer langsrijden en dat er zo aantrekkelijk uitziet, en ook niet zoveel tijd om gebruik te maken van de sportfaciliteiten op Pagedal.

Dat was dit weekend  heel anders. En we hebben ervan genoten! De groteren hebben beide dagen een paar uur gesquast, met de jongere jongens gingen André en ik zwemmen, ook twee keer en ook een paar uur.

Het was ook prachtig weer voor een wandeling door de sneeuw tijdens een van de uurtjes dat André plat moest vanwege zijn rug. Daar gaat hij eens in de zoveel tijd doorheen en dan moeten de Achterbergen hun programma aanpassen.

Een van de hoogtepunten was toch wel het bezoek aan dit restaurant. Alleszins de moeite waard gelukkig. En een avontuur op zich met zo'n groot gezin. Wij mochten boven zitten, onder het sfeervolle schuine houten dak, en na de amuse en de soep mochten we daarom voor elk nieuw gevuld bord via de brede wenteltrap naar beneden, naar het buffet. Alwaar je meer kon halen dan je op kon, al deed je maar een klein beetje van alles (o.a. krokodillevlees!). En waar Chris en Bart de soepstengels ontdekten. Aan hen waren de culinaire hoogstandjes  niet zo besteed, des te meer genoten ze van het ophalen van steeds meer soepstengels, ermee zwaaien alsof het een toverstok was, en ze per ongeluk breken ergens onderweg tussen beneden en boven. Het fijnste was dat het allemaal mocht in dit kindvriendelijke restaurant. En dat was wel heel prettig, want sommige Achterbergjes kun je nou eenmaal niet een paar uur aan tafel houden.

Ik zou het restaurant tekortdoen als ik hier de ijsgrot niet noemde: een spannende ijskoude 'grot' waar je zelf je toetje kunt samenstellen. Of twee toetjes natuurlijk. En niet alleen met ijs: brokken witte chocola met spekjes bijvoorbeeld, of een ijshoorntje, of een paar bitterkoekjes. Enzovoort.

hier zat Bart nog wel aan tafel
Waar ik misschien nog wel het meest van heb genoten, is de harmonie die alle ruimte tussen de activiteiten opvulde als cement. Grote broers die hun kleine broers helpen, samen lachen en samen een spelletje SET tussendoor doen. Het dagelijks leven bij de Achterbergen is niet altijd zo harmonieus, dat maakt je extra dankbaar voor zulke dagen!!





2 opmerkingen:

Marianne zei

Wat leuk dat jullie zo genoten hebben, Karien! En zo mooi gezegd, van dat cement!

Marijke zei

Gefeliciteerd met Barts derde verjaardag. Nog maar een jaartje bij mama thuis, wat zal dat stil worden.