dinsdag 31 december 2013

De beste wensen!

De Achterbergen wensen alle bloglezers een ontspannen laatste dag van 2013 toe

en een gezegend, actief en gelukkig nieuw jaar!

maandag 30 december 2013

Pattern Nine!

Alsof het allemaal nog niet druk genoeg was, hebben de Achterbergen een heus bedrijf opgericht. De aanleiding hiervoor en de aanloop ernaartoe zijn nogal wonderlijk gegaan, maar dat ga ik nu nog niet uit de doeken doen. Feit is dat ik naaipatronen ga maken en verkopen, het maakt niet uit waarvoor: dat zal kleding zijn (kinderkleding, kleding voor volwassenen, voor afwijkende maten, verkleedkleding, etc), maar ook bijvoorbeeld patronen voor interieurdecoratie en knuffels. Alles kan, zolang het maar uit stof geknipt en in elkaar genaaid kan worden.

Tegenwoordig kan dat heel eenvoudig met de computer, digitaal dus, met het grote voordeel dat je eenmaal opgeslagen patronen heel eenvoudig kunt veranderen: uitrekken, vergroten, verkleinen, alleen de bovenwijdte veranderen, of alleen maar langer maken.

Voordat je een patroon zover hebt dat je het makkelijk kunt aanpassen, moeten er nog wel een paar hobbels worden genomen. Daarna trouwens ook: want hoe krijg je een groot patroon goed op A4-tjes die je kunt uitprinten?

Afijn, Pattern Nine gaat allereerst een online cursus geven hoe je dit allemaal opzet. Dat gaat niet hier bij het Dagelijks leven van de Achterbergen gebeuren, maar op een splinternieuw blog: Pattern 9. De inleiding tot de cursus staat daar al gepubliceerd, en de lessen zijn in de maak.

Is er iemand die zich afvraagt hoe de naam Pattern Nine tot stand is gekomen? Als je de Achterbergen (heel) goed kent, zou je het zelf ook kunnen bedenken.

In elk geval: van harte welkom bij Pattern Nine!

vrijdag 27 december 2013

Nog meer soep

De Achterbergen hebben de laatste weken al twee keer deze tomatensoep gegeten. Het is een eenvoudige versie, gemaakt van een pak gezeefde tomaten, het recept komt uit het boekje 'spannende soepen' van het Nederlands Zuivelbureau. In het origineel zaten ook nog schijfjes gekookte wortel, maar de Achterbergen eten die liever op een andere manier. Blijft over een heerlijk kopje soep. En er zit toch nog wat verse groente in.

Het fijne van zelfgemaakte soep is dat ze meestal glutenvrij zijn - of makkelijk glutenvrij kunnen worden gemaakt. Vreemd genoeg zit er door alle kant-en-klaar-pakjes een portie gluten.

Eenvoudige tomatensoep (1 liter)

1 ui - 15 g boter - 2 bosuitjes - 1 pak gezeefde tomaten (500 ml) - 2 bouillontabletten* - 2 tl azijn - 2 tl suiker - 1,5 el ketjap - peper - 3 eetl koffieroom**

Snipper de ui, verhit de boter (of een scheutje olie) en fruit de ui 5 min. Voeg de gezeefde tomaten, bouillontabletten en een halve liter water toe. Breng aan de kook en laat de soep ca. 5 min. zachtjes koken. Breng op smaak met de azijn, suiker, ketjap en peper. Roer vlak voor het serveren de room en de ringetjes bosui erdoor.

*officieel kruidenbouillon, dan is de soep ook nog vegetarisch. De Achterbergen hebben vrijwel altijd alleen maar kippenbouillontabletten in huis, en dat bevalt ons prima - ook in deze soep!
**de eerste keer hadden wij toevallig een rest slagroom in huis. Dat was lekker. De tweede keer hadden we helemaal geen room in huis, en deden er ook geen melk door. Dat was ook lekker. 

donderdag 26 december 2013

Grapje uithalen met het voorgerecht

Tweede kerstdag bij de Achterbergen is traditiegetrouw een dag voor het gezin, met een kerstdiner: niet overdadig, wel met tafellaken, wijnglazen, een voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht. Voor het voorgerecht mochten de Achterbergen kiezen. Vier personen kozen voor uit geroosterd wit brood gestoken sterren, besmeerd met roomkaas en belegd met snippers gerookte zalm. En dan drie op elkaar gestapeld. Heel simpel, heel lekker en feestelijk. En de restanten van het brood werden daarna gewoon ook nog besmeerd en belegd, en opgegeten.

De andere zeven Achterbergen waagden zich aan een capuccino van paddestoelen. Smaakt als champignon-crèmesoep, ziet eruit als koffie met slagroom erop, compleet met 'cacaopoeder'.
Omdat het behalve grappig ook nog eens heel erg lekker was, geef ik hieronder het recept, aangepast naar een recept uit het Jumbo-blaadje.

Champignon-capuccino (4 pers.)

Snijd 1 ui en 250 g champignons klein. Fruit/bak ze zachtjes in wat boter (of olie), 5 minuten. Snijd intussen een aardappel in kleine blokjes. Voeg na de 5 minuten de aardappelblokjes toe, samen met 6 dl water, 1 (kippen)bouillonblokje en 2 eetlepels ketjap. Breng aan de kook en laat alles 10 minuten doorkoken. Klop intussen 125 ml slagroom stijf (natuurlijk zonder suiker!). Pureer de soep, doe in koffieglazen en schep er een toef slagroom op. Bestrooi met nootmuskaat.

woensdag 25 december 2013

Het is Kerst!

Het is zomaar vanzelf eerste Kerstdag geworden, ook bij de Achterbergen kunnen we de tijd niet langzamer laten lopen. Alle Achterbergen zijn deze dagen bij elkaar, dus ook de dochter die dit jaar in Stadskanaal 'woont', dat is altijd een prettig gevoel.

Dankbaar ben ik met onze Achterbergjes, alle negen, en met vader Achterberg natuurlijk. Wat een rijk leven heb ik! Met Kerst hebben we onze eigen gezinstradities opgebouwd, die met de jaren een beetje verschuiven. Zo is het niet meer zo makkelijk om iedereen voor een kerstontbijt op tijd aan tafel te krijgen, daarom houden we een kerstlunch, nadat we samen een moment bij de koffie hebben gehad. Veel aandacht gaat uit naar het gemeentekerstfeest, dat ook altijd op eerste Kerstdag wordt gevierd. Hierin hebben we behalve de gewenste aanwezigheid nog wel meer aandelen in de diverse onderdelen van het feest. Dit jaar o.a. een muzikale: onze trompetspelende Achterberg gaat een supermooi stukje spelen, samen met een klarinettist en een altsaxofonist. En ik mag op de piano begeleiden.
We eten met de hele gemeente warm - deze keer is gevraagd of ik een grote pan met stamppot kan meenemen. We moeten ons qua locatie een beetje behelpen en er werd gedacht dat dit een oplossing was. Nou, we zullen zien. Gisteren heb ik al vier kilo aardappels geschild, vandaag tussen lunch en vertrek naar het feest heb ik nog net tijd om alles af te ronden. En zo wordt eerste Kerstdag toch nog vol en druk.

Wat is het goed om er eens extra bij stil te staan welke mogelijkheden we hebben gekregen doordat God zijn Zoon heeft gegeven! Als het goed is, leven we elke dag met dat besef, vandaag is het niet meer dan natuurlijk om daar extra aan te denken. En elk jaar ga je dieper beseffen hoe groot dit geschenk is!
Gisteren kregen wij een cadeautje in de brievenbus dat dit kernachtig omschrijft. Een sleutelhanger, met daarop de tekst: God houdt zoveel van je dat Hij je neemt zoals je bent. Maar Hij houdt te veel van je om je zo te laten.
En zo is dat! Wat is het goed om zulke dingen in het achterhoofd te houden, met name als de dingen gebeuren die Hij als gereedschap gebruikt om je te veranderen!

Fijne dagen gewenst!

dinsdag 24 december 2013

Drukte

Niet zo gek dat het druk is deze dagen voor kerst. Iedereen moet boodschappen doen, bovendien is het vakantie. Met de 8-jarige Achterberg ging ik ook nog even naar de huisarts in het dorp verderop. In de auto praat hij (uiteraard) honderduit, leest alles waar letters te zien zijn (hé, hebben ze hier een verkeersschool?), en we hebben het heel gezellig samen.

Even later, op de terugweg, komen we bij een kruispunt waar - in tegenstelling tot wat normaal is - heel veel verkeer op straat is. Rijen auto's staan te wachten tot de 'andere kant' eerst langs is gereden, bovendien staat er een groep voetgangers. 'Wat een verkeer hier', zeg ik. Zegt mijn zoon: 'nu weet ik waarom ze hier een verkeersschool hebben'.

Leuk om over zo'n school te fantaseren!

maandag 23 december 2013

Kokoskoek (of havermoutkoek)

De Achterbergen bakten vanmorgen - even vlug tussendoor - een overheerlijke kokoskoek. Het recept stond jaren geleden in het Nederlands Dagblad, en is echt zó gedaan. Van begin tot het uit de oven halen zo om en nabij een half uur - heb je liever afgekoelde koek, dan moet je de afkoeltijd er natuurlijk ook nog bijrekenen.

De kokos kan ook vervangen worden door havermout. Bovendien kun je er rozijnen aan toevoegen.

Kokoskoek

1 mok* geraspte kokos - 1 mok suiker - 1 mok bloem - 125 g margarine of boter - 1 ei

Verwarm de oven voor op 220 graden. Vet een boterkoekvorm in. Smelt de margarine in een pannetje of in de magnetron, roer alle ingrediënten door elkaar en doe het over in de vorm. Druk aan met de bolle kant van een lepel.
Bak de koek ongeveer 15 minuten, of tot hij een heerlijk goudbruine kleur heeft.
Haal de koek zo snel mogelijk uit de vorm, anders blijft hij verschrikkelijk plakken en krijg je hem nooit netjes meer eruit en moet je hem zelf opeten in plaats van voor de visite te bewaren.

* op het krantenknipsel heb ik erbij geschreven: bruin koffieglas. Die bruine glazen hebben de Achterbergen inmiddels niet meer, wel 'witte' koffieglazen. Probeer gewoon uit wat je handig vindt, het meet veel sneller af dan alles op de weegschaal, en als je per ongeluk een te droog mengsel krijgt, kun je er altijd nog een klein scheutje melk aan toevoegen.

zondag 22 december 2013

The unspeakable gift

unspeakable-gift


A Gift I was given a long time ago
Has value and worth far beyond what I know!
If you’d try to place value on treasures down here,
Collect them and count them—it could not compare
To the singular worth of the gift I received,
And all this because I had grace to believe.

The Gift came to me without cost to myself,
But hasn’t been one just to lie on a shelf
Or to use now and then on a thought or a whim–
Every day, everywhere, the Present’s within
As Teacher, and Comforter, Counsellor and Friend,
It is true that this Gift comes with great dividends!

The Gift shows me loving’s the right thing to do
When self-seeking thoughts full of evil come, too.
If envy or pride want to raise up their head,
The Gift gives the strength to show virtue instead.
And if, from the future I’m tempted to hide,
I can go forth in peace, knowing Help’s at my side.

This Gift keeps on giving, through thick and through thin,
It comes with the armor to fight and to win!
It comes with a purpose of lifting and freeing
And I have embraced it with all of my being!
Because of this Gift, well, I never am bored;
Perhaps you have guessed: it is Jesus, my Lord.

“The gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord.” Romans 6:23
Thanks be to God for His unspeakable Gift.


Bovenstaand gedicht kun je hier online vinden. 
De Achterbergen wensen iedereen heel fijne feestdagen, en een goed nieuw jaar!!

zaterdag 21 december 2013

Tip voor boerenkool

De Achterbergen zijn niet zo dol op boerenkool. Eerlijk gezegd is gewone boerenkoolstamppot ook niet een van mijn eigen favorieten. Gisteren aten de Achterbergen daarom een variatie die heel wat beter naar binnen ging. Het recept staat in 'maak het lekker met kaas'.

Boerenkoolstamppot met prei en kaas

Maak stamppot met de hoeveelheden zoals je gewend bent, voeg echter de helft van het gewicht van de boerenkool toe aan prei. Of nog meer. Bijvoorbeeld: 600 g boerenkool, 300 g prei. 
De prei wordt niet samen met de boerenkool en de aardappels gekookt, maar in smalle ringetjes gesneden en een paar minuten gekookt in de melk die aan de stamppot wordt toegevoegd. 
Het recept vraagt om 300 g kaas, in blokjes gesneden, die op het laatst worden toegevoegd. De Achterbergen voegden behalve kaas ook nog uitgebakken spekreepjes aan de stamppot toe. Je kunt ook rookworst in stukjes snijden, zodat de smaak goed wordt verdeeld door de stamppot.

NB een lezeres schreef mij dat boerenkool een van de weinige groenten is die je echt goed gaar moet koken. 25 minuten kooktijd heeft het echt nodig. Als je de aardappels minder lang wilt koken, begin dan met de boerenkool te laten koken en voeg de aardappels er later bij. Wij kookten de aardappels met de boerenkool samen ook 25 minuten (stond ook in het recept).

vrijdag 20 december 2013

Eierragout (met kerrie)

De Achterbergen aten laatst voor het eerst sinds lange tijd weer eierragout. Dat krijg je als je je receptenmap aan het opschonen bent. Het was - wederom - een groot succes! Het recept is ooit uit een tijdschrift geknipt - geen idee welk tijdschrift. In elk geval zit het nu in de 'geslaagde-receptenmap' bij de Achterbergen.

Een makkelijk recept, uitstekend geschikt voor veel personen (wij verdubbelden het recept en aten er met 9 personen van).

Eierragout met kerrie (4 pers.)

6-8 eieren - 50 g margarine - 1 kleine ui - 1 tl kerrie - 40 g bloem - 2,5 dl kippebouillon - 1,5 dl melk - zout - peper

Kook de eieren hard in 8 minuten, pel ze en snijd ze in kleine stukjes. Snipper de ui. Verhit de boter en fruit de ui, bak de kerrie even mee. Roer de bloem erbij en voeg de bouillon en de melk in gedeelten toe, roer steeds glad. Tenslotte de stukjes ei erdoor roeren en op smaak afmaken met zout en peper.

De ragout is lekker over (zilvervlies)rijst. Het recept tipt als groente doperwten met gebakken champignons, wij hadden een frisse salade. Ook lekker.

Over onze 6-jarige

Je bent nog niet zo lang zes jaar, en je zit al in groep 3, hoewel je pas eind groep 2 belangstelling voor letters kreeg.

Dan schrijf je natuurlijk je volledige naam op een tekening. Je voornaam wist je al lang te schrijven, maar nu waag je je ook aan je achternaam. En je weet heel goed hoe die eruit ziet. Kijk maar op de foto.

Als je goed kijkt, zie je niet wat er staat. Als je vluchtig kijkt, zie je zomaar onze achternaam.

Gisteren hadden de lagere-school-Achterbergen van school een leesboek gekregen, zoals ieder jaar met kerst. 'Chris, waar is het boek dat jij van de juf hebt gekregen?' Nou, wat denk je? Natuurlijk keurig op z'n plek, tussen de boeken op de boekenplank in de slaapkamer van Chris. Gelukkig wilde hij het wel weer ophalen, dan konden we het samen lezen.

Zes jaar... zo'n leuke leeftijd!

donderdag 19 december 2013

Krakelingen van bladerdeeg

De Achterbergen sparen koekjesrecepten die wel voor herhaling vatbaar zijn. Elke week proberen we een nieuw recept uit, en als we er 13 verschillende hebben, kunnen we elk koekje vier keer per jaar bakken. Bijvoorbeeld. Voor het koekje van deze week hoefden de Achterbergen de deur niet uit voor boodschappen. Een pakje bladerdeeg zat al in de vriezer, suiker en kaneel hebben we ruimschoots op voorraad. Een leuk verhaaltje erbij: het recept van deze krakelingen stond namelijk als verhaaltje van Vera de Muis in de Libelle. Hieronder doen we het gewoon saai.

Krakelingen

4 plakjes bladerdeeg - klontje boter - suiker - kaneel

Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien, leg ze alle vier op elkaar. Rol ze samen uit tot één vierkant van ongeveer 20 x 20 cm. Snijd dit vierkant in 20 repen van 1 cm breed. Vorm van elk reepje een krakeling, druk de eindjes en het kruispunt goed aan en leg op een met bakpapier beklede bakplaat. 
Verwarm ergens tussendoor de oven alvast voor op 200 graden (220 mag ook). 
Smelt een klontje boter en kwast de krakelingen daarmee in. Meng een kopje suiker met kaneel naar smaak en strooi hiervan over de krakelingen. Bak ze tot ze een mooi kleurtje hebben, bij 200 graden rond de 20 minuten.

De Achterbergen (die van 8 en die van 4) vonden alles leuk om te doen: uitrollen, krakelingen vormen, inkwasten en bestrooien. Echt een leuk woensdagmiddagklusje!

woensdag 18 december 2013

Zo wordt patroontekenen een heel stuk prettiger

Het kwartje is gevallen: de computer maakt het leven een stuk aangenamer. Soms dan. Dit keer betreft het patroontekenen. Ik weet niet hoeveel mensen zich daar tegenwoordig nog mee bezighouden - als hobby dan, want professionele patroontekenaars hebben hiervoor superdeluxe, maar peperdure, programma's - maar wie weet zijn er mensen die door dit blogje op een idee worden gebracht.

Met patroontekenen moet je namelijk ontzettend vaak meten. En gemeten maten weer opzoeken. Bijvoorbeeld: de helft van de bovenwijdte plus 4 cm, om het maar even simpel te houden. Dan moet je dus de bovenwijdte opzoeken (die je ergens hebt opgeschreven), dat halveren en er dan weer 4 bij optellen, die maat teken je af op je lijn.
Elk patroon dat wordt getekend, wordt stukje bij beetje opgebouwd uit maten die gebaseerd zijn op de standaardmaten: bovenwijdte, taillewijdte etc. Elk volgend lijntje dat wordt getekend, heeft ofwel een vaste waarde (dat is dan weer makkelijker, bijvoorbeeld de breedte van een manchet), of toch een lengte die afgeleid wordt aan iets wat al eerder is uitgerekend.

Waarom dit niet automatiseren? Ik ben tenslotte  met een computertechneut getrouwd en heb zelf ook nog ergens een wiskundeknobbel zitten. En ja hoor, met een beetje uitdagend denkwerk ben ik nu hard bezig om mijn eerste patroonteken-beschrijving in Excel te zetten. Zodat ik niet voortdurend hoef te meten en te rekenen, maar na het invoeren van de gewenste maat in één keer alle af te zetten afstanden zie, plus vanaf welk punt en welke kant op.

Snappen jullie het? Ik hoef bij het tekenen van een nieuw patroon dus alléén maar de gewenste maat (bijv. 158) in te voeren, en dan - ráts - staat de hele beschrijving op het scherm, van begin tot eind hoef ik niets meer te meten, alleen maar te tekenen.

Ik vind het helemaal geweldig! Nog geweldiger omdat het iets helemaal van mijzelf is natuurlijk. En ik ga het gebruiken omdat ik mij verder in het patroontekenen wil bekwamen - daar mogen er dan niet zoveel meer van zijn in Nederland, ik wel!

Dat tekenen zelf doe ik trouwens nu wel in een (demoversie van een) patroontekenprogramma. Dan heb ik het patroon straks digitaal, kan er nog van alles aan veranderen, en hoef er geen ruimte in de kast voor te reserveren. Daarover later wellicht meer. Nu ga ik snel verder met de beschrijving van een basis-overhemd voor jongens!

dinsdag 17 december 2013

Bietensalade met geitenkaas

Ontzettend eenvoudig om te maken (als je gekookte bieten koopt), en als je op dieet bent (koolhydraatarm) heel erg geschikt om nog snel even voor jezelf te maken als de rest van het gezin pizza eet. En heel erg lekker. De officiële naam is trouwens veel deftiger: bietencarpaccio.

Schaaf (met de kaasschaaf) plakken gekookte biet over je bord tot je het genoeg vindt. Maak een dressing van walnotenolie en een beetje (balsamico)azijn (of giet een heel dun straaltje zó op je bord over de bieten heen) en giet het over de bieten. Draai er wat zout en peper over, bestrooi met een handje gehakte walnoten, en verkruimel er een stukje zachte geitenkaas overheen. Klaar!

Met zulke maaltijden heb ik echt geen behoefte aan meer. Ook niet achteraf. 

Bij het recept staan geen hoeveelheden. Die stonden er in het oorspronkelijke recept (in het blad Boodschappen) ook niet bij. Voor mij was anderhalve (grote) biet voldoende - een bord vol dus. De olie en azijn heb ik niet afgemeten, gewoon eroverheen gegoten. Ik had nog een rest gepelde walnoten over van de taart (een handje vol), en ongeveer 70 g geitenkaas (van die zachte die je in ronde plakken kunt kopen).

maandag 16 december 2013

Je eigen receptendatabase - de voordelen

Binnenkort zal ik - zoals beloofd - laten zien hoe ik de receptendatabase van de Achterbergen in Excel heb gezet. Vandaag zal ik vast de voordelen die ik er al van heb ondervonden, uiteenzetten.


  • Allereerst heb je natuurlijk de onbegrensde mogelijkheden om dingen op te schrijven. Je kunt onbeperkt dingen toevoegen, zowel onderaan de lijst als in een extra kolom. Je kunt alles zo uitgebreid omschrijven als je wilt: alles is mogelijk.
  • Als de ingrediënten (in de benodigde hoeveelheden) bij de recepten staan, hoef je bij het maken van een boodschappenlijstje maken niet steeds bij de computer vandaan te lopen om het bewuste recept op te zoeken. Ik schrijf dan op het boodschappenlijstje (A4-formaat) de dag waarop we het gaan eten erbij, dat is voor meerdere dingen handig:
  • bijv. als iets in de winkel op is, als je weet voor welke dag je het nodig hebt, weet je of je verderop in de week  nog even naar de winkel kunt, of dat je een vervangend iets moet zoeken - of misschien wissel je het eten voor twee dagen wel om.
  • Het lijstje houd ik ook na het boodschappen doen bij de hand thuis: ik onthoud niet altijd waarvoor die ene citroen (vanwege de schil) nou aangeschaft was - kijk ik naar de recepten, dan kom ik er ook niet altijd uit, want soms besluit ik om iets weg te laten - dan kan ik op het boodschappenlijstje nazoeken waarvoor die citroenschil bestemd is.
  • Het allergrootste voordeel van een database is natuurlijk dat je supersnel iets op kunt zoeken. Ik had bijvoorbeeld een half pak gezeefde tomaten nodig voor een pizza, dus had ik gezeefde tomaten over. Met de zoekfunctie zie je met één commando of je nog meer recepten hebt staan waarvoor je gezeefde tomaten nodig hebt. In dit geval stond er een tomatensoep in die ik nog graag wilde uitproberen, ik zette nog een pak gezeefde tomaten op het boodschappenlijstje zodat ik anderhalf keer de hoeveelheid kon maken (en gelukkig beviel de soep!).
  • Sorteren: omdat de recepten niet zomaar achter elkaar ingetypt zijn zoals in een tekstbestand, maar in kolommen die de verschillende categorieën inhouden, kun je ze daarop ook sorteren. Je kunt bijvoorbeeld sorteren op kookboek, om erachter te komen welke dingen je uit één bepaald kookboek wilt maken of hebt gemaakt. Of je sorteert op ingrediënt. Of op soort gerecht. Of op welke andere categorie ook die je zelf handig vond om erbij te zetten. Binnen elke sortering kun je ook extra 'lagen' toevoegen om op te sorteren. Zo staan de recepten bijvoorbeeld per soort bij elkaar, maar per soort ook nog gesorteerd op titel. 
  • Misschien voeg ik hier later nog meer voordelen toe. Dit is op zich al heel aantrekkelijk toch?

zaterdag 14 december 2013

Hartige scones

De Achterbergen gaan vrolijk door met het plaatsen van recepten. Eten hoort heel erg bij het Dagelijks Leven bij de Achterbergen, in tegenstelling tot sommige andere creatieve blogonderwerpen waarover ik heel graag zou schrijven, ware het niet dat er gewoon geen tijd is om alles uit te proberen wat al zo lang op de to-do-lijstjes staat. Dus ook geen stof tot bloggen. We nemen het maar gewoon zoals het komt. Eten doen we in elk geval wel, elke dag zelfs, en aangezien we zo'n beetje elke dag iets nieuws uitproberen zit daar heel vaak de stof tot bloggen. 't Is niet anders, jullie zullen het ermee moeten doen! Dilemma elke keer is: wel of geen foto nemen. Neem ik een foto, valt het gerecht tegen zodat we het niet publiceren. Blijkt iets heel erg lekker te zijn, is het op voordat er een foto is gemaakt. Het is ook nooit goed...

Van deze hartige scones had ik na het bakken een vermoeden dat ze wel in de smaak zouden vallen. Dus werd er een foto genomen. En ja hoor, het wordt een blijvertje, zij het toch anders dan het recept. Maar je kunt - net als bij brood - heel makkelijk je eigen draai aan dit soort recepten geven door het toevoegen of weglaten van kruiden of andere ingrediënten. En wie zegt dat scones per sé rond uitgestoken moeten zijn? In vierkantjes gesneden gaat véél sneller! Hieronder het recept voor heerlijke hartige scones met spek en kaas. In het oorspronkelijke recept (en ook op de foto) zat er ook nog een grote appel door (in blokjes), maar de combinatie van spek, kaas en appel vonden de Achterbergen niet zo geslaagd. Kaas-spek-scones dus. Het recept komt uit een héél oude Libelle (ik denk uit 1989 of zo).

Hartige scones (ca. 15)

250 g bloem en 1 eetl bakpoeder (of 250 g zelfrijzend bakmeel) - 1 tl mosterd - 1/2 tl zout - peper - 50 g boter - 75 g belegen kaas - 75 g spekreepjes - 1 ei - 5 eetl geraspte kaas - 7 eetl melk

Snijd de spekreepjes klein en bak ze zachtjes uit in een droge koekepan, laat afkoelen. Snijd de kaas in blokjes. Meng het meel met de mosterd, zout, peper en de in stukjes gesneden boter en snijd de boter met twee messen verder klein tot het een kruimelig deeg is geworden. Voeg de kaasblokjes, het spek, het ei en 4 eetlepels melk toe en kneed alles door elkaar tot een samenhangend deeg. Verwarm de oven voor op 200 graden. Duw het deeg uit tot een rechthoek van ongeveer 2 cm dik. Snijd deze in 15 blokjes (twee keer in de lengte en vier keer in de breedte doorsnijden) en leg deze op een bakplaat (met bakpapier bekleed). Bestrijk de bovenkant met de rest van de melk en bestrooi met de geraspte kaas. Bak de scones in 15-20 minuten gaar en mooi bruin.

De Achterbergen vonden ze zo al lekker genoeg, behalve ééntje, die deed er liever ook nog boter op. 

vrijdag 13 december 2013

Walnotentaart

Ik verwees al eerder naar dit recept, het komt namelijk uit de Allerhande en staat online, vandaag zet ik het recept in z'n geheel op het blog, iets aangepast  naar Achterbergse gewoontes (niet met ei bestrijken maar met melk). Hoewel dit jaar geen goed walnotenjaar was in de Achterbergse tuin, zijn er toch genoeg goede noten om deze taart tenminste één keer te bakken. Dat is vandaag. Als je van walnoten en caramel houdt, en van boterkoek, dan is deze taart moeilijk te weerstaan: heerlijk taai en knapperig, vooral aan de buitenkant. En je hóeft hem niet in twaalf punten te snijden: met vierkantjes heb je er meer, zijn ze per stuk niet zo machtig, en kun je tijdens het snijden héérlijk de onweerstaanbare korstjes alvast opeten uitdelen.

Walnotentaart

175 g bloem - 150 g suiker - zout - 125 g koude boter - 125 g suiker - 125 ml slagroom - 100 g gehakte walnoten - melk om de bovenkant te bestrijken - springvorm met een doorsnede van 24 cm

Meng de bloem met de 150 g suiker en een mespunt zout. Snijd de boter er met twee messen door en kneed tot een samenhangend deeg (dit kan ook in de keukenmachine). Verpak het deeg in plastic en leg 30 minuten in de koelkast.
Zet een pan met dikke bodem op het vuur. Doe daar de 125 g suiker in en laat dit zachtjes smelten en lichtbruin worden. Doe er 1 eetlepel heet water bij om het af te blussen, giet daarna de slagroom erbij. Roer goed tot alle suiker weer is opgelost. Voeg de walnoten toe en laat nog even doorkoken. 
Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet de springvorm in. Verdeel het deeg in twee stukken, rol die (tussen twee stukken plastic gaat dat heel makkelijk) uit tot cirkels. Leg de ene cirkel in de springvorm, verdeel het walnotenmengsel eroverheen en leg de andere deegcirkel erop. Bestrijk de bovenkant met melk en bak de taart 45 minuten.

donderdag 12 december 2013

Automatiseren

Natuurlijk hoef je niet alles in de pc te zetten, maar het kan wel handig zijn! De Achterbergen zijn hun recepten aan het automatiseren. Misschien denk je: 'die is gek'. Nou ja, dat is misschien wel zo, toch vind ik het nu al superhandig, ook al staat nog lang niet alles erin.

Ik ben dol op koken. In de keuken heb ik een hele boekenplank vol met kookboeken, bovendien een dikke map met uitgeknipte recepten. Niet zo handig als je iets wilt zoeken, al helemaal niet als je iets specifieks zoekt. Tijd om een systeem aan te brengen!

Een programma als Excel is natuurlijk bij uitstek geschikt voor dit soort overzichten. Een tabblad met geslaagde recepten, een tabblad met nog uit te proberen recepten, en een tabblad met afgekeurde recepten. Bij mij zijn de recepten gerubriceerd op soort: bijgerecht, gebak, hoofdgerecht, nagerecht, koekjes, etcetera. Ik schrijf ook de titel van het recept op zoals het in het boek staat, dan kan ik het later makkelijker terugvinden. De hoeveelheid zet ik erbij, welke attributen ik nodig heb (oven, frituur), en in een andere cel zet ik bijzonderheden, zoals: 'moet 1 dag marineren'. Ook de (belangrijkste) ingrediënten staan erbij. En natuurlijk het bewuste kookboek en op welke bladzijde het te vinden is.

Gelukkig heeft André veel Excel-ervaring, hij kon mij wegwijs maken in het ordenen, sorteren, filteren en uitlijnen. Zodat er een nette, overzichtelijke, praktische database aan het ontstaan is.

Inmiddels staat er een voorraadje van een paar honderd nog uit te proberen recepten, en het is nu al makkelijk om daaruit te kiezen. Zoek op ingrediënt (bijv. als de hamlappen in de aanbieding zijn), of op soort gerecht, maak er direct een boodschappenlijstje van (handig als de ingrediënten al in Excel staan), en voilà, het gezin kan weer een week gevarieerd eten.

Na het eten van een bewust recept besluiten de Achterbergen min of meer unaniem of het mag blijven. Met knippen en plakken komt het recept dan op het tabblad van de geslaagde recepten terecht. Mag het niet blijven, zet ik het op het tabblad 'afgekeurde recepten', met de reden erbij vermeld. 

De Achterbergen hebben nog nooit zó gevarieerd gegeten! En het leuke is, dat de culinaire productiviteit enorm is gestegen. Helemaal nu we proberen om elke week een voorgerecht, een bijzonder nagerecht, een koek of cake, koekjes en een pan soep te maken. 

Heb je eenmaal een zeer uitgebreid geslaagde-recepten-bestand, dan kun je er zelfs over denken om de menuplanning ook op te slaan, zodat je die op een gegeven moment gewoon kunt herhalen. Dan hoef je nooit meer na te denken over wat je moet eten...


NB nou zijn er al meerdere die het idee hebben aangedragen om het bestand online te zetten. MAAR het is een superpersoonlijk document, met ONZE (mogelijk) favoriete recepten erin, uit ONZE boeken die in ONZE boekenkast staan, en in ONZE map met losse recepten zitten. Hoe moet dat voor andere mensen handig zijn? Ik vind veel goed, maar niet dat de hele dag hier mensen in- en uitlopen om in onze boekenkast te neuzen. De hele beschrijving staat er trouwens ook niet bij, en dat ga ik er ook niet bijzetten, hoewel dat wel zou kunnen natuurlijk, maar zulk soort sites zijn er al, zoals smulweb bijvoorbeeld.
Dus ik weet niet zo goed wat ik met die verzoeken aanmoet...

Update NB: inmiddels heb ik begrepen dat het verzoek geldt de opzet van het Excel-bestand. Ik ga ermee aan het werk! Eerst nog een paar weken met het systeem werken en lekker blijven aanvullen, en daarna laat ik weer van me horen (op dit front dan).

woensdag 11 december 2013

Brugse achtjes

De Achterbergen proberen - nu het weer binnenweer is - om elke week een keer koekjes te bakken. De koekjes van deze week heten Brugse achtjes, zijn eenvoudig en leuk om te maken, en, ook niet onbelangrijk: smaken prima!

Het fijne van zelf koekjes bakken is dat je ze wat gezonder kunt maken. Voor dit soort koekjes vervang ik vaak de helft van de bloem door volkoren meel. Ook kun je zelf het formaat bepalen. Deze keer kozen wij voor een wat royaler formaat, maar je kunt er ook kleine koekjes van bakken uiteraard. Het totaalgewicht komt ongeveer op 500 gram.

Brugse achtjes (24)

250 g bloem - 150 g boter of margarine - snufje zout - 100 g gele basterdsuiker - 1 tl kaneel

Maak met de bloem, boter, kaneel en zout een kruimelig deeg door de boter met twee messen in piepkleine stukjes te snijden. Als je een keukenmachine hebt, kan het ook heel makkelijk daarin worden gemaakt. Voeg ongeveer 0,5 dl water toe en kneed dit snel door tot een samenhangende bal (of laat de keukenmachine nog even doordraaien tot het een samenhangend deeg is geworden).
Verdeel het deeg in het gewenste aantal stukjes en rol elk stukje uit tot een lang worstje. Rol elk worstje door de basterdsuiker, vorm er een krakeling van en leg ze op de bakplaat. 
Bak de krakelingen in 20 à 30 minuten krokant en gaar bij 200 graden Celsius (die van ons bekeek ik pas na 30 minuten en toen waren ze eigenlijk een beetje te donker).

Probeer om niet meer dan één koekje per keer te nemen...

dinsdag 10 december 2013

Ongestoord bezig zijn

Dit wordt een mijlpaal-ochtend: de eerste sinds 4 augustus 1992 (de dag dat onze oudste werd geboren) dat ik een ochtend thuis ongestoord het huishouden kan doen. Altijd was er wel een stoorzender in huis - maar vandaag niet! Onze Bart gaat naar school.

Zelf is hij er superrelaxed onder. Dit hele schooljaar al gaat hij één uur per week mee naar school, als ik overblijfmoeder ben. Wij eten in groep 7/8, en de andere Achterbergjes (die van groep 4 en die van groep 3) mogen er ook bij. Iedereen vindt hem leuk en hij voelt zich er reuze op zijn gemak.

Vandaag ga ik hem achterlaten bij de juf die hij ook al een beetje kent. We hebben er alle vertrouwen in.
En ik ga als een speer achterstallige dingen inhalen!!

zondag 8 december 2013

Mijlpaal bij de Achterbergen

De jongste Achterberg is 4 geworden! Geen gezellige moeder-peutermomentjes meer tijdens schooltijd, een hele mijlpaal dus!

Voor wie later is ingestapt op dit blog: het feit dat Bart en ik allebei nog leven is een wonder. Het blijft bijzonder om daaraan terug te denken. Vier jaar geleden schreven we erover: hier, hier en hier.

Vandaag bakten we een heuse slagroomtaart. En dat is toch echt niet zoveel werk. En ook niet zo moeilijk. Het leuke is dat je er ontzettend veel kanten mee uitkunt. Vanwege de leeftijd van de jarige deed ik er deze keer bijvoorbeeld van dat discostrooisel aan de zijkant op, maar dat kan natuurlijk ook met geroosterd amandelschaafsel, of chocoladevlokken. De bovenkant wilde ik garneren met garneerchocola, maar dat kon ik niet vinden. In plaats daarvan maakte ik zelf decoratie met gesmolten chocola, en dat bleek zó makkelijk te gaan, en biedt zoveel mogelijkheden, dat we die erin houden! Hieronder het recept voor de taart van de foto.

Slagroomtaart

springvorm 24 cm - boter en bloem voor het invetten - 4 eieren - 150 g suiker - zout - 75 g bloem - 25 g maizena - 1 blik ananasschijven - 1/2 l slagroom - 25 g suiker - discostrooisel - ongeveer 50 g melkchocola

Van tevoren: maak de chocoladeversiering*. Doe de chocola in stukjes in een kom, smelt hem in de magnetron, niet op de hoogste stand en niet al te lang achter elkaar. Roer telkens even door. Maak van bakpapier een spuitzakje (ik heb het met behulp van dit instructiefilmpje gedaan) en schep de gesmolten chocola daarin. Knip het puntje af en spuit de gewenste versiering op bakpapier (gaat echt heel makkelijk!). Laat in de koelkast hard worden. 

Vet de bodem en de zijkant van de springvorm in met boter, bestuif met bloem. Breek de eieren boven een kom, voeg daar 150 g suiker en een snufje zout aan toe en klop met de handmixer 10 minuten. Verwarm de oven voor op 175 graden. Doe de bloem en de maizena in een zeef, zeef dit in drie gedeeltes boven de kom met beslag, spatel elke keer voorzichtig erdoor. Doe het beslag in de vorm, strijk de bovenkant glad en zet hem in de oven. De taart heeft ongeveer 40 minuten nodig om goudbruin en gaar te worden.

Laat de ananasschijven uitlekken. Dep ze droog met keukenpapier. Snijd de helft ervan in kleine stukjes. Klop de slagroom goed stijf. Doe 1/3 gedeelte in een andere kom en meng daar de stukjes ananas door. Haal de rand van de springvorm af. Als de taart is afgekoeld, doormidden snijden (dit kan ook door sterk garen om de taart heen te leggen en de uiteinden kruiselings van elkaar af te trekken, maar ik deed het gewoon met een groot mes). Verdeel de ananasslagroom over de onderste helft en leg de bovenste helft er weer op. Bestrijk de zijkant van de taart met slagroom. Neem een handvol discostrooisel en dip de onderkant van de taart daarin, steeds een stukje verder. Ik had de bodem van de springvorm eronder gelaten, dan blijft het geheel stevig. Bestrijk ook de bovenkant van de taart met slagroom. Versier de bovenkant met stukjes ananas en spuit er mooie toeven slagroom op (daar moet ik nog even op oefenen). Leg de chocoladeversiering erop, en vergeet geen foto te maken voordat hij wordt aangesneden en opgegeten!

*van een bloglezeres kreeg ik een tip hoe het nog makkelijker kan (zie ook in een van de reacties): laat water in de waterkoker aan de kook komen, zet hem weer uit. Hang er een goed stevig plastic zakje met de stukjes chocola daarin (goed dichtgeknoopt) in het water, let op dat er geen water bij de chocola komt. Wacht tot de chocola gesmolten is, knip een klein puntje van het zakje af en spuiten maar.

zaterdag 7 december 2013

Niet-kneden brood op de kaart gezet!

Hebben jullie het gezien? Het Achterbergse blog is in de top 50 van de beste Nederlandse foodblogs beland!
Wat dat precies betekent, weet ik niet. Wel dat er meer dan 100 - ik geloof 116 - genomineerden waren. Geen idee of het echt helpt om het niet-kneden brood op de kaart te zetten. Want dat was wat ik met de wedstrijd wilde bereiken. Zoveel mogelijk mensen laten weten hoe leuk en makkelijk het kan zijn om je eigen brood te bakken.

Als ik naar mijn eigen internetgedrag kijk op eetgebied, dan zoek ik toch vooral op sites als smulweb, waar een heleboel recepten per categorie bij elkaar staan. Ik volg ook foodblogs, maar dan in het Noors. Gewoon voor de leuk, en zo houd ik mijn taal ook een beetje bij. Als iedereen was zoals ik, dan heeft deze hele wedstrijd dus geen enkel nut.

Maar niet iedereen is zoals ik, gelukkig niet! Iets zegt het toch wel. Toch?
Allemaal bedankt die op het niet-kneden brood hebben gestemd!!

vrijdag 6 december 2013

Over BMI, BMR en calorieverbruik

Een gezond gewicht

Wat is een gezond gewicht nou helemaal? Voor de meeste mensen is de BMI (Body Mass Index) een goede graadmeter: gewicht afgezet naar de lichaamslengte. Niet voor mensen die extreem gespierd zijn, maar dat klinkt niet als mensen die problemen hebben met hun gewicht.

Je eigen BMI kun je bijvoorbeeld uitrekenen op de site van de Hartstichting. Heb je je gegevens ingevuld (je lichaamslengte en je gewicht zijn volgens mij de enige twee die ertoe doen in dit verhaal), dan krijg je een score te zien. Een groene score betekent een gezond gewicht, zit je daar een stukje boven, is je score oranje. Ben je echt veel te zwaar, dan heb je een rode score. 
Toen ik begin dit jaar voor de zoveelste keer begon met mijn dieet, was mijn BMI 31.6. Rood! Op dit moment zit ik op een BMI van 27.1, en dat is lichtoranje. Ik ben dus aardig op weg!

Hoeveel energie heb je eigenlijk nodig?

Bij een bepaald gewicht hoort een bepaalde basishoeveelheid energie. Hoeveel dit grofweg is, kun je berekenen met een formule die de BMR (Body Metabolism Rate of Basal Metabolic Rate) uitrekent. Dat kan bijvoorbeeld via deze site. De uitkomst is de hoeveelheid calorieën die je nodig hebt om er alleen maar te zijn: dus voor je hartslag, ademhaling etcetera. Met een kanttekening: als je meer spierweefsel ontwikkelt, zal je BMR omhooggaan omdat spierweefsel meer energie nodig heeft dan vetweefsel. 

Op dezelfde site kun je, iets verder naar onder, aangeven hoe actief je dagelijks leven is. Dat kan variëren van een zittend leven zonder beweging tot een superactief leven met meer dan 7 keer sporten per week. Je basishoeveelheid energie wordt dan vermenigvuldigd met een bepaald getal (afhankelijk van je activiteiten uiteraard), en dan krijg je de hoeveelheid calorieën te zien die je lichaam nodig heeft om op hetzelfde gewicht te blijven. 

Hoeveel energie gebruik ik met beweging?

Alle beweging, sportief of niet, vraagt energie. Als ik een stuk heb gefietst, een half uurtje heb getraind met mijn opstapje of een flinke wandeling heb gemaakt, vul ik dat in op deze site. Je vult je huidige gewicht in, en je zoekt de activiteit - of iets vergelijkbaars - die je hebt gedaan, plus het aantal minuten. Op die manier kun je uitrekenen hoeveel calorieën je hebt verbrand.

Hoe combineer je dit alles als je wilt afvallen?

Eerst bereken je zo goed mogelijk de hoeveelheid energie die je elke dag nodig hebt om op je huidige gewicht te blijven (zie hierboven). En dan zorg je dat je daar elke dag zo'n 1000 calorieën onder zit, maar dat doe je niet zomaar: de helft daarvan komt uit de voeding, de andere helft uit extra beweging. Dus: je telt het aantal calorieën dat je binnenkrijgt, en je stelt je doel op 500 minder dan wat je eigenlijk nodig hebt.
Bovendien zorg je dat je 500 calorieën extra verbrandt met bewegen.
Bovenstaande is niet mijn eigen wijsheid, maar ik heb dat ergens gelezen - helaas weet ik niet meer waar - en ik dacht dat dit wel een aardig uitgangspunt was.

Op YouTube kun je talloze filmpjes vinden met calorieverbrandende oefeningen. Zoek bijvoorbeeld op 'step workout' als je zo'n opstapje bezit, of 'fitness workout'. Je komt vanzelf weer andere filmpjes tegen. Via YouTube kom je ook achter fitness-sites met een heleboel verschillende filmpjes bij elkaar, deze bijvoorbeeld.

Hoe weet je hoeveel calorieën je eet?

Zelf gebruik ik graag de officiële voedingsmiddelentabel in boekvorm, maar de gegevens kun je online ook wel vinden, bijvoorbeeld hier. En op ontzettend veel verpakkingen staat ook aangegeven hoeveel calorieën erin zitten. Soms moet je even gaan zitten om te rekenen, maar het levert je ook veel inzicht op.

Hoe zit dat dan met het leven lang fit dieet?

Bij het dieet hoef je geen calorieën te tellen. Als je het toch doet, zul je zien dat je op een dag toch niet snel boven je 'max' uitkomt. 
Zelf gebruik ik een combinatie: meestal houd ik me aan de voorschriften van het dieet en tel helemaal niets, maar soms doe ik om een of andere reden mee met de rest van het gezin, en dan zorg ik dat ik in elk geval op mijn doel uitkom. En ik ga geregeld op de weegschaal.

Er zijn trouwens ook handige apps verkrijgbaar. MyFitnessPal bijvoorbeeld, waarin je alles kunt aangeven wat je kwijt wilt, tot en met je taille-omtrek, en die alles in grafiekjes weergeeft. Als je nauwkeurig alles invult, laat hij ook nog zien of je wellicht te veel verzadigd vet hebt binnengekregen en je krijgt zelfs advies als je te weinig hebt gegeten (want als je stelselmatig te weinig binnenkrijgt, gaat je lichaam in de spaarstand en dan kom je juist weer veel makkelijker aan).

Tot slot

Dit is natuurlijk geen compleet verhaal. Wat er vooral in mist, is wat er nou eigenlijk gezond is en wat niet. Aan voeding dan. Maar  ik verwacht eigenlijk dat het niet nodig is - zeker op dit blog - om daarover uit te weiden. Iedereen weet wel dat je zuinig moet zijn met suiker, wit meel en verzadigd vet.

Iedereen die graag fitter wil worden, veel succes gewenst!

donderdag 5 december 2013

Een variatie op de bolus

De Achterbergen houden zo op z'n tijd best van een zoet broodje. Vanwege de variatie probeerde ik deze keer de Zeeuwse bolus na te maken. Alleen met heel wat minder suiker dan in het origineel, en met een gedeelte volkoren meel. De Achterbergen vonden het heerlijk!

Niet-kneden bolus (8 st)

100 g volkoren meel - 200 g tarwebloem - 1/2 tl zout - 1/2 el droge gist - donkere basterdsuiker - kaneel

Voorbereiding (kan een of meer dagen van tevoren): Roer het meel met het zout en de gist door elkaar. Meet 250 ml water af en giet het meeste daarvan bij het meel. Roer door, gebruik evt. de rest van het water ook tot je geen droge ingrediënten meer ziet en het deeg licht uitzakt. Dek de kom af en laat twee uur bij kamertemperatuur staan. Zet daarna in de koelkast.

Bereiding: Strooi bloem op een werkvlak, en haal het deeg met behulp van een deegschraper uit de kom, laat op de bloem vallen. Bestrooi de bovenkant ook met bloem (tegen het plakken, gebruik zoveel als je nodig hebt hiervoor, ook tussendoor) en verdeel het deeg, met de rechte kant van de deegschraper, in 8 gelijke stukken. Rol van elk stuk een worstje.
Maak een bergje van donkere basterdsuiker met wat kaneel erdoor. Rol daar elk worstje deeg goed door, en rol ze daarna op in de vorm van een bolus. Als de suiker niet aan het deeg blijft plakken, even het deegworstje natmaken met water of melk.  Leg op een met bakpapier beklede bakplaat en laat de broodjes nog een half uur tot een uur rusten.
Bak de broodjes zo'n 30 minuten op 180 graden*.

* De baktemperatuur van officiële bolussen ligt boven de 200 graden, terwijl je normaal zoet brood afbakt op 175 graden. Kies dus wat je wilt voor je eigen favoriete resultaat. Probeer bij een hogere temperatuur al iets eerder of ze gaar zijn. Dat gaat supermakkelijk met een kernthermometer: als het brood van binnen de temperatuur van 90 graden heeft bereikt, is het gaar.

woensdag 4 december 2013

Slome moeder

Tegenwoordig probeer ik 's morgens in alle vroegte een poosje te sporten. André heeft voor mij een mooi 'opstapje' gemaakt, waarmee ik step-oefeningen doe met filmpjes op YouTube. Dat verbrandt een hoop calorieën en ik merk dat het helpt.

Vanmorgen probeerde ik een nieuw filmpje. De dames die het voordeden, waren echter heel wat fitter dan ik, en ik hield ze echt niet bij. In plaats daarvan deed ik gewoon wat anders om toch in beweging te blijven. En toen kwam het 6-jarige Achterbergje beneden. Hij stond even te kijken, en zei toen: 'mam, je moet doen wat zij doen'. Ja, dat wist ik ook wel. Maar ja, dat ging nog even niet.

Zijn conclusie was helder: 'je bent gewoon veel te sloom'.

dinsdag 3 december 2013

Een trapper achterop

Vandaag fietste ik met het jongste Achterbergje achterop naar de stad. Een rustig kereltje, heel wat minder uitbundig en rusteloos dan een aantal van zijn oudere broers. Maar wat zijn oudere broers en zus nog nooit hebben gepresteerd, en ik ook nooit eerder van anderen heb gehoord, presteerde dit mannetje: hij trapte tijdens het fietsen de fiets op slot!

Gelukkig is er geen echt groot ongeluk gebeurd, en bleef het bij een finaal verbogen slot en een trapper die ineens tegen de kettingkast aanschuurt.

Wees dus gewaarschuwd als je ook een kleintje achterop hebt! Inmiddels heb ik een ander slot gekregen, waarbij dit niet mogelijk is: je moet aan het sleuteltje draaien, om hem op slot te kunnen zetten. Zal mij dus niet meer overkomen!

maandag 2 december 2013

Kussen nummer twee

Kussen nummer twee ligt inmiddels op de Achterbergse bank. Eindelijk, want hij was al een poosje klaar. Het kan alleen een poosje duren tot er gelegenheid is om het breiwerk te 'blocken': nat maken, opspannen en laten drogen. Echt doen met breiwerk, het wordt er zoveel mooier van!

Dit kussen wordt vanuit het midden gebreid. Vier dezelfde kanten, en op het eind een heleboel steken afkanten. Het patroon van het gedeelte in het midden staat op internet, zelf voegde ik daar nog een stuk aan toe in dezelfde trant (met behulp van ruitjespapier kom je een heel eind). En vervolgens nog twee keer een gaatjesnaald (op de foto niet zo goed zichtbaar) omdat het vierkant nog niet groot genoeg was. De achterkant is van roze fleece, wat voor mijn dochter reden was om hem met de achterkant naar voor op de bank te zetten, omdat je dan tenminste contrast hebt. Tja. Je hebt liefhebbers van breisels en liefhebbers van kleur. Het volgende kussentje wordt met rose garen gebreid!

vrijdag 29 november 2013

Zorgverzekering

De Achterbergen stappen begin volgend jaar over naar een andere zorgverzekering. Sowieso is dit een goed moment om je zorgkosten eens onder de loupe te nemen. De Achterbergen hebben al 22 jaar ervaring, en zijn erachter gekomen dat de tandartsverzekering het meest belangrijk is. Voor de rest zijn er nauwelijks kosten geweest, behalve dan de kraamzorg, maar die verwachten we niet meer nodig te hebben.

Reden om alles eens goed te bekijken, niet alleen de verzekeringsmaatschappij, maar ook welke aanvullende verzekering. En als je toch weinig kosten verwacht, kun je ook een verhoogd risico nemen, dat maakt dan weinig uit. En als we pech krijgen met zorgkosten, dan hebben we maar een keer pech. Risico's zijn er om genomen te worden.

Als wij worden geaccepteerd door de nieuwe verzekering, gaat ons dat een besparing opleveren van 1320 euro per jaar!! Dus voor ons tweeën, de kinderen onder de 18 zijn gratis.

Nu nog zorgen dat we de aanmelding goed doen. Daarmee had ik een blunder begaan door mijzelf als enige aan te melden, en vervolgens te proberen de rest daaraan toe te voegen. Wat niet meer kon. Maar we hebben nog tot 31 december de tijd, dus dat zal wel loslopen!

donderdag 28 november 2013

Taai-taai

ze smaken beter dan ze eruit zien!
De Achterbergen hebben gisteren taaitaai gemaakt. Daarvan zijn veel verschillende recepten te vinden. Ooit maakten we ze met anijsblokjes, maar omdat Achterbergen niet van anijsmelk houden, bleef de rest wel erg lang in de kast liggen. Dit recept gebruikt gestampte muisjes, die kunnen daarna gewoon bij het broodbeleg.

Het recept komt uit een oude allerhande, en staat ook online. Wij maakten er overigens grotendeels schijfjes van. Simpel en veel sneller, en even lekker!

Taaitaai

300 g bloem - 1 tl bakpoeder - 4 el gestampte muisjes - 2 tl koek- en speculaaskruiden - 1 tl kaneel - 175 ml vloeibare honing - 1 ei, gesplitst

Doe alle ingrediënten - behalve het ei - bij elkaar in een kom. Splits het ei en giet het eiwit ook in de kom. Bewaar de dooier voor straks. Meng alles met een mixer met deeghaken tot het een mooi deeg is geworden. Kneed nog even goed met de hand door tot een samenhangend deeg, verpak in plastic en laat in de koelkast een half uur opstijven.

Vorm een mooie rol van het deeg, snijd er plakjes af die iets dikker dan een halve cm, leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat en druk ze nog iets uit. Of maak mooie figuren, als het allemaal maar even dik wordt.
Bestrijk de bovenkant met de losgeklopte eidooier en bak de taaitaai zo'n 12 minuten bij 160 graden Celsius.

Echt een koekje voor eind november!

woensdag 27 november 2013

Bamiballen!

Als je brood kunt kruiden met nasikruiden, dan kan dat natuurlijk ook met bamikruiden. Toch weer een beetje anders, ook doordat hiervoor een mengsel van volkoren meel en bloem wordt gebruikt. En in de vorm van ballen, zodat je meer zacht brood hebt en minder korst.

Niet-kneden bamibroodjes

300 g volkoren meel - 300 g bloem - 1 zakje bamimix (Inproba) - 1 el droge gist - 30 g aardappelzetmeel

Voorbereiding (kan een of meerdere dagen van tevoren): Laat de bamimix even wellen in 100 ml heet water. Vul aan tot 400 ml en meng met de overige ingrediënten, gebruik net zoveel extra water tot je geen droge ingrediënten meer ziet en het deeg nog net roerbaar is. Het zakt iets uit. Dek af en laat 2 uur bij kamertemperatuur staan, zet daarna in de koelkast.

Bereiding: Bestrooi het werkvlak met bloem. Bekleed een braadslee met bakpapier. Haal het deeg uit de kom, bestrooi ook de bovenkant met bloem (tegen het plakken) en verdeel het in 15 stukken. Dit gaat heel makkelijk met de rechte kant van een deegschraper. Vorm van elk stukje een mooi bolletje, trek de buitenkant een beetje strak naar onder toe, en 'stop het in'. Leg vijf rijen van drie bolletjes in de braadslee, dek af en laat bij kamertemperatuur nog een half uur tot een uur staan. (Op dit moment kun je het ook weer in de koelkast zetten om later af te bakken).
Bak de bamibolletjes ongeveer 40 min. bij 180 graden Celsius.

De broodjes zijn zó, zonder beleg, al heerlijk, maar je kunt er natuurlijk boter, kaas of ham op doen. Of alledrie.

maandag 25 november 2013

De liefde van een kind ...

Het gesprek met de 7-jarige Achterberg in de auto kwam op mensen die opnieuw trouwen nadat hun eerste echtgenoot is overleden. Ik zei hem dat als ikzelf zou overlijden, dat papa dan misschien wel een nieuwe vrouw zou nemen, omdat een vrouw vaak gezelligheid in huis brengt.

Zegt mijn lieve zoon: 'als ze dan maar wel zo lekker als jou kan koken'.


woensdag 20 november 2013

Oei, ze hadden hun schoen gezet!

Vanmorgen lag ik in mijn bed te luisteren naar de geluiden van het ontwakende gezin. Voetstappen langs onze slaapkamerdeur, roffel-de-roffel de trap af, even stilte, dan weer bonk-bonk-bonk omhoog, andere slaapkamerdeur open, gefluister, en weer roffel-de-roffel. Leuk hè, de Achterbergen hebben voor het eerst weer hun schoen gezet.

Dat had heel anders kunnen gaan. Ik werd namelijk al eerder wakker en besefte met een schok dat er nog niets in de schoenen zat, behalve dan de inderhaast gemaakte tekening van een Achterbergje. Gelukkig was ik het eerst wakker zoals altijd en had ik nog net genoeg tijd om alles in orde te maken.

Het heeft wel wat, die periode tussen half november en 5 december. Achterbergjes die normaal gesproken het hoogste woord hebben over dat Sinterklaas helemaal niet bestaat (nee, we hebben onze kinderen nooit voorgelogen; ook zonder dat is het feest al spannend en feestelijk genoeg), stoppen toch voor de zekerheid een tekening in hun schoen.

Nu nog verzinnen wat dit jaar in de zak moet zitten... dat is toch elk jaar weer moeilijker!

dinsdag 19 november 2013

Nog even rust

We zijn weer thuis na vier heerlijke dagen in Noorwegen. Je moet het zelf meemaken om te weten hoe bemoedigend en versterkend het is om met zovelen bij elkaar te zijn en dan opgebouwd te worden met Gods woord. Geen echt nieuwe dingen hoor je natuurlijk, wel wordt het weer nieuw voor je, en je hebt enorm veel zin om je kinderen datgene te geven wat hen toekomt: een hemelse sfeer in huis, ouders die het samen goed hebben en die tijd nemen voor elkaar en hun kinderen.

Zelf waren we daar een dag extra, zodat het niet een weekend was met alleen maar heen en weer geloop en volle programma's, maar ook nog tijd om tot rust te komen en van de natuur te genieten. We logeerden niet op het conferentiecentrum zelf, maar bij vrienden die op 1700 meter afstand (geloof ik) een huis hebben laten bouwen. Wat een bofferds he! We mochten wel meerijden, maar hebben elke keer heerlijk die afstand gewandeld.

Mijn ontstoken kieswortelpunt heeft zich die vier dagen gelukkig koest gehouden. Het lijkt echter wel de bedoeling te zijn dat er toch nog wat mee gedaan wordt, want de laatste nacht moest ik pijnstillers slikken om te kunnen slapen, en de afgelopen nacht thuis was het helemaal te bar. Straks ga ik dus maar naar de tandarts zodat hij de opgehoopte troep weg kan halen. De kies zelf is aardig tot rust gekomen, dus ik hoop van harte dat hij die niet moet openboren. Nadere details zijn onsmakelijk, bovendien nog onzeker, dus die zal ik jullie besparen. André heeft gelukkig mijn dinsdagse overblijfbeurt op de lagere school waargenomen, en ik houd me maar even rustig met de laptop op schoot.

Morgen schrijf ik hopelijk een blogje met een iets minder pijnlijke wang!

vrijdag 15 november 2013

Een wonderlijk begin

Vannacht sliep ik slecht. Dat gebeurt wel vaker de laatste nacht voordat ik op reis ga: zal ik het vliegtuig wel halen? Wat als dit? Wat als dat? Deze keer was er een andere reden: ik werd midden in de nacht wakker met een enorme kiespijn. Ik wist wel wat er aan de hand was: een van de wortelpunten is ontstoken, er zit al een paar dagen zo'n bultje bovenaan mijn tandvlees, maar dit heb ik al eerder gehad en toen is het vanzelf weggegaan, dus ik had geen zin om de tandarts een complete wortelkanaalbehandeling uit te laten voeren (of erger nog) als het ook vanzelf weg zou kunnen gaan. Alleen was de timing nogal beroerd.

Afijn, ik werd wakker en dacht dat ik het haasje was. Flink veel pijn, mijn hart ging op een holletje, dat voelde ik in mijn kaak en daar gingen mijn gedachten. O wee, als ik maar naar Noorwegen kan! Desnoods ga ik vannacht nog naar de tandarts, kan me niet schelen, maar ik kan niet geloven dat ik van iets wat zo belangrijk voor me is, thuis moet blijven!

Toen herinnerde ik me dat ik Echinaforce in huis had, dat werkt bij ontstekingen en ook al zijn er veel mensen die het kwakzalverij vinden, ik heb er zeer goede ervaringen mee. Dus naar beneden, Echinaforce ingenomen en weer terug naar bed. Natuurlijk heb ik dit allemaal intussen ook met mijn hemelse Vader besproken. Ik herinnerde Hem eraan dat dit een heel belangrijk weekend voor al die echtparen wordt, dat het vast de bedoeling was dat wij daar - zoals gepland - ook bij zouden zijn.

Vijf minuten later was alles weer zo goed als normaal. Hartslag weer op normaal tempo, pijn verdwenen. Bultje niet, maar het is wel rustig en zo durf ik wel op reis te gaan. Of het nou komt door de Echinaforce of door het gebed, wie zal het zeggen? Misschien zelfs beide. In elk geval vond ik het een wonderlijke ervaring. Het geeft je het gevoel dat je geliefd bent, dat je ertoe doet, dat er naar me geluisterd wordt.

Dus nu gaan we lekker naar Noorwegen. En voor het geval de kiespijn onverwachts terugkomt neem ik beide bovengenoemde remedies mee!

donderdag 14 november 2013

Zijn de Achterbergen verwend?

Een keer per week kan ik heerlijk rustig alleen de wekelijkse boodschappen doen voor de Achterbergen. Tijdens het rijden heb ik dan ook de tijd om de grijze cellen eens rustig een en ander te laten overdenken. Vandaag was dat de broodbakkerij voor mee naar school voor de Achterbergen. Omdat wij er zelf niet zijn de komende dagen, dacht ik eerst om het maar te laten, dan moeten ze maar een normaal lunchpakket meenemen voor een keer of twee, net als alle anderen.

Toch bleef het een beetje knagen. Er zijn immers Achterbergen die echt niet van gesmeerd brood in hun broodtrommel houden. En ook al zijn dat er maar twee, ik neem ze toch serieus. De grijze celletjes deden hun werk, en kwamen op het idee om extra brood te bakken op donderdag, en een en ander in de vriezer te stoppen.

Zo geschiedde, althans het roeren van het deeg. Drie kommen deeg werden geroerd. En het is niet eens zo veel extra werk om het vanmiddag in één keer voor drie dagen te bakken. Brengt me gelijk op het idee om dat vaker te doen, dat levert allerlei voordeel op (meerdere soorten achter elkaar bakken en dan in plaats van twee stukken van hetzelfde brood twee verschillende mee naar school: zoet en hartig bijvoorbeeld). Voor dit soort dingen hebben we immers ook een vriezer, zelfs twee.

Vinden jullie me nou overdreven? Worden de Achterbergjes te veel verwend? Zouden ze niet veel beter worden opgevoed als ze af en toe ook moeten doen zoals de meeste anderen?

Afijn, ik denk dat ik me van eventueel commentaar bar weinig zou aantrekken. We doen zoals het kan, als dat niet lukt kunnen we altijd nog normaal doen.

Zo, en nu gaan we snel onze koffers inpakken. Een goed weekend gewenst allemaal, wij maken er vier dagen feest van!

woensdag 13 november 2013

Tuinweer

Raar eigenlijk, als je vier dagen weggaat en je hebt gezorgd voor een degelijke oppas die de dingen gaat doen die je eigenlijk zelf zou doen, dan heb je het tóch extra druk de week van tevoren. 
Toch hadden de Achterbergen op deze heerlijk zonnige dag de tijd om wat in de tuin te doen. De Achterbergse tuin is onderhevig aan ernstige verwaarlozing, mede door de intensieve gebeurtenissen van afgelopen zomer. Gelukkig heeft papa Achterberg tegenwoordig erg weinig werk, hij heeft de vrijgekomen tijd heel veel benut om de tuin een inhaalslag te geven. Grote bergen gesnoeid tuinafval wachten nu op verdere verwerking.

De kleine Achterbergen - degenen die op woensdagmiddag vrij zijn - mochten vanmiddag helpen om de twee bruine containers te vullen met in stukjes geknipte braamtakken en dergelijke. Ook werd er wat opgeruimd in de tuin. Een kapotte bal mocht in de grijze container, daar zou 7-jarig Achterbergje wel even voor zorgen. Hoor ik hem even later benauwd roepen vanaf de voorkant van het huis: 'mama! mama! er is helemaal geen grijze container'. Gealarmeerd loop ik naar voren. De Achterbergen kunnen absoluut niet zonder de grijze container! Die ik - uiteraard - gewoon op z'n plek zie staan. 'Nee mama, dat is een zwarte container'. 

O. Ja, als ik iets in de grijze container moet stoppen en ik zie een zwarte staan, dan zou ik dat ook niet doen!

dinsdag 12 november 2013

Nasibrood

De Achterbergen kregen nasibrood mee naar school. Een gewaagd experiment, maar.... unaniem goedgekeurd!

Eigenlijk is het heel eenvoudig, je brengt het brood op smaak met een aantal kruiden die sowieso al bij elkaar passen: een zakje nasikruiden. Je kunt natuurlijk helemaal zelf kiezen welk brooddeeg je daarvoor wilt gebruiken. De Achterbergen varieerden met een van de andere niet-kneden recepten en bakten het nasibrood volgens onderstaand recept:

Niet-kneden nasibrood (16 stukken)

600 g bloem - 30 g aardappelzetmeel - 1 eetl droge gist - 1 zakje nasikruiden (Inproba*) 

Voorbereiding (kan een of meerdere dagen van tevoren): Wel de nasikruiden een paar minuten in 100 ml kokendheet water. Vul daarna het water aan tot 400 ml. Meng de droge ingrediënten, voeg daarna het gekruide water toe en roer goed. Voeg nog meer water toe tot er geen droge ingrediënten meer zichtbaar zijn. Het deeg moet te roeren zijn en mag iets uitzakken. Dek de kom af en laat twee uur bij kamertemperatuur staan, zet daarna in de koelkast.

Bereiding: Verdeel het deeg uit de kom over twee bakplaten. Bestrooi met bloem tegen het plakken en duw uit tot twee rechthoeken. Laat een uurtje staan, bak het daarna gaar bij 180 graden, ongeveer 30 minuten. Snijd elk brood in 8 stukken.

Nasibrood is zó - zonder beleg - al lekker, maar een plak ham kan er uiteraard prima tussen. Of voeg klein gesneden ham toe aan het deeg.

Als je het brood tot bolletjes vormt, krijg je  nasiballen euh.. nasibollen.

*Inproba is een goedkoop merk, op het moment dat ik dit schrijf kost een zakje nasikruiden 22 eurocent. Het moet ook niet te gek worden met het broodbakken hè, ik vind dat zelfgebakken brood goedkoper moet zijn dan vergelijkbaar brood in de winkel.

maandag 11 november 2013

Breien en reisplannen

Gisteren maakte ik een kussenhoes af voor op de Achterbergse bank. De aanwezige kussentjes waren hard aan vervanging toe, en zo'n hoesje is echt een leuk projectje om naast de bank te hebben liggen en af en toe erbij te halen. De beschrijving heb ik op mijn breiblog gezet.

De Achterbergen bereiden zich voor op een super bijzonder weekend. André en ik gaan namelijk vier dagen naar Noorwegen! Samen met duizenden echtparen hebben wij een conferentie op Brunstad. Dat zijn altijd heel bijzondere dagen, dat kun je je vast wel voorstellen! Niet alleen de bijeenkomsten, ook al die mensen van over de hele wereld waarvan je er veel kent, en sommigen leert kennen. Gewoon één groot feest, en we gaan ook nog eens heel relaxed een dagje later dan de meeste anderen terug.

Thuis blijven de acht jongens vrijdag moederziel alleen achter. Een aantal uur dan, want 's avonds komt er oppas. Deze jonge vrouw had ik anderhalf jaar geleden geloof ik al gevraagd voor deze oppas (je moet er vroeg bij zijn tegenwoordig!), en toen had zij toegezegd dat mócht zij ergens oppassen, dan zou dat bij ons zijn. Je kunt je immers ook niet ergens op vastpinnen, je weet nooit wat er in de tussentijd gebeurt. En inderdaad, ze verloofde zich, trouwde, en... liet weten dat ze toch zouden kommen oppassen. Samen. Extra leuk! Zondagavond gaan ze weer naar hun eigen huis aan de andere kant van het land, maar onze oudste heeft vrijdag en maandag vrij en zal proberen om iedereen op tijd naar en van school te krijgen, inclusief de bijbehorende bagage.

Wordt dus een druk maar leuk weekje hier!

woensdag 6 november 2013

Huishouden

Je zou misschien denken dat het huishouden bij de Achterbergen op rolletjes loopt. Of je denkt misschien dat het een grote puinhoop is. Allebei mis. Met vallen en opstaan zoeken we ons een weg tussen aanmodderen en perfectionisme. Tussen alles alleen doen en iedereen laten helpen. Tussen bijhouden en laten versloffen.

Een van de punten van aandacht is in hoeverre de Achterbergjes mee moeten helpen. Soms gaat dat met zoveel tegenzin gepaard, dat ik het liever gewoon zelf doe (behalve de kamers van de oudere kinderen). Gaat nog sneller ook. Een uitzondering was al het opruimen in de kamer en het werken in de tuin: dat pakken we af en toe groots aan: allemaal tien minuten (opruimen) of een half uur (in de tuin) samen aan het werk, en dan kan er in korte tijd veel gebeuren.

Nu is daar sinds vorige week iets bijgekomen. Nu ik een redelijke basisorde in de keuken heb, kan ik de Achterbergjes wel vragen om mij 's avonds na het eten te helpen om de keuken weer aan kant te krijgen. Tafel afruimen, alle afwas uit de kamer gelijk meenemen (mocht die er zijn), vaatwasser inruimen en aanzetten, restafwas doen en keuken opruimen. En dat mogen ze om beurten doen, op volgorde van leeftijd.

En? Nou, dat hadden we veel eerder moeten doen! Zo gezellig! Quality time tijdens het huishouden, wie had dat gedacht. Bovendien vind ik het best handig dat kinderen uit een jongenshuishouden ook weten wat er allemaal gedaan moet worden. En dat als ik er een keer niet ben, de keuken en zelfs de kamer niet vol rommel blijven staan.

Dus. Dat gaan we zeker niet laten versloffen!

dinsdag 5 november 2013

Rimpelen

Bij de Achterbergen wordt zo af en toe ook weer genaaid. Twee Achterbergjes kregen een trui, gemaakt uit twee gekregen grote truien. En er werden twee jeanstassen gemaakt. En toen zag ik ineens een gaatje om iets uit te proberen wat ik al heel lang wilde: een nieuwe manier van rimpelen!

Je kent het wel: twee rijen steken naast elkaar, en dan voorzichtig aantrekken. Nou, dat kan. Maar deze methode gaat makkelijker en sneller. Alleszins de moeite waard om door te geven! Ik weet niet eens meer hoe ik deze tutorial gevonden heb, maar hij staat (in het Engels) al zeer uitgebreid met foto's op internet: kijk hier maar als je graag foto's van alle stappen erbij wilt zien. Hieronder zal ik het in het Nederlands beschrijven.


  • Leg de stof onder het voetje en haal de naald één keer naar beneden en weer naar boven, om  de onderdraad dóór de stof heen naar boven te halen. 
  • Trek beide draden - boven- en onderdraad - zo lang uit als de lengte van de stof die je wilt rimpelen (dit moet bij mij met het voetje omhoog, anders gaat de bovendraad vastzitten). 
  • Zet het voetje naar beneden en maak een paar steekjes terug en heen om de draden te fixeren.
  • Leg de dubbele draad over de lijn die gerimpeld moet worden, en stel de machine in op een zigzagsteek.
  • Stik voorzichtig met de zigzagsteek aan weerszijden van de dubbele draad, eroverheen.
  • Aan het eind gekomen kun je de zigzagsteek vastzetten, maar zet hierbij niet de lange uitgetrokken draad vast.
  • Knip de draden van het zigzaggen af en haal onder de machine vandaan.
  • Trek de lange draad aan om te rimpelen. Echt, gaat héél makkelijk! Trek aan tot de stof tot de gewenste lengte is ingerimpeld, zet dan de draad vast (in een 8-vorm om een ingestoken speld) om te voorkomen dat het vanzelf weer losraakt. 
  • Behalve om te rimpelen kan dit natuurlijk ook gebruikt worden om overwijdte in bijv. een mouwkop in te nemen.
  • De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het nog niet heb uitgeprobeerd hoe het is om de gebruikte draden na het stikken van de naad uit te halen. Je stikt toch ongeveer over de draad, en dwars over het zigzagstiksel heen. Dat losmaken moet toch ook een aardig karweitje zijn. 

maandag 4 november 2013

Knoflook-kruidenbolletjesbrood

Stel je voor dat je met je gezin ergens heengaat en je moet brood meenemen voor de lunch. Je hoeft pas tegen half elf weg, dus je hebt best wel tijd om 's morgens een brood te laten rijzen en vervolgens af te bakken. Het brood - dat verrukkelijk ruikt - is nog warm als je weggaat, dus je pakt het in aluminiumfolie en op de plaats van bestemming haal je dat er weer af en je legt het brood zo neer in de mand aan je voeten dat het nog kan uitdampen. Terwijl je het ochtendprogramma afwerkt, geniet je intens van de overheerlijke geur die er uit je mand komt, en je bent blij als het eindelijk tijd is voor de lunch.

Zo verging het de Achterbergen. Precies op tijd kwam afgelopen week dit recept langs, een soort hartige tegenhanger van het overpopulaire (en overzoete) monkey bread: knoflook-kruidenbolletjesbrood. De bolletjes deeg worden in gesmolten boter gedoopt en bestrooid met geraspte kaas, daardoor kun je ze na het bakken nog redelijk als bolletjes onderscheiden en lostrekken.

Het originele recept gebruikt een kant en klare kruidenmix, maar gelukkig kun je achterhalen wat daarin zit: bieslook, peterselie, uienpoeder en knoflook. Dat kunnen we hier ook los kopen. Hieronder de niet-kneden versie van dit lekkere brood:

Niet-kneden knoflook-kruidenbolletjesbrood

voorbereiding (dag van tevoren): roer 500 g meel (half volkoren, half wit) met 2 tl gist, 25 g aardappelmeel, 25 g magere melkpoeder, 1,5 tl zout, 1 el bieslook, 1 el peterselie, 1 tl uipoeder en 1/2 tl knoflookpoeder door elkaar. Verwarm 150 ml melk en 250 ml water tot handwarm. Smelt 70 g margarine en meng dit door de droge ingrediënten, samen met zoveel melk/water dat je er een deeg van kunt roeren. Het deeg is goed als er geen droge ingrediënten meer zichtbaar zijn en het iets uitzakt. Dek de kom af en zet hem twee uur weg bij kamertemperatuur. Zet de kom daarna in de koelkast. (Daar kun je hem gerust een paar dagen laten staan).

bereiding: strooi wat bloem op het aanrecht en stort het deeg daarop. Gebruik bloem tegen het plakken en vorm een mooie rol van het deeg, die je in zo'n 36 stukjes verdeelt. Smelt ongeveer 50 g margarine in een pannetje en zet kaas en een fijne rasp klaar. Vorm van elk stukje deeg een balletje, doop die in de gesmolten margarine en leg hem in een broodbakvorm, met de boterkant onder. Niet te dicht tegen elkaar aan. Na één laag balletjes de bovenkant inkwasten met de gesmolten boter. Rasp er nu wat kaas overheen. Herhaal dit tot al het deeg op is. Dek de vorm af met plastic en laat nog een poos rijzen tot het zichtbaar hoger is geworden. Ik zet hem het liefst op de verwarming (of een andere warme plek).

Tegen het einde van de rijstijd verwarm je de oven voor op 175 graden. Bak het brood gaar in 40-45 minuten. Bestrijk eventueel de bovenkant na het bakken nog een keer met gesmolten margarine en laat het brood op een rooster afkoelen.

NB: in plaats van bolletjes deeg kun je het deeg natuurlijk ook in andere vormen verwerken. Bijvoorbeeld gewoon op de bakplaat uitduwen, bestrijken met gesmolten boter en bestrooien met kaas, eventueel in twee lagen. Of zoek op Google naar pull apart bread en laat je door de afbeeldingen daarvan inspireren. 

zaterdag 2 november 2013

Eierkoek(en)

De Achterbergen hadden eieren die tegen de uiterste houdbaarheidsdatum lagen. Laat ik nou net een recept voor eierkoeken zijn tegengekomen! Enig gegoogle verder kwam ik op de site van 24kitchen ook nog een recept tegen, met filmpje waarin je kunt meekijken bij het bereiden. De receptuur is best wel verschillend van het andere recept, maar beide zijn niet te versmaden volgens de schrijvers. Waaruit maar weer blijkt dat er nooit slechts één goede manier is om iets te bereiden.

De eierkoeken zijn bros aan de kanten en zachter in het midden. Hun smaak doet denken aan lange vingers (zeker de brosse gedeelten).

De Achterbergen kozen het recept van 24kitchen en verdubbelden dat. En veranderden aan het eind de temperatuur en de baktijd omdat de Achterbergse eierkoeken nog wel erg licht waren na 10 minuten. De citroenrasp hebben we weggelaten (geen citroenen in huis), dus ik geef het recept zoals wij het hebben gedaan:

NB update: een andere keer deed ik er toch meer meel door omdat de koeken van de foto wel erg dun uitgelopen zijn. Resultaat was een stuk mooier, veel meer als "echte" eierkoeken, dus heb ik het recept hieronder aangepast:

Eierkoeken (18 grote of 12 grote en een bakplaatje vol)

Doe 4 eieren met 200 g suiker in een kom en mix dit zo luchtig mogelijk. Dat duurt een minuut of drie. Voeg 250 g bloem en 1 tl bakpoeder (of 250 g zelfrijzend bakmeel) toe en spatel dit er luchtig door.

Verwarm de oven op 200 graden. Bekleed drie bakplaten (die kunnen bij ons tegelijk in de oven) met bakpapier. Schep bergjes (een flinke eetlepel met kop erop) op het bakpapier, houd flink afstand want ze lopen nog uit. Wij deden twee bakplaten op deze manier, de derde bakplaat werd gebruikt voor al het overige beslag, dat we zo'n beetje uitspreidden.

Bak de eierkoeken 10 minuten of tot ze een mooi kleurtje hebben. 

De grote eierkoek van de plaat kun je makkelijk in vierkantjes snijden voor een groter gezelschap of kleinere trek.

ziet er minder lekker uit, is evengoed verrukkelijk: eierkoek van de plaat

Kastanjebrood

In de herfstvakantie hadden de Achterbergen aardig wat tamme kastanjes geraapt, omdat ze zo lekker bleken als ze in de magnetron waren gepoft. Maar, de kastanjes zijn ook wel erg machtig. Er bleven er heel wat over, wat zouden we daar eens mee doen? Brood maken natuurlijk (en geloof me, het was mijn 7-jarige zoon die met het idee kwam)!
Op internet zijn diverse recepten te vinden voor kastanjebrood, wij kozen deze uit voor de hoeveelheden. En we gaven er onze eigen draai aan. Bovendien pasten we het aan naar de niet-kneden versie.

Het brood is gebakken op een dinsdagochtend, de dag dat ik overblijfmoeder ben op de lagere school. Ik kon met snijden dus niet wachten tot het helemaal was afgekoeld, maar dat is met niet-kneden broden vanwege het hoge vochtgehalte wel beter. Toch was het best wel lekker maar ook gigantisch veel werk.

Niet-kneden kastanjebrood

Let op: voor het recept heb je 150 g kastanje(puree) nodig. Dit kost veel tijd om zelf van verse kastanjes te maken, maar is ook wel erg leuk om samen met een van de kinderen te doen
Het voorbereiden van de kastanjes (of gebruik een blikje kastanjepuree): Wij hadden ongeveer 60 goede kastanjes nodig. Snijd ze in (rondom een snee of een kruis onderaan), leg ze met zes tegelijk in een bakje, een minuutje in de magnetron, even laten afkoelen en pellen maar. Zowel de harde buitenschil als het harige velletje moet eraf. Intussen de volgende zes poffen, dan lukt het precies. Pellen gaat namelijk het best als ze nog warm zijn. Ga door tot je 150 g blote kastanjes hebt. (Doe dit evt. een dag van tevoren en bewaar ze onder water in de koelkast). Pureer de (afgegoten!) kastanjes met bijv. een staafmixer, om er een smeuïge puree van te maken voeg je een scheutje melk toe.

Voorbereiding brood: Meng de kastanjepuree in een grote kom met 450 g bloem, 1 el honing, 1 tl zout en 2 tl gedroogde gist. Voeg zoveel water toe dat je een mooi niet-kneden deeg krijgt: je mag geen droge ingrediënten meer zien en het deeg moet iets uitzakken. Dek de kom af en zet hem twee uur weg bij kamertemperatuur. Zet hem vervolgens in de koelkast.

Bereiding: Bekleed een smal broodblik met keukenpapier (ik had hem alleen ingevet, toen bleef de onderkant van het brood in de vorm plakken). Doe het deeg over in de vorm, laat nog een half uur tot een uur narijzen bij kamertemperatuur en bak het brood in ongeveer 40 minuten gaar bij 200 graden. 

vrijdag 1 november 2013

Is dit een foodblog?

Het zal jullie vast niet zijn ontgaan dat de Achterbergen elke dag eten. Zoals iedereen uiteraard. Maar behalve eten zijn er nog duizend en één dingen die de Achterbergen doen, en van alles (ok, niet van alles) wordt op dit blog zo af en toe verslag gedaan.

Dat de recepten die voor ons favoriet zijn - en voor anderen wellicht kunnen worden - op het blog gezet worden, ach, dat is niet zo ontzettend bijzonder. Je typt op Google je gewenste gerecht in en je hebt zo duizenden keuzemogelijkheden. Er is vast iemand geweest die het lekker vond, anders stond het er niet.

Wat ik wel graag wil promoten is het niet-kneden brood. Omdat het zo makkelijk en relaxed is, en de mogelijkheid van zelf brood bakken dichtbij brengt voor iedereen die daar eigenlijk geen tijd voor heeft.
Daarom heb ik mijn blog aangemeld bij de lijst met Nederlandse foodblogs. Om het niet-kneden brood wat meer bekendheid te geven.

En nu kwam de vraag of ik wilde meedoen aan de wedstrijd 'beste foodblog van 2013'. Het mailtje mikte ik direct in de prullenbak. Ik heb immers geen foodblog. Na een tijd kwam er weer een mailtje. Ik had nog geen antwoord opgestuurd (nee, dat klopte!). Of ik nog mee wilde doen? Toen heb ik naar de organisatie gemaild. Met een korte beschrijving van het blog, en dat ik vooral het niet-kneden brood onder de aandacht wilde brengen. En nu staat het Dagelijks leven bij de Achterbergen op de lijst van Nederlandse foodblogs...

En nu kan er gestemd worden. Of in elk geval beoordeeld. Of jullie dat wel of niet doen, zal mij een worst wezen. Dat is mijn pakkie-an niet meer, ik heb mijn best gedaan en zo is het wel genoeg.

Maar mocht je iets willen invullen, dan kom je via deze link op het stem-op-het-Achterbergse-foodblog-formulier. Je maakt dan ook nog kans op een waardebon van 10 euro, te besteden bij JustEat.

woensdag 30 oktober 2013

Schaapje

Op de site Blij dat ik brei zag ik dit schattige schaapje (gebreid met heel ander garen, dus de moeite waard om ook even te bekijken!). Het patroon daarvan is gratis te downloaden op Ravelry (een brei- en haaksite waar je je eerst moet registreren, en ALWEER een gebruikersnaam plus wachtwoord moet onthouden, maar dan heb je ook toegang tot duizenden gratis en niet-gratis patronen - dit patroon is met bovenstaande link toevallig zonder in te loggen te bereiken!). Ik zag het gelijk voor me met wat ik nog had: langharig garen (van Zeeman) als lijf en kop, en de rest met gemêleerd grijs garen (nadat ik eerst even gecheckt had waar een schaap eigenlijk wol heeft - dat blijkt zelfs ook nog verschillend te zijn).

Het patroon is in het Engels, maar dat is niet zo'n probleem. Het zijn toch steeds weer dezelfde breitermen en als je een beetje met internet overweg kunt, vind je de betekenis van onbekende termen snel. Het patroon wordt gegeven voor het breien met twee pennen. Je krijgt dan allemaal patroondelen die je dicht moet naaien. Nadat ik het eerste pootje had gebreid, besloot ik om de rest in het rond te gaan breien met mijn rondbreinaald (magic loop techniek, op mijn breisite uitgelegd via de pagina technieken, maar het kan ook met twee kleine rondbreinaaldjes die elk de helft voor hun rekening nemen). Groot voordeel is dat na het breien van elk onderdeel het direct af is (maar wel tijdens het breien vullen!), bovendien hoef je niet averecht te breien, dat vind ik zelf ook een voordeel. En bovendien heb je zo geen zichtbare naden meer.

Het resultaat is wat kleiner dan het origineel, omdat ik dun garen had en breide met 3 mm.

Is 'ie niet leuk?