woensdag 16 januari 2013

Lief ziek jongetje

Zó lief, een warm ziek klein jongetje! Lekker op schoot, of met een dekentje op de bank. Rechtop, en even later plat. Met halfdichte oogjes, of diep onder zeil.

Vanmorgen had ik dat nog niet in de gaten. Ik had Irene een heel eind weggebracht in de richting van school (die heeft om 8.20 uur al een tentamen gehad) en daarna had ik thuis de schooljongens geholpen totdat ze schoolklaar waren. André zou ze meenemen en er met de auto op uit gaan vandaag. Samen met Bart zou ik ze per fiets van school halen. Bart bleek ergens in de tijd dat ik weg was, in mijn bed geklommen te zijn, en was daar weer in slaap gevallen. Lekker, zo kon ik fijn een aantal dingen doen. Strijken bijvoorbeeld.

Later kwam hij uit zichzelf zachtjes naar beneden gelopen. Ik had nog steeds niets in de gaten,  maar een poosje later konden we er niet meer omheen: Bart had koorts. Oeps, net nu ik zo manmoedig had besloten om 5 km te gaan fietsen met hem door de sneeuw, net nu ik - samen met Bart - moederziel alleen thuis was en hem niet alleen kon achterlaten. In de buurt woont een moeder die de kinderen altijd met de auto ophaalt; haar belde ik of zij Chris wilde meenemen. Danny en Elwin hadden de fiets op school (die fietsen liften 's morgens dan mee met de auto). Helaas, die moeder was ook ziek. En toen belde ik de school maar op. Met schroom, want tijdens schooltijd bel je niet zo snel naar school, en al helemaal niet om te vragen of zij klusjes voor je willen opknappen.

Gelukkig kreeg ik een alleraardigste juf aan de telefoon (de 'juf van Frank' - voor degenen die zich die blogjes nog herinneren), en zij verzekerde mij ervan dat alles goed zou komen. Zij garandeerde me gewoon dat Chris thuis zou komen, en dat ik niet weg hoefde.

Ik zou bijna blij zijn dat Bart ziek is geworden...! Voor de jongens die later manmoedig met z'n tweetjes de 2.5 km sneeuw getrotseerd hadden, en voor hun drie ook thuis etende broers, heb ik daarna dankbaar drie-in-de-pan (bij ons is het vier-in-de-pan) gebakken.

Later las ik dit blogje bij een collega-blogster die in Zweden woont. Hoewel de verhalen heel verschillend zijn, is de essentie van onze belevenissen niet precies hetzelfde?

3 opmerkingen:

Jedidja zei

Ik las op fb dat hij ziek was. Lieve foto. Beterschap voor hem!

baasbraal zei

Oh, een ziek mannetje! Ja, dan moet je razendsnel improviseren. Ik las bij Roos dat ze haar koortsige kind gewoon had meegenomen in de sneeuw. Dat liep wonderwel goed af, maar een slapende Bart in de sneeuw lijkt me toch minder....... Beterschap, ik hoor het wel.

Marijke zei

Van harte beterschap. fijn dat het met school opgelost kon worden.