vrijdag 1 februari 2013

Knoflookbroodjes

Het experimenteren met niet-kneden deeg gaat nog steeds vrolijk door. En meestal gaat het nog goed ook. Niet iedereen is overal even gecharmeerd van, maar dat is niet meer dan logisch.

Gaandeweg word ik ook minder onzeker, zoek niet overal voor naar ondersteunende informatie van professionele bakkers. Want wat moet je hiermee? Zoek je op wanneer het deeg voldoende gerezen is (tweede rijs). De een (al jaren professioneel bakker) schrijft: als je met je vinger in het gerezen deeg duwt en het putje blijft staan, dan is het voldoende gerezen. Als het terugveert, laat het dan nog even doorrijzen. De ander (al jaren een even professioneel bakker) schrijft: als je met je vinger in het gerezen deeg duwt en het veert weer terug, dan is het voldoende gerezen. Ja, zeg! Moet ik concluderen dat het niet uitmaakt? Scheelt wel een hoop stress. We maken de broodjes gewoon wanneer we tijd en zin hebben, laten ze eventueel wachten tot ze de oven inkunnen, en bakken ze af op het moment dat het ons uitkomt. Zó relaxed! Geweldig eigenlijk, die tegenstrijdige informatie!

De broodjes van dit recept heb ik gemaakt met ons normale basisdeeg: half volkoren, half tarwemeel, waarvan zo'n beetje altijd een bak vol/halfvol in onze koelkast staat. Het recept voor dat basisdeeg vind je hier. Ik heb even geaarzeld om het recept te plaatsen, omdat het anders werd dan ik me had voorgesteld, maar omdat ze toch wel heel lekker werden, doe ik het toch.

Knoflookbroodjes

Neem een handvol basisdeeg en leg dat op een met bloem bestrooid werkvlak. Vorm er met bebloemde handen kleine, iets langwerpige bolletjes van en laat die een half uurtje rusten bij kamertemperatuur.
Knip de bovenkant van de (iets gerezen) broodjes in en vul de knip met kruidenboter (wij hadden roomboter met een geperste teen knoflook en aardig wat peterselie door elkaar geroerd). Bak de broodjes 25-30 minuten op 200 graden. 

1 opmerking:

Jedidja zei

Mjammie. En zeg, ik wil je bedanken voor je reactie. Die deed me erg veel.