dinsdag 26 februari 2013

Niet uit te leggen

onze sprietenplant in de keuken - die
weinig tot geen verzorging krijgt -
is weer gaan bloeien!
Hebben jullie dat nou ook wel eens, dat je iets meemaakt dat zó bijzonder is, dat je beseft dat je een historische gebeurtenis hebt meegemaakt. Je zou de hele wereld wel deelgenoot willen maken van wat er in je omgaat, maar je realiseert je dat je het nooit uit zult kunnen leggen op een manier die echt overkomt. Als je het zou proberen, dan zou je er zelfs afbreuk aan doen.

Nou, zoiets heb ik afgelopen weekend meegemaakt. En hoewel ik heel graag zou willen overbrengen wat ik heb meegemaakt, ga ik het  niet proberen. Het zou gewoon niet genoeg zijn, behalve als ik er een heel boek over zou schrijven. Een dik boek.

Jullie mogen wel weten wat er dan zo bijzonder was. Wij vierden op Pagedal met duizenden (tenminste, ik neem aan dat het er meer dan duizend waren, misschien kan ik beter zeggen honderden) mensen de 90e verjaardag van een man. We hoorden over het leven dat hij heeft geleid, de strijd die hij heeft gevoerd, en puzzelstukjes vielen op hun plek. Het was op z'n zachtst gezegd inspirerend.

En nu weet ik meer dan ooit hoe ongelofelijk belangrijk het is om in je eigen leven trouw te zijn aan wat God je laat zien. Dat het absoluut niet helpt om kritiek te hebben - en vooral ook te uiten - op anderen. Maar dat je, als je gewoon je eigen weg met God gaat, op de lange termijn écht verschil kunt maken.

Dat wist ik natuurlijk allemaal al wel. Maar nu wéét ik het - als je begrijpt wat ik bedoel. Alsof er een extra dimensie open is gegaan.

En dat is denk ik alles wat ik er hier over kwijt kan...

5 opmerkingen:

Aritha zei

Mooi diepzinnig blogje. Dank je wel.

Petra zei

Hé, wat prachtig dat je dit deelt!!
Middenin de strijd lijkt het soms alsof het helemaal geen verschil maakt, hè.
Ik ben blij met dit blogje!

Jolanda zei

Je vierde alinea bevat een wereld aan wijsheid.

En ja, soms zijn woorden niet voldoende om uitdrukking te geven aan wat er in je hart leeft.

astrid zei

Dank je wel, Karien. Ik leef anders dan jij, mis jouw diepe geloof maar herken me wel in wat je in de vierde alinea schrijft. En wat zo fijn is: dat verschil maken dat is niet iets wat grootste daden vraagt! Ik ervaar het in mijn dagelijks leven en wordt daar zo dankbaar en blij van!

Annemieke zei

Ja mooi was het hè. Het is inderdaad niet in woorden te vatten... Maar ook ik ben aangespoord om zelf heel trouw te zijn en echt elke gedachte van kritiek op anderen in de kiem te smoren!