woensdag 13 maart 2013

Eeuwige klauteraar


Mocht er een kampioenschap klauteren gehouden worden, dan zou Chris de onbetwiste winnaar zijn. We zullen nooit vergeten dat hij toen hij nog geen 2 was, ineens over de steiger rond ons huis liep, twee verdiepingen hoog, en daar de bouwvakker begroette die daar bezig was. Ik heb er ook over geblogd: hier.
In de loop van de tijd hebben we inmiddels begrepen dat hij bezit over een DRANG om hogerop te komen. Letterlijk. En dat terwijl hijzelf nog steeds zo'n klein onderdeurtje is.

Een geweldig kind is het, met een tomeloze energie en genoeg voorzichtigheid om zich geen breuken te vallen. Maar dat weerhoudt hem er niet van om overal tegenop te klimmen. Zo klimt hij regelmatig in de deuropening van de keuken omhoog, zodat ik met gemak (gebukt) onder hem door kan lopen.

Gisteren mocht hij mee naar de bibliotheek. Daar staan speelse kasten voor de boeken, met een laag en een hoog gedeelte, en een schuine overgang daartussen.
Toen ik klaar was met het uitzoeken en invoeren van de te lenen boeken in de computer, en om me heen keek waar Chris gebleven was, zag ik hem in de verte ergens tegen het plafond aan zitten. Was hij bovenop een van die boekenkasten geklommen...

Dat jongetje komt er wel in het leven!

3 opmerkingen:

Aritha zei

Ik was er vroeger ook zo eentje! En jij?

Karien zei

Nou, nu je het zegt... in bomen klimmen vond ik inderdaad wel erg leuk...!

Ciska zei

Ik ook!! Zowel in bomen als in de deurposten en langs de achterkant van de traptreden omhoog en dan door de laatste opening kruipen om boven te zijn.