maandag 25 maart 2013

Filmpjes

De Achterbergen zijn niet zo ontzettend filmerig. Op een of andere manier wil ik liever gewoon van de kinderen genieten en niet steeds met zo'n filmcamera proberen het juiste shot te maken. Bovendien was ik altijd bang dat we door de veelheid aan filmmateriaal nooit meer zouden kunnen vinden wat echt de moeite waard is. Het resultaat van deze houding is een kleine serie filmpjes van heel alledaagse dingen - waarvoor André de afgelopen dagen de tijd heeft genomen om die op de externe harddisk te zetten, waarvandaan we ze zó op de tv kunnen afspelen.

Wat is dát leuk! Ons kleine gezinnetje, met Gido als baby op schoot, poserend voor een kerstkaartfoto. Hoor je mij zeggen: Gido (nu 13) slaat Harry (nu 16) steeds op zijn hoofd. Dat klinkt gewoon heel gek.
En elke keer als er een pasgeboren baby'tje op de film langskomt, is het zo leuk dat je precies kunt zien welk Achterbergje in kwestie het is. De bekende trekken waren ook toen al duidelijk aanwezig.
Onze oudste, die als jongetje van bijna 3 leest uit een boekje (ja, we hebben een wereldwonder in huis, hij begon met lezen toen hij 2,5 was): "fik past op de tuin". Heeft hij de zin helemaal gelezen, volgt daarna direct: "waarom"? Ja, hij zat ook nog in de waarom-fase - klinkt ook zo gek! En een half jaartje later leest hij zonder haperen voor uit het boekje van de wolf en de zeven geitjes. Vlot en zonder haperen. Grappig, daar ben ik nog steeds trots op, ook al raakt hij al jaren bijna geen boek meer aan.

En dan de mensen van buiten ons gezin die ook af en toe op de film langskomen. Jonge kinderen op de film, in de tegenwoordige tijd mensen die zelf al kinderen hebben. Het is bijna ontroerend om zo het verleden in vogelvlucht nog een keer mee te maken.

En toch stimuleert het mij niet om me nu eens eindelijk in het filmpjes maken te verdiepen. Zoals het gegaan is, zo is het goed.

Geen opmerkingen: