donderdag 30 mei 2013

Patroontekenen - de makkelijke manier

De makkelijkste manier van patroontekenen is denk ik een bestaand patroon veranderen. Dan heb je weliswaar niet zelf getekend, maar toch ook weer wel.

De broek op de foto is hetzelfde patroon als een pyjamabroek (die ik dan weer wel zelf had getekend, als oefening) voor ons 3-jarige Achterbergje. Er was  nog een restje spijkerstof, maar niet genoeg voor een lange broek. Daarom knipte ik het papieren patroon van het voorpand twee keer schuin door, het middelste stuk is geknipt van iets dikkere spijkerstof. Komt gelijk goed uit, op kniehoogte. Je krijgt hiermee zogenaamde deelnaden. De achterkant van de broek kreeg een stukje van de andere stof onderaan (zie foto onder).

De pyjamabroek had geen gulp, deze broek heeft een nepgulp gekregen. Gewoon tekenen op het papier zoals je hem wil hebben, en dan dezelfde vorm aan de andere kant van de middenvoornaad nog een keer tekenen. De middenvoornaad wordt langs die naad gestikt en daarna wordt de nepgulp omgevouwen, middenvoorlijnen op elkaar.

De tailleband is breder geworden dan de pyjama had, en kreeg elastiek erdoor. En aan de achterkant kwamen ook nog twee zakken. Afgekeken van een broek van een ander Achterbergje die toevallig in de buurt was.


Gisteren ontdekte ik trouwens nóg een manier van patroontekenen, gebaseerd op wat sommige mensen doen: kledingstuk uit elkaar halen en de losse patroondelen op andere stof leggen en uitknippen. Nou, zover ging ik niet, maar toen ik voor de oudste Achterberg het zitvlak van een broek wilde repareren door er een stuk spijkerstof achter te zetten, kwam ik erachter dat je ook het patroon van een bestaand kledingstuk kunt overnemen door het kledingstuk zo op tafel te leggen dat je elke keer een  patroondeel op papier kunt overnemen. Evt. in meerdere delen, maar het kan wel. 



dinsdag 28 mei 2013

Portemonnee 'op maat'


Bij handwerkjuffie vond ik een tutorial om zelf een portemonnee te maken. Dat moest ik uitproberen! Op een paar punten heb ik de werkwijze aangepast, daarom volgt hieronder de Achterbergse versie:

Je hebt nodig: 2 lapjes dunne katoen (bijv. poplin) van 24 x 53 cm, een ritsje, een rest jeansstof en evt. lintjes oid om te versieren, een plastic insteekhoesje of ander verstevigingsmateriaal.

Zo ga je te werk: Leg de lapjes poplin neer. Zet aan weerskanten een speld op 8 cm hoogte, op 19, 30 en 41 cm hoogte, maak een horizontale vouw (tussen je nagels knijpen of strijken) op die hoogtes, dit wordt het gedeelte voor de pasjes. Er passen 6 pasjes in één lapje. Kijk ook naar de foto van de binnenkant van de portemonnee. Leg de onderste vouw (die van 8 cm hoogte) een kleine cm onder die van 19 cm hoogte en speld de stof vast. Zo ook met de andere twee.
Zet de plooien in het midden ook vast met spelden, en maak in het midden een stiksel. Stik aan weerskanten de plooien ook aan elkaar, om de afstand te bepalen doe je een pasje in een vakje, je stikt iets verder.

Knip van de jeansstof twee stukjes uit van 11 x 24 cm. Zet het ritsje tussen de lange kanten in. Als het ritsje niet zo breed is als de portemonnee, naai je eerst de lapjes aan weerskanten van de rits op elkaar. De zijkanten en onderkant van dit ritsvakje worden later dichtgemaakt. Als het ritsje (veel) kleiner is dan de breedte van de portemonnee, kun je aan weerskanten ervan een stiksel naar onder toe maken, zodat het kleingeld niet in de hoeken verdwijnt.
Knip voor de binnenkant, waar ook nog een extra plooi inkomt voor bankbiljetten, een lapje jeans van 41 x 24 cm. Leg nu alles op elkaar: onderop het binnenkantlapje, aan de ene kant het ritsvak met daarbovenop het pasjesgedeelte, dan daartegenover (met 4 cm tussenruimte) het andere pasjesgedeelte. Daaronder moet de binnenkant een plooi krijgen waarin bankbiljetten niet verdwijnen, neem een biljet om de maat te nemen en zorg dat de bovenkant van de plooi gelijk komt met het pasjesgedeelte. Speld alles op elkaar, zodat niets meer verschuift. Het is handig om dit alvast zo rondom op elkaar te naaien, maar dat hoeft niet. Knip voor de buitenkant een lapje jeans van 24 x 24 cm, iets ruimer mag ook. Versier dit evt. met lint, kant, band etc. Leg de buitenkant onder het binnendeel, verkeerde kanten op elkaar. Stik alles aan elkaar vast, één naaimachinevoetje van de onderkant van het onderste pasje vandaan, laat één zijkant helemaal open. Knip nu een stuk plastic (bijv. een insteekmapje of lampenkapfolie) op maat en schuif dat tussen de buitenkant en binnenkant in. Stik de laatste kant ook dicht. Knip de hele portemonnee langs de buitenrand uit, een klein stukje buiten het stiksel, rond de hoeken af. Werk de buitenrand af met biaisband (ik heb het zelf geknipt van jeansstof, 3,5 cm breed).
De sluiting wordt gevormd door koordelastiek een paar keer om de portemonnee te winden en vast te knopen. Aan de achterkant heb ik het over de hele lengte vastgezet (een volgende keer maak ik daar misschien een tunneltje voor op de achterkant - maar dan voordat alles in elkaar zit).

Dit is de portemonnee die ik eerst had gemaakt, naar de tutorial van handwerkjuffie:
Ook heel erg leuk, maar... leer van mijn fouten:
de binnenkant had ik van organza gemaakt. Supermooi, maar veel te glibberig om pasjes vast te houden.
Doordat die portemonnee met de goede kant op elkaar wordt genaaid en daarna gekeerd, worden de naadranden véél te dik. Daardoor werden de onderste pasjes naar boven geduwd en kon ik die vakjes niet gebruiken.
Breed kant op de voorkant is wel leuk, maar zet het dan wel aan weerskanten vast.

Met zand gevuld speldenkussen - en meer over naaien

Wie de laatste dagen het dagelijks leven bij de Achterbergen in het echt zou hebben gezien, zou hebben geconcludeerd in een naaiatelier terecht te zijn gekomen. Op het beeldscherm kwamen allerlei interessante websites, weblogs en filmpjes langs, op de tafel werd VOOR HET EERST een heus patroon getekend, gewoon vanaf de maten van een mollig Achterbergje naar een heuse pyjama, en vervolgens werd de naaimachine doorgesmeerd en veelvuldig gebruikt. Het volgende Achterbergje wilde ook een op maat gemaakte pyjama, en het eerstgenoemde Achterbergje kreeg ook nog een spijkerbroek. Soms past er veel in één dag.

Een van de eerste naaibenodigdheden is een speldenkussen. Wil je leren naaien en heb je nog geen speldenkussen, dan is dit dé gelegenheid om twee vliegen in één klap te slaan. Want voor dit projectje heb je maar een piepklein restje stof nodig, en kun je mooi uitvogelen hoe dat nou werkt met 'goede kant' en 'verkeerde kant', zonder dat het er echt toe doet.
Van mijn oma, die in 1912 is geboren, leerde ik ooit dat je een speldenkussen met zand moet vullen. Waarom? Dan worden de spelden, elke keer als ze erin worden gestoken, mooi scherp geslepen. Dát is handig!

Knip voor dit speldenkussen twee vierkantjes uit een fijngeweven stof (anders loopt het zand erdoorheen), zelfgekozen formaat. Knip de vierkantjes groter dan het uiteindelijke resultaat zal zijn, bij elke naad moet een zg. naadtoeslag worden geknipt. Leg de lapjes met de goede kant op elkaar, speld ze vast en naai alle kanten dicht, laat wel een opening over voor het vullen.
Knip de naadtoeslagen op de hoeken af, vlak buiten de genaaide hoek (anders wordt het zo proppen in die hoekjes als je hem hebt gekeerd), en keer het kussentje door de opening. Je ziet nu dat de naadtoeslagen allemaal keurig aan de binnenkant zitten. Vul het speldenkussen met droog zand en naai de opening met de hand dicht.

Mijn speldenkussen heeft een sierrandje. Misschien iets voor projectje twee?

Misschien is het je al opgevallen, anders zeg ik het hier: ik heb een naaipagina geopend op dit blog. Daar zal ik een overzicht geven van alle blogjes die ik schrijf over dit onderwerp. Dat zullen vooral blogjes zijn waar ik schrijf over dingen die ikzelf moeilijk heb kunnen vinden op internet. En ik ga het ook hebben over patroontekenen. Maar daarover een andere keer meer.
Heb je ook gezien dat ik een facebook-pagina heb gemaakt? Zoek naar Naaitips en patronen. Op die pagina zal ik ook laten zien wat ik zelf zoal aan kleding maak, daarvoor wil ik dit weblog niet gebruiken, dit is geen etalage (en facebook wel...)

maandag 27 mei 2013

Ku lo Yuk

Dit heerlijk zoete gerecht (volgende keer toch wat minder suiker) lijkt qua smaak best wel op wat je bij de Chinees kunt halen. Bij de Achterbergen ging het makkelijk op, zelfs de Achterbergjes die normaal kieskauwen op vlees, hadden dit zo weg.
Ik heb deze met glutenvrij meel gedaan in plaats van gewone bloem, en dat ging helemaal prima.
Naar een recept uit het Blue Band vleeskookboek (maar ik moest wel even zoeken want daarin staat het als Goe lo yoek).

Ingrediënten voor een gezin à la Achterberg of voor 8 personen:
800 g hamlappen - ketjap - zout, peper, suiker - azijn - tomatenketchup - 2 winterwortels - rode en gele paprika - 2 uien - 1 blik ananasstukjes - paar bolletjes gember - knoflook - (glutenvrije) bloem - maizena - 2 eieren

Snijd de hamlappen in grote dobbelstenen, giet er 3 eetlepels ketjap overheen en wat zout en peper, en schep goed door elkaar. Laat staan.
Kook alvast de rijst en/of bami. Als dat klaar is, afgieten en in bed zetten. Het fornuis is weer vrij voor de grote wok en de pan met frituurolie.
Doe in een kom alvast 7 eetlepels suiker (dit vonden wij veel te zoet, ook omdat we er het vocht van de ananas bij hadden gedaan), 7 eetlepels ketjap, 3,5 eetlepel azijn en 7 eetlepels (hot) ketchup en zet dat apart.
Maak ook alvast het frituurbeslag, door 4 eetlepels (glutenvrije) bloem en 2 eetlepels maizena, met een snufje zout erbij, te mengen met 2 eieren.
Snijd de winterwortels in dunne schijven, de rode en de gele paprika in 2 cm grote vierkanten, en de uien in groffe stukken. Verhit een scheut olie in de wok en fruit de groenten daarin, samen met 1,5 eetlepel gesneden geconfijte gember en knoflookpoeder. Zet alvast een pannetje met een flinke laag olie op het vuur.
Als de groenten gaar genoeg zijn, het ketjapmengsel uit de kom toevoegen en af en toe wat vocht van de ananas toevoegen (tijdens het frituren).
Tegen de tijd dat de olie heet genoeg is, giet je het vlees af zodat het niet te nat is, daarna roer je het beslag er goed door. Gooi de ananas bij de groenten in de pan met zoveel sap als je nodig vindt. Roer tijdens het frituren ook af en toe in deze pan.
Frituur nu elke keer een portie vlees ongeveer 3 minuten. Doe het gefrituurde vlees bij de groenten in de pan en frituur de volgende portie.
Laat iemand de rijst en/of de bami uit bed halen en eet smakelijk!
Vergeet niet om er nog wat groente bij te serveren - dit is wel erg weinig voor zoveel mensen!

zaterdag 25 mei 2013

Jongensclub


Gisteravond kreeg ik drie zeldzaam blije jongens terug van de jongensclub. Als we in de auto terugrijden, kan ik meestal wel zo'n beetje aan de humeuren aanvoelen hoe het geweest is. Gisteren was een topavond.
Van tevoren had ik een sms-je gekregen dat elke jongen een 'taartdoos' moest meenemen, maar waar haal je nou zo snel drie taartdozen vandaan? Ach, taarten passen ook in een pan. Er kan zelfs een goed passend deksel op.

Achteraf bleek dat ze óók nog hadden gebowld. En dat een van de Achterbergjes zelfs nummer één was geworden. Ik maakte nog net het staartje van de club mee, waar ze nog een blikje fris kregen. En daar kon ik ook aan aflezen hoe ontspannen ze waren. Want de cola was net op toen onze PDD-NOS-er mocht kiezen, en hij vond het helemaal niet erg en dat zijn we ook wel anders gewend.

Kortom, wat zijn we blij met de plek die onze jongens hebben!

donderdag 23 mei 2013

Extra vrouw in huis

Het werd tijd dat er bij de Achterbergen een extra vrouw in huis komt., om iets meer tegenwicht te bieden aan die negen mannen. Deze week arriveerde ze. Ik mocht haar zomaar in huis halen van André, dat liet ik me geen twee keer zeggen. Via internet zoek je er eentje uit en ze wordt per post bezorgd.

En nu schrik ik elke keer als ik de slaapkamer inloop.

Zonder gekheid, ik ben heel blij met deze aanwinst voor mijn naaiplannen. De paspop is in diverse maten in te stellen, de kleinste maat is 40, en ik hoop zeker niet kleiner te worden (ik ben 1.78 m lang).

En nu maar wachten tot ze echt in gebruik kan worden genomen! Als ik het moet inschatten, zou ik zeggen nog een maand of twee.

woensdag 22 mei 2013

Niet-kneden polentabrood

Polenta is grof gemalen mais, en wij hadden al een poosje een zak daarvan in het keukenkastje staan. Je kunt er (glutenvrije) pap mee maken, maar Irene vond het niet zo lekker, dus bleef de rest staan. Gelukkig kwam ik een broodrecept tegen waarbij polenta gebruikt wordt. Ik zocht eigenlijk naar maisbrood, waarvan evenzoveel varianten schijnen te bestaan als er huisvrouwen in Texas wonen. In elk geval heb ik nu mijn eigen niet-kneden polentabroodrecept.

Voor 1 brood:
Meng 170 g polenta met 2 dl water en laat dit 15 minuten staan. Meng dit vervolgens met 420 g tarwebloem, 1,5 eetl olijfolie, 1/2 theelepel zout, 3/4 tl gist en net zoveel water als nodig is om een mooi niet-kneden deeg te krijgen (dus: je moet het nog net kunnen roeren, het mag iets uitzakken). Bedek de kom met plastic en laat bij kamertemperatuur 12 uur of langer staan. (Ik bak het liefst in de loop van de ochtend, dus ik meng het deeg de vorige dag tegen het eind van de middag).
Vet een broodbakvorm in en hevel het gerezen deeg daarin over. Laat nog een half uurtje narijzen (bij mij werd het 2 uur omdat er wat tussenkwam). Bak het polentabrood 20 minuten bij 240 graden Celsius.

dinsdag 21 mei 2013

Eerste hulp bij wiebelende stapelbedden

Je ontkomt er bijna niet aan bij een groot gezin: een stapelbed. De Achterbergen hebben er momenteel één in gebruik. Helaas is geen enkel Achterbergje vrijwillig bereid om het stapelbed met een broertje te delen, omdat ze allemaal een hekel hebben aan het gewiebel van de andere bedgebruiker.

Toen een van de stapelbed-jongens vandaag verkondigde dat hij graag weer in de dinokamer wilde slapen, werd besloten tot drastische maatregelen. Het stapelbed in de kasteelkamer WERD AAN DE MUUR VASTGEMAAKT! Gewoon met een haakje in de muur en een tie-wrap om de beddenpoot. En hetzelfde bij de andere beddenpoot. Zo hoog mogelijk.

En nu maar afwachten of de haak nog uit de muur komt... Achterbergjes kunnen behoorlijk kracht zetten.

maandag 20 mei 2013

Plannen met de naaimachine

Mijn oude trouwe naaimachine, die ik heb gekocht nog voordat ik André leerde kennen, werd in de eerste jaren na aanschaf ontzettend vaak gebruikt. Op een gegeven moment naaide ik zowat alles zelf: mijn eigen kleding, later ook broeken en overhemden voor André, allerlei kinderkleertjes voor andere mensen en later ook voor de Achterbergjes, en zelfs een keer een heuse trouwjurk.
In die tijd bracht ik de naaimachine een keer voor reparatie weg en toen bleek dat de transporteur (je weet wel: dat ruwe dingetje onderaan dat de stof elke keer een stukje verder trekt) helemaal afgesleten was. Dat had die meneer van de naaimachinewinkel nog nooit meegemaakt!
En toen werd de naaimachine in de kast gezet en werd er alleen nog uitgehaald voor de onvermijdelijke herstelkarweitjes en - zucht - meterslange gordijnen. En nog eens gordijnen.

Maar nu begint het toch weer te kriebelen... Nu mijn eerste mijlpaal van 10 kilo afvallen is gehaald (JA, het is gelukt ergens in de meivakantie!!), beginnen de gedachten aan leuke zelfgemaakte kleding ook weer op te duiken. Nu helemaal, want ik heb dit boek gekocht, dat ik toevallig in een nog niet eerder ontdekte boekwinkel zag staan: Haute Couture naaitechnieken, met allerlei foefjes en mooie afwerkingen, die je dus niet in de KnipMode tegenkomt bijvoorbeeld.

Eerst nog wat kilo'tjes eraf denk ik zo, anders past het al snel niet meer en dat is ook niet de bedoeling. En... nu komt een bekentenis: eerst nog de gordijnen zomen van een aantal kamers boven, wat na de verbouwing in 2009 nog  s t e e d s  niet is gebeurd...

Het scheelt denk ik dat ik me nu een stuk fitter ben gaan voelen. Dan krijg je moed/energie om zulke projecten af te maken en aan nieuwe te beginnen!

woensdag 15 mei 2013

Enge soezen

Met soezendeeg kun je een hoop kanten op. Vandaag was er een Achterbergje dat wat extra aandacht nodig had, en die wilde hij graag in de keuken krijgen - gezellig samen iets bakken. Nou, dat lukte goed. Natuurlijk wel in de vorm die bij het Achterbergje paste - griezelige spinnen!

Ik wilde de gelegenheid gebruiken om eens glutenvrije soesjes te maken. Hiervoor volgde ik een normaal recept, maar verving de bloem door glutenvrij meel, en dan iets minder, want dat neemt extra veel vocht op. Het experiment slaagde niet helemaal, want de soesjes werden niet echt veel groter. De spinnenlijven werden dus maar groot genoeg voor zes poten.

Wil je ook spinnen maken? Spuit dan per spin 8 spinnenpoten met een klein spuitmondje, maak aan de bovenkant een bochtje, zodat de poten mooi blijven zitten. Wij hadden geduld voor 32 poten, met de rest van het deeg spoten we met een groter spuitmondje mooie bolletjes. Ze gingen 23 minuten in de oven (200 graden), maar de pootjes moesten er al na 15 minuten uit. Voor de spinnenlijven zijn halve soesjes gebruikt. Eerst een toefje slagroom erin, daar kunnen de poten in worden gedrukt, en dan bovenop nog een streep slagroom met twee hagelslagjes als ogen.

Wil je iets mooiers maken met soezendeeg, kijk dan eens hier.

dinsdag 14 mei 2013

Geloven en geloven is twee

Wat wordt er eigenlijk van je verwacht als je gelooft? Sommige mensen schijnen te denken dat als je maar gelooft dat er een God bestaat, dat je dan wel in 'het hiernamaals' zult belanden. Anderen leggen er de nadruk op, dat je vergeving van je zonden kunt krijgen als je in Jezus gelooft. Volgens de wikipedia is dat zelfs het kernpunt van het christendom.

Laatst las ik in een artikel iets wat me erg aansprak. Er zijn werkelijk meerdere manieren om te geloven, God zelf maakt verschil tussen 'het volk van God' en 'de gemeente van God' of 'het lichaam van Christus'. Het volk van God hoort wel bij dat Lichaam, als eigendom, maar de gemeente van God hoort bij het Lichaam zelf. Zie je het verschil?

Het werd o.a. op deze manier duidelijk gemaakt: een man kan van de een de vader zijn, van een ander de echtgenoot, van anderen is hij een vriend, of een vage kennis, of misschien de werkgever. Zo is het ook met Christus. Is Hij je baas, en moet je je aan zijn regels houden? Of is Hij wellicht een goede vriend? Voor sommigen is Hij meer dan dat: hun geliefde, aan wie zij gelijk willen worden. Over deze mensen staat geschreven in Openbaring 14, waar het Lam op de berg Sion staat met zijn bruid. 'Dezen zijn het, die het Lam volgen, waar Hij ook heen gaat.' Het mag duidelijk zijn dat dit geen mensen zijn die hun leven lang elke dag hebben gezondigd, om daar 's avonds vergeving voor te vragen.

In 1 Petrus 1 staat dat de profeten hebben geprofeteerd over de voor ons bestemde genade, dat zij naar deze zaligheid gezocht en gevorst hebben. Die zaligheid, daarmee kan niet de vergeving van onze zonden zijn bedoeld, want die was er in de tijd van de profeten ook al. Nee, deze zaligheid was iets  nieuws. Die is gekomen doordat Jezus de weg door het vlees heeft gebaand, door niet toe te geven aan de zondige neigingen die in Hem woonden (eerzucht, hebzucht, egoïsme etc.), maar Hij bracht al deze zonden in de dood, niet op Golgotha, maar tijdens zijn hele bewuste leven.

Ik vind het heel wat om kennis te hebben van zo'n geheimenis! En ik ben ongelooflijk blij dat het nu mogelijk is om hetzelfde innerlijke leven te hebben dat Jezus heeft voorgeleefd!

maandag 13 mei 2013

Moederdag 2013


Altijd weer zo leuk om te krijgen, deze keer van Danny: een washandje met niet-uitwasbare tekst erop, en een roos van zeep.

Het cadeautje van Chris ligt nog ergens in huis. Hij had het zo goed verstopt, dat niemand het gisteren kon vinden...

woensdag 8 mei 2013

Instant tasje

De Achterbergen hebben nog wel vakantie hoor, en daarom wordt er in principe niet geblogd, maar dit is te leuk om niet (meteen) te laten zien. Daarnet heb ik van een te groot geworden broek een tasje gemaakt, ik schat dat het nog geen half uurtje werk was. Wel een beetje op z'n Achterbergs, want ik was mijn speldenkussen weer eens kwijt, slechts twee spelden die ergens lagen, konden af en toe worden gebruikt.

Onderaan de (driekwart) broekspijpen zaten van die leuke ingezette stukken. Ik wilde die broek helemaal niet kwijt. Nou, dat hoefde dus niet.
De twee kontzakken zitten aan de binnenkant, kant en klare vakjes voor portemonnaie en mobiel. Zoals het hoort toch? In de kontzakken?

Wil je ook zo'n tasje maken en ben je al een beetje handig met de naaimachine, dan kun je met onderstaande aanwijzingen vast wel uit de voeten. En anders maak ik een keer een tutorial, want er volgen nog wel meer te groot geworden broeken...

Knip de binnenbeennaden vlak langs de naad in, vanaf onder tot aan het kruis. Knip de broekspijpen op die hoogte af en leg ze open op tafel. Nu ligt bij mij het mooie ingerimpelde stukje middenboven. Bepaal de vorm en maat van het tasje, dat hangt natuurlijk een beetje af van de stof, knip die vorm uit, houd rekening met een naad (bovenaan zit de naad er al). Knip de tailleband van de broek af, knip vlak langs de tailleband en als er riemlusjes op de broek zelf zitten, knip je die gewoon los waar het is vastgezet. Knip nu het achterpand van de broek af. Je hebt nu een stuk met twee kontzakken. Vouw dit stuk dubbel op de middenachternaad. Leg het uitgeknipte buitendeel van de tas erop en knip de zij- en onderkant van het tasje uit het dubbelgevouwen achterdeel. Houd er rekening mee dat de ene naad er al in zit. Houd er tevens rekening mee dat de bovennaad van het buitendeel al in de stof zit, en voor het binnendeel (met de kontzakken) een naadtoeslag moet worden gerekend.

Naai nu de binnentas en de buitentas langs de buitenrand aan elkaar. Zet de afgeknipte tailleband aan de buitentas. Stop de binnentas in de buitentas, met de verkeerde kanten tegen elkaar, en vouw de naad aan de bovenkant om. Bij mij zaten er nog van die afgeknipte stukjes van de riemlusjes, die heb ik er gewoon afgeknipt, zodat er een klein gaatje in de stof kwam, maar die viel binnen de naadtoeslag. Speld de bovenkanten aan elkaar en stik vlak langs de rand.

Ik vond het toch handiger om de tas een soort sluiting te geven. De snelst te maken sluiting was om twee reepjes van de broekresten te knippen (van ongeveer 5 cm breed), en die met omgevouwen naden dicht te stikken en aan de tas vast te naaien. Hierin kan een knoop of strik worden gelegd.

Zo, een echte Achterbergse tas. Kan ook stukken netter, maar dan moet er veel getornd en weer vastgenaaid worden. Deze keer maar niet.

Update vrijdag 10 mei: De striksluiting beviel me toch niet zo heel goed. Bij de oude kleding die bestemd is voor de kringloop zat nog een bruin joggingvest, met rits. Deze rits heb ik zo uitgeknipt dat er nog een reep stof aan weerskanten zat, en die repen heb ik aan de bovenkant van het tasje genaaid.

Mooier en prettiger!