zondag 23 juni 2013

Wegens familieomstandigheden...

Ik neem tot nader bericht blogpauze wegens familieomstandigheden. En omdat het zo bijzonder is, wil ik jullie ook heel beknopt vertellen wat er aan de hand is.

Mijn moeder is in het eindstadium van slokdarmkanker, en wacht thuis totdat zij naar de hemel mag. Het is voor ons als familie een intensieve, mooie tijd. Absoluut niet zwaar en droevig, en dat is helemaal te danken aan haar eigen blijdschap, en de rust die zij uitstraalt. Ze wil graag naar de hemel, hoe goed zij het met mijn vader ook nog steeds heeft. Het is gewoon goed hoe God het doet.

Omdat dit veel van mijn gedachten en tijd vraagt, stop ik even met bloggen. Het gezinsleven moet immers ook 'gewoon' doordraaien, met Achterbergjes die naar school en zwemles gaan, de was die gedaan moet worden etcetera.

In Hebreeën staat: "let op het einde van hun wandel", dat gaat over de voorgangers. Nou, mijn moeder is een echte 'voorganger'. Als ik op het einde van haar wandel let, zie ik iets heel moois. Alle reden om "haar geloof na te volgen", zoals daarachter staat!

vrijdag 21 juni 2013

Het kruis in een christenleven

Vraag aan een christen wat het kruis voor hem betekent, en er is een aardige kans dat je te horen krijgt dat het kruis staat voor vergeving van onze zonden. Daarnet heb ik via Google ook gekeken, en inderdaad vond ik soortgelijke antwoorden: we kunnen niet leven zonder te zondigen, daarom moeten we steeds weer vergeving vragen.

Laatst vond ik een artikel over Mahatma Gandhi, die in contact kwam met christenen. Hij was geïnteresseerd in het christendom en vroeg wat de essentie daarvan was. Hij kreeg een soortgelijk antwoord als hierboven, en dat stelde hem teleur. Lees het artikel zelf hier.
Wat jammer. Hij had ook een ander antwoord en getuigenis kunnen krijgen.

Natuurlijk ben ik reuze dankbaar dat mijn zonden vergeven zijn! En ik ben nog veel dankbaarder dat het daarbij niet hoeft te blijven. Ik mag de zonde die nog in mij zit, al aan het kruis spijkeren vóórdat ik ze gedaan heb. Dat heeft Jezus ook gedaan, en Hem mag ik volgen.

Een boekje dat hierover is geschreven, is nu (gratis) te downloaden via dit artikel.

donderdag 20 juni 2013

Zaaien aan vele wateren

Even een kort blogje tussendoor om het ritme erin te houden. Ben veel bezig geweest met andere dingen... en met het voorbereiden van de laatste GMR-vergadering van dit seizoen: afscheidscadeaus regelen voor vijf vertrekkende leden, en een taart halen. Elk jaar weer leuk om te doen.

De blogtitel slaat op mijn webshop. Inmiddels heb ik een nieuwe webwinkel erbij opgericht, door gewoon een Facebook-pagina te maken die Jeans Restyle heet. Hier zal ik gewoon ook alles plaatsen wat ik in de loop van de tijd maak, zodat een zo groot mogelijk publiek wordt bereikt. Het heeft geen zin om alle drie locaties in de gaten te houden (dit blog, facebook en de mijnwebwinkel-site), want het is wel de bedoeling dat die zo ongeveer identiek worden. Al kan ik op het weblog en op facebook meer  en duidelijker foto's plaatsen.

Dus. Gauw weer verder met was vouwen. Moest ook gebeuren.

dinsdag 18 juni 2013

Als je je eigen ondergoed wilt naaien - for women only

De laatste dagen heb ik stevig rondgestruind op internet omdat mijn interesse was gewekt voor het zelf maken van een bh. Die dingen zitten bij mij eigenlijk nooit echt lekker, en de enthousiaste verhalen die ik op het net vond, gingen er juist over dat het precies op je eigen maten kan, comfortabeler dan wat dan ook, en voor een fractie van de prijs die je daarvoor in de winkel zou (kunnen) betalen.

Als je zoiets wilt gaan doen, kun je natuurlijk een workshop volgen. Daarvoor moet je ergens heen, en je moet ervoor betalen. Niet mijn eerste keus. Ook niet mijn tweede vanwege het drukke gezinsleven. Je kunt ook een boek kopen met aanwijzingen voor het patroontekenen. Ik zou het wel willen, ware het niet dat ik het boek ook veel te duur vind (68 euro was de goedkoopste). Een beetje rondkijken op internet kost niets, alleen tijd... Hieronder geef ik de sites waar ik veel aan heb gehad, en zeker een aanrader voor wie dezelfde principes aanhangt als ik (liever niet te veel betalen, lekker zelf uitproberen).

Als je Engels kunt lezen, kom je al direct een heel eind. Op een Amerikaanse site doet een professionele lingeriemaker uit de doeken hoe je het patroon van een bh op maat tekent. Met een heleboel informatie over maten in het algemeen. In het eerste artikel bepaal je de te nemen maat, in het tweede artikel teken je eerst een standaardcup, waarna die aan je eigen maat wordt aangepast, en vervolgens teken je de hele band. Voor het derde en vierde artikel moet je lid worden van de site, en dat kost geld (per maand). Daarin staat hoe je alles aan elkaar zet en hoe je het patroon kunt veranderen (met andere lijnen). Nou, dat kun je elders op internet ook wel vinden.
Schrik niet van de benodigdheden die in de artikelen genoemd staan: met een gewone lineaal, potlood en A3-papier kom je even ver. Ik heb niet eens een passer gebruikt, gewoon met de lineaal. En een 'flexi curve', waarmee je een kromming kunt opnemen op je lichaam en hem daarna op papier kunt overnemen, maak je gewoon zelf van elektriciteitsdraad of een ander buigzaam materiaal dat in de gebogen vorm blijft zitten.

Tijd om door te gaan naar de volgende site. De Burda heeft een publicatie over hoe je een bh tekent op basis van een nauwsluitend patroon van een lijfje. Heb je zo'n patroon (of weet je hoe je dat kunt maken), dan is dit vast een hulp. De link vind je hier. Per plaatje staat een instructie vermeld.

Op deze site vond ik heel wat algemene goed bruikbare informatie. Handig als je je in de stof wilt verdiepen.

Als je liever voorgevormde cups gebruikt, kun je hier en hier informatie vinden om deze te overtrekken met stof en over het in elkaar zetten.  

Een echte expert (zo zou ze zichzelf vast niet willen noemen, maar in mijn ogen is ze dat) heeft een serie tutorials gemaakt over het in elkaar zetten. Het is een serie van vijf blogposts geworden, en je vindt ze hier.

Uit bovenstaande distilleerde ik gisteren 'even' een proefmodel voor mezelf. Overdag het tekenen (bij de laptop), 's avonds het uitknippen (lach niet: uit een jeansstof die flink stretcht) en in elkaar zetten. Ik had niet alle benodigde materialen, maar heb ontdekt dat je ook wel met wat minder toekunt dan de officiële lijst met ingrediënten. Omdat het op je eigen maat is, hoeven de schouderbandjes namelijk niet verstelbaar te zijn bijvoorbeeld. Ik hoor bij de categorie vrouwen die dat nooit doet, alleen maar om ze korter te maken als ze uitgerekt zijn. En haakjes en oogjes had ik ook nog van mijn oma gekregen. 

En? nou, het paste wel en niet. Ik moet er nog heel wat aan sleutelen om het ideale patroon te vinden. Daarvoor heb ik veel hulp aan het forum, waarvan je eerst lid moet worden en daarna kun je er heel wat informatie vinden en leren van de andere forumgebruikers.

Een ander idee is om een goed zittend patroon te kopen, en het daarna keer op keer te maken. Een patroon kost ongeveer 10 euro. Dat zou in combinatie met bovengenoemde tutorials best kunnen lukken!

maandag 17 juni 2013

Twee soorten vrouwen in Openbaring 19

Dit weekend waren de meeste Achterbergen op Pagedal. Het was een ontspannen weekend, met o.a. een bezoek aan het zwembad.

Op de samenkomst waar ik heen mocht (de andere paste ik op en ging André) werd onder meer gesproken over de twee vrouwen die in Openbaring 19 worden genoemd. De een wordt de hoer genoemd, je weet wel, iemand die meerdere mannen heeft. Heel indrukwekkend is dat dit het bijbelgedeelte is van het nieuwe testament waar voor het eerst het woord halleluja voorkomt (alle andere keren in Psalmen, de vier overige keren in Openbaring 19). Zó geweldig is het dat deze vrouw zal worden geoordeeld! Reden voor zelfonderzoek: in hoeverre is het alléén Jezus die mijn gedachten beheerst? Laat ik mij afleiden, geef ik mijn aandacht aan dingen die mij van Hem aftrekken? God behoede mij!

De andere vrouw wordt genoemd in vers 7 en 8: "de bruiloft des Lams is gekomen en zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt; en haar is gegeven zich met blinkend en smetteloos fijn linnen te kleden, want dit fijne linnen zijn de rechtvaardige daden der heiligen".

In alles wat ik doe, gewoon in mijn dagelijks leven (jawel, bij de Achterbergen), bepaal ik zelf bij welke vrouw ik hoor. Wat een ernst, en tegelijk: wat een roeping!

vrijdag 14 juni 2013

Mijn ervaringen met hooikoorts, medicijnen en bioresonantie

Bioresonantie is niet bekend bij het grote publiek, en dat is jammer. Daarom zal ik er een blogje aan wijden.

Toen ik jaren geleden nog een jong meisje was (sjonge wat is dat alweer lang geleden), en maar steeds verkouden bleef, bleek ik gewoon voor van alles en nog wat allergisch te zijn. Je kreeg toen van die druppeltjes op je huid om te testen, waarna er een krasje in je huid onder elk druppeltje werd gezet. Laat ik nou bij alles een reactie krijgen, behalve schaap (wol)! Heel erg was het toch niet: zodra ik mijn donzen dekbed en kussen had ingeruild voor synthetisch slaapmateriaal en uit de buurt bleef van honden, katten en mensen met vogels in huis, ging het best goed. In principe, zei de huisarts, had ik ook hooikoorts, maar gelukkig bleven de snotterige, huilerige zomers die ik van diverse familieleden meemaakte, mij bespaard.

Tot we naar dit huis verhuisden. Kennelijk groeien hier de bomen die bij mij hooikoorts opwekken. Man, wat kun je daar ziek van zijn! Gewoon echt goed ziek. Daarom ging ik naar onze huisarts hier in het dorp, die mij een middel voorschreef dat je ook mocht hebben als je zwanger was (of een baby voedde): Tavegil. Twee keer per dag mocht ik een tabletje, en ik werd dóóódmoe van het medicijn (wat me al was voorspeld). Na een paar jaar op deze manier doorsukkelen kreeg ik te horen over bioresonantie. Dat is een natuurkundige behandeling (werkt met het meten en herstellen van energie) waar geen chemische medicijnen bij te pas komen. Baat het niet, schaadt het niet, dacht ik en ik onderging net zoveel behandelingen als mevrouw de bioresonantiste nodig vond. Huppelend ging ik door het leven. Ik was af van al mijn allergieën: honden, katten, vogels kon ik aaien als ik wilde en ik werd er niet meer snotterig van. De hooikoorts bleek taaier. Ik was er voor dat eerste jaar vanaf, het volgende jaar kwam het toch weer opzetten. Ik nog een keer naar de bioresonantie-praktijk, waar ik nog een paar behandelingen kreeg. 

Daarna was het elk jaar afwachten. Als ik tamelijk fit was, kwam er geen hooikoorts. Maar als ik niet zo fit was, kwam het toch wel licht opzetten. Ik had op een gegeven moment geen zin meer in nieuwe behandelingen als ik ook 'gewoon' een pilletje kon nemen van de Tavegil, die mij inmiddels zo goed hielp, dat ik twee dagen deed met één tabletje. Weliswaar werd ik er nog steeds heel licht in mijn hoofd van.

De afgelopen paar jaar heb ik helemaal geen medicatie of behandelingen gehad, en alles ging gewoon goed. Het doosje Tavegil uit 2005 is nog steeds niet op.
Vorige week begon het toch weer. Deze keer belde ik gewoon de huisarts voor een ander middel. Ik ben niet meer zwanger, dus hoopte ik op een medicijn waarvan ik niet moe zou worden, en wat afdoende hielp. Gelukkig kreeg ik dat, en het gaat best wel goed met één keer per twee dagen (voorschrift 1 x per dag). 

Niet helemaal bevredigend dus, die bioresonantie. Behalve als je het leuk vindt om elke keer een poosje rustig bij iemand anders thuis in een stoel te zitten met een zwaaiend ding naast je. En daar ook nog voor wilt betalen.

En dan zijn er misschien ook nog mensen die bioresonantie occult vinden. Of puur suggestie. Zulke mensen maken zeker geen gebruik van draadloze laptops? Mobiele telefoons? Dat vind ik eigenlijk ook maar enge dingen...

donderdag 13 juni 2013

Tas met taillebandsluiting

voorkant taillebandtas
 Het idee voor deze tas ontstond toen ik twee spijkerbroekjes maat 98 op de tafel had liggen. Zelfde merk, toch een iets verschillende tailleband, maar allebei met zo'n haaksluiting.

Toen ik aan de tas begon, kreeg ik een bestelling van iemand die graag 'een schoudertas' wilde. Ik stuurde de foto's op en zij was gelijk enthousiast. Voor de rest heb ik alles met deze klant afgestemd: dat de klep rechte hoeken kreeg bijvoorbeeld, en hoe lang de schouderband moest worden - en hoe breed.

Ik zet hem in de webshop als inspiratie voor toekomstige klanten.

in de achterkant zit een zakje

Paspelzak die niet uitzakt

de zak van het voorbeeld
Ken je dat ook? Wel een mooie paspelzak hebben,  maar niets in de zak kunnen doen omdat de zak dan uitzakt? Geen gezicht inderdaad. Ik hoorde zelfs van een heer dat zulke zakken er eigenlijk alleen voor de sier in zijn pak zitten. Dat kan toch de bedoeling niet zijn!

Een poosje geleden kwam ik een gouden tip tegen op een naaiblog. En dat idee komt af en toe opduiken in mijn bloggedachten. Tot het er gewoon uit moet. NU. Want ik weet dat er honderden naaisters in spanning op deze gouden tip zitten te wachten. Of niet natuurlijk.

Afijn, de oplossing is even doeltreffend als simpel: Knip het zakgedeelte dat het dichtst tegen de buitenstof aan zit (meestal van voeringstof gemaakt) een cm of 5 langer, en leg er een plooi van zo'n 2,5 cm in. Aan de buitenranden, waar de plooi in de zijnaden van de zak zit vastgestikt, blijft hij mooi in model, maar als je er een sleutelbos of wat anders in doet, zakt gewoon de plooi uit, en de paspel blijft keurig recht zitten. Echt waar!

Dat probleem is dus de wereld uit. Maar alleen als de paspelzak horizontaal zit ingebouwd. Voor diagonale zakken schijnen er andere oplossingen te bestaan, hoewel ik sterk het vermoeden heb dat die zakken ook niet zo erg open gaan staan...

woensdag 12 juni 2013

Een tas van de broek van je echtgenoot

Kijk, dat is nou leuk om aan je vrouw als cadeau te geven: een tas van een van je eigen versleten spijkerbroeken! Dan ben je er tenminste zeker van dat haar portemonnee in een van jóuw broekzakken zit!

De tas van de foto is op bestelling gemaakt. Aan de bovenkant moest een rits komen en de schouderband mocht niet al te lang zijn.
De achterkant van de tas is glad, kan natuurlijk ook als voorkant worden gezien...
De binnenkant is gelijk aan de buitenkant: een gladde kant, en een kant met twee zakken.

€ 19,95 voor een unieke tas



Hoe krijg je een rits netjes in een gevoerd tasje....??

 Gisteren maakte ik een tweede clutch. Hiervoor gebruikte ik een tutorial van internet die me netter leek dan de vorige, door de stukjes stof die over de ritsuiteinden worden gestikt. Ik hoopte dat daarmee de hoeken van het tasje niet zo dik zouden zijn.

Helaas lukte het me totaal niet om de hoeken echt mooi te krijgen. Zo op het oog is er niets mis met het tasje, ik ga hem dan ook niet uit elkaar halen. Maar als je de hoeken even uitvergroot zie je dit:



Zo kan je hem natuurlijk niet in een webshop zetten. Als ik er (heel diep) over nadenk, denk ik dat de hierboven genoemde tutorial toch niet helemaal perfect is. Als er iemand is die goede ervaring heeft met zulke ritsen, wil je dan even met me meedenken? De buiten- en de binnenkant worden eerst kort op de aanzet van de rits doorgestikt. Daarna wordt alles zo neergelegd dat buitenkanten op elkaar liggen, de voeringdelen op elkaar, en het stukje van de rits vouw je dubbel en duw je tussen de voeringdelen. Daarna wordt alles in één keer rond (met een stukje openlaten voor het keren) op elkaar vastgestikt. En daar zit hem denk ik de kneep. En ik heb geen idee hoe ik dit met deze manier van naaien kan oplossen. Iemand anders wel?

Wat ik wel kan doen, is de rits anders afwerken en meer een werkwijze hanteren zoals ik bij deze schoudertas met rits heb gedaan (maar dan zo breed als de rits zelf):


Deze rits zit aan de kopse kant niet vast aan het stuk met de schouderband, dat kan uiteraard wel gewoon met de hand gebeuren.
Iemand nog een idee?

dinsdag 11 juni 2013

Ben ik nou de enige die zo dom is?

De Achterbergen wonen nou al ruim 13 jaar op dezelfde plek. En al 13 seizoenen lang is het zwembad open van mei tot september, en wordt er schoolgezwommen. Op dinsdag. Elke dinsdag, zelfs 's winters, denk ik: is er zwemmen? Zwemtas mee? En elke dinsdag als de school uitgaat, kijk ik of het betreffende Achterbergje zijn zwemtas wel bij zich heeft. Want natte spullen moet je zo snel mogelijk weer droog zien te krijgen.

Dit seizoen heeft er een kleine wijziging plaatsgevonden. Het schoolzwemmen is voortaan op maandag. Helaas wil mijn systeem dat maar niet aanvaarden. Elke maandag sinds het zwemseizoen is geopend, word ik door school gebeld, als ik maar nauwelijks thuis ben van het wegbrengen. Of ik de zwemspullen maar wil komen brengen. En de natte zwemspullen zijn ook al eens op school blijven hangen...

Het wil er maar niet in dat het nu op een andere dag is... Ben ik daarin nou de enige?

Clutch

Eerlijk gezegd wist ik tot voor kort niet wat een clutch was. Totdat wij een galaganger in huis hadden, die er eentje nodig had. Zij schafte hem aan via internet, en toen zag ik dat het eigenlijk gewoon een veredelde toilettas is. Er is niets nieuws onder de zon.

Voor mensen die niet zonder clutch kunnen, en zin hebben in een nieuwe, maakte ik deze clutch. Van donkerblauwe keperkatoen, met een stuk kanten vitrage. Binnenkant gevoerd met lichtroze satijn. Hoe mooi kan het zijn!

28 x 17 cm plus handlus.
€ 14,95

Bestellen kan via de webshop (kijk bij 'nog meer tassen'), maar ook door gewoon een mailtje aan mij te sturen.

maandag 10 juni 2013

Delicate tas

Deze tas is gemaakt van donkerblauwe keperkatoen. Aan de buitenkant is een stuk kanten vitrage meegestikt, wat de tas een zeer delicaat uiterlijk geeft. Hierdoor moet hij wel met respect worden behandeld.

Formaat 30 x 40 cm.



Niet-kneden walnotenbrood van Jim Lahey

Eigenlijk hoef je tegenwoordig geen kookboeken meer te kopen. Uit veel kookboeken staan recepten gewoon op internet, als je ze maar weet te vinden. Je mag ze er ook rustig opzetten, als je maar je eigen woorden gebruikt. Als je goed zoekt, vind je zó een heel kookboek bij elkaar.

Hieronder het recept uit het boek 'My bread' van Jim Lahey. Ik heb het vandaag gebakken nadat ik de ingrediënten gistermiddag door elkaar had geroerd en in de kamer te rijzen gezet. Alle recepten van Jim Lahey laten je het brood voor de tweede keer rijzen in een met meel bestoven theedoek, en zijn broden worden gebakken in een braadpan. Wij doen het op z'n Achterbergs:

400 g meel (mix je favorieten door elkaar, ik had 250 g volkoren en 150 g bloem) - 85 g rozijnen - 50 g gehakte walnoten - 1 tl zout - 3/4 tl kaneel - snufje zwarte peper - 1/2 tl droge gist

Roer alle ingrediënten door elkaar en voeg daar 350 ml water aan toe. Zet afgedekt bij kamertemperatuur weg. Het hele oppervlak is na een uurtje of 12 bedekt met bubbels, dat hoort zo. Het is toch een stevig deeg geworden. Je zou er denk ik wel broodjes van kunnen bakken, maar ik heb het deeg in één keer in een zwarte cakevorm gedaan.

Bak het brood bij 200 graden Celsius, kleine broodjes 30 minuten, een groter brood 45 minuten of tot je de korst een mooi kleurtje vindt hebben.

vrijdag 7 juni 2013

De perfecte V - en meer

In Amerika woont een mevrouw die een naaiatelier runt waar ze op maat overhemden maakt. Op haar weblog laat ze al sinds 2005 zien hoe ze bepaalde dingen doet. Zoals een borstzak die in V-vorm (Chevron) gestikt is. De Engelse tutorial (met veel foto's) vind je hier (scroll op deze archiefpagina een stukje naar beneden).

Dat vind ik nou leuk om even uit te proberen met een lapje waar ik verder toch geen plannen mee had. En naarmate het lukte, besefte ik dat er nog veel meer mee mogelijk is. Zigzag bijvoorbeeld. Leuk voor een manchet. Of een rok met banen.

Afijn, hoe doe je dat nou? Geheim van de smid is om precies schuin van draad te knippen. In de genoemde tutorial wordt dat gedaan door een driehoek te knippen met zijden van 40 cm, voor één borstzak. Die driehoek wordt dan precies doormidden geknipt, en vervolgens worden de twee helften zodanig met de goede kant naar boven neergelegd, dat de strepen liggen zoals je wilt: de een naar boven en de ander naar beneden. Daarna klap je de stukken om die denkbeeldige naad in het midden heen, goede kanten op elkaar dus, en dan is het grappige: dan liggen de strepen ineens precies hetzelfde (ja, hèhè, oftewel duh...). Zo kun je ze mooi op elkaar spelden, zodat alle strepen precies op hun wederhelft komen te liggen. Als je dan die naad stikt, maakt het niet eens uit hoeveel naadbreedte je neemt.
Strijk de naad open, leg het gewenste patroondeel op de stof en verwerk verder zoals gewenst.

Als je de naad ook nog eens 'schuin' stikt, wordt de hoek tussen de v's scherper of juist minder scherp. Leuk om eens wat mee te goochelen. Als je tenminste van v's houdt. Of van zigzag. Ik niet zo, ik deed dit alleen voor de leuk.

NB Quiltsters zullen hun hand hier waarschijnlijk niet voor omdraaien. Maar ik heb de quiltsites nog niet zo goed bekeken als de diverse naaiblogs...


donderdag 6 juni 2013

Fluwelen tasje


De Achterbergen hadden ooit een mooi plan, om in de ridderkamer een hemelbed te maken van het stapelbed. Donkerblauw fluweel werd aangeschaft en op lengte geknipt, en toen werd alsnog besloten om niet zo'n enorm donker ding van het luchtige bed te maken.

De fluweel komt nu goed van pas. Het is dan wel geen jeans, en ook niet gebruikt, maar een tasje kun je er wel van maken. en wat voor één! Met een fuchsiaroze binnenkant van satijn. Hoogte 30 cm, de bodem is ovaal.  Zie webshop.

Het is trouwens lastig om fluweel mooi op de foto te krijgen. De echte kleur is iets dieper.





Tas nummer 3


Gisteravond in de webshop gezet: tas nummer 3.
Zie je de knoop aan de schouderband? Origineel detail van de oorspronkelijke bestemming. Aan de andere kant zit het knoopsgat...

Vanmorgen kreeg ik de bestelling voor deze tas al door. Hij is dus niet meer te koop.

Op naar de volgende tas! Voorraadje jeans begint al aardig uitgeput te raken...

woensdag 5 juni 2013

Patroontekenen - materialen

Natuurlijk is het ontzettend handig om patroonteken-linialen aan te schaffen. Lange vooral, en waarmee je mooie haakse lijnen kunt trekken. Want met het tekenen van een rok of broek heb je lange lijnen nodig, die perfect haaks op elkaar staan. En dan kom je met een gewone geodriehoek niet zo ver, hoe nauwkeurig je ook bent.

Probleem is echter dat die mooie linialen wel erg duur zijn. En dat het veel leuker is om zelf een goed werkend, goedkoop systeem op te zetten. Hiervoor schakel ik, zoals altijd, mijn man in. Hij weet voor alles een oplossing - dat is zijn werk zelfs. Dus kwam hij aanzetten met een stuk plakfolie, met de achterkant er nog aan. Op die achterkant staat een raster getekend van ruitjes. Dat stuk folie plakten we op de tafel vast, het patroontekenpapier legde ik erop. Nu kan ik een willekeurige lijn trekken, gewoon overtrekken dus, en als ik vanaf een bepaald punt een lijn haaks daarop moet tekenen, schuif ik het papier zo dat dat punt precies op het kruispunt van die dikke lijnen ligt. Fluitje van een cent. Lijn trekken, schuiven, punt afmeten, schuiven, lijn trekken, etc.

Je kunt trouwens ook geruit patroontekenpapier kopen. Ook handig om onder het blanco papier te leggen.

dinsdag 4 juni 2013

Poging tot rimpelrokje

Op het blog van een vlijtige rokjesmaakster vond ik een beschrijving om zonder patroon een rimpelrokje van tricotstof te maken. Zaterdagavond heb ik het uitgeprobeerd, en met redelijk succes (al vind ik hem iets te lang en ook iets te wijd). Toch goed genoeg om hieronder nog een keer de beschrijving te geven, maar dan wellicht nog iets duidelijker.

Het wordt een dubbel rokje. Je naait een heeeel lange koker, die naar binnen toe wordt omgeslagen, waarna er een tailleband wordt aangezet. De enige maten die je nodig hebt, zijn de heupwijdte (dus waar je op heuphoogte ongeveer het dikste bent) en de gewenste roklengte vanaf de taille. Om uit te rekenen hoeveel stof je nodig hebt, moet je beslissen hoe 'erg' gerimpeld je de rok wilt hebben, en vanaf welk punt (de hele rok of vanaf heuphoogte naar beneden). En natuurlijk hoe lang de rok moet worden. Ik nam per 15 cm rokhoogte 10 cm extra op het gerimpelde deel, en ik rimpelde vanaf de heup naar beneden. Daarom had ik twee keer de rokhoogte nodig plus 35 cm voor het rimpelen.

Als je de heupwijdte gemeten hebt, leg je de stof dubbel (in de lengte) op tafel. Voor- en achterpand zitten aan elkaar, de vouw van de stof is dus de ene zij'naad', en er komt dus aan de andere kant nog één (zij)naad in. Heb je een heupwijdte van bijv. 100 cm, dan deel je dat eerst door 2 (50 dus), en per gerimpelde naad tel je daar dan 1 cm bij op, in dit geval 3 (plus de rimpels in de zijnaad). Nu leg je de stof zo neer, dat de vouw op 53 cm vanaf één zijkant van de stof ligt. zo krijg je aan de andere kant een breder stuk wat overschiet, daarvan wordt de tailleband gemaakt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf geen tailleband heb gemaakt, omdat ik mijn taille voorlopig toch niet laat zien. Ik heb gewoon een stuk wat breder elastiek bovenaan vastgezet.

OK, de stof ligt dus nog steeds op tafel te wachten. Knip het uitstekende stuk, waar de tailleband van zal komen, af. Meet even hoeveel afstand er tussen je taille en de heupwijdte-lijn zit (heuphoogte), en zet op die hoogte vanaf de bovenkant een speld (reken ook de naadtoeslag mee aan de bovenkant). Doe dit aan weerszijden, en zelfs helemaal aan de andere kant van de lap stof ook, op het voeringdeel dus. Nu worden al die hoeken afgerond voor de taille. Maak een mooie vloeiende lijn, die ongeveer 8 tot 10 cm vanaf de oorspronkelijke zijlijn of vouw uitkomt. Het steekt niet zo nauw, want tricot rekt zo lekker. Deze lijnen worden allemaal alvast gestikt. Van het voeringdeel wordt ook de zijnaad nu gestikt. De zijnaad van de buitenrok wordt samen met een elastiek gestikt, dat komt hieronder:

Nu geef je met spelden (of met pen of kleermakerskrijt) de punten aan waar het elastiek moet komen. Zowel de bovenkant als de onderkant, en de rechte lijn daartussenin. Doe dit op eenderde en op tweederde van het voorpand en achterpand, en ook de vouw krijgt deze spelden of merktekens. Knip zes stukken smal elastiek af op iets meer dan de lengte die de rok daar moet krijgen. Vouw op elke lijn de stof dubbel, en speld het elastiek bovenaan en onderaan vast, direct naast deze vouw. Rek het elastiek uit, tot het net zo lang is als de stof eronder, en zet het met een paar spelden vast (om dit te doen, zet ik de naaimachinenaald aan het begin erin om het 'vast' te houden, zo heb ik een hand extra om het elastiek op een paar punten vast te spelden). Stik het elastiek vlak langs de stofvouw op de stof, houd telkens een stukje helemaal uitgerekt.
Als alle zes de elastieken zijn vastgenaaid, vouw je de rok met de goede kant buiten en het voeringdeel helemaal naar binnen, taillelijnen op elkaar. Aan de bovenkant zet je een tailleband van de tricot, of, nog makkelijker, een stuk elastiek van 3 of 4 cm breed. Er komt geen sluiting in, let wel op dat het nog over de heupen past.

NB Houd er rekening mee dat het elastiek na het vastnaaien niet helemaal meer terugveert. Daardoor werd mijn rok toch iets langer dan gepland.
De kwaliteit van het tricot is zeer bepalend voor het uiteindelijke resultaat. Ik neem aan dat alleen ruime ervaring hierbij gaat helpen. Deze ruime ervaring ga ik niet krijgen, want ik vind één rimpelrok wel genoeg...

maandag 3 juni 2013

Oud wordt nieuw


Misschien hadden jullie het al gezien: op het blog is alweer een nieuwe pagina ontstaan: Webshop Jeans Restyle. Een probeersel van mij, om het maar oneerbiedig te zeggen. Je weet hoe dat gaat, van het een komt het ander, en voordat je het weet heb je alle kapotte spijkerbroeken uit de kasten van de Achterbergen gezocht (het waren er zeven). Van die broeken werden de mooie, leuke en goede stukken afgeknipt en van die stukken stof werden een paar tassen in elkaar gezet. Compleet met voering, ook van spijkerstof, met de zakken er nog in, superhandig voor mobiel en portemonnee. Of papieren zakdoekjes natuurlijk.

En nu zet ik mijn eerste wankele schreden in de commerciële wereld. Wat denken jullie? Zou het aanslaan? Zouden er mensen zijn die dit leuk genoeg vinden? En zijn de tassen niet te goedkoop geprijsd? Of juist te duur?

Ik heb slechts twee geïnteresseerde kopers nodig. Voor nu dan. Want wie weet volgen er nog vele andere projecten.
Jullie mogen ook best weten dat de volledige opbrengst naar de projecten (zending en andere projecten) van Christelijke Gemeente Nederland gaat.