maandag 29 juli 2013

De hemel is dichtbij

In de boekenkast van mijn ouders vond ik twee interessante boeken die over "de onzichtbare wereld" gaan. Ik kan niet zeggen "het hiernamaals", want ook nu al is het springlevend en heel dichtbij.

Er zijn mensen die engelen hebben gezien of meegemaakt, en die zich dat bewust zijn. Een bundeling van dit soort ervaringen vond ik in het boek "Engelenverhalen" door Joan Anderson. Zelf was ik al in het bezit van een ander boek, niet een bundeling van verhalen van verschillende personen, maar één verhaal van iemand die een gave heeft om bijna voortdurend engelen om haar heen te zien: "Engelen in mijn haar", van Lorna Byrne. Ik vond beide boeken erg fijn om te lezen, om mij bewust te worden van deze voor mij onzichtbare wereld.

Wat een regelrechte aansporing en bemoediging voor mij is, is het boekje "Doden sterven niet" door W.C. van Dam. Een verzameling verhalen van mensen die bijvoorbeeld een hartstilstand hadden en even een kijkje in de hemel hebben mogen nemen voordat ze weer terugkwamen in hun lichaam. Daar krijg je wel een idee van wat voor ons nog het hiernamaals is. Het is lastig om hier een korte indruk te beschrijven, ik heb wel drie keer iets proberen op te schrijven, maar toch weer uitgewist. Je kunt het best proberen om zelf aan dit boekje te komen als je nieuwsgierig geworden bent.

Toch zal ik kort proberen op te schrijven waarom het voor mij zo'n aansporing is. Uit de verhalen wordt duidelijk dat er in de hemel verschil is tussen degenen die daar zijn. Dat verschil is ontstaan tijdens hun leven, door de mate waarin zij hun leven hebben besteed aan eeuwige waarden. Er werd geschreven over een paradijs, waar het op zich heel fijn is om te zijn. Maar er werd ook geschreven over een gouden stad. En over een soort 'centrum' van de hemel, waar je niet zomaar heen kan. Je krijgt je eigen plaatsje, afhankelijk van hoe je eigen leven is geweest. Wij zingen in een lied 'je bent het zelf die nu bepaalt hoe helder je voor eeuwig straalt', zo is het echt. Je kunt natuurlijk wel zeggen: aan het eind van mijn leven ga ik me wel met de dingen van God bezig houden, maar je snapt natuurlijk wel dat dit eeuwige consequenties heeft.

Heel duidelijk heb ik dit kunnen zien bij mijn moeder. Zij had haar leven lang haar gedachten vooral besteed aan de dingen die waarde hebben voor de eeuwigheid, zij had zichzelf gevoed met liederen die haar tot hulp zijn, en dat waren de dingen die ook op het laatst nog bij haar leefden. Ze heeft tot op het allerlaatst liggen zingen, en dat heeft diepe indruk op mij gemaakt.
Ik ben heel benieuwd wat voor plekje zij daarboven heeft gekregen...!

6 opmerkingen:

Berdien zei

Hoi Karien,
Ik geloof dat er wel meer te zeggen is over een beter plekje krijgen in de hemel door op aarde goed te leven. Een centrum in de hemel dat niet voor ieder bereikbaar is, heeft totaal geen basis vanuit de Bijbel. En o.a. Mat. 20,1-16 laat ook wat anders zien. Ik geloof zeker dat goede daden beloond worden. Maar volgens mij moet niet de beloning de aansporing zijn om goed te leven, maar het offer van Christus.
Ik ben het wel met je eens dat we daar meer aandacht voor mogen hebben als christenen, net als ons meer bewustzijn van engelen en machten.

zeeuws knoopje zei

Laatst ook een aangrijpend boek gelezen over het leven na dit leven±
Eben Alexander, titel: na dit leven.
Een aanrader, mijn man was ook erg onder de indruk.

Jedidja zei

Mooi blog Karien, maakt indruk op mij. Ik heb een boekje liggen van Randy Alcorn: Hoe zal het in de hemel zijn. Hoewel ik niet alles even bijbels vind staan er zulke mooie dingen in.

Liefs.

Karien zei

Beste Berdien, helaas is de ruimte van een goed leesbaar blogje niet groot genoeg om alles van alle kanten te belichten. Inderdaad moet niet de beloning de aansporing vormen om goed te liefde, maar de wederliefde die wij tot Jezus hebben.
Dat er verschil is in de eeuwigheid, is echter wel heel bijbels. Iedere ster zal in glans verschillen, en de bruid zelf, degenen die Jezus' gelijke zijn, vormen de gouden stad, het nieuwe Jeruzalem. Er is ook een schare die niemand tellen kan, dat zijn echt andere mensen. En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan.
Maar het is niet de bedoeling om ongerustheid te zaaien. Meer een aansporing om te doen waarvan je weet dat het goed is, en stap voor stap verder te gaan op die weg.

Karien zei

herstel: goed te leven ipv goed te liefde...

Berdien zei

Ik begrijp dat je niet alles in een blogje kan stoppen. Maar ik vond het een interessante uitleg van Openbaring die ik nog niet kende en die ik eerlijk gezegd ook niet de beste uitleg vind. Maar dat was ook niet het doel van je blog :-) Wellicht las ik het met wat te theologische blik.