donderdag 27 februari 2014

Peter Pan

De Achterbergen hebben zaterdag en gemeente-activiteit waar de meesten van het gezin bij betrokken zijn. De oudere Achterbergen hebben met een groep anderen een Peter Pan feest voorbereid voor de kinderen van een leeftijdsgroep waartoe de jongere Achterbergen behoren.

Afgelopen week kregen ze de uitnodiging, die wonderbaarlijk goed werd ontvangen. Dat is grappig, want over het algemeen zijn de Achterbergen behoorlijk verwend en zijn ze niet zo snel ergens mee blij te maken. Jammer maar waar. Deze keer dus anders. De 6-jarige herinnerde mij ongeveer één minuut na het bekijken van de uitnodiging er al aan dat we niet moesten vergeten hoe laat het begon (14 uur), en een paar minuten later vroeg hij of het al zaterdag was.

Het leek me leuk om de DVD van Peter Pan als voorbereiding te bekijken. Gelukkig deed het grootste deel van de film het nog en beleefden we een zeldzame middag met het allergrootste deel van het gezin op de bank.

En nu kunnen we ons verheugen op een zeldzaamheid: een groot gedeelte van de zaterdag, inclusief diner, met z'n tweeën. Klinkt spannender dan het is, want papa Achterberg heeft het in z'n rug en we kunnen dus geen bijzondere uitjes plannen. Maar wie zegt dat het thuis niet even leuk en lekker - of zelfs leuker en lekkerder - kan zijn?

woensdag 26 februari 2014

Tegenhanger van bankhanger


De Achterbergen waren een beetje bankhangers geworden de laatste tijd. Dat krijg je als je moeder niet zo fit is. MAAR... vandaag was het zúlk mooi weer, dat ik tien minuten voordat ik de vier lagere-school-Achterbergen van school moest halen besloot om een picknick mee te nemen en met ze naar de kinderboerderij te gaan.

Zo gezegd, zo gedaan. Gauw wat drinken in een tas, brood gesmeerd, wat blokjes kaas in een bakje, een restje koude macaroni en een salade, bestek, fruit, een mesje, etc. etc. Wat maar voorhanden was, gooide ik gauw in een grote tas en bij school gelastte ik de jongste twee om nog even naar de wc te gaan omdat we NIET naar huis zouden gaan.

Wat was dat leuk! Vlak bij school, maar buiten het dorp, staat een picknicktafel waar we onze riante picknick opaten. Met uitzicht over de weilanden. Vervolgens naar de kinderboerderij in de stad, waar je toch net weer andere dieren kunt bewonderen en aaien dan die je dagelijks om je heen ziet, en waar ook een leuk speeltuintje is. En dan ook nog een ronde door het Milieu Educatie Centrum, waar de Achterbergjes om beurten met een hometrainer voldoende elektriciteit opwekten om een mixer te laten draaien, of een föhn aan te zetten. En waar een boel opgezette dieren werden bekeken.

Daarna op naar het park, waar je allerlei leuke manieren hebt om van de ene naar de andere kant te komen, voor waaghalzen althans: touwbruggen bijvoorbeeld. Gelukkig waren er ook gewone wandelpaden. Tot ons geluk waren er wilgen gesnoeid, de katjes lagen zomaar voor het oprapen. De Achterbergen hadden met wat moeite overal wel belangstelling voor, voor deze keer dan. Een ervan had toevallig vanmorgen een buitenles wilgen snoeien gehad en wist mij zelfs te vertellen dat het vrouwelijke katjes waren. Hetgeen hij later thuis direct met behulp van Google bewees, wat overigens niet nodig was want ik geloofde hem al.

De laatste stop voordat we naar huis gingen, was bij de plaatselijke supermarkt, waar we eindelijk weer eens wat snoep kochten voor in de kast, en heerlijke Belgische wafels, aardbeienjam en slagroom. Zodat we deze dag superfeestelijk konden afsluiten.

En er stiekem alweer plannen voor nog zo'n heerlijke woensdagmiddag ergens ver in mijn achterhoofd worden gesmeed.

dinsdag 25 februari 2014

Keukenschort

Een van de Achterbergen was zijn kookschort kwijt dat hij nodig heeft voor school. Zo'n schort heb ik niet in de kast liggen, bij de laatste opruimactie in de keuken zijn ze weggedaan omdat ze toch nooit gebruikt werden, we hadden dus een goed idee nodig.

Dat goede idee kwam in de vorm van een oude spijkerbroek maat 134. Een half uur later was het een schort waar klasgenoten nog wel eens jaloers op kunnen zijn.

Mochten er mensen zijn die willen weten hoe je van een spijkerbroek in een ommezien zo'n schort maakt: kijk goed naar onderstaande foto, dan zie je het waarschijnlijk al. Knip de broek open langs de binnenbeennaad, helemaal tot aan het kruis en aan de andere kant weer naar beneden. Ik knipte aan weerskanten van de naad om te voorkomen dat het met naaien te dik zou worden. Knip het voorpand langs de gulp door tot aan het kruis, zo kun je de broek helemaal plat neerleggen. Knip op gevoel langs de zijnaden een stuk naar beneden en dan schuin weg naar de rand voor de zijkanten van het schort. Om het schort middenvoor dicht te maken leg je hem dubbel met de goede kanten op elkaar. De kruisnaad loopt natuurlijk rond weg, maak er één zo recht mogelijke lijn van en knip overtollige stof weg. Werk deze naad af. Nu hoeven er alleen nog maar banden aan, die kunnen van allerlei materiaal zijn, maar wij gebruikten er een andere oude spijkerbroek voor. Voor de bovenste band die om het hoofd heen gaat, gebruikten we een strook van ongeveer 56 cm. Zet die band op de goede plek aan het voorpand. Voor de strikbanden achter knipte ik twee lange stroken jeans, de Achterberg in kwestie gaf na passen aan hoeveel daar nog vanaf moest. Als alles aan elkaar zit, werk je de rafelranden af met een zigzag- of locksteek, want je wilt geen rafels in je eten, ook niet als je op school kookt.

maandag 24 februari 2014

Weer naar school

De meeste Achterbergen zijn de deur weer uit overdag en de stilte die dat met zich meebrengt is zeer welkom. Gek genoeg ben ik nog steeds niet opgekrabbeld, de ene ontsteking volgt op de andere. Maakt op zich niet zoveel uit, maar het houdt wel in dat er weinig tot niets gebeurt, en al helemaal niet op de pc.
Gewoon uitzieken dus maar, voor zover de verplichtingen dat toelaten!

woensdag 19 februari 2014

Voorjaarsvakantie

De Achterbergen hebben deze week voorjaarsvakantie. Meestal wordt er dan niet geblogd, en deze week komt er ook nog eens de nasleep van een fikse verkoudheid en een nieuwe blaasontsteking overheen.

Toch hebben we een heel leuke vakantie, en dat is voor een groot deel te danken aan mijn beslissing om afgelopen maandag de spelletjeskast op te ruimen. Al twee dagen zitten de Achterbergen rond de tafel om spelletjes te spelen: Koetje Boe met de kleineren, Uno en Ligretto met wie dat wil, en nog meer. Problemen door het ontbreken van batterijen in het schuurtje van Koetje Boe (die een dierengeluid zou moeten geven om aan te geven van welk dier je een onderdeel mag pakken) worden handig omzeild door een extra dobbelsteen met bijbehorende afspraken en dierengeluiden. En we ontdekken opnieuw dat het best leuk is om samen een spelletje te doen.

Ligretto is echt een aanrader voor kinderen die het moeilijk vinden om veel 'samen' te doen. Je hoeft niet op een ander te wachten bij dit spel, want iedereen kan in zijn eigen tempo kaartjes omdraaien en leggen. En toch doe je het met elkaar. Een klein doosje is het ook nog, past altijd wel in de kast of in de bagage om mee te nemen.

Met Uno leer je een dikke huid krijgen, er zitten plaagkaarten tussen en die moet je wel uitspelen als je wilt winnen. Bij de Achterbergen wordt er veel gelachen als dit spel wordt gespeeld, dus heel erg kan het niet zijn.

En nu we toch aan het reviewen zijn: we deden ook het spel Mathable, waarbij je houten blokjes met getallen moet neerleggen die samen een rekensom maken. Dit spel leek ons heel leuk voor de Achterbergen, vandaar dat we het een aantal jaar geleden met sinterklaas hebben gekocht, maar in het gebruik valt het mij tegen. De mogelijkheden om blokjes neer te leggen zijn niet zo uitgebreid, dus het is al gauw saai. Dat spel geven we weg. De kast moest immers ook nog worden opgeruimd...

vrijdag 14 februari 2014

Wie durft?

De Achterbergen houden niet zo van koolraap. Er zijn wel veel meer dingen waar ze niet van houden, en je wilt toch graag wat variatie in het weekmenu houden. Tijd om iets heel ongewoons uit te proberen. (Trouwens, als het in het receptenblaadje van de C1000 staat, betekent dat dan niet dat het toch niet zo ongewoon is?) Een pittige koolraapstamppot, en hij was echt goed te eten! Zo goed zelfs, dat de Achterbergen het deze winter alweer twee keer hebben gegeten. Zo was het ook wel weer genoeg. Volgend jaar weer!

Het ziet er niet uit, deze stamppot, maar hij smaakt toch echt wel lekker! De Achterbergen namen een dubbele hoeveelheid, en pasten het recept iets aan.

Pittige koolraapstamppot (4 pers.)

3 el olie
1 kg kruimige aardappels, geschild en in blokjes van 1 cm gesneden
500 g koolraap, geschild en in blokjes van 1 cm gesneden
1 rode paprika in blokjes (of de helft in blokjes en de andere helft in reepjes apart houden om erbij te serveren)
2 tl sambal
1 blikje corned beef (340 g) in blokjes
2,5 el ketjap
1 dunne prei in ringetjes

Verwarm de olie in een wok en roerbak de aardappels, koolraap en paprika 3-4 minuten met de sambal. Voeg 200 ml water toe en stoof alles in 10 minuten gaar. 
Verwarm in een pannetje de corned beef met de ketjap en 60 ml water, tot je een soort brij hebt. Als je niet van rauwe preiringetjes door de stamppot houdt, doe je de prei hier ook alvast bij, dan kan het iets garen.
Stamp de aardappels en koolraap fijn met een pureestamppot, meng de rest erdoor.

Lekker met piccalilly.

donderdag 13 februari 2014

Uit de schooltas


Is het geen juweeltje? Het kwam verkreukeld uit de schooltas, maar deze tekening heeft een mooie plek op de koelkast gekregen. Niet dat ik zo dol ben op oorlogsvoertuigen - de Achterbergen (behalve één) zijn nou eenmaal geen jongens die zich interesseren voor de dingen die je als ouder liever hebt (bijv. natuur) - maar dat opschrift!!


Update om 22:45 uur 's avonds: En dan nu de ALLERGROOTSTE grap: toen ik vanmiddag het desbetreffende Achterbergje uit school haalde, en hem vertelde dat ik zijn tekening zo mooi vond, en dat die inmiddels op de koelkast hing, wist hij even niet waar het over ging. Thuisgekomen werpt hij een blik op de tekening, en zegt dan héél verontwaardigd: die héb ik niet gemaakt, dat heeft Tim Versloot gedaan.

Oeps. Het is waar. Er stond ook geen naam op de tekening. Maar hij hád hem gemaakt kunnen hebben. Echt.
Toch zal ik hem maar niet op de stapel te bewaren Achterbergse tekeningen leggen...

(En de naam van het klasgenootje is niet de echte naam)

woensdag 12 februari 2014

Het roer om

Het leuke van je niet fit voelen is dat je een excuus hebt om lekker op de bank te liggen onder een dekentje. Dat kan nou anders nooit. En dan de hele tijd je gedachten maar laten gaan over dingen.

Vandaag dacht ik erover na wat er nou eigenlijk bedoeld wordt met 'het roer moet om'. Meestal zeggen mensen dat als ze iets echt drastisch willen veranderen. Toch? Echt helemaal anders. Maar de realiteit is dat gewoontes niet zo makkelijk compleet om te gooien zijn. Een bankhanger wordt bijvoorbeeld niet met één krachtdadige beslissing een sporter die zes keer per week actief is. Om maar een voorbeeld te noemen.

Laatst las ik ergens iets over de spaken op een roer. Een kleine aanpassing aan de koers brengt het schip uiteindelijk op een heel andere plek dan waar het eerst op afstevende. Een wijs stuurman staat dus niet als een dolle aan dat roer te draaien. Is dat niet een goede les?

Zo heb ik al voor een paar dingen bedacht hoe 'het roer om kan', door kleine dingetjes te veranderen aan routines bijvoorbeeld. Zo kom je uiteindelijk toch heel ergens anders uit als waar je eerst op afstevende.

Lekker cryptisch, maar hopelijk duidelijk.

dinsdag 11 februari 2014

Schoolkoek

De Achterbergen hebben een voorraadkast die niet op slot kan. Er staat een krat in vol met pakken koekjes en koeken, twee trommels met aangebroken pakken, en een bak met 'schoolkoek', per stuk verpakt en handig om mee te geven naar school.

De laatste tijd ging het met de schoolkoek wel erg snel, als het op was, dan kregen de Achterbergjes een klein bakje met een 'gewoon' koekje mee. Maar er ging geen lampje branden.

Tot we op een van de slaapkamers een heleboel lege koekpapiertjes vonden. Van schoolkoek. Het Achterbergje in kwestie werd ter verantwoording geroepen en zou het niet meer doen.

Vanmorgen was ineens alweer de schoolkoek op. Een vlugge inspectie op de slaapkamer leverde alweer lege koekpapiertjes op.

Kijk, dat vind ik stiekem toch wel schattig. Slim genoeg zijn om zoiets ongezien voor elkaar te krijgen, maar de papiertjes vervolgens gewoon laten slingeren. Dan was ik zelf vroeger nog een stukje slimmer. Toch moesten er maatregelen worden genomen. Het Achterbergje in kwestie is vandaag zonder schoolkoek naar school (weet je wel hoe moeilijk het is om zoiets te beslissen?), en we zullen de kast toch wat beter in de gaten moeten houden.

Gelukkig weten we uit ervaring dat zulke dingen - met de juiste begeleiding - slechts tijdelijk zijn!

maandag 10 februari 2014

Pas op de plaats

Een keer in de zoveel tijd moet je even een pas op de plaats maken - klinkt vast bekend!

Voor mij is dat vandaag. Een flinke verkoudheid helpt me daarbij. Hopelijk tot morgen, en anders overmorgen!

vrijdag 7 februari 2014

Het weekritme ligt nog om de hoek

Het is nog even zoeken bij de Achterbergen, nu het jongste Achterbergje ook naar school gaat. Aan de ene kant geeft dat overdag heel veel mogelijkheden, aan de andere kant juist ook weer heel veel beperkingen. Dat komt doordat ik een 'baan' heb gekozen waarin ik zoveel uren kan stoppen als ik maar wil.
Het huis wacht daarbij op een stevige schoonmaak- en opruimbeurt,
en dan gebeuren er de meest onverwachte dingen die je dag weer doorbreken.

Kortom: gewoon nog even doorzoeken, en dan komt er vanzelf wat meer rust. Het prettigst werkt een vast ritme, maar dat ligt voorlopig nog even om de hoek...

donderdag 6 februari 2014

Onverrichterzake

Gelukkig waren we er nog niet, we waren vlakbij. De auto stond buiten de betaald-parkeren-zone, dus we hadden er een wandeling opzitten. Alles was geregeld, inclusief het uurtje vrij voor de echtgenoot.

En toen belde school. Het jongste Achterbergje had gespuugd. Op school. In de wc, dat wel, maar hij was zó witjes en stil en rillerig, of we hem wilden komen ophalen. Ik waarschuwde nog dat het wel even kon duren: we waren al niet naast de deur, en dan ook nog een eind van de auto vandaan.
Dat gaf niet, ze zagen ons wel komen.

Jammer dan, andere keer samen lunchen met de waardebon die ik voor mijn verjaardag had gekregen!
En het Achterbergje had in de auto alweer praatjes voor tien.

woensdag 5 februari 2014

Uit de schooltas

Het is 4 februari. Uit de schooltas van een van de Achterbergen komt een briefje. Het ziet er een beetje gekreukeld uit, maar daar zijn we wel aan gewend. Op het briefje een vriendelijk verzoek van school:

Aan de ouders van een van de Achterbergen,

Wij willen u vragen bijgevoegde tekst thuis met uw kind te oefenen voor de kerstviering! Alvast bedankt,

de leerkrachten


Uhm... zijn ze nou zó vroeg? Of zijn we gewoon weer eens vergeten om de schooltassen leeg te halen... O ik zie het al, er staat boven: december 2013...

dinsdag 4 februari 2014

Comfortabel slapen?

Zo'n 18 jaar geleden kochten wij een nieuw bed. Omdat ik Achterbergje nummer 3 verwachtte, kochten we voor mijn kant van het bed een elektrisch verstelbare lattenbodem. Daar heb ik enorm veel plezier van gehad, eerst bij de nachtvoedingen van Achterbergje nummer 3, later natuurlijk ook bij nummer 4, 5, 6, 7, 8 en 9, maar ook zonder nachtvoeding is zo'n knoppending naast je bed heel aanlokkelijk om net even wat comfortabeler te kunnen liggen.
Bovendien vinden de jonge Achterbergen het een leuk speeltje.

Gisteravond, toen ik in bed nog wat had zitten lezen en daarna de lattenbodem weer naar beneden wilde laten zakken, gaf dat éne knopje de geest. Naar boven wilde hij nog wel, maar naar beneden niet meer.

Ik heb dus héél comfortabel geslapen..... maar net iets te rechtop.
Nu maar kijken of meneer Achterberg het kan repareren!

Update: Ja hoor, natuurlijk kon hij dat! En het frappante was dat hij er gisteren nog aan dacht hoe blij we waren met deze lattenbodem, terwijl hij toch echt niet duur was (Kwantum), en hoeveel plezier we ervan hadden gehad. Grappig...

maandag 3 februari 2014

Van wie zou hij dát nou hebben??

Sommige uitspraken van kinderen zijn alleen maar leuk als je ziet hoeveel turven hoog ze zijn. In deze categorie valt de uitspraak van het jongste Achterbergje, nog maar net in de schoolleeftijd, die bij het beklimmen van een kruk bij het aanrecht, om een glas water te drinken, verzucht: "welke idioot heeft dit ontworpen"?

Op mijn verzoek herhaalde hij het nog een keer, want ik dacht dat ik het niet goed had verstaan. Even serieus als de eerste keer...

NB - als je niet weet waar kinderen hun uitspraken vandaan hebben, vraag het gewoon aan de oudere broers. Deze uitspraak blijkt - zoals zoveel opmerkelijke uitspraken - uit een film te komen. Om precies te zijn: Monsters versus aliens, waar de president zich afvraagt welke idioot heeft bedacht dat de knop van de atoombom vlak naast de knop voor een bakkie troost zit (of zo). En deze film heeft de laatste tijd inderdaad een aantal keer 'gedraaid' in huize Achterberg.