maandag 31 maart 2014

Levende wekker

De Achterbergen hebben een levende wekker. Om half 7 's morgens gaat hij af. Pogingen om hem niet af te laten gaan zijn tot nu toe allemaal jammerlijk mislukt. Het klinkt zo: "mama, ik ben klaar", en het geluid komt uit de badkamer.

Meestal zijn de Achterbergen blij als de zomertijd ingaat. Dat betekent dan dat de Achterbergjes die doorgaans vroeg wakker worden, een uurtje langer slapen en eindelijk gewoon op tijd wakker worden en beginnen met de dagelijkse portie lawaai.

Onze levende wekker heeft kennelijk een subliem ingebouwd systeem. Moeiteloos schakelde hij over op de zomertijd. Dus jawel, vanmorgen om half 7 nieuwe tijd: "mama, ik ben klaar".

Makkelijk hoor, zo'n wekkertje!

NB inmiddels zijn we begonnen met dit Achterbergje wat zelfstandiger te maken op dit onderwerp.

vrijdag 28 maart 2014

De vloer weer schoon


Zo doen we dat bij de Achterbergen.

En zo wil iedereen wel een keertje helpen!

donderdag 27 maart 2014

Uit de schooltas


Wie weet wat hier staat? Het Achterbergje uit groep 3 moest een tijdje geleden vier dingen van hemzelf mee naar school nemen. Daar werd het uitgestald, en hij maakte er kaartjes bij, zodat iedereen wist wat het voor dingen waren. Het is de vraag of de kaartjes het verduidelijkten of eerder veronduidelijkten.

Op de andere twee kaartjes staat: verekijker en bestuurbareauto

woensdag 26 maart 2014

Bof-aankopen

De Achterbergen zijn een stelletje bofferds. Ze boffen met een vader, die voor iemand een computerklus had opgeknapt en daar geen geld voor wilde hebben. Ze boffen met de tevreden 'klant', die toch iets wilde doen en alle Achterbergjes een substantieel cadeau gaf, in de wetenschap dat we dat niet konden weigeren. En ze boffen, omdat ze het geld helemaal naar eigen inzicht mochten uitgeven.
Zoals de 8-jarige, die toch Lego mocht kopen (ook al roep ik al tijden dat we zóveel Lego in huis hebben dat er niets nieuws meer bijkomt)


Of de 4-jarige, die direct koos voor een waterverfsetje en de rest van het geld terug in zijn spaarpot deed.


De 6-jarige blijft me verbazen. Kopen zijn oudere broers consequent Playmobil, Lego, DVD's of games, hij heeft inmiddels een echte kindertelescoop. Vandaag voegde hij daar een (duur!) setje van Stabilo aan toe. Voor thuis, want op school heeft hij al zo'n pen en potlood.


Dat waren de aankopen van vandaag. We moesten toch naar de stad om een andere Achterberg weg te brengen, dus dat ging in één moeite door. Bovendien mochten ze - eindelijk - een keer zo'n verrassingsei kopen. De drie Achterbergjes hebben daarvoor een heus prijsvergelijkingsonderzoek voor gedaan: bij Blokker kost 1 ei 1,30, bij het Kruidvat 1,09, en bij AH kosten ze per drie 2,36. Makkie. 

Natuurlijk konden ze niet wachten met de eieren openmaken tot we thuis waren. Ze trokken zich niets aan van mijn - op ervaring gebaseerde - waarschuwing dat zulke kleine dingetjes makkelijk kwijtraken in de auto. Thuisgekomen leerde één van de drie zijn lesje: zijn twee schattige hondjes (voor het eerst dat ik zo'n verrassingsei ook echt leuk vind) waren nergens te vinden. Niet in zijn jas- of broekzak, niet onder de bank, niet achter de bank en ook niet in de achterbak. En ook niet in een van de tassen. 

Afijn, de auto is  nu in elk geval heerlijk opgeruimd. En de hondjes zaten tóch in zijn jaszak.

dinsdag 25 maart 2014

Aardbeien-yoghurtijs

De Achterbergen kregen gisteren zelfgemaakt aardbeien-yoghurtijs. De smaak is goedgekeurd, dus het recept kan op het blog. Op het vorige recept kreeg ik een aantal reacties die de moeite waard zijn om te lezen: variaties op het recept en andere tips. Omdat wij een keuken(hak)machine hebben, ga ik gewoon door met de recepten op die manier te maken. Maar elke methode om ijs te maken kan worden gebruikt, vanaf het elk half uur omroeren van een mengsel in een bakje in de vriezer tot de luxe ijsmachines. Het een gaat gewoon wat sneller en/of met wat minder moeite dan het ander, maar het doel is bij alle recepten hetzelfde: ijs maken zonder grote ijskristallen erin.

Het onderstaande recept bereidde ik voor op vrijdag. Het hele weekend waren wij niet thuis, maandagmiddag haalde ik het pas uit de vriezer om te bekijken, en toen was het kei- en keihard. Ik moest het wel twee uur in de koelkast zachter laten worden om het enigszins hak-/pureerbaar te krijgen. Door het pureren werd het heerlijk zacht ijs, dat nog een klein uurtje in de vriezer ging voordat het werd gegeten.

Het leuke is (nog steeds) dat ijs zo niet duur is. Voor dit recept is één liter volle yoghurt gebruikt en goedkope aardbeienjam. En dat was ruim voldoende voor 12 personen. Verdeel 1 liter yoghurt maar eens over 12 schaaltjes. Daar hoef je bij de Achterbergen niet mee aan te komen.
Je kunt er natuurlijk ook verse aardbeien doordoen (of andere jamsoorten), maar die recepten zullen op dit blog heus nog wel volgen, we gaan nog wel even door met uitproberen!

Aardbeien-yoghurtijs (12 pers.)

1 liter volle yoghurt - aardbeienjam - evt. extra suiker of siroop

Meng de yoghurt met de jam. Hoeveel precies hangt af van je smaak, maar houd er rekening mee dat het in bevroren toestand minder zoet zal smaken. Dek de kom of bak af en vries in.

Zodra het redelijk vast is geworden (duurt toch nog wel een uur of 4), alles pureren in de keukenmachine en terug in de vriezer zetten tot gebruik. Dit ijs wordt  keihard als het diepgevroren is, houd daar rekening mee met opdienen. Het is lekkerder als het wat zachter is.

maandag 24 maart 2014

Quote

Dacht ik me er even snel vanaf te maken met een vlugge quote, maar gewoon één regel publiceren en er verder niets over zeggen, dat ligt mij gewoon niet zo. Eerst de quote maar (die ik op Facebook tegenkwam, zonder bronvermelding):

'Rijk zijn' gaat niet over hoeveel geld je hebt, maar over hoeveel je kan geven.

Is dat nou niet ontzettend mooi? Als ik wist dat er een quote aankwam, en ik las de eerste helft van de regel, dan zou ik hebben gedacht aan bezittingen die niet in geld zijn uit te drukken, zoals geluk, dankbaarheid, of gezondheid. Of Achterbergjes.
Deze uitspraak gaat nog net een beetje verder. Het stimuleert om te geven. Niet het geven van geld, daar hebben we het helemaal niet over. Maar wat vind je van aandacht? Liefde? Warmte? Een glimlach?

En weet je wat? Hoe meer je daarvan geeft, hoe rijker je wordt. Als dat geen goed nieuws in crisistijd is!

woensdag 19 maart 2014

Bananen/sinaasappelsorbetijs

Het ijsexperiment is direct al geslaagd! Een overheerlijk toetje hadden de Achterbergen vandaag, en het leukste is (vind ik) dat het goedkoper is dan de meeste soorten vla die je tegenwoordig kunt kopen. Laat staan de ijssoorten.

Het roomijs had een apart smaakje, het recept zal ik niet delen, maar je kunt het wel bekijken: hier. De structuur was wel goed, echt verbazingwekkend want het is echt heel weinig werk.

Wil je zelf ijs maken met alleen een vriezer en een keukenmachine/blender, heb je wel veel meer tijd nodig dan met een ijsmachine. Maar dat valt te regelen. Hieronder het recept voor de bananen/sinaasappelsorbet, gebaseerd op dit recept.

Bananen/sinaasappelsorbetijs (8 grote of 12 normale porties)

200 g kristalsuiker
250 ml water
4 rijpe bananen, gepureerd
het sap van 2 sinaasappels

Breng het water met de suiker aan de kook zodat de suiker helemaal oplost. Laat afkoelen. Vermeng de siroop met het fruit en laat verder afkoelen. Doe het mengsel in een afsluitbare diepvriesbak en laat het helemaal bevriezen. Dit duurt lang, afhankelijk van de vriezer, maar reken op een uur of vier minimaal. Als het niet meer vloeibaar is, het ijs in de keukenmachine of blender helemaal fijnmalen en terugdoen in de diepvriesbak. Het is nu weer licht vloeibaar, dus het heeft  nog een uurtje of twee in de vriezer nodig om hard genoeg te worden.

Als je eenmaal de slag te pakken hebt, is het een makkie om 's morgens vroeg bijvoorbeeld even het mengsel te maken en in de vriezer te zetten, ergens in de middag de ronde met de keukenmachine, en dan tover je zó iets lekkers op tafel na het avondeten. Plus een glimlach op de gezichten van je huisgenoten.

NB kijk ook eens bij de reacties hieronder naar gezondere varianten van bananenijs. 

Zelfgemaakt IJS! - voorbereiding en in spanning afwachten

Nee zeg, nu draven de Achterbergen wel erg door. Dat komt door Masterchef. Als je daar met meer personen tegelijk naar kijkt, kom je vanzelf op ideeën die niet direct verdwijnen maar door het algemene gesprek juist groeien. Snap je?

Hadden wij ook maar zo'n ijsmachine zoals in het programma wordt gebruikt... zo begint het. Op internet kom je er dan al gauw achter dat dit nooit zal gebeuren. Zij gebruiken een KitchenAid mixer met een ijsmachine-opzetstuk. Leuk hoor, als je niet op de centen wilt kijken.

Gelukkig bestaan er ook goedkopere ijsmachines. Zelfvriezende varianten zijn nog altijd behoorlijk aan de prijs, maar je hebt ook goedkope machines die werken met een koelelement dat je eerst een dag in de vriezer moet leggen. OK...., maar dan heb je wel een te kleine hoeveelheid voor ons grote gezin, en je kunt hem maar één keer gebruiken, daarna moet hij eerst weer bevriezen. Twee kopen zou kunnen, maar dan wordt het wel erg dringen in de vriezer.

Gelukkig kwam ik een goede tip tegen (klik hier voor het filmpje) waardoor we helemaal niets hoeven aan te schaffen. Als je een keukenmachine en een vriezer hebt, heb je eigenlijk ook al een ijsmachine. Dat lieten we ons geen twee keer zeggen!

Vandaag werden gelijk twee recepten uitgeprobeerd: bananen/sinaasappel-sorbetijs en een roomijssoort die afkomstig is van de maakster van het bovengenoemde filmpje. Op dit moment staan ze in de vriezer, dus we moeten in spanning afwachten. 

Het lijkt me zo leuk als dit een succes is! De Achterbergen zijn dol op ijs. Maar al die heerlijke ijssoorten kosten wel erg veel. De Achterbergen raken namelijk een beetje uitgekeken op de goedkoopste soort ijs... Als je zoiets heerlijks zelf kunt maken, is het aan ingrediënten sowieso een heel stuk goedkoper. En bovendien kun je je eigen ingrediënten kiezen: minder suiker, vers fruit, etcetera.

Ben zo benieuwd! Ik houd jullie zeker op de hoogte!

dinsdag 18 maart 2014

Dagje ziek of dagje vrij?

De Achterbergen zijn eigenlijk bijna nooit ziek. Gelukkig maar. Toch komt er af en toe een virus of bacterie langs die zich een poosje in ons gezin nestelt. Dan is het voor zo'n Achterberg die daar dan aan ten prooi is gevallen, eigenlijk wel heel gezellig om eens een keer alleen overdag bij mij thuis te zijn.

Op dit moment zijn het er twee. De een zit op het VSO, in de eerste, de ander in groep 7. Allebei kunnen ze school goed missen. Allebei hadden ze eigenlijk vandaag wel naar school kunnen gaan, maar nu ik erover nadenk, hebben we eigenlijk een Achterbergse regel:

Als je een baan hebt en je bent ziek geweest, ga je weer werken zodra je kunt, ook al ben je nog niet helemaal fit.
Als je nog op school zit (en je kunt het qua cijfers wel hebben om een paar dagen afwezig te zijn), ga je pas weer naar school als je echt weer helemaal fit bent. Dat ene dagje kan er nog wel bij.

Is dat hypocriet?

maandag 17 maart 2014

Masterchef Achterberg

De Achterbergen kijken 's avonds tegenwoordig heel vaak naar de beide Masterchef programma's: die van Amerika en die van Nederland. Dat heb je als je een tijd lang niet zo fit bent, dan zak je na het avondeten het liefst weg op de bank. En weet je wat? De meeste Achterbergen vinden het nog leuk ook om te volgen.

In het Nederlandse programma moesten de deelnemers een Tarte Tatin maken: een op z'n kop taart met gecaramelliseerde appels. Dat wilden de Achterbergen ook wel eens proeven, we zochten een recept uit en zaterdag ging de 8-jarige Achterberg samen met mij aan de slag. Het resultaat zie je op de foto. Op zich wel lekker, maar een 'gewone' appeltaart vinden wij toch lekkerder. Vandaar dat ik het recept niet opneem in mijn bestand hier. Mocht je ook een Tarte Tatin willen maken, dan vind je op internet natuurlijk talloze varianten, het recept waar de Masterchef-kandidaten een kopie van moesten proberen te maken, vind je hier.

Masterchef USA wist ons te interesseren voor de typisch Amerikaanse Southern Fried Chicken. Een recept daarvoor zocht ik met de aanwijzingen van chefkok en jurylid Graham Elliot (die tijdens het programma aan zijn medejuryleden uitlegt hoe hij het zou maken), en kwam uit bij dit recept. Omdat we geen geduld hadden om de drumsticks lang genoeg te laten frituren tot ze helemaal door en door gaar waren, deden we ze elke keer 5 minuten in de olie, daarna nog een kwartiertje in de oven op 175 graden, zodat ze van binnen goed doorgaarden.
En? Ja, inderdaad heel erg lekker. Het vlees blijft heerlijk mals en het korstje erom is heerlijk. Toch gaan de Achterbergen dit niet vaker doen, omdat je erg veel moet weggooien achteraf: de marinade (gekruide karnemelk waar rauwe kip in heeft gezeten), de gekruide bloem waarvan je nogal veel nodig hebt om de drumsticks lekker in te kunnen wentelen, en natuurlijk de olie.

Ik vind het trouwens wel ongelooflijk knap wat de kandidaten bij zulke kookprogramma's met eten uithalen. Hun creativiteit kent geen einde, ze toveren zonder recept de heerlijkste dingen tevoorschijn. Wat dat betreft valt er van de Achterbergen geen masterchef te verwachten. Onze creativiteit zit wel weer in andere dingen, en voor het eten hebben we gelukkig kookboeken en eindeloos veel recepten via internet!

zaterdag 15 maart 2014

Koffietijd!

De Achterbergen hebben sinds kort een 'echte' koffiemachine in huis. Oudste zoon heeft hem gekocht, vooruitlopend op zijn toekomstige eigen huishouding. Tien keer zo duur als het apparaatje waar wij onze koffie mee drinken, en eerlijk gezegd vind ik onze eigen koffie lekkerder...

Een tijdje geleden had de supermarkt het eigen merk snelfilterkoffie niet in het schap liggen, toen heb ik het goedkoopste merk gepakt: 2 euro voor een pondspak. Eerlijk gezegd proef ik het verschil met de duurdere soort niet. Die blijft er dus in.

Zelf kan ik enorm genieten van een laag melkschuim op mijn koffie. Ooit had ik een 'echte' melkopschuimer, in een opwelling gekocht bij de Makro (kostte geloof ik 37 euro). Dat machientje deed het wel goed, maar had geen lange levensduur. Tegenwoordig gebruiken we een kleine garde waarmee we de hete melk in de beker opkloppen. Goed voor je armspieren en weinig om schoon te maken (even onder de kraan houden is voldoende, dat was bij het 'echte' machientje wel anders, daar ging de melk altijd aan de bodem vastzitten.

En kijk eens wat een bak genieten we daarmee op tafel kunnen zetten!

donderdag 13 maart 2014

Buitenleven

De Achterbergen nemen het ervan, deze dagen! Wat wil je ook, met zulk mooi weer. Vorig jaar rond deze tijd schijnt er sneeuw te hebben gelegen. Ik keek nog of ik daarover heb geblogd, maar nee hoor, alleen maar recepten en diepzinnige stukjes. En de melding dat het jongste Achterbergje ziek was.

Voor de latere statistieken staat hier dus nu zwart op wit dat het in de eerste helft van maart al zó warm is, dat we een groot gedeelte van de dag in de tuin kunnen werken, spelen, schieten, voetballen, trampolinespringen en picknicken.

Heerlijk!

woensdag 12 maart 2014

Broeken broeken broeken

Vandaag is het biddag. De Achterbergen gaan dan met de hele lagere school naar de kerk. Omdat het verleden heeft uitgewezen dat de Achterbergjes alleen maar onrustiger worden als ik erbij ben, ga ik zelf niet mee en wens de juf veel succes, speciaal voor onze spring-in-'t-veld die echt niet stil kan zitten en zijn.

Het voordeel van vandaag is dat we aan het begin van de dag wat extra tijd thuis hebben. Gelukkig hadden we net de vorige avond nieuwe bibliotheekboeken in huis gehaald, waaronder een zoekboek, zodat we een zeldzaam moment beleefden dat de vier lagere-school-Achterbergjes gebroederlijk naast elkaar op de bank zaten te zoeken en te bladeren. In één boek.

Plotseling zag ik het: ze hebben alle vier een zelfgemaakte (en zelfgetekende!) broek aan! Hun beste broeken eigenlijk - al zeg ik het zelf. Ze zitten tenminste lekker en dat scheelt een stuk met de gekochte broeken die bij sommige broertjes wel wat strak om de buik zitten.

Kijk, dat vind ik nou leuk. Daar moest een foto van worden gemaakt. Zonder boek.

dinsdag 11 maart 2014

Snelle doughnuts

Een jongetje uit de straat kreeg een doughnut. Daar hadden de Achterbergen ook wel zin in, dus wij zochten een recept op. Gelukkig was alles daarvoor in huis, dus wij planden een doughnut-baksessie voor vandaag na schooltijd.

Het recept heet snelle doughnuts en dat klopt helemaal, want op het moment dat ik dit schrijf zijn de doughnuts alweer op, terwijl ik een uur geleden bij school stond te wachten op de Achterbergjes.
De smaak is anders dan je van gekochte doughnuts gewend zou kunnen zijn. Ze proeven eigenlijk meer als een soort gefrituurd koekje. Dat wil niet zeggen dat ze niet goedgekeurd zijn, wat de Achterbergen betreft komen deze doughnuts vaker op het menu!

Ze zijn snel gemaakt omdat er gewerkt wordt met baksoda (dubbelkoolzure soda, maar ik gebruikte een wit poeder dat 'koolzuur' heet) en wijnsteenzuur oftewel cream of tartar. Daardoor hoeft er geen deeg te rijzen en kun je direct beginnen.

Het was misscihen ook zo snel klaar doordat er vele Achterberg-handen waren en er dingen tegelijk konden gedaan. Zo was het ook nog eens supergezellig in de keuken ("nee, IK wil nu de gaatjes erin maken, IK wil de deegrol, HELA, niet met de deegrol tegen je hoofd rollen, MAMA, ik kan niets doen"). Afijn, uiteindelijk was iedereen tevreden.

Het recept komt uit 'Stap voor stap koken'en zegt dat er 20 doughnuts van gemaakt kunnen worden. Wij hadden 12 niet zo grote exemplaren met deze hoeveelheid.

Snelle doughnuts (12 st plus restjes)

225 g bloem - 1/2 tl dubbelkoolzure soda - 1 tl wijnsteenzuur (cream of tartar) - snufje kaneel - 25 g boter - 50 g basterdsuiker (wij deden kristalsuiker maar dat proefde je wel) - 1 ei, losgeklopt - melk - frituurolie

garnering: poedersuiker of glazuur met gekleurde decoratiehagelslag of zo

Doe in een klein pannetje een flinke laag olie (je zult het hierna niet meer voor andere dingen willen gebruiken) en zet alvast op een laag vuurtje. Héél makkelijk is de voedselthermometer die je erin kunt hangen en die gaat piepen als hij op temperatuur is, de olie moet 180 graden worden.

Meng in een kom de bloem, baksoda, wijnsteenzuur, kaneel en suiker met de in kleine stukjes gesneden boter en meng het ei erdoor. Kneed het deeg, voeg zoveel melk toe dat er een stevig deeg ontstaat dat je goed kunt uitrollen. Rol uit tot een lap van 1 cm dik.

Steek rondjes met een glas uit het deeg, zo dicht mogelijk bij elkaar want als je de restjes later samenvoegt en opnieuw uitrolt, komen er toch gauw barsten in de doughnut. Steek desgewenst met een appelboor kleine rondjes uit het midden van elk rondje, alle restjes kunnen ook worden gefrituurd.

Doe de doughnuts voorzichtig in de hete olie, in ons pannetje pasten er vier tegelijk en draai om als de onderkant de juiste kleur heeft. Haal uit de pan, laat heel even uitlekken en serveer warm met glazuur of poedersuiker.

maandag 10 maart 2014

Op afstand erbij

Afgelopen weekend was de jaarlijkse vrouwenconferentie van onze gemeente in Noorwegen. Helaas was ik niet in de gelegenheid om daar zelf heen te gaan, maar we hadden een goede tweede: een groot gedeelte van wat daar gezegd werd, kon ik via de satelliet thuis meevolgen.

Grappig genoeg kwam de allergrootste hulp die ik gekregen heb, van iemand die er helemaal niet bij kon zijn. Zij woont nota bene vlak bij het conferentiecentrum in Noorwegen, maar haar zoon van 11 had zijn pols nogal erg gebroken en moest met spoed worden geopereerd, en ik neem aan dat haar man niet in de gelegenheid was om mee te gaan naar het ziekenhuis omdat er nog meer kinderen waren. Tijdens de feestavond op zaterdag, waarbij alle aanwezigen een maaltijd kregen en er een gevarieerd en opbouwend programma was (en ik thuis op de bank daarnaar zat te kijken en te luisteren) postte zij op Facebook dat ze in het ziekenhuis aan het wachten was tot haar zoon was geopereerd, en dat het maar goed was dat er zulke kundige artsen bestonden.
Ik had een scheef oog op Facebook, dus ik zag dat verschijnen. Ik schreef terug dat hij daar wel een ander moment voor had kunnen uitkiezen, omdat ze vast veel liever bij de feestavond had willen blijven.
Zij: Ja, daar had ik graag bij willen zijn. Maar alles voor onze geliefde kinderen. Er is veel wat ik voor hen met BLIJDSCHAP offer. <3 hartje="" p="">Ik: Dat is goed om te lezen! Vooral voor ons die thuis zitten en het via de satelliet nog kunnen volgen, voor als er tussendoor toch nog van alles met de kinderen gebeurt.
Zij: de kinderen zijn onze toekomst! Wij hebben hen het leven geschonken, en ik geef hen wat ze nodig hebben zo lang ik dat kan.

Daar zat ik dan. Dat ik niet naar Noorwegen was, daar had ik me allang bij neergelegd. Maar ik was toch wel een beetje ontevreden dat ik de hele middaguitzending had gemist omdat ik met de kinderen bezig was geweest. En daar kreeg ik patsboem een vermaning die doel trof. Hier kan ik wat mee, elke dag van mijn leven, zolang ik kinderen heb!!

vrijdag 7 maart 2014

Blog teruglezen - mmm, best nuttig!

Zo af en toe pak ik één van de labels van dit blog erbij en lees ik alles terug wat ik over dat onderwerp heb geschreven. Bijvoorbeeld de stukjes 'diepzinnig', die pak ik met regelmaat. En elke keer is het voor mezelf weer een aansporing voor mijn leven.

En dan de stukjes over autisme (ASS). Omdat ik een mailtje kreeg van iemand met een vraag daarover, las ik de blogjes vanmorgen weer terug. Eigenlijk is het heel prettig om dingen opgeschreven te hebben en dat later terug te lezen. Zo kun je mooi zien wat er is veranderd. Want er is veel veranderd bij onze intensieve zoon. Hij zit inmiddels in het eerste jaar van het middelbaar speciaal onderwijs en doet het supergoed! Vrijwel alleen maar lovende berichten krijgen we over hem van school. Ook binnen de jeugdactiviteiten van de gemeente gaat het goed en zijn er minder (of geen) conflicten meer. En thuis gaat het zoals bij iedere jongen: met de een wat beter op kunnen schieten dan met de ander, maar over het algemeen toch zonder al te veel problemen.

Het was me al voorspeld destijds, door andere moeders met inmiddels wat oudere kinderen met autisme, dat het in de loop der jaren beter zou gaan. Dat kon ik toen maar amper geloven, maar het is wel zo!
Er zijn heus wel dingen die nog niet gaan zoals het zou moeten, vooral als er meningen botsen, maar de conflicten lopen eigenlijk nooit meer zo hoog op als vroeger.

Alle reden om heel dankbaar te zijn!

donderdag 6 maart 2014

EHBO-doos

Als je thuis met elf personen bent, is de kans op een ongelukje natuurlijk veel groter dan bij kleine gezinnetjes zonder wildebrassen. De EHBO-doos van de Achterbergen ziet er dan ook op het eerste gezicht goed gevuld uit.

Vanmorgen stond ik er ineens bij stil hoe dankbaar we mogen zijn. Een van de jongens had een splinter en ik zocht de lidocaïnezalf om zijn duim even te verdoven omdat hij panisch was voor de pijn. De zalf kon ik niet vinden, maar ik zag AL die doosjes, flesjes en tubes, die toch heus wel met een reden ooit gekocht waren, maar eigenlijk kan ik me niet heugen dat we ze nodig hebben gehad. Hoe bijzonder is dat?

Het is zelfs zo ongewoon om ongelukjes te hebben, dat we er zelfs niet aan denken om medicijnen en pleisters mee te nemen als we een weekend weg zijn.

Weg met de EHBO-doos? Nou, nee, dan zul je net zien dat het ene na het andere incident gebeurt. Het is wel een veilig idee dat je iets hebt wat écht helpt bij brandwonden bijvoorbeeld.

Dat was dus - ondanks de pijnlijke splinter in dat kleine duimpje, die er overigens nog steeds in zit - een dankbaar begin van de dag!

woensdag 5 maart 2014

Declareren met een fototoestel

De Achterbergen zijn overgestapt naar een andere zorgverzekeraar, en dat betekent dat de nota's van de tandarts weer gewoon bij ons in de brievenbus ploffen. Voorheen werd dat allemaal achter onze rug om afgehandeld en kregen we alleen een nota voor het eigen risico, nu mogen we de volle mep zelf voorschieten en vervolgens indienen. Confronterend (maar wel nuttig).

Natuurlijk kun je de originele nota kopiëren en over de post versturen, maar de Achterbergen houden er nou eenmaal van om te kijken of het goedkoper kan. En dat kan. Ook als je geen scanner hebt, of niet weet hoe hij werkt, want de nota's kunnen ook in .JPG-formaat worden ingediend, en dat is (meestal) een foto.

Dus: nota op tafel, foto ervan maken, foto uploaden naar de declaratieafdeling van de zorgverzekeraar.

En later een heleboel aparte foto's tussen de Achterbergse herinneringen.

dinsdag 4 maart 2014

Out of control

Oeps, Achterbergen, in het vervolg beter opletten! Vanmiddag was ik druk bezig met koken toen de bel ging. Voor de deur stond een mevrouw die zo'n 1,5 km verderop woont, langs de drukke autoweg. Naast haar stond een koud 6-jarig Achterbergje zonder jas, mét langs de weg gevonden schatten. Ze zag hem langslopen en dacht: laat ik dat jongetje maar even thuisbrengen.

Hartelijk dank, mevrouw! Ik moet er niet aan denken wat er was gebeurd als we iedereen aan tafel hadden geroepen, het Achterbergje in kwestie niet hadden kunnen vinden, en vervolgens ook niet bij vriendjes in de buurt, of ergens op straat in ons eigen dorpje. U bent vandaag onze reddende engel!

maandag 3 maart 2014

Als je toch niets te doen hebt...

.... goeie tip voor als je toch niets te doen hebt: ga een fiets kopen bij de Makro. Echt iets voor de Achterbergen om dan pas na thuiskomst te ontdekken dat er toch een damesfiets in de doos zit, terwijl er toch duidelijk een herenfiets op gedrukt staat. Tja, dan moet je ook naar de streepjescode kijken!

Afijn, gelukkig konden we hem omruilen voor wel een herenfiets.
Om na thuiskomst te ontdekken dat dit exemplaar niet heel uit de doos komt.

Gelukkig hadden we toch niets te doen! Op naar de Makro!