vrijdag 25 april 2014

Alweer vakantie!

Dat is nou ook wat zeg, de Achterbergen hebben alweer vakantie! Twee weken maar liefst, maar dat geldt alleen voor de lagere school.

De eerste week zal ik sowieso geen tijd hebben om te bloggen, de tweede week moet ik nog zien. Ik heb nog een heel aantal naaitips die ik graag wil delen. Eerst dacht ik om ze eerst helemaal zelf uit te proberen en met een eigen foto te plaatsen, maar dat kost toch te veel tijd en dan komt het er nooit van. Daarom ben ik begonnen om gewoon te verwijzen naar de site waar ik het vandaan heb. Wie weet hebben jullie dan ook nog wat aan alle andere informatie die je daar kunt vinden!

En verder ben ik van plan heel veel van mijn kinderen te gaan genieten. Weinig computertijd dus, weinig naaitijd, misschien wel tijd voor de keuken, daar hebben zij dan ook wat aan. We gaan leuke dingen plannen voor een feestje, voor twee feestjes zelfs, allemaal geschikt om over te bloggen zodra het blijkt aan te slaan.

Maar eerst de stekker er even uit. Fijne vakantie allemaal!

donderdag 24 april 2014

Suggestiestroken

Een van de Achterbergen had nog snel een broek nodig voordat we op vakantie gaan. Omdat gekochte broeken hem nooit lekker zitten vanwege een iets voller middel, draaide ik het patroon voor een spijkerbroek uit op zijn eigen maten. Tussen de bedrijven door kon ik dat dan nog snel in elkaar zetten.

Bijkomend leukigheidje is dat de Achterbergen dan altijd zelf het sierstiksel voor de achterzak mogen ontwerpen. Deze jongeheer had een duidelijk idee: een klein zigzaglijntje - die zat gelukkig als standaardsteek op mijn naaimachine!

Omdat het toch allemaal vrij vlot moest gebeuren, en ik geen zin had in kapotte jeansnaalden, besloot ik om de riemlusjes weg te laten. Meneer doet toch geen riem om als de broek lekker zit. Maar een broek zonder riemlusjes ziet er toch een beetje kaal uit.

En toen had ik het: suggestiestroken! Dat zijn eigenlijk van die lijntjes op de weg die suggereren dat er een fietspad is, terwijl er niet echt een apart fietspad is. Deze lijntjes suggereren dat er riemlusjes zitten, terwijl ze eigenlijk gewoon op de broek zelf zijn genaaid. Even heen en terug, en drie steekjes ertussen.

Ziet er toch eigenlijk wel een beetje uit als echte riemlusjes he? Als je bovendien nog meerekent dat tegenwoordig geen enkel Achterbergje meer met een shirt in de broek loopt en je de tailleband nauwelijks ziet, vind ik het allang goed!

woensdag 23 april 2014

Naden strijken

met dank aan gorgeousfabrics.com
Mensen die zelf graag kleding maken, hoeven niet noodzakelijkerwijs mensen te zijn die ook graag strijken. Toch horen deze twee onlosmakelijk met elkaar verbonden te zijn, lees dit Engelse blog daarover anders eens.

Hieronder in het kort waar het op neerkomt:

Zo moet het niet
In naaibeschrijvingen zie je meestal staan: stik de naad en strijk hem open. OK, dat kan, dan krijg je een naad zoals de bovenste op de foto. Zo moet het dus niet.

Zo moet het wel

  • Stik de naad
  • Strijk de naad aan de ene kant, gewoon zoals het onder de machine vandaan is gekomen dus over het stiksel
  • Strijk op dezelfde manier ook de andere kant van de naad
  • Strijk nu pas de naad open, aan de achterkant, of strijk de naadtoeslag naar één kant (ook aan de achterkant), afhankelijk van de instructies
  • Strijk als laatste de naad aan de goede kant
In het genoemde blogje kun je foto's van deze stappen zien. Ook een foto van twee blouses waarvan de een op de correcte manier is gestreken en de ander op de - laten we zeggen traditionele - manier. Kijk, kies en doe wat je wilt zou ik zeggen!

donderdag 17 april 2014

Pasen voor de deur

afbeelding van www.cgn.nl

De Achterbergen hebben vanaf morgen - net als bijna alle andere Nederlanders - vier dagen Paasvakantie. Op de lagere school hadden we gisteravond al een Paasviering. Dat wordt daar gevierd met de ouders, in plaats van de traditionele Kerstviering in de drukke decembermaand. Dat komt niet alleen goed uit voor de drukte, de directeur vertelde me gisteravond dat het ook is om te laten zien dat Pasen even belangrijk is als Kerst, misschien zelfs belangrijker.

Daar kan ik het helemaal mee eens zijn. Met Kerst zijn we diep dankbaar voor de bereidheid van Jezus om naar de aarde te komen om voor de mensen een Verlosser te worden, met Pasen klinkt de juichkreet van de voltooide taak, met zóveel meer inhoud en resultaat. De termen kunnen zo ingesleten raken, maar als je je voorstelt dat de dood Hem niet kon vasthouden omdat er in Hem geen aanknopingspunt voor de dood (zonde) was, dan is dat toch duizelingwekkend!

En dat heeft Hij gedaan, niet alleen om de mensen verzoening met God te geven, maar - wat meer is - om de weg te banen dóór al die zonde heen, zodat wij op diezelfde weg kunnen gaan. Wat een kracht!
In dit artikel op de website van 'onze' gemeente kun je er meer over lezen.

De Achterbergen wensen iedereen fijne en ontspannen feestdagen!

woensdag 16 april 2014

Gadgets voor de telefoon/tablet

Dat de Achterbergen houden van alles wat een scherm heeft, is de trouwe lezer van dit blog niet ontgaan. 'Papa, mag ik aje iPad', is een gevleugelde uitdrukking. Of 'mam, mag ik je telefoon'? En dat is dan niet om te bellen. Een oplettende medewerker van Mobilefun.nl was dit alles ook niet ontgaan. Van hem kwam het verzoek of de Achterbergen een review wilden doen van een zgn. PadPivot in combinatie met de Stylus pen (pen voor touch screens). Dat lieten we ons uiteraard geen twee keer vragen!

De spullen werden bezorgd en het testen kon beginnen. De PadPivot bleek een stabiele steun te zijn waar je allerlei dingen met een scherm in of op kunt zetten: tablets, maar ook mobiele telefoons. Zo heb je je handen niet nodig om het ding zelf vast te houden, en dat kan best wel eens goed uitkomen. Door de vorm van de steun kan hij heel goed op je been staan (je kunt hem zelfs vastbinden aan je been met het bijgeleverde touwtje), maar hij kan ook gewoon op een tafel, plank of vensterbank staan.

De tablet/telefoon kan er op twee manieren in/op: in de uitsparing aan de voorkant, rechtop, leunend tegen het 'zuignap'-onderdeel, of met de gladde achterkant (is de achterkant van de tablet niet glad, dan kunnen de bijgeleverde stickers zorgen voor een glad stukje) bovenop die zuignap, 'nano suction' volgens de beschrijving, die inderdaad zorgt voor een soort vacuüm waardoor de tablet/telefoon heel erg stevig op dat plaatje zit. Het plaatje zit met een soort kogelgewricht in de standaard, waardoor je de telefoon zo kunt draaien/kantelen tot hij in de gewenste stand staat.

Vind je het ongelooflijk overdreven, zo'n extra telefoonvasthouder? De Achterbergen niet hoor! Ik gebruik mijn mobiel bijvoorbeeld als MP3-speler tijdens het strijken. Met schermpje aan de voorkant van de telefoon en luidspreker aan de achterkant wist ik al nooit hoe ik hem moest neerleggen, nu is dat probleem opgelost. Bovendien is het toch wel luxe dat hij niet wegschuift als ik met één hand de apps op de mobiel gebruik.

Heel fijn is de combinatie van de PadPivot met de Stylus pen, vooral tijdens gebruik in de keuken, of je nu muziek luistert tijdens het afwassen, of misschien een recept aan het maken bent met behulp van een instructiefilmpje of recept van internet. Heb je wel eens geprobeerd om met natte handen zo'n schermpje te bedienen? Dan luistert hij niet meer, en lijkt het wel een van de Achterbergjes. Of je hebt gewoon vieze handen van het koken, en wilt het schermpje niet vet maken. In zulke gevallen komt zo'n extra pen superhandig van pas!
De pen zelf bevat nog meer slimmigheidjes: zo zit er een 'vegertje' op de achterkant waarmee je de schermpjes kunt schoonmaken, en in de pen zelf zit een snoertje met aan de ene kant een micro-USB-uitgang, en aan de andere kant een normale USB-uitgang, zodat je je telefoon kunt verbinden met bijv. de computer, om hem op te laden of om gegevens over te brengen.

Al met al zijn we dus dik tevreden! Wil je meer weten over de PadPivot en meer foto's zien met de verschillende gebruiksmogelijkheden? Klik dan hier.
De pen kun je hier nog wat beter bekijken.


vrijdag 11 april 2014

Autisme en korreltjes zout

Afgelopen week gebeurde er hier iets waar ik heel veel van heb geleerd. Omdat het misschien voor anderen ook leerzaam is, zet ik het hier neer:

Onze ASS-er, inmiddels 12 en al ruim een half jaar op het voortgezet onderwijs, zit over het algemeen tegenwoordig heel goed in zijn vel. Uitbarstingen komen een heel stuk minder vaak voor dan vroeger, dat is natuurlijk alleen maar fijn. Toch kan iets piepkleins soms ineens uitgroeien tot een groot probleem, en dat is vooral te wijten aan miscommunicatie en starheid van denken. Op zo'n moment valt er echt niet met hem te praten en wordt het alleen maar moeilijker. De enige optie is dan om hem naar een plek te sturen waar hij kan afkoelen: zijn kamer meestal.
Dat gebeurde dus deze keer ook. Hij was zo boos en verdrietig en ongelukkig, dat ik hem achterna ben gegaan om met hem te praten. Helaas bracht dat helemaal geen oplossing. Er was helemaal niets goed in dit leven, ook op school niet, ook niet in de gemeente. Er was helemaal niemand met wie hij zou willen of kunnen praten, en alles was nutteloos. Nu ik het zo opschrijf, lijkt het lachwekkend misschien, maar op dat moment was het voor ons allebei eigenlijk erg uitzichtsloos.

De volgende dag maakte hij grapjes met zijn broer in de keuken. Ik nam hem even apart en zei: zie je wel, er zijn best leuke dingen in het leven. Hij moest een beetje lachen en zei: ja, maar gisteren wilde ik gewoon alleen maar negatieve dingen zeggen.
O, nu ging mij een lichtje op! Zie je wel dat het beter is om op zo'n moment geen gesprek proberen te voeren! Dat het veel beter is om alles tot rust te laten komen op een rustige plek!

Naar zijn kamer gestuurd worden ervaart hij als een (onterechte natuurlijk!) straf. Het is op zich al een hele toer om hem zover te krijgen dat hij zonder verdere boze woorden naar zijn kamer gaat. Nu hij heeft laten zien dat hij zelfinzicht heeft, kunnen we hopelijk binnenkort een strategie met hem afspreken. Een plek (of bezigheid) zoeken waarmee hij kan afkoelen en afspreken dat er niets gezegd wordt zolang de boze bui nog hangt.

Wie weet, wie weet, is er iemand voor wie dit een nuttig blogje is...

donderdag 10 april 2014

Afval eten

Zijn de Achterbergen nou zó diep gezonken, of wellicht tot ongekende culinaire hoogte gestegen? Geen idee, waarschijnlijk geen van beide, hoewel het woord ongekend wel op z'n plaats is.

Het kan echt: iets lekkers maken van de schillen van aardappels. Als ik het niet in een receptenblaadje had zien staan, had ik het vast niet geloofd, nu was het een kleine moeite om uit te proberen. En je raadt het al: het was heerlijk! Anders was het ook niet op dit blog terechtgekomen.

Chips van aardappelschillen

Boen de aardappels voor het schillen goed schoon. Snijd de 'pitjes' er eerst uit en schil ze daarna met mooie, lange schillen. Kan met de dunschiller, mag ook iets dikker met een gewoon mesje.

Het bakken kan op meerdere manieren. Het officiële recept laat je de schillen omscheppen met olie, en dan 15 tot 20 minuten in de oven zetten. De Achterbergen kunnen daar niet op wachten. De schillen van de foto zijn het mooist. Daarvoor eerst een bodempje olie verhitten in een (koeken)pan. Leg de schillen een voor een netjes naast elkaar in de pan en bak ze aan beide zijden goudbruin en gaar. 
Zo deden we het voor de foto.

Toen deze schillen netjes op het bordje lagen, kieperde ik de rest van de schillen in één keer in de pan. Doe ik volgende keer niet weer, want ook al schep je het om, het is toch lastig om alles gelijkmatig gaar te krijgen op die manier. Dus toch maar liever een iets bewerkelijker manier.

Bestrooi met zout en bijvoorbeeld paprikapoeder. Een grappig hapje voor het eten.

De Achterbergen compenseerden het 'teveel' aan vet hiervan met het (vetloos) grillen van het vlees. Zo kunnen we het gerust nog een keer doen!

NB Ik kreeg via de reactie hieronder de tip om dit zeker niet met gewone aardappels te doen, maar met biologische. Daar heb ik vandaag al eerder over nagedacht. Het lijkt me eigenlijk dat aardappels niet bespoten worden zoals appels, beetje lastig zo onder de grond. Bij een vlug internetonderzoekje naar de verschillen tussen biologische aardappels en gewone kom ik op de voorlopige conclusie dat (eventuele) gifstoffen in de hele aardappel zitten. Natuurlijk kun je biologische aardappels kopen, maar als je de supermarktaardappels gewend bent, zou het verschil dan echt in de schil zitten? In elk geval goed om over na te denken...

woensdag 9 april 2014

Uit de schooltas



Het Achterbergje dat in groep 7 zit, moest aan het begin van dit schooljaar een gedicht maken waarvan de beginletters zijn naam vormen. 
Hoewel het een gedicht is waarbij je duidelijk kan zien dat er omwille van de rijm gewoon maar zinnen na elkaar zijn gezet (denk ik), geeft het toch op een tere manier precies weer hoe hij is. 
Deze gaat in de kast op de stapel 'te bewaren schoolwerkjes'!!

maandag 7 april 2014

Ananassorbet

De Achterbergen hadden van 't weekend ananassorbetijs. Misschien vergis ik me, maar ik zou denken dat bevroren fruit bijna net zo gezond is als vers fruit (in tegenstelling tot gekookt fruit). Daarom vind ik het extra leuk om zoiets uit te proberen.

In het recept zit wel suiker. Dat kun je eventueel vervangen door banaan, dat is een geweldige zoetmaker in ijs, maar geeft natuurlijk ook veel smaak mee.

Van een grote ananas maak je gemakkelijk een normaal dessert voor 15 personen. Dit recept is afgeleid van een recept uit het boek Stap voor stap koken.

Ananassorbetijs (15 normale porties)

1 grote ananas - 150 g suiker (in het recept staat 175 g) - 1 dl water - 3 el citroensap - 2 eiwitten

Breng de suiker met het water al roerend aan de kook, laat afkoelen. Maak de ananas schoon en pureer hem in de keukenmachine of blender. Het recept zegt dat je het sap er vervolgens met behulp van een zeef moet uitdrukken, maar wij hebben alles van de ananas gebruikt. Roer er het suikerwater en het citroensap door. Giet het geheel voorzichtig in een schone plastic zak (pedaalemmerzak). Leg die in de invriesla van de vriezer, maak het zo breed mogelijk en vouw voorzichtig de bovenkant om. Op deze manier gaat het bevriezen veel sneller dan als je het in een bak doet, maar dat kan natuurlijk ook.

Zodra het vast is geworden, maar nog niet keihard (dat controleer je ook veel makkelijker als het in een plastic zak zit), klop je eerst de twee eiwitten helemaal stijf in een grote kom. Haal dan het ijs uit de vriezer en maak het opnieuw helemaal fijn met de blender/keukenmachine. Dat moet waarschijnlijk in gedeelten, giet elk gepureerd deel bij de stijfgeklopte eiwitten. Vermeng alles goed, schenk weer in een (evt. nieuwe) plastic zak, en vries nog een uurtje in.

Wordt het toch te hard bevroren, neem dan gewoon 10 minuten extra om het weer wat zachter te laten worden. Zo kun je het ook over meerdere dagen verdelen. ZELFS bij de Achterbergen was dat deze keer het geval.

vrijdag 4 april 2014

Kaiserschmarren

De Achterbergen hebben Kaiserschmarren uitgeprobeerd. Het schijnt een traditioneel Oostenrijks nagerecht te zijn, maar bij de Achterbergen doen we alsof het een portie poffertjes is en eten we het tussendoor. Het smaakt overigens niet naar poffertjes, meer naar cake.
Omdat je het geheel in kleine stukjes trekt, kun je het makkelijk over meer porties verdelen, altijd handig!

Behalve dat het hier in de smaak viel, is het ook nog eens heel snel klaar. Vooral als een van de kinderen het eiwit stijfklopt. Bron recept: receptenblaadje Jumbo

Kaiserschmarren (4 grote porties, 5 normale porties, 6 kleine porties etc.)

4 eieren, gesplitst - 125 ml melk - 70 g suiker (oorspronkelijk recept: 100 g) - 125 g bloem - (indien gewenst: 100 g rozijnen, geweld) - 50 g roomboter - poedersuiker

Klop de eiwitten stijf met een snufje zout. Klop de eidooiers in een andere kom los, voeg daar de melk, suiker, bloem en evt. rozijnen (wij dus niet) aan toe. Klop alles goed door elkaar, meng daarna met het stijfgeslagen eiwit.
Smelt in een grote koekenpan de boter, schenk het beslag in de pan en bak de 'pannenkoek' aan beide kanten goudbruin en gaar. Als je pan niet erg groot is en het wel erg dik wordt, kun je het ook in twee gedeeltes doen. Trek de koek met twee bakspatels (of vorken) in kleine stukjes en bak alles nog even door.

Verdeel de Kaiserschmarren over schaaltjes en bestrooi met poedersuiker.

donderdag 3 april 2014

Hoofdbrekens

Lang heb ik niets aan mijn patroontekenarij kunnen doen. Het huishouden en het gezin vroegen alle tijd die er was. De laatste dagen heb ik met hernieuwde moed en zin het werk weer opgepakt. Niets gaat vanzelf, en patroontekenen met de computer al helemaal niet.

Ben ik op zich al helemaal klaar met de spijkerbroek, de losse patroondelen die van het voor- en achterpand worden afgeleid moeten nog steeds in de computer worden gezet. En daar liep ik tegen een onvolkomenheid in het tekenprogramma aan, zodat er weer gewacht moet worden tot de programmeur tijd heeft om ernaar te kijken.

Gelukkig is er geen gebrek aan ideeën. Zelf heb ik binnenkort nieuwe kleding nodig, en wat is er dan leuker om dat vanuit je eigen programma te tekenen. Mocht het kledingstuk goed uitvallen, dan kan ik het immers in een handomdraai ook voor andere mensen uitdraaien!
Ik weet het, ik maak het mezelf wel erg moeilijk. Alles moet namelijk relatief in de computer worden gezet. Zodat het patroon er ook goed uitkomt als iemand heel andere maten heeft. Je begrijpt, dat kost heel wat hoofdbrekens.

Wat ik stiekem toch wel heel leuk vind. Het ligt mij wel, deze combi van je hersens laten kraken en er iets creatiefs mee doen - bovendien geld besparen door zelf de kleding te maken.
Jammergenoeg zitten er maar 24 uur in een dag, ook bij de Achterbergen...

woensdag 2 april 2014

Zomerschoenen

Een van de Achterbergjes - de 6-jarige - had zomerschoenen nodig. In het rijtje met sandalen stond niets wat hem paste, dus togen we gezellig samen naar de winkel. Alwaar een gesprek ontstond over stelen van schoenen, en waarom dat niet kan, omdat de schoenen voorzien zijn van een anti-diefstal-clip.
Alle sandalen die er in maat 33 nog waren, werden op een rijtje gezet, en hij koos zijn favoriet. Gelukkig was ik het daarmee eens, dus op naar de kassa.

Na het afrekenen kreeg hij de nieuwe schoenen om aan te trekken, waarop hij concludeerde: "nu mag ik ze stelen".

Ja, dat is wel zo veilig, om iets te stelen als je ervoor betaald hebt!

dinsdag 1 april 2014

Eén april!

Vandaag wonen de Achterbergen alweer 14 jaar op dezelfde plek. 1 april is ook de datum dat we tekenden voor ons vorige huis. Leuke datum toch?

Hoewel we gebrainstormd hebben over welke grap we zouden uithalen tijdens het overblijven (op dinsdag blijf ik altijd in groep 7/8 over, en komen daar de overige lagere-school-Achterbergjes bij), kwam daar helaas niets uit. Wel wist het 6-jarige Achterbergje een jongen uit groep 8 ervan te overtuigen dat zijn veter los zat.

Ik schrijf vandaag verder maar niets. Je weet toch nooit of het wel waar is...