vrijdag 13 juni 2014

Als er eenmaal één stap is gezet...

dan is het veel makkelijker om de volgende stappen te zetten! Dat blijkt maar weer in de Achterbergse tuin. Een paar jaar heeft echt alles stilgelegen - behalve het voetbalveldje, dat toch het grootste deel van de tuin beslaat, dat werd uiteraard goed gemaaid - door verschillende oorzaken: te weinig mankracht door last van de rug, te weinig financiële middelen en te weinig energie. Aan sommige dingen kun je niet zoveel doen, maar de energie is toch wel wat meer op voorraad tegenwoordig.

Dus toog ik aan het werk in de tuin. De eerste stap werd gezet, en als vanzelf volgden vele vervolgstappen. Manmoedig vulde ik kruiwagen na kruiwagen met onkruid, waarna alles in de aanhanger werd opgestapeld. Een stuk van het pad kwam weer tevoorschijn, de Achterbergjes werden ook te hooi en te gras ingeschakeld. Heerlijk vind ik het, werken in de tuin! Twee dagen lang kon ik mijn plezier niet op, totdat...

Op een of andere manier zegt mijn lichaam niet op tijd dat ik ermee moet stoppen. Of ik herken de signalen niet. Gisteren liet het toch echt merken dat ik de twee dagen daarvoor veel te veel had gedaan. Hoofdpijn, en een hooikoorts-aanval die zich door geen enkel medicijn liet bedwingen. Zodat ik à la minute op zoek ging naar een alternatief voor de pillen die niet helpen, en toch maar extra vroeg ging slapen.

Nu gaat het wel weer een beetje. Ik hoop dat het niet erg is als ik een half uurtje verder ga in de tuin (er is nog wel voor 80 uur werk te doen)... of een heel uurtje misschien? Wat de medicijnen betreft: op dit moment ben ik begonnen met het natuurlijke middel Scuttelariae, wat me van twee kanten is aanbevolen. In de kast ligt nog Levocetirizine (wat maar af en toe iets lijkt te doen en daarnaast ook nog oogdruppels nodig heeft, en dan nog blijf ik zakdoekjes nodig hebben - helaas is dat het enige middel dat de huisarts voor mag schrijven door de afspraken met de verzekeringen) en een doosje Tavegyl (waar ik goede ervaringen mee heb, maar je wordt er wel hondsmoe van, en op een of andere manier lijkt het nu ook niet meer zo goed te werken). Diep in mijn achterhoofd zit nog een andere uitweg: terug naar de bioresonantie-specialist. Dat helpt ontzettend goed, maar kost bergen geld en het blijkt dat het maar voor één of twee seizoenen helpt, daarna komt het toch weer terug.

We zien het wel!

6 opmerkingen:

Jolanda zei

Zoals je wellicht weet gaat het bij mij ook allemaal niet vanzelf en ik probeer nu om elke dag een halfuur tot een uur iets in de tuin te doen.
Dan blijft het te doen. En perfect wordt het hier toch nooit.
De laatste weken is er echter van dat halve uurtje per dag ook niets gekomen dus ook hier (nog verdere) achterstand.
Meter voor meter, Karien! Ik hoop dat je weer opknapt.

Maggie zei

Wat verlang ik naar een tuin waarin je voor 80 uur werk te doen hebt! Met onze 4x3 meter tegels been je steeds in een halfuurtje klaar. Maar zo zie je maar weer, alles heeft voor en nadelen! Sterkte, hooikoorts is echt naar!

Dorothé zei

Balen van die hooikoorts... ik hoop dat je spoedig verlichting vindt zodat je je verder in de tuin kunt uitleven.

Groetjes,

Dorothé

Tinekebo zei

Nou zeg , je huisarts moet je toch gewoon goeie medicijnen voorschrijven .er zijn zoveel middelen tegen hooikoorts. Hou maar op met die natuurlijke , die helpen echt niet . heb zelf sinds een paar jaar een goede neusspray en oogdruppels en nu is het goed onder controle . wat kun je er ziek van zijn hè !

Karien zei

Nou Tineke, dat zou ik toch niet willen beweren. Ik gebruik nu voor de derde dag een capsule Scutellariae, en mag wel aannemen dat de andere medicijnen uit mijn lichaam zijn verdwenen. Het gaat verbazingwekkend goed! Over een paar dagen weet ik het zeker en dan zal ik erover bloggen als het echt zo is!

Inge Stegeman-Mol zei

Karien, zijn er geen kinderen die je willen of kunnen meehelpen met je tuinwerk? Voor "groene" vingers wellicht? Succes met je bezigheden en hooikoorts!