zaterdag 4 juli 2015

Geen dagelijks leven meer?

Beste bloglezers,

Ruim zes jaar geleden begon ik dit blog, vooral als manier om belangstellenden te laten meekijken bij onze geplande grote verbouwing. Het bloggen bleek goed te bevallen en door de jaren heen heb ik jullie een kijkje gegeven in het reilen en zeilen van ons grote gezin.

Zes jaar is een lange tijd, en ik wil niet zeggen dat het saai is geworden bij ons thuis, wel is het zo dat ik liever niet meer van alles op het wereldwijde web zet, om verschillende redenen. Zoals het is gegaan, is het goed, maar nu is er toch een nieuwe fase aangebroken. Het heeft even geduurd voordat ik dat inzag, want het blog helemaal opgeven, dat is wel een grote stap. In plaats van diepzinnige stukjes en leuke kinderuitspraken plaatste ik dan recepten en stukjes over gezondheid en dieet. Wat niet door iedereen in dank werd afgenomen. Ik denk dan ook dat het beter is om dit blog af te sluiten. Met het blog over diverse vormen van vasten ga ik wel door, juist omdat hierover in het Nederlands nog zo ontzettend weinig informatie over te vinden is.

Vanmorgen stuurde iemand mij een commentaar dat helaas te lang was en halverwege afgekapt is. Ik kan het dus niet helemaal lezen en zal het nog niet plaatsen. Misschien kun je mij gewoon persoonlijk mailen? Mijn mailadres staat op de homepage.

Alle lezers heel erg bedankt voor jullie vaak nuttige tips! Ik denk met veel dankbaarheid terug aan deze periode.

Het blog laat ik staan zoals het is. Ik lees zelf soms alle stukjes terug met het label "diepzinnig", of die met het label "ASS". En natuurlijk maak ik ook gebruik van de recepten.

Mis je de stukjes over het geloof? Ik verwijs je graag door naar deze bemoedigende website!

donderdag 4 juni 2015

Onverwachts goede oplossing voor vieze groente

Al roerend in de grote Achterbergse wokpan vroeg ik me af waarom ik in vredesnaam op het idee was gekomen om groenten te kopen die de Achterbergen niet lusten. Ja, ik weet wel waarom: ik was het zat dat de keuzemogelijkheid wat groente betreft steeds verder werd ingeperkt: de laatste tijd kwamen we niet veel verder dan wortel, bieten en sla met komkommer. En nog meer sla, met losse tomaten ernaast om een paar Achterbergen niet te ontrieven.
Dus kocht ik een courgette, een grote bak champignons en een struik broccoli. En ik besloot heldhaftig dat ze dit maar moesten leren eten.
Maar ja, als je het dan aan het koken bent, kruipen de twijfels toch tevoorschijn. Ook al ziet het er in mijn eigen ogen nóg zo lekker uit: een grote pan vol met rul gebakken gehakt, kleingesneden groente, ui en knoflook, een paar bouillonblokjes en een pak gezeefde tomaten. Maar ik wist dat ik een vervelend halfuurtje tegemoet ging. Of drie kwartier.

Gelukkig was de oplossing dichterbij dan ik van tevoren kon bedenken: de staafmixer. Binnen de kortste keren was de hele pan groente met gehakt veranderd in één homogene brij. Klinkt viezer dan het was. De Achterbergen vonden het zowaar lekker. Allemaal! Ook toen langzaam maar zeker de ingrediënten van de saus die vandaag over de rijst zat, werden onthuld.

Lang leve de staafmixer!


woensdag 3 juni 2015

Nieuw vervoermiddel

De Achterbergen hebben wel een heel vreemdsoortig rijwiel in de schuur staan: een stepperbike! Na 25 jaar trouwe dienst was mijn fiets aan vervanging toe, maar ik wilde liever niet een gewone fiets. Ben er gewoon niet zo'n fan van, krijg snel last van mijn rug en knieën. Gelukkig kwam ik ergens op internet - waar anders - dit alternatief voor de fiets tegen. Een soort crosstrainer, maar dan op wielen. Officieel een fitnessapparaat en niet bedoeld om van A naar B te komen, maar waarom eigenlijk niet? Sowieso fiets ik niet om van A naar B te gaan. Ik houd ervan om gewoon wat beweging te hebben, en eventueel wat boodschappen te halen. Wat met deze stepperbike ook kan, want er kan een mandje voorop, of een voordrager met een kistje of zo.

Wat niet kan, is natuurlijk een kind achterop. Wel voorop, vanmorgen is het bewijs daarvan geleverd toen ik de jongste Achterberg naar school bracht. Hij staat dan op de punten, die minimaal bewegen. De bedoeling is namelijk dat je de pedalen beurtelings naar beneden duwt. Op YouTube kun je er filmpjes van bekijken.

Gek genoeg is de stepperbike nooit de hit geworden die de fabrikant beloofde. Het was nog een hele toer om een winkel te vinden die ze nog verkocht. Je hebt ze in meerdere prijsklassen, ik had er een met een aanbevolen verkoopsprijs van 499 euro (en daar kun je hem ook echt voor kopen), maar bij de webshop die ik heb gevonden, was hij 299. Het loont dus zeker de moeite om wat verder te zoeken! Andere modellen kosten met gemak 700 of 800 euro, of het driedubbele, en dan kan ik me wel voorstellen dat het geen hit is geworden!

Dit is de stevige versie, met brede banden, er is ook een model met dunnere banden, waarop je sneller kunt. De Achterbergen kennende, koos ik voor meer stevigheid.

Ik ben benieuwd of ik mezelf ga houden aan mijn eigen voornemen om elke dag een stukje te rijden... vandaag twee keer 5 kilometer, waarbij ik er al achter kwam dat tegen de wind in rijden lang niet zo vervelend is als met de fiets hetzelfde doen. Gewoon een lagere versnelling (hij heeft er 7!).

OK, genoeg reclame gemaakt. Wat vinden jullie? "Gek ding" of "te gek ding"?

NB: Na een paar weken blijkt de stepperbike toch een probleem te hebben: de as waarmee de tandwielen worden aangedreven, gaat steeds los zitten, elke 8 kilometer lopen de tandwielen finaal langs elkaar heen en moeten we ze weer aandraaien. Helemaal vastdraaien lukt gewoon niet. Inmiddels zijn we met de leverancier in conclaaf om een oplossing te vinden. We gaan het proberen met een middel dat Loctite heet: daarmee zetten we de as hopelijk vast genoeg!

NB2: de Loctite blijkt super te werken. Ik heb geen omkijken meer naar het losdraaien van de tandwielen en de stepperbike bevalt nog steeds prima (juni 2016).

dinsdag 2 juni 2015

Weer een kussen

Weer een kussen erbij op de Achterbergse bank. Deze keer gehaakt. Ik weet niet meer waar ik het patroon vandaan heb, maar het is niet moeilijk:

Op een ketting lossen zo lang als je nodig hebt:

1e toer: vasten
2e toer: afwisselend een vaste en een dubbel stokje. De dubbele stokjes worden door de vasten naar beneden getrokken, waardoor ze opbollen als een soort nopje. Zorg ervoor dat ze allemaal naar de goede kant uitsteken. Eindig met een vaste uiteraard.
3e toer: vasten
4e toer: stokjes

Herhaal deze vier toeren.

Zo, en nu is de roze wol op. Het volgende project wordt veelkleurig. Ook gehaakt.

woensdag 27 mei 2015

Schrijven met een ganzenveer

Vanmiddag maakte ik met een paar Achterbergen een wandeling langs de rivier achter ons huis. Het was vloed, en het hele strandje waar we een paar dagen geleden nog van de zon genoten, was verdwenen onder water. Raar maar waar, zover landinwaarts is er nog steeds eb en vloed!

Bij de rivier komen de ganzen ook graag, en dat is te merken ook! Je moet goed uitkijken waar je loopt, en overal liggen veren. De Achterbergen namen vandaag een aantal veren mee, daar hebben we thuis pennen van gesneden. Op internet kun je vinden hoe je dat doet, met plaatjes, maar als je weet hoe een vulpen eruit ziet, kun je het ook zonder extra uitleg proberen:

Houd de ganzenveer een tijdje in kokendheet water, zodat hij wat zachter wordt. Snijd het uiteinde met een zéér scherp mes schuin af, en maak een insnede voor de inkt, vanaf zo'n 8 mm voor het uiteinde naar buiten toe. Snijd dan de zijkanten mooi schuin weg.

Wij hadden, ondanks een pas geslepen keukenmesje, toch niet echt het juiste gereedschap, ik denk dat het daardoor komt dat de punten toch een beetje uit elkaar staan, waardoor je "dubbele letters" krijgt, maar dat is juist ook mooi. En één pen kreeg een bredere punt, waardoor hij breed schrijft. Ook mooi.
We schreven met Oost-Indische inkt, die hadden we al meer dan twintig jaar in huis...

maandag 25 mei 2015

Eierkoeken remake

Vandaag maakten de Achterbergen weer eierkoeken. Anderhalf jaar geleden deden we dat ook, en zetten het recept op dit blog.

Vandaag veranderden we iets aan het recept, zodat ze wat dikker werden, en ziedaar, de eierkoeken leken ineens nog veel meer op de "echte" uit de winkel.

Snel gemaakt, leuk om te doen en te zien uitlopen in de oven, een perfecte bezigheid voor een vrije dag.

Kijk voor het aangepaste recept hier.

zaterdag 23 mei 2015

Eigen muntplantje

Op moederdag kreeg ik van mijn oudste zoon een kookboek: Eten als medicijn. Met allemaal recepten van ingrediënten die ergens goed voor zijn: gewrichten, zenuwstelsel, etc. Van bijna elk recept een foto, dat doet het bij mij altijd goed.
Ik besloot om de meeste recepten uit te proberen, dat gaat altijd makkelijk in zo'n groot gezin als de Achterbergen: je maakt gewoon één recept uit het boek naast het normale eten, en er zijn dan altijd wel kinderen die het willen uitproberen zonder dat iedereen met lange tanden een tegenvallend gerecht als hoofdgerecht naar binnen moet werken.

Afijn, het boek gebruikt regelmatig munt, dus ik dacht: laat ik nou eindelijk eens een muntplantje aanschaffen. Helaas had de supermarkt alleen maar losse takjes munt in de koeling en omdat ik het recept nou eenmaal wilde uitproberen, kocht ik de losse takjes (2 euro!).

Thuisgekomen kwam ik toevallig de tip van iemand tegen om die losse takjes te laten wortelen. Kwam dat even goed uit!
Een muntplantje is een woekerplantje, je hoeft maar één keer een te kopen en met goede behandeling kun je er ontzettend lang van genieten, ook als je hem buiten in de tuin hebt staan.

Hoe kweek je een nieuwe plant van een los takje?

Knip of snijd een of meer takjes munt af een klein stukje onder een blad. Haal de onderste bladen van het takje af en zet het takje in een glas water. Op het punt waar de bladeren zaten, groeien worteltjes, dat is na een paar dagen al goed zichtbaar.

Zijn de worteltjes lang genoeg, dan plant je ze over in aarde. Knip vervolgens nooit de hele stengels weg als je een takje nodig hebt, maar laat altijd wat blaadjes zitten, dan groeit het gewoon weer aan (dat laatste heb ik nog niet uitgeprobeerd).

Grappig genoeg ga ik de munt niet eens voor herhalingen van de uitgeprobeerde recepten gebruiken (een risotto met rode biet en munt, en een groene soep van spinazie, doperwten, courgette en een beetje munt). De muntsmaak overheerst nogal en ik denk dat we het lekkerder vinden zonder. MAAR met een of twee takjes munt in een groot glas kokendheet water krijg je wel een heerlijke kop thee. En daar doen wij het denk ik maar voor.

NB Wil je munt als plant in de tuin, houd er dan rekening mee dat hij de neiging heeft te gaan woekeren. Zie reacties hieronder. Een goede oplossing is om hem gewoon in pot te houden, ik heb ook gehoord van mensen die er een "ompot" zonder bodem omheen zetten in de tuin en daar goede ervaringen mee hebben.

donderdag 21 mei 2015

Opvallende dingen

Er gebeurt van alles in huize Achterberg, sommige dingen zijn ook wel bloggenswaardig, maar op een of andere manier ontbreekt het tegenwoordig aan de prioriteit. Ook niet zo gek, ik vermoed dat dit blog ouder is dan het gemiddelde huis-, tuin- en keukenblog.

De meeste mooie dingen die wij meemaken, zijn van dien aard dat we het niet graag op het wereldwijde web hebben staan. Te teer, te persoonlijk, vul maar in. Misschien ben ik zelf ook gewoon voorzichtiger geworden.

Toch blijven er wel een paar opvallende dingen over die ik vandaag dan wel online zet:


  • Zo kwam er een brief in een blauwe envelop. Deze blauwe enveloppen zijn de meesten van ons niet onbekend. In de afgelopen dertig jaar zijn er vanaf onze bankrekening toch heel wat euro's richting het desbetreffende bedrijf gegaan. Toch was de boodschap in de brief dat ze ons bankrekeningnummer niet wisten. Opvallend!
  • In onze straat wordt (joepie!) glasvezelkabel aangelegd, zodat we sneller internet gaan krijgen. Helaas raakte de graafmachine van de aannemer onze eigen huidige telefoon/internetkabel, zodat wij van de buitenwereld afgesloten raakten. De aannemer beloofde het te laten repareren, maar dat duurde maar en duurde maar. Uiteindelijk besloot ik zelf maar KPN te bellen. En kreeg toen de afdeling voor consumenten aan de lijn. Dat is een héél andere afdeling dan de afdeling voor aannemers. De telefoniste kon niet zien of onze schade überhaupt gemeld was, en ze kon ook geen contact opnemen met de afdeling die daarvoor verantwoordelijk was. Ik dacht dat KPN een communicatiebedrijf was? Opvallend!
  • Onze jongste, inmiddels 5, is een opvallend eigenwijs exemplaar. Zo erg had ik ze nog niet eerder gehad, en dat wil best wat zeggen. Daarom was het des te opvallender dat ik hem gisteren tegen zijn oudere broer hoorde zeggen dat de limonade die in de keuken stond (Slimpie) niet gezond was: "mama heeft gezegd dat er stoffen in zitten die niet goed voor je zijn". Behalve opvallend oplettend ook nog eens extra lief.

zondag 19 april 2015

Chocoladerol met koffieroom

Het is altijd leuk om een goed recept te vinden dat sowieso al zonder gluten wordt gemaakt, veel leuker dan een recept proberen aan te passen naar glutenvrij, waarbij het in veel gevallen de smaak tekort doet.
In het boek Droomdesserten uit de serie Groot Kookboek staat dit recept. Ik moet toegeven dat het er op de foto in het boek meer als een rol uitziet dan mijn eigen foto, maar daar staat tegenover dat het voor mij de eerste keer was dat ik het maakte, en ik een beginnersfout heb gemaakt (niet lang genoeg gebakken). Toch was het resultaat ook nu al heerlijk, en durf ik het wel te plaatsen.

Chocoladerol met koffieroom

beetje kristalsuiker - 200 g pure chocola - 60 ml heet water - 1 eetlepel instantkoffie - 4 eieren, gesplitst - 100 g suiker - 1 tl heet water - 250 ml slagroom - 1 eetlepel poedersuiker - evt. koffielikeur

Verwarm de oven voor tot 180/190 graden.
Bekleed een ondiepe vorm van 25 x 30 cm met bakpapier (ik heb zo'n vorm die bestaat uit vier zijkanten die je tot de gewenste grootte kunt uittrekken, ideaal. Je zet hem los op de bakplaat en door het bakpapier gaat het deeg er niet aan de zijkanten onderdoor). Leg een stuk bakpapier van dezelfde grootte op het aandracht en bestrooi dat gelijkmatig met de kristalsuiker.
Doe de chocola, het water en de helft van de instantkoffie in een kom en smelt dat au bain marie tot een gelijkmatige massa.
Klop in een kom de vier eierdooiers met de 100 g suiker tot een dikke, romige massa. Schep het eiermengsel door het warme chocolademengsel.
Klop in een andere kom de eiwitten tot er zachte pieken ontstaan. Niet te lang doorkloppen, want dan mengt het minder goed. Schep dit in twee gedeelten ook door het beslag. 
Giet het beslag in de vorm en zorg dat het één gelijkmatige laag is. Zet dit 10 minuten in de oven (bij mij moet het dus langer, de bovenkant was nog wel erg vochtig). 
Stort de cake op het besuikerde papier (dat klinkt makkelijker dan het is, uiteindelijk heb ik het zo gedaan: ik heb de bovenkant van de cake met de suiker bestrooid, het bakpapier erop gelegd en toen het geheel omgedraaid), haal het bakpapier eraf. Snijd evt. de knapperige randen weg (die had ik zelf niet) en dek het gebak af met een theedoek. Laat afkoelen.
Los de resterende koffie op in de theelepel heet water. Voeg evt. wat koffielikeur toe (deed ik niet) en voeg de slagroom toe. Klop stijf. Bestrijk de cake met het slagroommengsel, en rol de cake daarna op met gebruikmaking van het besuikerde papier als geleider. Laat nog een poosje extra afkoelen in de koelkast (daarvan wordt het deeg echt lekkerder).

dinsdag 14 april 2015

Tjiftjaf

De jongste Achterberg ging vandaag op excursie in de natuur ergens in de buurt. Ik mocht mee (want zo'n grote auto is best handig bij zo'n excursie!), maar dat was geen straf met dit mooie weer. Bij één van de opdrachten moesten de kinderen een blinddoek voordoen en luisteren naar de vogeltjes in de griend. Vooral de tjiftjaf nestelt daar en zingt zijn hoogste lied. Nu had ik misschien wel eens van de tjiftjaf gehoord, maar me nooit afgevraagd of die wellicht bij ons in de buurt voor zou komen. Het was zeker leuk om het geluid te horen, deze vogel zegt steeds zijn eigen naam (met een beetje fantasie).

Thuisgekomen deed ik de schuifpui open, en daar was het geluid weer: tjif tjaf tjif tjaf. Bleken ze gewoon in onze tuin te zitten...
Nu weet ik in elk geval wel welke vogel dat geluid maakt!

dinsdag 31 maart 2015

Muesli-volkorenbrood

Al tijden lang heb ik geen nieuwe soorten brood meer gebakken. Hoeft ook helemaal niet, de Achterbergen zijn dik tevreden met de recepten die we al hebben verzameld. Maar op Facebook heb ik ook een pagina niet-kneden brood, en Facebook is een medium dat om steeds nieuwe input vraagt. Vorige week stelde ik voor om de pagina maar af te sluiten, maar veel lezers wilden daar niet van weten. Eén ervan stuurde mij het recept voor een mueslibrood, met alleen volkoren meel en muesli gemaakt. Dat wilde ik direct uitproberen! Dat direct werd vandaag, hieronder mijn versie, die zoals altijd toch weer anders is dan het origineel.

Een basis-ding dat ik het liefst bij alle broden erin houd, is het lange rijzen. Dat is niet voor niets: dat heeft te maken met de afbraak van fytinezuur, een stofje dat zich hecht aan mineralen, ook in je lichaam, en dus waardevolle voedingsstoffen aan je lichaam onttrekt. Bij lang rijzen wordt dit fytinezuur ongeveer voor de helft afgebroken, bij zuurdesembrood ongeveer voor driekwart. Bij kort rijzen veel minder - dit is ook een van de redenen waarom het eten van granen tegenwoordig zo vaak wordt afgeraden. Het goede nieuws is dat je alle recepten zo kunt aanpassen (minder gist, langere rijstijd) dat je dit probleem tenminste voor een deel oplost.

Toevallig was ik deze keer vergeten om het deeg voor te bereiden, zodat ik het toch snel heb laten rijzen en daarna gebakken...

Mueslibrood

150 g rozijnen (of half om half met krenten) - 1 tl cacao - 1/2 tl kurkuma - 300 g volkoren meel - 150 g havervlokken (of gemengde vlokken) - 1 tl zout - 1/2 el gist - 400 ml warm water

Roer alles snel door elkaar en doe in (evt. ingevette) broodvorm (ik heb een siliconenvorm voor cake, die voor de stevigheid in een gewone cakevorm staat). Zet in de oven op 35 graden*, laat 1 tot 1,5 uur rijzen. Bak af op 200 graden, tot de kerntemperatuur 92 graden is (duurde bij mij 45 minuten).

Laat het brood afkoelen voordat je het aansnijdt.

*Liever zou ik het twee uur laten rijzen bij kamertemperatuur, daarna in de koelkast en de volgende dag pas bakken. Je kunt ook minder gist gebruiken en helemaal niet in de koelkast zetten.

NB voeg evt. grof gehakte noten toe. 

Het originele recept hieronder:

Muesli-volkorenbrood bakken zonder kneden

Benodigdheden: zeef (om krenten en rozijnen in af te spoelen) - 2 kommetjes - weegschaal - beslagkom - houten pollepel - maatkan (voor warm water) - brood-bakblik (2 liter) - kookwekker

Ingrediënten: flinke hand krenten - flinke hand rozijnen - twee flinke eetlepels donkere basterdsuiker - scheutje amaretto (niet noodzakelijk) - scheutje heet water - 1 theelepel cacao - half theelepeltje kurkuma (niet te veel hoor) - 400 gram volkorenmeel - 200 gram muesli - 5 gram JOZOzout (ivm het gezonde jodium) - 1 zakje instant gist (groene zakje van Dr. Oetker 7 gr.) - 400 ml warm water

Bereidingswijze:

Zet eerst alle benodigdheden klaar en weeg alle ingrediënten. Verwarm de oven voor op de laagste stand +/- 35 graden. Spoel de krenten en rozijnen in een grote zeef af en doe ze in een kommetje met heet water en laat even weken (doe daar eventueel een scheutje amaretto bij). Doe in een ander kommetje de cacao, de kurkuma en de donkere basterdsuiker en meng dit goed door elkaar. Doe de muesli en het meel bij elkaar in de beslagkom en roer goed door elkaar met de houten pollepel. Voeg het zout erbij en meng het weer goed door elkaar want zout en gist houden niet van elkaar. Strooi dan het gist erover uit en meng alles goed door elkaar. Voeg nu de suiker, cacao en kurkuma-mengsel erbij en meng goed door elkaar. Voeg nu het kommetje krenten en rozijnen met het weekwater erbij en meng het door elkaar. Giet er nu het 400 ml warme water bij en roer nu alles door elkaar tot een stevige pap. Goed blijven roeren totdat je zeker weet dat alles door en door nat is (kneden gaat nu dus niet en hoeft/mag ook niet). Giet het brood-blik vol met het heetste kraanwater en giet het er na een minuutje weer uit en doe er een scheut vloeibare bakboter in en smeer hiermee het blik in. Verbrand niet je vingers aan het blik. Giet nu het deeg in het broodblik en verdeel het met de pollepel mooi gelijkmatig uit. Zet het nu een uur in de 35 graden voorverwarmde oven om te rijzen. Zet de (hete lucht)oven daarna op 200 graden en bak nu het brood in 50 minuten mooi donker bruin. Je mag het brood pas snijden als het helemaal is afgekoeld. Doe je dit toch te snel, dan zal het brood nog erg klef zijn en gaat het aan je mes zitten. Doe het in plastic boterhamzakjes zodat je het in porties kan bewaren in de diepvries. Sneetjes niet tegen elkaar laten liggen want dan vriezen ze aan elkaar vast.

Veel bakplezier !

donderdag 26 maart 2015

Roze kussentje

Het werd tijd dat dit kussentje werd afgemaakt. Het overgeschreven patroon kon ik niet eens meer vinden, gelukkig kon ik het vrij makkelijk terugzoeken op de site van Garnstudio, het is oorspronkelijk een col. Het patroon vind je hier.

Voor een kussentje gewoon n.a.v. een proeflapje uitrekenen hoeveel steken je nodig hebt, en een vierkant breien. Natmaken, opspannen en laten drogen (wordt het echt mooier van!). Ik heb het dit keer direct vastgenaaid op een goedkoop binnenkussentje van de Action. Aan de achterkant zet ik er een vierkantje roze fleece tegenaan.

woensdag 25 maart 2015

Florentines

Toen ik na de middelbare school en eenjarige secretaresse-opleiding wat geld had verdiend, ben ik twee maanden in Engeland geweest. In mijn boekenkast staat nog steeds een kookboek van supermarkt Sainsbury's (recepten lukken altijd) met koekjes en ander gebak, dat af en toe gebruikt wordt bij de Achterbergen, en achterin, geschreven in de kaft, staat een recept voor de typisch Engelse Florentines: koekjes van kokos en rozijnen (en eigenlijk ook van die rode/groene vruchtjes erdoor), en een laagje chocola onderop. Het recept heb ik van een Nederlandse die in Engeland woonde en mij dit aanraadde. Of het echt zo Engels is, weet ik niet, want als ik het op internet probeer te vinden, zie ik niet snel iets wat erop lijkt.

Omdat het erg makkelijk is om te maken, snel om te doen (behalve het wachten tot de chocola is gestold), bovendien glutenvrij, en op internet niet oververtegenwoordigd, kan het vast geen kwaad om hier het recept te plaatsen!

Florentines (20)

150 g chocola - 100 g suiker - 100 g kokos - 100 g rozijnen - 2 eieren

Bekleed een bakplaat met aluminiumfolie. Smelt de chocola en smeer die uit over de aluminiumfolie. Mijn bakplaat is ongeveer 50 x 30 cm, het wordt daar vrij dun op, evt. kun je de aluminiumfolie een opstaand randje geven om het wat kleiner te maken. Laat de chocola afkoelen.
Meng de rest van de ingrediënten en spreid dit mengsel uit over de chocola. Bak 10 minuten op 180 graden, of tot de bovenkant net iets gekleurd is. Snijd in 20 stukken.

NB de chocola moet van goede kwaliteit zijn omdat hij in de oven gaat - sommige chocola kan daar niet goed tegen. Je kunt de chocola ook evt. achteraf over de onderkant verdelen. Of over de bovenkant.

dinsdag 24 maart 2015

Illusie- of schaduwbreien


Een tijdje geleden ontdekte ik een aparte manier van breien: illusiebreien of schaduwbreien. Als je op internet ernaar zoekt (bijv. illusion knitting), krijg je heel mooie dingen te zien. Het grappige is dat als je recht van voren kijkt, je alleen maar streepjes ziet. Het patroon komt erin doordat je aan de goede kant recht of juist averecht breit, en de andere kleur valt dan weg tussen de ribbels. Tenminste, als je schuin erop kijkt. Er zijn hele tentoonstellingen van, waarbij grote wandkleden worden geshowd, die je dus schuin van opzij moet bewonderen.

Ik vind het extra leuk omdat ik niet zo van averecht breien houd. Bij deze manier van breien is 1 op de 4 toeren averecht, dat scheelt. En je hoeft ook niet bij elke toer op te letten, de heenweg is telkens gewoon recht. Dat scheelt ook.

Dit patroon is bedoeld als kussen. Dan moet je wel een plat kussen ervan maken, anders zie je de roos nog niet...
En nu zit ik te broeden op een eigen ontwerp. Erg veel te koop is er niet, en nu ik deze heb gemaakt, snap ik het principe ook wel zo'n beetje. Het lijkt me heel leuk om een kledingstuk te hebben, of een tas of zo, en dat als mensen dan langs mij lopen en ernaar kijken, ze tijdens het lopen inééns het patroon zien. En daarna niet meer. Zodat ze zich gaan afvragen of ze het wel goed gezien hebben.

Een sjaal misschien, met zo'n driehoekige punt op de rug waarin je dan ineens twee zwanen ziet?

zondag 22 maart 2015

Stamp stamp

De jongste Achterberg (5) stampt door de kamer. "Mam, ik ben aan het masseren".

Ah, fijn voor de vloer!

(Hij bedoelde marcheren)

maandag 16 maart 2015

Ademtouwtje

Te leuk om niet te delen, zo'n zelfbedacht woord van een 7-jarige. Een ademtouwtje. Ik  moest wel even doorvragen wat hij ermee bedoelde, maar dan is het ook wel weer heel logisch: hij bedoelde de navelstreng.

woensdag 4 maart 2015

Hoofdpijnhuis

Het Achterbergse huis bezorgt ons soms hoofdpijn. Niet letterlijk gelukkig, zo nuchter zijn we dan weer wel. Maar nog steeds - na 15 jaar - komen we dingen tegen die de vorige bewoners met hun linker handen hebben geïnstalleerd of aangebracht.

Deze keer is het de verwarming. Beneden hebben we een wc met een raampje, waardoor het daar altijd 's winters heel koud is. Gevolg was dat de badkamer boven - waar ook een douche en een wasbak zijn - vaak bezet was doordat iemand daar - soms langdurig - op de wc zat. Omdat de wc beneden te koud was. Om daar eens en voor altijd een eind aan te maken, hebben de Achterbergen nu sinds kort een piepklein, schattig, mini-radiadortje op de wc. Tot zover alles goed. Met de gang zijn we ook bezig. De lichtgele muren met donkergele plafondlatten zijn inmiddels voor het grootste deel omgetoverd in mooie strakke witte vlakken, met zo'n mooi profiellatje tegen het plafond. Meteen wilden we de radiator maar erin meenemen. Er zat een oude, met een vaste knop, met heel veel oude verfspatters erop en met een laag rendement. Op internet vonden we gelukkig een redelijk goedkoop alternatief, en op een dag dat het grootste deel van het gezin weg was, verving mijn man de oude radiator door de nieuwe.

De volgende dag bleek dat de vorige bewoners nog een verrassing voor ons hadden achtergelaten: de aanvoer- en afvoerleiding van de radiator bleken verwisseld te zijn. Daar had de vorige radiator weliswaar niet veel last van door het model en het soort knop, de nieuwe had er wel last van. Hij stuurde het warme water vrijwel direct weer terug naar zolder zonder het eerst de gang - en vervolgens de wc - te verwarmen.

OK, we hadden toch niets te doen. Vandaag is de verwarming weer een dagje uit, en wordt de radiator nog een keer aangesloten, maar dan andersom. Een extra knelsok in de leiding zal ons tot in lengte van dagen herinneren aan de linker handen van de vorige bewoner.

woensdag 18 februari 2015

De grap van de week

Het verhaal van het gezondheidsonderzoek is nog niet afgelopen. Onze jongste bleek namelijk ineens heel hard gegroeid te zijn: hij was nu 123 cm. Wel een mooi getal, toch reden om hem over een half jaar weer te laten meten, want wie weet heeft hij wel iets aan zijn schildklier.

Ik vond het maar apart, helemaal toen de verpleegkundige aangaf dat op deze school alle kinderen uit groep 2 ineens een heel stuk gegroeid waren. Ze keek nog eens goed naar de maatlat, maar die was geijkt, dus daar kon het niet aan liggen.

Toen de school uit was, zetten we het Achterbergje even tegen de muur en maten zijn lengte nog eens. Ja hoor, meer dan 121 konden we er echt niet van maken.
Vanmorgen stonden de moeders van groep 2 als vanzelf bij elkaar, omdat groep 2 op woensdag bij groep 3 zit en we moeten wachten op de bel. Het verhaal bleek inderdaad op elk kind van toepassing, bij hen was het verschil thuis volgens eigen zeggen wel 4 cm.

Ik denk niet dat één van deze kinderen over een half jaar teruggaat...

dinsdag 17 februari 2015

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Ik ken mijzelf als een supervolgzaam type. Geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om 'nee' te zeggen als mij iets gevraagd werd. Ik zou verhalen kunnen vertellen.... laat ik dat maar niet doen.

Gelukkig ben ik inmiddels veel mondiger geworden. En ik denk dat bloglezers me ook wel als zodanig herkennen. Vandaag maak ik het vrij bont voor mijn doen. Onze jongste zit in groep 2 en vandaag komt de GGD-verpleegkundige voor zijn update. Of we de formulieren maar zo volledig mogelijk wilden invullen. Nou kan ik het begrijpen dat ik de vragen over zijn gedrag en kunnen invul, maar onze huidige gezinssituatie? Alle 10 personen met geboortedatum en al invullen? Ik heb wel wat beters te doen. Bovendien weten ze dat allemaal al lang bij de GGD. En sinds het laatste bezoek op het consultatiebureau zijn daar geen wijzigingen in geweest.

Dus wat heb ik gedaan? Ik schreef voluit over de invulvelden: niet gewijzigd sinds de vorige keer.

En dan toch een beetje zenuwachtig voor wat de verpleegkundige daar nou van zal zeggen...

(Ik weet het, zulke onderzoeken zijn niet eens verplicht, ik ben volledig in mijn recht, maar ja, durven en durven zijn nog altijd twee dingen).

dinsdag 10 februari 2015

Nog meer rare cadeaus

Schreef ik vorige keer al over de graanmolen, vandaag laat ik nog zo'n raar ding zien. Dat heeft alles te maken met de verzendkosten vanuit Duitsland van de graanmolen. We kwamen net 7 euro te kort om het gratis te laten verzenden. Dat konden we ons als rechtgeaarde Hollanders natuurlijk niet laten gebeuren.

Vandaar dat direct de knoop werd doorgehakt om ook een graanvlokker te kopen. En dan wel eentje die je met de hand moet draaien. Leuk dat dat is! Je gooit er de graankorrels in, je zet er een kommetje onder en dan maar draaien. Voor het waarom hiervan verwijs ik naar het vorige blogje - zelfde reden.

Na mijn verjaardag reed ik al snel naar de molen met een van de Achterbergjes. Zes kilo tarwe en zes kilo haver, en het hoefde niet te worden gemalen, want dat konden we zelf. Ik was echt nieuwsgierig hoe echte havermout nou smaakt. Nou, als ik heel eerlijk ben, viel het behoorlijk tegen. De oorspronkelijke havermout, zoals het bedoeld is, smaakt eigenlijk een beetje naar behang. Tenminste, die associatie krijg ik erbij. Hoe moet ik dat nou aan de gulle gever vertellen? En wat moet ik met de zes kilo haver? Gelukkig vond ik een manier om de pap op te leuken: stukjes appel laten meekoken, en wat kaneel toevoegen (dat laatste deed ik al). Zo wordt het min of meer acceptabel. En de Achterbergen houden bovendien veel van zelfgemaakte cruesli, die met zelfgevlokte granen, de goede soort vet en wat minder erge soort suiker toch een flinke stap in de goede richting is.

Op de foto ook nog een van de cadeaus van oudste zoon: een heuse vijzel met stamper. Alleen al om neer te zetten zo leuk! Maar ik heb hem ook al gebruikt om pitten te malen tot een soort pasta.

maandag 9 februari 2015

Extreem verjaardagscadeau

Kan het nog gekker? De Achterbergen gaven mij voor mijn verjaardag een graanmolen! Die wilde ik heel graag hebben, en weet je waarom? Omdat als je graan maalt, het direct begint met oxideren. Waardevolle voedingsstoffen (vitamine B2, B1, en ijzer) gaan verloren en ook verliest het meel zijn aroma. In Duitsland is het veel normaler om je meel zelf te malen, en uit Duitsland komt ook onze graanmolen. Je kunt ze in Nederland ook wel bestellen, maar in Duitsland kostte de molen 60 euro minder dan hier. Zonder verzendkosten.

Eerlijk is eerlijk, als zelf malen op den duur niet goedkoper was dan kant en klaar meel kopen, had ik het nooit gedaan. En ik heb er ook heel wat jaren over gedaan om op dit punt te komen, eerder vond ik het bijzonder overdreven.
Een voordeel is wel dat de graankorrels juist wel heel lang houdbaar zijn, en we minder vaak onze voorraad hoeven bij te vullen.

Als je tarwekorrels in huis hebt (of haver, of spelt), is het bovendien leuk om ze te laten ontkiemen en tarwegras te kweken. Al is het alleen maar als experiment.

Over ontkiemen gesproken, in Amerika is het helemaal hot om zelf je granen te laten kiemen (even maar, tot er een scheutje zo groot als de korrel zelf is gegroeid), vervolgens te laten drogen en dan de korrels te malen. Het heeft ook allemaal gezondheidsvoordelen, maar kijk, dat vond ik op dit moment dan weer te ver gaan...

Ik spreek jullie over een jaar of 10 wel weer.

woensdag 4 februari 2015

Negen slaapkamers!?

Wauw, de Achterbergen hebben sinds vandaag maar liefst negen slaapkamers! Er waren nog twee slaapkamers waar twee broers de kamer deelden, en één daarvan zit dit jaar in groep 8, volgend jaar middelbare school: dan deel je liever je kamer niet met een rommel makend broertje uit groep 4.

Ooit, heel vroeger, nog voordat de Achterbergen hier woonden, en nog voordat de vorige bewoners er woonden, was ons huis een fruitschuur. Dat kun je op de oorspronkelijke bouwtekeningen van het huis nog zien. Inmiddels ziet het er veel meer als een gewoon huis uit, maar toen wij het kochten, was het duidelijk een verbouwde schuur, met rare ramen, en aan de voorkant van het huis twee ingangen: één daarvan naar het huis, de andere naar een losse bijkeuken, compleet met keukenblok.

Die bijkeuken is in de eerste jaren dat wij er woonden, al verbouwd naar slaapkamer. De buitendeur werd dichtgemetseld, binnen werd een doorgang vanuit het gangetje naast de kamer gemaakt. Er kwamen twee ramen in, een leuk jongensbehangetje en onze meer dan nodige extra slaapkamer was er.

Toen we vijf jaar geleden een hele extra verdieping op ons huis lieten zetten en er maar liefst vier slaapkamers bijkwamen, veranderde de kamer beneden in een rommelhok studeerkamer met voorraadkast. De opbergruimte in die kamer wilde ik niet meer kwijt, waar moest ik anders mijn boodschappen laten? En de voorraad lappen stof, ritsen en oude spijkerbroeken? En waar moest de postbezorgende zoon zijn kratten anders neerzetten, en zijn fietstas?

Afijn, sinds vandaag ligt het meeste van bovengenoemde spullen nog steeds in die kamer. MAAR het achterste gedeelte, klein maar fijn, is een heuse eigen slaapkamer voor de toekomstige brugpieper. Met bed (duh), bureau (joepie!) en inderhaast leeggeruimde kastruimte voor zijn eigen spullen. Waar dus niemand meer met zijn kleine vingertjes aan gaat zitten. Aan het voeteneind van het bed staat een kast die een kwartslag gedraaid is, zodat we bij binnenkomst ('s avonds of 's ochtends vroeg even iets uit het kamertje moeten halen) onze zoon niet echt storen.
Hij vindt het best. Hij is ook nog maar elf. Tegen de tijd dat hij veertien is en wellicht behoefte heeft aan weer wat meer privacy, gooien we de boel wel weer een keertje om.

Nu zijn er nog steeds twee slaapkamers met twee beslapen bedden erin. In de ene slapen de jongste twee Achterbergjes nu gebroederlijk bij elkaar (tenminste, de allerjongste wilde toch niet, die is heerlijk ingeslapen in het vertrouwdere bed van mama). De andere gedeelde slaapkamer wil ik toch zeker nog heel lang met mijn echtgenoot blijven delen!

woensdag 14 januari 2015

Ziekenboeg

Vorige week zei ik nog tegen iemand dat onze kinderen nooit ziek zijn.
Afgelopen vrijdag kwam de 7-jarige Achterberg 's morgens beneden met een ontzettend pijnlijke keel. En maandag hoefde ik helemaal niet naar de lagere school, alle vier Achterbergen waren ziek.
Dat was nog niet alles, ik was zelf ook niet lekker. Zelfs de 13-jarige bleef met keelpijn thuis!

Toch blijven er ook een paar heldhaftig overeind. De oudste vier Achterbergen - jahaa, dat zijn degenen met de meeste fietskilometers in hun benen! - zijn tot nu toe niet ziek geworden. Kijk, dat kan toevallig zijn, maar je kunt ook concluderen dat het echt niet erg is om een paar jaar naar een school te moeten fietsen die niet binnen een straal van 10 kilometer van je huis af zit!

Inmiddels is het beeld weer veranderd. Naar de lagere school gingen vandaag alweer twee jongens. Zelf was ik vandaag alweer een heel stuk beter dan gisteren, want toen ben ik mijn bed bijna niet eens uit geweest. Wonder boven wonder ging het allemaal heel goed beneden. Tja, ziekenboeg... ook geen zin om ruzie te maken.

Ik vind dit trouwens niet erg hoor! Juist gezellig, die jongetjes op de bank. En heel af en toe ziek zijn, dat is toch ook zo goed als nooit!

vrijdag 9 januari 2015

Nu al plannen maken voor volgend schooljaar

Het is wat hoor, als je kind op het speciaal onderwijs zit. Helemaal als hij het volgend schooljaar naar een andere lokatie zou moeten, die wel 35 km van huis is. En als de gemeente je vertelt dat het groepsvervoer (Klompbusje) voor het voortgezet onderwijs met ingang van volgend schooljaar stopt, omdat ze ervan uitgaan dat de leerlingen zelfstandig met het openbaar vervoer kunnen reizen.

Tja... dat onze zoon met het openbaar vervoer zou kunnen reizen, daar twijfel ik niet aan. Maar of hij ook dit kan: eerst 7 km fietsen (hij fietst nu nooit!), dan op de tram, dan met de trein, dan met de bus, en dat in de spits, terwijl hij gewend is aan kleine groepjes, veel structuur, weinig zelfstandigheid? Om nog maar te zwijgen van het tijdstip dat hij op zou moeten staan...

Reden om op zoek te gaan naar andere mogelijkheden. Als hij dan toch moet fietsen, misschien is er dan wel een middelbare school met een zorglocatie dichter bij. Die is er wel, klinkt leuk zelfs: kleine groepen, maar een lager niveau dan hij aankan, en in de pauzes zou hij samen met zo'n duizend leerlingen in een ruimte zijn. Eerlijk gezegd vliegt me dat wel aan. Zo'n jongen wordt al snel het mikpunt van pesterijen (daar hebben we helaas al ervaring mee met een oudere ASS-broer van hem).

Druk met bellen, praten, vragen en informatie verzamelen dus!

Komt wel goed hoor!!

vrijdag 2 januari 2015

Zelfgemaakte cruesli

Een aantal Achterbergen is zeer gehecht aan cruesli als ontbijt. Hadden we dit vroeger zelden in huis, het is er op de een of andere manier binnengeslopen en wil er maar niet weggaan. We kopen dan zo'n heel goedkoop merk, want grappig genoeg vonden niet nader genoemde Achterbergen het huismerk van de supermarkt niet lekker, en het 'echte' merk vond ik gewoon te duur voor regelmatig gebruik.

Toen we laatst nieuwe cruesli wilden halen, bleek dat de supermarkt hem niet meer in het assortiment had. En omdat op de pakken cruesli levensgroot stond "gemaakt met 100% zonnebloemolie" (bedankt voor de waarschuwing!), pakte ik in plaats daarvan een grote zak muesli met drie soorten vlokken en bijna geen rozijnen (ook goedkoop, waarschijnlijk niet op een gezonde manier geproduceerd maar je moet toch érgens beginnen) en besloot om te proberen zelf cruesli te maken.

En dat deden we. Het is echt niet  moeilijk: de vlokken mengen met zoetmiddel naar keuze (bijv. honing, maar je kunt ook suiker oplossen in wat water) en een vetsoort zoals kokosolie of olijfolie, uitspreiden op een of twee bakplaten en een kwartiertje bakken op 160 graden in de oven. Even doorroeren en doorbakken tot het de gewenste kleur heeft. Je kunt de temperatuur hiervoor ook wat hoger zetten. Laten afkoelen en mengen met toevoegingen naar keuze, bijv. gehakte noten, zaden, rozijnen of ander gedroogd fruit.

Goedgekeurd door de Achterbergen, gaan we dit zeker vaak doen! Extra leuk omdat je kunt variëren!!

Een recept in het Nederlands vind je bijvoorbeeld hier. Hierin wordt geen honing gebruikt en de cruesli krijgt niet van die lekkere brokken. Hieronder het recept dat wij als basis liever gebruiken:

Cruesli

3 cups havermout of havervlokken - 3 el lichtbruine basterdsuiker - 1/2 tl kaneel - 1/4 tl grof zout - 1/3 cup honing (= 80 ml) - 1/4 cup olie (= 60 ml) 

Meng alles in een kom, spreid uit op twee bakplaten en bak 15 minuten op 160 graden in de oven. Roer alles door en bak nog 5 tot 15 minuten door tot het de gewenste kleur heeft. Druk evt. nog aan als je brokken wilt, laat afkoelen. Voeg na het afkoelen eventueel rozijnen, noten of kokosvlokken toe.