woensdag 4 februari 2015

Negen slaapkamers!?

Wauw, de Achterbergen hebben sinds vandaag maar liefst negen slaapkamers! Er waren nog twee slaapkamers waar twee broers de kamer deelden, en één daarvan zit dit jaar in groep 8, volgend jaar middelbare school: dan deel je liever je kamer niet met een rommel makend broertje uit groep 4.

Ooit, heel vroeger, nog voordat de Achterbergen hier woonden, en nog voordat de vorige bewoners er woonden, was ons huis een fruitschuur. Dat kun je op de oorspronkelijke bouwtekeningen van het huis nog zien. Inmiddels ziet het er veel meer als een gewoon huis uit, maar toen wij het kochten, was het duidelijk een verbouwde schuur, met rare ramen, en aan de voorkant van het huis twee ingangen: één daarvan naar het huis, de andere naar een losse bijkeuken, compleet met keukenblok.

Die bijkeuken is in de eerste jaren dat wij er woonden, al verbouwd naar slaapkamer. De buitendeur werd dichtgemetseld, binnen werd een doorgang vanuit het gangetje naast de kamer gemaakt. Er kwamen twee ramen in, een leuk jongensbehangetje en onze meer dan nodige extra slaapkamer was er.

Toen we vijf jaar geleden een hele extra verdieping op ons huis lieten zetten en er maar liefst vier slaapkamers bijkwamen, veranderde de kamer beneden in een rommelhok studeerkamer met voorraadkast. De opbergruimte in die kamer wilde ik niet meer kwijt, waar moest ik anders mijn boodschappen laten? En de voorraad lappen stof, ritsen en oude spijkerbroeken? En waar moest de postbezorgende zoon zijn kratten anders neerzetten, en zijn fietstas?

Afijn, sinds vandaag ligt het meeste van bovengenoemde spullen nog steeds in die kamer. MAAR het achterste gedeelte, klein maar fijn, is een heuse eigen slaapkamer voor de toekomstige brugpieper. Met bed (duh), bureau (joepie!) en inderhaast leeggeruimde kastruimte voor zijn eigen spullen. Waar dus niemand meer met zijn kleine vingertjes aan gaat zitten. Aan het voeteneind van het bed staat een kast die een kwartslag gedraaid is, zodat we bij binnenkomst ('s avonds of 's ochtends vroeg even iets uit het kamertje moeten halen) onze zoon niet echt storen.
Hij vindt het best. Hij is ook nog maar elf. Tegen de tijd dat hij veertien is en wellicht behoefte heeft aan weer wat meer privacy, gooien we de boel wel weer een keertje om.

Nu zijn er nog steeds twee slaapkamers met twee beslapen bedden erin. In de ene slapen de jongste twee Achterbergjes nu gebroederlijk bij elkaar (tenminste, de allerjongste wilde toch niet, die is heerlijk ingeslapen in het vertrouwdere bed van mama). De andere gedeelde slaapkamer wil ik toch zeker nog heel lang met mijn echtgenoot blijven delen!

3 opmerkingen:

Jolanda zei

Leuk, dit verhaal. En fijn voor je zoon dat-ie nu een eigen plekje heeft.
Wij hebben hier intern ook al wat af-verhuisd.

astrid zei

Zo herkenbaar, dat schuiven met je indeling, oplossingen verzinnen en steeds minder dubbel beslapen kamers.. Hier nog drie dubbele kamers: de jongste twee, de tweelingbroers die in groep 8 zitten en in de zomer elk een eigen kamer krijgen en mijn lief en ik, en dat willen wij ook graag zo houden ja!

Janne zei

9 slaapkamers, lijkt wel 'n jeugdherberg 😉
Wij, ouders en 10 kinderen, woonden in een huis met 3 slaapkamers. Ik kon alleen maar vam 'n eigen kamer dromen. Ik trouwde vanuit het ouderlijk huis en deel nog steeds mijn slaapkamer maar nu met plezier😃